RSS

Tag Archives: φορολογικά δικαστήρια

Φορολογικές παραγραφές

Παραγραφή για την έρευνα εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων

Στον απόηχο της υπ’ αριθμ. 2934/2017 του ΣτΕ, έχει ανοίξει μεγάλος διάλογος, ανάλογος του όγκου των ενδιαφερομένων, ώστε να διευκρινιστεί το ζήτημα των φορολογικών παραγραφών. Μολονότι η αναγνώριση της αντισυνταγματικότητας της πρακτικής των φορολογικών αρχών για τη χρήση των λογαριασμών ως υποτιθέμενων «νέων στοιχείων» φαίνεται να οδηγεί στο αρχείο σωρεία υποθέσεων, η προσπάθεια ανάλυσης της απόφασης έχει οδηγήσει σε πλήθος παρερμηνειών ως προς το καθεστώς των παραγραφών φορολογικών χρήσεων.

Αρχικά, πρέπει να διευκρινιστούν τα ζητήματα που θέτει η εν λόγω απόφαση. Το πρώτον, για όσους φορολογούμενους έχουν ήδη προσδιοριστεί τα οφειλόμενα ποσά, που έχουν λάβει, δηλαδή, τα «φύλλα ελέγχου», μεταξύ των ετών 2013-2016, αν οι λογαριασμοί , στη βάση των οποίων τεκμηριώθηκε η παράβαση,  θεωρηθούν «παλαιό στοιχείο», τότε θα επέλθει παραγραφή για υποθέσεις που αφορούν το οικονομικό έτος 2011 και τα προηγούμενα. Αν όμως θεωρηθούν «νέο στοιχείο», τότε δεν θα επέλθει παραγραφή. Δεύτερον, όσοι δεν έχουν ακόμη λάβει «φύλλα ελέγχου», αλλά βρίσκονται υπό καθεστώς εντολής ελέγχου, για τις χρήσεις 2005 και νωρίτερα, ανεξαρτήτως στοιχείων «παλαιών» και «νέων», επέρχεται παραγραφή. Τέλος, όσοι δεν έχουν ελεγχθεί με οποιονδήποτε τρόπο, και πάλι οι χρήσεις του 2005 και νωρίτερα παραγράφονται, ενώ, ως προς τις μεταγενέστερες θα τεθεί και πάλι το ζήτημα «παλαιών» και «νέων» στοιχείων. Προϋπόθεση, όμως, της εφαρμογής της απόφασης είναι η έκδοση Υπουργικής Απόφασης, ώστε να συμμορφωθεί η διοίκηση με την απόφαση του ΣτΕ.

Έπειτα, έχει μεγάλη σημασία να εξακριβωθεί το παρόν καθεστώς ως προς τις παραγραφές των φορολογικών χρήσεων και να διευκρινιστεί ότι ούτε έχει τεθεί κάποιο οριζόντιο καθεστώς πενταετών παραγραφών ούτε, όμως, υπάρχει αυθαίρετα η δυνατότητα της διοίκησης να εξετάζει πάσης φύσεως απόφασης εντός και εικοσαετίας.

Συγκεκριμένα, οι «παθολογικές» περιπτώσεις έχουν ως εξής: όταν ο φορολογούμενος δεν υποβάλλει καθόλου φορολογική δήλωση, τότε η διοίκηση έχει το δικαίωμα να ελέγξει και να προσδιορίσει το ποσό της οφειλής εντός 15ετίας. Αν πρόκειται για εικονικά ή πλαστά φορολογικά στοιχεία, ο έλεγχος αυτός μπορεί να λάβει χώρα εντός 10ετίας. Τέλος, εκκρεμεί στο ΣτΕ η περίπτωση της μεγάλης φοροδιαφυγής, η οποία αφορά δηλώσεις εισοδήματος εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ και πάνω ή δηλώσεις Φ.Π.Α. πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ και πάνω. Για το ζήτημα αν για αυτές τις περιπτώσεις θα ισχύει εικοσαετής παραγραφή, μέλλει να αποφανθεί το ΣτΕ.

