RSS

Tag Archives: πλειστηριασμός

Φορολογικές παραγραφές

Παραγραφή για την έρευνα εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων

Στον απόηχο της υπ’ αριθμ. 2934/2017 του ΣτΕ, έχει ανοίξει μεγάλος διάλογος, ανάλογος του όγκου των ενδιαφερομένων, ώστε να διευκρινιστεί το ζήτημα των φορολογικών παραγραφών. Μολονότι η αναγνώριση της αντισυνταγματικότητας της πρακτικής των φορολογικών αρχών για τη χρήση των λογαριασμών ως υποτιθέμενων «νέων στοιχείων» φαίνεται να οδηγεί στο αρχείο σωρεία υποθέσεων, η προσπάθεια ανάλυσης της απόφασης έχει οδηγήσει σε πλήθος παρερμηνειών ως προς το καθεστώς των παραγραφών φορολογικών χρήσεων.

Αρχικά, πρέπει να διευκρινιστούν τα ζητήματα που θέτει η εν λόγω απόφαση. Το πρώτον, για όσους φορολογούμενους έχουν ήδη προσδιοριστεί τα οφειλόμενα ποσά, που έχουν λάβει, δηλαδή, τα «φύλλα ελέγχου», μεταξύ των ετών 2013-2016, αν οι λογαριασμοί , στη βάση των οποίων τεκμηριώθηκε η παράβαση,  θεωρηθούν «παλαιό στοιχείο», τότε θα επέλθει παραγραφή για υποθέσεις που αφορούν το οικονομικό έτος 2011 και τα προηγούμενα. Αν όμως θεωρηθούν «νέο στοιχείο», τότε δεν θα επέλθει παραγραφή. Δεύτερον, όσοι δεν έχουν ακόμη λάβει «φύλλα ελέγχου», αλλά βρίσκονται υπό καθεστώς εντολής ελέγχου, για τις χρήσεις 2005 και νωρίτερα, ανεξαρτήτως στοιχείων «παλαιών» και «νέων», επέρχεται παραγραφή. Τέλος, όσοι δεν έχουν ελεγχθεί με οποιονδήποτε τρόπο, και πάλι οι χρήσεις του 2005 και νωρίτερα παραγράφονται, ενώ, ως προς τις μεταγενέστερες θα τεθεί και πάλι το ζήτημα «παλαιών» και «νέων» στοιχείων. Προϋπόθεση, όμως, της εφαρμογής της απόφασης είναι η έκδοση Υπουργικής Απόφασης, ώστε να συμμορφωθεί η διοίκηση με την απόφαση του ΣτΕ.

Έπειτα, έχει μεγάλη σημασία να εξακριβωθεί το παρόν καθεστώς ως προς τις παραγραφές των φορολογικών χρήσεων και να διευκρινιστεί ότι ούτε έχει τεθεί κάποιο οριζόντιο καθεστώς πενταετών παραγραφών ούτε, όμως, υπάρχει αυθαίρετα η δυνατότητα της διοίκησης να εξετάζει πάσης φύσεως απόφασης εντός και εικοσαετίας.

Συγκεκριμένα, οι «παθολογικές» περιπτώσεις έχουν ως εξής: όταν ο φορολογούμενος δεν υποβάλλει καθόλου φορολογική δήλωση, τότε η διοίκηση έχει το δικαίωμα να ελέγξει και να προσδιορίσει το ποσό της οφειλής εντός 15ετίας. Αν πρόκειται για εικονικά ή πλαστά φορολογικά στοιχεία, ο έλεγχος αυτός μπορεί να λάβει χώρα εντός 10ετίας. Τέλος, εκκρεμεί στο ΣτΕ η περίπτωση της μεγάλης φοροδιαφυγής, η οποία αφορά δηλώσεις εισοδήματος εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ και πάνω ή δηλώσεις Φ.Π.Α. πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ και πάνω. Για το ζήτημα αν για αυτές τις περιπτώσεις θα ισχύει εικοσαετής παραγραφή, μέλλει να αποφανθεί το ΣτΕ.