Γενικώς, είναι σημαντικό να μην αφήνεται κανείς στις πρόχειρες ειδησεογραφικές εκτιμήσεις αποφάσεων με τέτοιο νομικό περιεχόμενο, ανεξαρτήτως του εάν έχει μεγάλο ενδιαφέρον για το υπό συζήτηση θέμα, καθώς κινδυνεύει να παρασυρθεί από τις ανακρίβειες, έστω και καλοπροαίρετες, ανθρώπων χωρίς εξειδίκευση στη νομική ανάλυση τέτοιων κειμένων. Αντίθετα, συνιστάται στους πολίτες να απευθύνονται σε εξειδικευμένα και πεπειραμένα δικηγορικά γραφεία, ώστε να λαμβάνουν ακριβείς απαντήσεις στα ζητήματα που τους αφορούν και όπου μπορούν να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους (π.χ. κατά κάποιας εκπρόθεσμης πράξης προσδιορισμού φόρου), με τον καταλληλότερο και πιο υπεύθυνο τρόπο.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

Advertisements
 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Παραγραφή φόρου κληρονομιάς. Απόφαση ΣΤΕ

Απόφαση επί Ενδικοφανούς Προσφυγής του Γραφείου μας:

Με την υπ’ αριθμ. 5703/3-11-2017 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, γίνεται δεκτό το αίτημα της ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήσαμε εκ μέρους της εντολέα μας ώστε να αναγνωριστεί ότι η μετά 17 έτη από τη δήλωση κληρονομιάς Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. είχε υποπέσει σε παραγραφή και ήταν ως εκ τούτου άκυρη.

Με την υπ’ αριθμ. 8/20-3-2017 Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ελευσίνας, επιβλήθηκε  στην προσφεύγουσα κύριος φόρος κληρονομιάς ποσού περί τις 20.000 ευρώ, πλέον ποσού περί τις 25.000 ευρώ ως πρόσθετος φόρος λόγω ανακριβούς δήλωσης. Μετά από 17 χρόνια!!! δηλαδή το έτος γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης του εν λόγω φόρου ήταν το 2000, οπότε απεβίωσε ο πατέρας της προσφεύγουσας και κατατέθηκε η δήλωση του φόρου αποδοχής κληρονομιάς από την κόρη.

Κατά της πράξης αυτής κατατέθηκε ενδικοφανής προσφυγή εκ μέρους της εντολέα μας, η οποία προέβαλε πως το δικαίωμα του δημοσίου για επιβολή φόρου είχε παραγραφεί, καθώς είχαν παρέλθει 17 έτη από το έτος γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης, ότι είχε γίνει καταχρηστικώς η εκτίμηση και ο υπολογισμός της αξίας της ακίνητης περιουσίας, βάσει των οποίων ορίστηκε ένας τόσο υψηλός φόρος, καθώς και τα συνταγματικά της δικαιώματα, κυρίως δε την αρχή της αναλογικότητας και της νομιμότητας.

Η Α.Α.Δ.Ε., στην κρίση της ως άνω ενδικοφανούς προσφυγής, έλαβε υπ’ όψιν αρχικά τις διατάξεις του Ν. 2961/2001 ως προς τον προσδιορισμό του χρόνου γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης, ως προς τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων, των αντικειμένων χρήσης και των κινητών που περιλαμβάνονται στα στοιχεία της κληρονομιάς, καθώς και για την προθεσμία υποβολής της σχετικής δήλωσης και τη δυνατότητα υποβολής εκπρόθεσμης υποβολής. Σημαντικό ρόλο δε για την κρίση της Α.Α.Δ.Ε. είχε η υπ’ αριθμ. 1738/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε., κατά την οποία «1. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους στις οποίες αναφέρεται ο φόρος. 2. Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που επεκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.» και η οποία θέτει το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας των παρατάσεων του δικαιώματος του Δημοσίου για κοινοποίηση πράξεων προσδιορισμού φόρων, ως αντικείμενη στο άρθρο 78 παρ. 2 του Συντάγματος.

Άλλωστε, ήδη με την υπ’ αριθμ. 3174/2014 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. είχε τεθεί το ζήτημα του άρθρου 78 παρ. 1 και του περιεχομένου του, όσον αφορά συγκεκριμένα την πρόβλεψη ότι με την πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος παραγράφεται η αξίωση του Δημοσίου για τη βεβαίωση κι επιβολή συγκεκριμένου φόρου. Πρόκειται για τη λεγόμενη φορολογική ενοχή, ουσιαστικό στοιχείο της οποίας είναι να καθορίζεται εκ των προτέρων η διάρκεια της παραγραφής, ενώ η μεταβολή της, με την πρόβλεψη επιμηκύνσεως, είναι δυνατή μόνον υπό τις προϋποθέσεις του αρ. 78 του Συντάγματος. Η διάταξη, δηλαδή, θα πρέπει να θεσπίζεται το αργότερο εντός του έτους που έπεται εκείνου στο οποίο ανάγεται η φορολογική υποχρέωση. Συνεπώς, διάταξη σχετικού νόμου για παράταση του χρόνου παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων που ανάγονται σε ημερολογιακό έτος προγενέστερο του προηγουμένου της δημοσιεύσεως του νόμο αυτού έτος είναι ανίσχυρες, καθώς αντίκεινται στην αρχή του κράτους δικαίου και στην αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Από αυτά, συνάγεται ότι η διάταξη που ισχύει είναι αυτή του αρ. 102 του ν. 2961/2001, το οποίο ορίζει ότι «για ανακριβή δήλωση, [η παραγραφή επέρχεται] μετά την πάροδο δεκαετίας από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο υποβλήθηκε η δήλωση, κι επομένως στην κρινόμενη περίπτωση, η δεκαετία εξέπνευσε την 31.12.2012, οπότε και η προσφεύγουσα είχε καταθέσει την δήλωση για το φόρο κληρονομιάς, με τις μετέπειτα παρατάσεις να κρίνονται αντισυνταγματικές. Πρόκειται για μία σημαντική απόφαση, η οποία δείχνει τη σύμπνοιά της με την πρόσφατη νομολογία του Σ.τ.Ε. και η οποία αποσκοπεί στην παρεμπόδιση των καταχρηστικών και αντισυνταγματικών πρακτικών των εφοριών μέχρι και σήμερα να παρατείνουν σε βάθος χρόνων, πολύ μετά την εξάντληση των νομίμων ορίων, τους φορολογικούς ελέγχους, καθώς και την αντισυνταγματικότητα των νόμων που τους δίνουν το απαιτούμενο «πάτημα» για να προβούν στις ενέργειες αυτές.

Είναι χαρακτηριστικό, δυστυχώς, της νοοτροπίας αυτής το ότι η εν λόγω πράξη επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα 15 χρόνια μετά την κατάθεση της δήλωσης για το φόρο κληρονομιάς, 5 χρόνια δηλαδή μετά από την εκπνοή της νόμιμης προθεσμίας! Κατά δε των ανυποψίαστων και μη ενεργούντων καταλλήλως φορολογουμένων επίκειται κατάσχεση και πλειστηριασμός ακινήτων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , ,

ΣΤΕ: άκυρη η παράταση των φορολογικών ελέγχων άνω της 5ετίας

Εκατοντάδες χιλιάδες εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις φαίνεται πως οδεύουν στο αρχείο, καθώς με νέα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και συγκεκριμένα την υπ’ αριθμ. 2934/2017, τίθεται τέλος σε φορολογικούς ελέγχους που τεχνηέντως παρατείνονταν από τις φορολογικές αρχές πέραν του ευλόγου χρόνου, κρατώντας τους φορολογούμενους σε διαρκή αγωνία κι αναμονή, ένα είδος «φορολογικής ομηρίας» σε βάθος χρόνου.

Το τέχνασμα το οποίο επικαλούνταν μέχρι τώρα οι φορολογικές αρχές για να παρατείνουν διαρκώς το χρόνο παραγραφής των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου ήταν η ανεύρεση «νέων στοιχείων», ήτοι αδήλωτων εισοδημάτων που εντοπίζονταν σε τραπεζικούς λογαριασμούς των φορολογουμένων σε ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα. Αυτήν την τακτική ακριβώς κρίνει η εν λόγω απόφαση, θεωρώντας ότι οι προ του 2012 καταθέσεις των φορολογουμένων σε ελληνικές τράπεζες δεν δύνανται να ληφθούν υπ’ όψιν από τις φορολογικές αρχές ώστε να υπερβεί η παραγραφή την πενταετία, παραγράφοντας κατά συνέπεια τους φορολογικούς ελέγχους μέχρι το 2011, αφού τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν νωρίτερα να τα έχουν διασταυρώσει!!!.