Γενικώς, είναι σημαντικό να μην αφήνεται κανείς στις πρόχειρες ειδησεογραφικές εκτιμήσεις αποφάσεων με τέτοιο νομικό περιεχόμενο, ανεξαρτήτως του εάν έχει μεγάλο ενδιαφέρον για το υπό συζήτηση θέμα, καθώς κινδυνεύει να παρασυρθεί από τις ανακρίβειες, έστω και καλοπροαίρετες, ανθρώπων χωρίς εξειδίκευση στη νομική ανάλυση τέτοιων κειμένων. Αντίθετα, συνιστάται στους πολίτες να απευθύνονται σε εξειδικευμένα και πεπειραμένα δικηγορικά γραφεία, ώστε να λαμβάνουν ακριβείς απαντήσεις στα ζητήματα που τους αφορούν και όπου μπορούν να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους (π.χ. κατά κάποιας εκπρόθεσμης πράξης προσδιορισμού φόρου), με τον καταλληλότερο και πιο υπεύθυνο τρόπο.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

Advertisements
 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Πλειστηριασμός πρώτης κατοικίας-προστασία

Από την 29η Νοεμβρίου, οπότε ξεκίνησαν οι πλειστηριασμοί εκ νέου μετά από μεγάλο διάστημα αποχής των συμβολαιογράφων, έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο να βγαίνουν σε πλειστηριασμό ακίνητα δηλωμένα ως πρώτη κατοικία. Η πραγματικότητα αυτή φέρνει σε αμηχανία πολλούς συμπολίτες μας, καθώς ο μύθος της προστασίας της πρώτης κατοικίας άνευ άλλου τινός φαίνεται να κρατεί καλά στην ελληνική κοινωνία. Παρακάτω εκτίθενται τα σημαντικότερα σημεία όσον αφορά την προστασία της πρώτης κατοικίας, ώστε να διευκρινιστούν όποιες (επικίνδυνες) ανακρίβειες κυκλοφορούν και παραπλανούν τους Έλληνες οφειλέτες.

Ισχύει για όλους η προστασία της πρώτης κατοικίας;

Εδώ παρατηρείται και η μεγαλύτερη σύγχυση στους Έλληνες δανειολήπτες, λόγω του πλήθους των ανακριβών κι εσφαλμένων ειδήσεων που κυκλοφορούν τον τελευταίο καιρό, ιδίως από την επανέναρξη των διαδικασιών πλειστηριασμών. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κάποιο γενικό καθεστώς καθολικής προστασίας της πρώτης κατοικίας. Για να παρασχεθεί η προστασία αυτή, πρέπει κανείς να υπαχθεί στα προστατευτικά πλαίσια του νόμου 3869/2010 για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά, γνωστού και ως Νόμου Κατσέλη. Με την υποβολή της σχετικής αίτησης,  μπορεί να ζητηθεί κι επιτευχθεί, στα πλαίσια της δικαστικής ρύθμισης των οφειλών του αιτούντος με τους πιστωτές του, η εξαίρεση της κύριας κατοικίας του, εφ’ όσον γίνει αποδεκτή αυτή η αίτηση από το δικαστήριο.

Προσφέρει προστασία για την πρώτη κατοικία ο Κώδικας Δεοντολογίας των Τραπεζών;

 Ο Κώδικας Δεοντολογίας των τραπεζών, στο Δεύτερο Κεφάλαιό του, μέρος Β, κάνει ιδιαίτερη μνεία στον χειρισμό των δανειοληπτών που εντάσσονται σε κοινωνικά ευπαθείς ομάδες. Στις περιπτώσεις αυτές, εφ’ όσον ο δανειολήπτης κριθεί συνεργάσιμος και η κύρια κατοικία του δεν υπερβαίνει σε αξία τις 140.000 ευρώ, το ίδρυμα προτείνει είτε λύση μακροχρόνιας ρύθμισης, όπου λαμβάνονται υπ’ όψιν οι ιδιαίτερες ανάγκες και οι προφανείς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την αποπληρωμή από τον οφειλέτη είτε πρόταση οριστικής διευθέτησης, συνεκτιμώντας και πάλι τις ιδιαίτερες καταστάσεις που συντρέχουν. Προβλέπεται μάλιστα πως, εάν προκριθεί λύση που περιλαμβάνει και εκποίηση της κατοικίας του οφειλέτη, για ποσό όμως χαμηλότερο της συνολικής του οφειλής, θα έχει διευκόλυνση στην αποπληρωμή του υπολοίπου. Εάν όμως δεν συμφωνηθεί λύση του θέματος  βγαίνει σε πλειστηριασμό το ακίνητο και  εάν δεν φτάσει το ποσό του πλειστηριασμού να καλύψει το χρέος τα υπόλοιπα συνεχίζει να το οφείλει ο δανειολήπτης.