Αναλυτικότερα, το ΣτΕ κρίνει ότι τα στοιχεία αυτά, τα οποία κατά την κρίσιμη πενταετία είτε είχαν τεθεί στη διάθεση της Δ.Ο.Υ. και αγνοήθηκαν είτε δεν είχαν ληφθεί προσηκόντως υπ’ όψιν από αυτήν είτε όφειλε να τα είχε λάβει υπ’ όψιν, σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν «συμπληρωματικά στοιχεία». Διαφορετικά,  η ύπαρξη της πενταετούς παραγραφής θα έχανε την ουσία της, καθώς κατά κανόνα όλοι οι φορολογούμενοι τηρούν έστω και έναν λογαριασμό σε πιστωτικά ιδρύματα προς διευκόλυνση των συναλλαγών τους. Ως εκ τούτου, αν αυτοί οι λογαριασμοί κρίνονταν «νέα στοιχεία», τότε δεν θα είχε κανένα νόημα η έννοια της πενταετούς παραγραφής και η δεκαετία θα έμενε ως η μοναδική περίπτωση παραγραφής. Επιπροσθέτως, ο διπλασιασμός αυτός του χρόνου παραγραφής αποδεικνύει αφερεγγυότητα των φορολογικών αρχών, όπως δέχεται η απόφαση, παρεμποδίζει την άμυνα και ως εκ τούτου και την οικονομική ανάπτυξη κι εξέλιξη των φορολογουμένων, ενώ υπερβαίνει και τα μέτρα του αναγκαίου και εύλογου για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Άλλωστε, τα στοιχεία των λογαριασμών αυτών η διοίκηση θα μπορούσε να τα έχει στη διάθεσή της εδώ και πολλά χρόνια, μέσω της χρήσης βασικών και τακτικών τεχνολογικών μέσων.

Κατά συνέπεια των ανωτέρω, τίθεται και ζήτημα πρόσκρουσης με τις προϋποθέσεις του αρ. 78 παρ. 2 του Συντάγματος για τη μεταβολή της διάρκειας της παραγραφής με πρόβλεψη επιμηκύνσεως, διότι διατάξεις που παρατείνουν το χρόνο παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων που ανάγονται σε έτος προγενέστερο του προηγουμένου της δημοσιεύσεως του νόμου είναι ανίσχυρες, καθώς αντιβαίνουν στις αρχές του κράτους δικαίου και της ασφάλειας δικαίου. Ζήτημα συνταγματικής περιωπής θέτει η εξέταση της συμφωνίας αυτής της πρακτικής με την αρχή της αναλογικότητας (αρ. 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Συντάγματος): περισσότερο μάλλον ενθαρρύνεται η απραξία της φορολογικής διοίκησης με την παράταση της παραγραφής παρά εξυπηρετείται η διευκόλυνση της διαδικασίας ελέγχου, λόγω και της ύπαρξης των σύγχρονων ηλεκτρονικών και άλλων μεθόδων ελέγχου.

Το Δημόσιο συμφέρον, κατά το ΣτΕ, απαιτεί την ταχύτερη κατά το δυνατόν εκκαθάριση των υποχρεώσεων των φορολογουμένων, ώστε αυτοί να είναι σε θέση να προγραμματίζουν την οικονομική τους δραστηριότητα, το οποίο προϋποθέτει να γνωρίζουν τις οφειλές τους εγκαίρως. Αντίθετα, επιζήμια για το Δημόσιο συμφέρον αποδεικνύεται η συσσώρευση οφειλών πολλών ετών και η έκδοση σχετικών καταλογιστικών πράξεων διά μιας. Προς τούτο, η διοίκηση θα πρέπει να τηρεί το ισχύον καθεστώς και να μην επικεντρώνεται σε υποθέσεις του παρελθόντος, καθώς έτσι διατρέχει τον κίνδυνο να μην είναι σε θέση να ασκήσει εγκαίρως τον απαιτούμενο έλεγχο για τρέχουσες φορολογικές υποχρεώσεις των πολιτών, το οποίο απαιτεί να εκδίδονται πράξεις σε χρόνο που θα επιτρέπουν στους τελευταίους τη συμμόρφωση και θα τους αποτρέπουν από την επανάληψη ομοίων πράξεων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , ,

Άκυρη η παράταση προθεσμιών ελέγχων από το Δημόσιο

Απόφαση ΣτΕ Ολομέλειας: Άκυρη και παράνομη η ανανέωση και παράταση των προθεσμιών φορολογικών  ελέγχων από Δ.Ο.Υ.

Με ομόφωνη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας τέθηκε τέλος στην -πλέον καθιερωμένη- πρακτική του νομοθέτη να παρατείνει διαρκώς, αυθαιρέτως κι αδιακρίτως το χρόνο παραγραφής για επιβολή φορολογικών προστίμων, βάσει της οποίας συμπολίτες μας καθημερινά κινδύνευαν να λάβουν ειδοποίηση από εφορία με επιβολή υπέρογκων προστίμων για υποθέσεις που πολλάκις υπερέβαιναν τη δεκαπενταετία με αποτέλεσμα να θίγεται, ουσιαστικά, το αίσθημα ασφάλειας δικαίου των πολιτών.

Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 1738/2017 απόφαση, η οποία επιβεβαιώνει την κρίση πολλών τμημάτων του ίδιου του ΣΤΕ, αλλά και λοιπών, κατώτερων δικαστηρίων, οι συνεχείς παρατάσεις των φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου κρίθηκαν αντισυνταγματικές, παραγράφοντας έτσι εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, φορολογικές υποθέσεις και, κατ’ επέκταση, φορολογικά πρόστιμα που επιβλήθηκαν με βάση ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν σε βάθος χρόνου, καθώς και θέτει ένα τέλος στους μελλοντικούς αναδρομικούς φοροελέγχους, οι οποίοι θα μπορούσαν να υπερβούν ένα «εύλογο» χρονικό διάστημα.

Συγκεκριμένα δε, το δικαστήριο έκρινε ότι η παραγραφή των φορολογικών δηλώσεων πρέπει να είναι πενταετής, με εύλογη παράταση, καθώς, κατά το σκεπτικό του, η χρήση των ηλεκτρονικών μέσων για την συλλογή και τον έλεγχο των οικονομικών δραστηριοτήτων και της φορολογικής κατάστασης των φορολογουμένων δε δικαιολογεί τόσο μακρύ χρόνο παραγραφής. Το σκεπτικό αυτό, μάλιστα, συνάδει με το άρθρο 25 του Συντάγματος, που αφορά την αρχή της αναλογικότητας.

Άλλωστε, το γεγονός ότι οι διαρκείς παρατάσεις ουσιαστικά αναιρούσαν την αξία της παραγραφής ως θεσμού καθαυτού, αντιβαίνει και στην αρχή του κράτους δικαίου, που είναι επίσης Συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή. Επομένως, καταλήγει το δικαστήριο, η προθεσμία παραγραφής θα πρέπει να είναι κι επαρκώς προβλέψιμη για τον φορολογούμενο, ενώ τυχόν μεταβολή της θα πρέπει να συμφωνεί με το άρθρο 78 παρ.2 του Συντάγματος, ώστε η μεταβολή να γίνεται με διάταξη που θεσπίζεται το αργότερο ένα έτος από τη γένεση της φορολογικής υποχρέωσης.