Καθίσταται σαφές, επομένως, ότι ο Κώδικας Δεοντολογίας κανένα απολύτως καθεστώς προστασίας ΔΕΝ παρέχει στους δανειολήπτες. Πρόκειται μόνο για κατευθυντηρίους που παρέχονται στο εκάστοτε πιστωτικό ίδρυμα, ώστε, στα πλαίσια της εξωδικαστικής διαπραγμάτευσης με άτομα που ανήκουν σε κοινωνικά ευπαθείς ομάδες, να συνυπολογίζεται η δυσμενής τους κατάσταση, χωρίς, όμως, να διαφυλάσσεται με οποιονδήποτε τρόπο η κύρια κατοικία, αφού, πολύ περισσότερο, προβλέπεται δυνατότητα απλώς διευκόλυνσης, αν, κατόπιν της εκποίησης της πρώτης κατοικίας του ευπαθούς οφειλέτη, δεν αποπληρωθεί το σύνολο της οφειλής!

Ποιοι προστατεύονται από το Νόμο Κατσέλη;

 Ουσιαστικά, κάθε φυσικό πρόσωπο δύναται να αιτηθεί την ένταξή του στον εν λόγω νόμο. Για τα νομικά πρόσωπα (π.χ. επιχειρήσεις) προβλέπεται πλέον η δυνατότητα της επίτευξης ανάλογης ρύθμισης μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας για τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό Ρύθμισης Οφειλών Επιχειρήσεων. Η πρόβλεψη του Νόμου Κατσέλη αφορά Υπερχρεωμένα Φυσικά Πρόσωπα και μάλιστα όχι εμπόρους αλλά πολίτες οι οποίοι βρίσκονται σε οικονομική αδυναμία κι ως εκ τούτου δεν δύνανται να ανταπεξέλθουν στις οικονομικές (κυρίως) δανειακές τους υποχρεώσεις. Στην κατάσταση αυτή τα άτομα πρέπει να έχουν περιέλθει χωρίς δόλο από τη δική τους πλευρά (στρατηγικοί κακοπληρωτές) κι εφ’ όσον έχουν συμπεριλάβει το σύνολο των οφειλών τους στην αίτησή τους, ώστε να επέλθει μία συνολική ρύθμιση των χρεών τους.

 Πότε ξεκινάει η προστασία της πρώτης κατοικίας;

Ήδη με την κατάθεση της αίτησης από τον οφειλέτη, αναστέλλονται οι διώξεις των πιστωτών του και προστατεύεται η κατάσταση της περιουσίας του. Αυτό όμως δεν ισχύει επ’ αόριστον, αλλά θα πρέπει το δικαστήριο να κάνει αποδεκτή την αίτηση ρύθμισης για να συνεχίσει να ισχύει το ακαταδίωκτο. Αν η αίτηση απορριφθεί, ο οφειλέτης (και η κύρια κατοικία του) θα μείνουν και πάλι εκτεθειμένοι στις ενέργειες αναγκαστικής εκτέλεσης των δανειστών τους, συμπεριλαμβανομένου του ενδεχομένου πλειστηριασμού. Αν όμως η αίτηση γίνει δεκτή κι ο οφειλέτης φανεί συνεπής στη ρύθμισή του, είναι σαφές ότι δεν θα κινδυνεύσει ποτέ η κύρια κατοικία του από πλειστηριασμό.

Ποιους περιορισμούς θέτει ο Νόμος Κατσέλη;

 Για να προταθεί το ακίνητο προς εξαίρεση από τη ρευστοποίηση (δηλαδή για να προστατευθεί), το άρθρο 9 παρ. 2 θέτει μία σειρά προϋποθέσεων, που πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά: α) το ακίνητο να χρησιμοποιείται ως κύρια (δηλαδή να είναι η πρώτη) κατοικία του οφειλέτη, β) το ετήσιο οικογενειακό εισόδημα του οφειλέτη να μην υπερβαίνει τις εύλογες δαπάνες διαβίωσης προσαυξημένες κατά 70%, γ) η αντικειμενική αξία της κύριας κατοικίας να μην υπερβαίνει τα 180.000 ευρώ, με προσαύξηση 40.000 ευρώ για έγγαμο οφειλέτη και με 20.000 ευρώ για κάθε τέκνο του –η προσαύξηση ισχύει μέχρι τρία τέκνα- και δ) ο οφειλέτης να είναι συνεργάσιμος δανειολήπτης κατά τον Κώδικα Δεοντολογίας. Εφ’ όσον οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται, ο οφειλέτης μπορεί να ζητήσει την προστασία της πρώτης του κατοικίας και, εφ’ όσον υπαχθεί στο νόμο 3869/2010, να απαλλαγεί γενικώς από τον κίνδυνο των πλειστηριασμών.