Φαίνεται πως δίδεται, τελικώς, εντολή στις δημόσιες φορολογικές αρχές να στρέψουν την προσοχή τους στις περιπτώσεις φοροδιαφυγής που λαμβάνουν χρόνο επί του παρόντος, αντί να αναλώνονται σε υποθέσεις που αγγίζουν αρκετές φορές, λόγω των παρατάσεων παραγραφών, και την εικοσαετία.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Διασώθηκε το απόρρητο δικηγόρου-εντολέα

Πρόσφατα έγινε γνωστό ότι προωθούμενο νομοσχέδιο του Υπουργείου Οικονομικών θα προέβλεπε την κατάργηση του επαγγελματικού απορρήτου ενώπιον της Φορολογικής Αρχής. Κατ’ ακρίβεια, υπήρχε διάταξη που όριζε πως «Τρίτα πρόσωπα που δεσμεύονται από επαγγελματικό απόρρητο υποχρεούνται στη χορήγηση πληροφοριών…, εφόσον αυτές αφορούν οικονομικές συναλλαγές του φορολογουμένου.», καθώς οριζόταν και η δυνατότητα να χορηγηθεί άδεια από τον αρμόδιο Εισαγγελέα για άρση του απορρήτου, στην οποία περίπτωση «ο τρίτος δεν ευθύνεται ποινικά ή αστικά για παραβίαση του επαγγελματικού απορρήτου.»

Η πρόβλεψη αυτή, η οποία γνώρισε βεβαίως αμέσως την αντίδραση τόσο του Προέδρου της Ολομέλειας Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος όσο και της Ένωσης Ελλήνων Ποινικολόγων, ήδη έχει αποσυρθεί. Κι ευλόγως, καθώς οι συνέπειες που θα είχε η θέση σε ισχύ μία τέτοιου είδους διάταξη θα έπληττε ανεπίτρεπτα το δικηγορικό απόρρητο και κατ’ επέκταση τη θέση του φορολογουμένου, καθώς θα ετίθετο ζήτημα παραβίασης του δικαιώματος υπεράσπισης κι επομένως της αρχής της δίκαιης δίκης, όπως και του θεμελιώδους δικαιώματος υπόπτων και κατηγορουμένων στη μη αυτοενοχοποίηση.

Παράλληλα, μία τέτοια ρύθμιση θα σήμαινε και τη διάρρηξη της σχέσης εμπιστοσύνης που συνδέει τον δικηγόρο με τον πελάτη του, το πλαίσιο δηλαδή της εχεμύθειας στο οποίο συζητώνται και αναλύονται τα εκάστοτε ζητήματα και υποθέσεις του ενδιαφερόμενου, καθώς και οι προτάσεις επιλύσεώς τους. Αυτά τα προστατευτικά πλαίσια θα πρέπει να παρέχουν αίσθημα ασφάλειας στον ενδιαφερόμενο, κι όχι αντιθέτως αβεβαιότητα ή και αίσθημα κινδύνου. Αν στο πρόσωπο του δικηγόρου δεν υφίσταται εμπιστοσύνη, δεν μπορεί να λειτουργήσει η σχέση του με τον πελάτη και μία τέτοια δυσλειτουργικότητα θα ήταν βέβαιη εάν προκρινόταν και ετίθετο σε ισχύ ένα νομοσχέδιο που θα προέβλεπε δέσμευση και υποχρέωση του δικηγόρου να αποκαλύψει τις συναλλαγές φορολογικής φύσης στις αντίστοιχες αρχές.

Η δίκαιη, λοιπόν, αντίδραση του δικηγορικού κόσμου στην Ελλάδα βρήκε απήχηση και ανακοινώθηκε, ως εκ τούτου, η απόσυρσή του, από την Υφυπουργό Οικονομικών. Η παρούσα ρύθμιση, η οποία θα βρισκόταν αντίθετη σε εθνικά νομοθετικά κείμενα, όπως τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας και τον Κώδικα Δικηγόρων, αλλά και την ΕΣΔΑ και την αντίστοιχη νομολογία του ΕΔΔΑ, θα επέφερε ανυπολόγιστη ζημία στα συμφέροντα των φορολογουμένων, αλλά και θα διακύβευε τη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ δικηγόρων και πελατών, σε μία περίοδο μάλιστα που φορολογικά προβλήματα πλήττουν μεγάλο αριθμό συμπολιτών μας.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

Ποινικό-κακούργημα πώλησης ναρκωτικών-εκβίαση

Απόφαση του Δικηγορικού Γραφείου μας σε ποινική υπόθεση ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αθηνών:

Στα «ελαφρά» έπεσε τελικώς νεαρός που είχε κατηγορηθεί για κακούργημα-πώληση ναρκωτικών ουσιών (ινδική κάνναβη- χασίς) και εκβιασμό τρίτου προσώπου, με επαπειλούμενη ποινή κάθειρξης τουλάχιστον 8 ετών και χρηματική ποινή 300.000 ευρώ, προτεινόμενη από τον Εισαγγελέα του δικαστηρίου. Η ποινή που επιβλήθηκε, παρά την εισήγηση, ήταν μετατροπή σε πλημμέλημα και φυλάκιση 5 ετών   με ανασταλτικό αποτέλεσμα έφεσης, οπότε αφέθηκε ελεύθερος καθώς  καταφέραμε   να γίνει δεκτό το ελαφρυντικό της τοξικομανίας λόγω χρήσης χασίς καθώς και το ελαφρυντικό του πρότερου έντιμου βίου, παρά το νεαρό της ηλικίας του (25 ετών σήμερα). Ειδικά το τελευταίο αυτό ελαφρυντικό αποτελεί σπάνια περίπτωση για τόσο νεαρές ηλικίες, αλλά δεδομένου ότι –καθ’ υπόδειξή μας- ο κατηγορούμενος εργάζεται, έχει παρακολουθήσει πρόγραμμα ψυχολογικής απεξάρτησης και σχολείο δεύτερης ευκαιρίας και ουδέποτε κατά το παρελθόν είχε συλληφθεί για αδίκημα, ο ισχυρισμός μας αυτός έγινε δεκτός κι έτσι συνέχισε το ρυθμό της φυσιολογικής κι ελεύθερης ζωής.

Στην δίκη δε επί της εφέσεως, προσδοκούμε ότι το ελαφρυντικό της μεταμέλειας και όλα όσα έγιναν ήδη δεκτά στην πρωτόδικη δίκη θα λειτουργήσουν ακόμα περισσότερο θετικά, ώστε ο νεαρός κατηγορούμενος   θα έχει ποινή ελάχιστη με αναστολή, η οποία δεν θα «λερώσει» το ποινικό του μητρώο.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478

23-11-16-ποινικό-ποινή-κακούργημα-πλημμέλημα-δίκη-εισαγγελέας-χασίς-κάνναβη-ναρκωτικά-έφεση-κακουργημάτων-άρειος-πάγος-δικηγόρο-δικηγορικά-γραφεία-δικηγόρος-dikigoro-

 
Σχολιάστε

Posted by στο 23/11/2016 in Ποινικο

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , ,

Κατάσχεση-πλειστηριασμός από Δημόσιο

 

Ανακοπή ΚΕΔΕ αρ. 73, κεφ. 3ο – Ανακοπή ΚΔΔ, αρ. 217, κεφ. 2ο κατά των κατασχέσεων και πλειστηριασμών του Δημοσίου σε κινητή και ακίνητη περιουσία.

 

Έχει ήδη ξεκινήσει από το Δημόσιο διαδικασία κατάσχεσης τραπεζικών λογαριασμών και ακίνητης περιουσίας οφειλετών, για οφειλές που έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες και δεν έχουν υπαχθεί σε ρύθμιση, και οι οποίες ξεπερνούν τα 500 €. Καθώς το ποσό των 500€ είναι πολύ μικρό, ειδικά κάτω από τις παρούσες οικονομικές συνθήκες που βιώνουμε, γίνεται απολύτως κατανοητό ότι ο καθένας από εμάς μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος με  διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης εις βάρος του για ληξιπρόθεσμες οφειλές στο Δημόσιο.

Σε περίπτωση κατάσχεσης καταθέσεων σε τραπεζικό λογαριασμό υφίσταται προστασία του οφειλέτη   εφόσον οι καταθέσεις ή ο μισθός ή η σύνταξη  δεν ξεπερνά τα 1.200 ευρώ.   Προσοχή όμως! Είναι δυνατή η κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών μισθοδοσίας και συντάξεως, αν δεν έχει προβεί σε σχετική δήλωση ο  κύριος του λογαριασμού, ακόμα και αν το ποσό είναι κάτω από 1.200 ευρώ!!! Συνεπώς, οι κύριοι τραπεζικών λογαριασμών θα πρέπει να σπεύσουν σε δήλωση του για το ακατάσχετο, η οποία γίνεται ηλεκτρονικά με τους λογαριασμούς TAXISNET του φορολογούμενου στην διεύθυνση της ΓΓΠΣ (www.gsis.gr).