Πότε παύει η προστασία της πρώτης κατοικίας;

 Για τους οφειλέτες που έχουν υπαχθεί στα πλαίσια του νόμου για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά και τηρούν κανονικά τη ρύθμισή τους, η πρώτη τους κατοικία, αλλά και η εν γένει περιουσιακή τους κατάσταση θα προστατεύεται γενικώς. Από την άλλη, για όσους δεν έχουν ενταχθεί ήδη στο νόμο, θα έχουν τη δυνατότητα να αιτηθούν την υπαγωγή τους μέχρι το Δεκέμβριο του 2018, οπότε και λήγει η ισχύς του νόμου 3869/2010. Γεγονός είναι ότι, μολονότι η παράταση του νόμου έχει τεθεί υπό διαπραγμάτευση, μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει οποιουδήποτε είδους επιβεβαίωση για την παράταση αυτή, ούτε και μπορεί να γίνει κάποια σχετική πρόβλεψη.

 

Επομένως, αντιλαμβάνεται κανείς ότι ο μόνος τρόπος για να προστατεύσει ο εκάστοτε οφειλέτης την πρώτη κατοικία του, είναι να προσφύγει στα πλαίσια του νόμου για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά. Δεν υπάρχει κάποιο νομοθέτημα ή γενικότερο καθεστώς προστασίας που να προσφέρεται για κάθε οφειλέτη, άνευ άλλου τινός. Μόνο μέσω του 3869/10 μπορεί ο δανειολήπτης να εξασφαλίσει πως θα αποφύγει τον πλειστηριασμό και, κατόπιν, την εκποίηση της κύριας κατοικίας του. Πέραν τούτου, παρέχονται σαφώς νομικά εργαλεία για την άμυνα του οφειλέτη κατά του πλειστηριασμού, ήδη από την επίδοση διαταγής πληρωμής από τους πιστωτές του, και μάλιστα για κάθε στάδιο της διαδικασίας.

Είναι, σε κάθε περίπτωση, πάντως, προσφορότερο να προστρέχει ο εκάστοτε δανειολήπτης, που ενδιαφέρεται να προστατεύσει την κύρια κατοικία του, το δυνατόν νωρίτερα σε ειδική κι αρμόδια νομική βοήθεια, για να προλάβει κάθε ενδεχόμενη κίνηση εναντίον του από τους πιστωτές του και να μην παρασύρεται από τις εκάστοτε αναληθείς, εσφαλμένες κι επικίνδυνες ανακρίβειες που κυκλοφορούν και τον οδηγούν στην επανάπαυση και την αδράνεια.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού για αποφυγή πλειστηριασμών καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Έφεση στα υπερχρεωμένα

Στην επταετή πορεία ζωής του νόμου 3869/2010 για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά, έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο ότι ενώ οι πρώτες αποφάσεις διέπονταν από μία καθομολογούμενη ελαστικότητα, οι πιο πρόσφατες αποφάσεις επιδεικνύουν μία ακραία αυστηρότητα που ακροβατεί μεταξύ σκληρότητας και νομιμότητας. Αυτό σημαίνει ότι, στην προσπάθεια των δικαστηρίων να εξετάσουν με πολλή προσοχή τα κριτήρια του νόμου, όπως ενδεικτικά αυτά της δολιότητας ή της εμπορικότητας, φτάνουν σε αποφάσεις είτε απορριπτικές είτε δυσλειτουργικές (με μεγάλες δόσεις κι ελάχιστο «κούρεμα»), που σε καμία περίπτωση δεν ωφελούν τον αιτούντα, ενίοτε δε, και λόγω βιασύνης βρίθουν λαθών, αγνοώντας κατά την εξέταση προσκομιζόμενα έγγραφα κι αποδείξεις. Πρόκειται για τις περιπτώσεις που επιδέχονται έφεση.