Ενδεικτικά, με τον ν. 4336/2015 και τις τροποποιήσεις που αυτός επέφερε στο δίκαιο διοικητικής εκτελέσεως, δίνεται πλέον η δυνατότητα εισπράξεως, εκ μέρους της Φορολογικής Διοικήσεως απαιτήσεων με την ηλεκτρονική αποστολή στοιχείων των οφειλετών του Δημοσίου με συνολική ληξιπρόθεσμη οφειλή άνω των 70.000€ στα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας υπό του Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων, με σκοπό την άμεση δέσμευση των χρημάτων που ευρίσκονται ή κατατίθενται στους λογαριασμούς αυτών και μέχρι του ύψους της συνολικής οφειλής τους.

Ακόμα, όμως και αν ο οφειλέτης βρεθεί αντιμέτωπος με διαδικασία κατάσχεσης οποιουδήποτε περιουσιακού του στοιχείου, δεν σημαίνει ότι είναι ανυπεράσπιστός. Προβλέπονται εναντίον των ανωτέρω πράξεων του Δημοσίου διαδικασίες και ανακοπές τόσο από τον ΚΕΔΕ, όσο και από τον ΚΔΔ.

Η ανακοπή του ΚΕΔΕ (άρ. 217 επ. ΚΔΔ), χωρεί, ιδίως, κατά:

  • Της πράξης της ταμειακής βεβαίωσης του εσόδου,
  • Της κατασχετήριας έκθεσης,
  • Του προγράμματος πλειστηριασμού,
  • Της έκθεσης πλειστηριασμού και
  • Του πίνακα κατάταξης.

Η ανακοπή ασκείται από όποιον έχει άμεσο, προσωπικό και ενεστώς έννομο συμφέρον, με δικόγραφο, μέσα σε προθεσμία τριάντα (30) ημερών από την επίδοση, ή από την πλήρη γνώση της πράξης ταμειακής βεβαίωσης, της κατασχετήριας έκθεσης και της έκθεσης πλειστηριασμού, αντίστοιχα, ανάλογα με την περίπτωση. Ειδικά, στην περίπτωση του προγράμματος πλειστηριασμού, η ανακοπή ασκείται μέσα σε τρεις (3) εργάσιμες ημέρες από την επίδοση του προγράμματος (άρ. 220, 221 ΚΔΔ). Καθ΄ ύλην αρμόδιο είναι το μονομελές διοικητικό πρωτοδικείο σε πρώτο βαθμό και το τριμελές διοικητικό εφετείο σε δεύτερο

Η ανακοπή κατά της πράξης ταμειακής βεβαίωσης μπορεί να σωρευθεί, κυρίως ή επικουρικώς, στο ίδιο εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο με την προσφυγή κατά της πράξης που συνιστά τίτλο, βάσει του οποίου έγινε η βεβαίωση. Στην περίπτωση αυτή, εφόσον η προσφυγή ασκείται εμπροθέσμως, λογίζεται πάντοτε εμπρόθεσμη και η ανακοπή.

Επειδή η άσκηση της ανακοπής δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα, ενόσω εκκρεμεί η ανακοπή, επιτρέπεται η προσωρινή δικαστική προστασία, και ειδικότερα η αίτηση αναστολής εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης. Καθ΄ύλην και κατά τόπον αρμόδιο δικαστήριο είναι αυτό του άρ. 218 ΚΔΔ, εφόσον σ΄αυτό εκκρεμεί η ανακοπή. Η διαδικασία που εφαρμόζεται είναι αυτή των άρθρων 200 -209 ΚΔΔ (άρ. 228 ΚΔΔ).

Τονίζουμε εδώ ότι όλα αυτά που μπορεί ως μέσα άμυνας κι επίθεσης να αντιτάξει ο οφειλέτης προς το Κράτος και να κερδίσει χρόνο και χρήμα χρειάζεται να γίνουν εμπρόθεσμα, διαφορετικά αποδυναμώνονται πλήρως.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,