Είναι φανερό ότι μία δικαστική ρύθμιση με δυσβάστακτη μηνιαία δόση, επί παραδείγματι, η οποία επιβαρύνει υπέρμετρα τον οφειλέτη, εξωθώντας τον να υπερβεί τις οικονομικές του δυνατότητες, θέτει εν αμφιβόλω εξ αρχής την ασφάλεια που υποτίθεται ότι προσφέρουν τα προστατευτικά πλαίσια του νόμου 3869/2010, καθώς η αδυναμία ανταπόκρισης του οφειλέτη σε μία τέτοιου είδους ρύθμιση θα σημάνει κατά πάσα πιθανότητα την έκπτωσή του από το νόμο και την επιστροφή του στο προηγούμενο καθεστώς ανασφάλειάς του, λόγω της ευάλωτης θέσης του έναντι των πιστωτών του. Και πράγματι, μία τέτοια περίπτωση είναι εύκολο να εξομοιωθεί με την αρχική απόρριψη, αφού οδηγεί, και στις δύο περιπτώσεις στην άρση της προστασίας του οφειλέτη και την έκθεσή του σε διωκτικές κινήσεις των τραπεζών κατά της περιουσίας του, περιλαμβανομένης και του πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας του. Επομένως, για τους λόγους   αυτούς, ακόμα και σε περιπτώσεις αποφάσεων που κάνουν δεκτές τις αιτήσεις των οφειλετών, που είναι όμως «κακές» κι «άδικες», έφεση χωρεί κι ενίοτε μάλιστα συνίσταται ως αναγκαία.

Η απόρριψη των αιτήσεων από τα Ειρηνοδικεία έχει γίνει συχνό φαινόμενο, τόσο συχνό μάλιστα που μία αποδοχή, έστω και μερική, της αίτησης, και μία έστω αυστηρή ρύθμιση, έχει φτάσει σήμερα να θεωρείται πραγματικό κατόρθωμα. Από την άλλη, σημαντικό ρόλο σε αυτήν την πραγματικότητα παίζει το γεγονός ότι η μορφή των παλαιοτέρων αιτήσεων, η οποία εν πολλοίς χρησιμοποιείται ακόμη, όπως παρουσιάζεται π.χ. από εγχειρίδια κι επιστημονικά συγγράμματα, μολονότι ανταποκρίνεται στις τυπικές απαιτήσεις του νόμου και πράγματι κάποτε ήταν αρκετή για να εξασφαλίσει την αποδοχή της από το δικαστήριο, σήμερα κατά γενική παραδοχή δεν επαρκεί. Η αίτηση πρέπει να συντάσσεται πλέον με βάση την παρούσα κατάσταση πραγμάτων, από ειδικούς, των οποίων η πείρα και η τριβή στον τομέα τούς επιτρέπει τη γνώση των απαραίτητων για την πληρότητα και ορθότητα της αίτησης, των βασικών σημείων που πρέπει να εστιάσει κανείς εμφατικά και να επιμείνει, καθώς και, έπειτα, την σωστή υποστήριξή της ενώπιον των δικαστών και των αντιδίκων πιστωτών, κατά την ημέρα της εκδίκασης.

Από την άλλη, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η απόρριψη στον πρώτο βαθμό δεν συνεπάγεται αυτοδικαίως την απώλεια κάθε ελπίδας για τη δικαστική ρύθμιση των οφειλών του αιτούντος. Παρατηρείται πολύ συχνά ότι η επίδειξη αυστηρότητας από πλευράς δικαστών οδηγεί την απόφασή τους σε νομικά, και κυρίως, εφεσίβλητα σφάλματα, δηλαδή λάθη στο σκεπτικό, εσφαλμένες κρίσεις ή σοβαρές παραλείψεις, που επιτρέπουν στον αιτούντα να επανέλθει στο δεύτερο βαθμό, να εκθέσει τις αντιρρήσεις του στο ανώτερο δικαστήριο και, εφ’ όσον αυτές γίνουν δεκτές, να προσδώσει στη ρύθμισή του έναν τελεσίδικο χαρακτήρα. Ο εντοπισμός όμως των σημείων-κλειδιών μίας ελαττωματικής απόφασης εξαρτάται και πάλι από την πείρα του χειριστή δικηγόρου, την τριβή του με τον τομέα της ρύθμισης οφειλών γενικώς και της (νομολογιακής) πορείας του νόμου Κατσέλη ειδικώς, ώστε να είναι σε θέση να επιτύχει για τον εντολέα του το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Άρχισαν οι πλειστηριασμοί

Επεισοδιακή αποδείχθηκε η Τετάρτη, 29.11.2017, ημέρα πλειστηριασμών, καθώς κατά τη διάρκειά της έλαβε χώρα αφ’ ενός η πρεμιέρα των ηλεκτρονικών πλειστηριασμών, αφ’ ετέρου οι πρώτοι πλειστηριασμοί μετά την αναστολή της νέας αποχής που είχαν κηρύξει οι συμβολαιογράφοι πρόσφατα. Στη διάρκεια της ημέρας διενεργήθηκαν πολλοί πλειστηριασμοί παρά τις δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν και στην ηλεκτρονική πλατφόρμα και στους διενεργηθέντες με τον παραδοσιακό τρόπο πλειστηριασμούς.

Από τη μία, μετά από πολλούς μήνες καθυστέρησης, έγιναν την Τετάρτη, στις 10 π.μ. οι πρώτοι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, οι οποίοι διενεργήθηκαν, όχι χωρίς τεχνικές δυσκολίες, όμως με σχετική επιτυχία. Συγκεκριμένα,  μεταξύ άλλων διενεργήθηκε πλειστηριασμός που αφορούσε κατοικία στην περιοχή της Κηφισιάς με επιφάνεια 320 τμ που κατακυρώθηκε στην επισπεύδουσα τον πλειστηριασμό τράπεζα, η οποία «χτύπησε» το ακίνητο για 698.915 ευρώ, που ήταν και η τιμή πρώτης προσφοράς, για οφειλή ύψους περί τα 1.430.000 ευρώ.

Από την άλλη, στο Ειρηνοδικείο Αθηνών από τους 29 προγραμματισμένους, πρόλαβαν να διενεργηθούν οι 20 από αυτούς, εκ των οποίων οι 12 κατακυρώθηκαν σε ιδιώτες ή και τράπεζες, οι οποίοι έδειξαν ενδιαφέρον και συμμετείχαν στη διαδικασία του πλειστηριασμού. Οι υπόλοιποι δεν πρόλαβαν καν να διενεργηθούν, ένεκα σοβαρών επεισοδίων που προκλήθηκαν λόγω της σύγκρουσης μελών των κινημάτων και συλλογικοτήτων κατά των πλειστηριασμών με τις αστυνομικές δυνάμεις που προστάτευαν τη διαδικασία διεξαγωγής των πλειστηριασμών. Παρά ταύτα, η αντιπαράθεση έλαβε σημαντική διάσταση και κατέληξε σε ρίψη χημικών εντός του χώρου του Ειρηνοδικείου, οπότε για προφανείς λόγους, η διαδικασία ματαιώθηκε.

Ενδιαφέρον, πάντως, είναι να εξεταστεί ο αντίκτυπος των πρώτων πλειστηριασμών στην ευρύτερη αγορά. Ειδικώς, σχολιάστηκε θετικά η πρόθεση των τραπεζών να προβούν οι ίδιες στην «αγορά» του 70% των ακινήτων των οποίων επισπεύδουν τον πλειστηριασμό, ώστε να αποφευχθεί αφ’ ενός ένας νέος κύκλος πτώσης τιμών των ακινήτων κι αφ’ ετέρου να εδραιωθεί στη συνείδηση πολιτών και πολιτείας ότι οι πλειστηριασμοί έχουν και πάλι αρχίσει. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις και προσδοκίες του Ενιαίου Εποπτικού Μηχανισμού, μέχρι το τέλος του 2018 αναμένεται να ολοκληρωθούν τουλάχιστον 18.000 πλειστηριασμοί, περί τους 2.000 των οποίων θα διενεργηθούν μέχρι το Μάρτιο. Αυξημένες απαιτήσεις δε υπάρχουν και από την ηλεκτρονική πλατφόρμα, η οποία την ερχόμενη Τετάρτη θα κληθεί να διεκπεραιώσει περί τους 50 πλειστηριασμούς.

Είναι προφανές ότι η διενέργεια πλειστηριασμών, μετά από περίπου 9 χρόνια αδράνειας, θα αποτελέσει ξανά πραγματικότητα για την ελληνική κοινωνία, η οποία φαίνεται μάλλον επαναπαυμένη στην αναστολή αυτών από τις διαρκείς αποχές και ματαιώσεις λόγω επεισοδίων. Αυτό σημαίνει ότι οι οφειλέτες θα κληθούν να λάβουν νομικά μέτρα και άμυνες εναντίον των πλειστηριασμών, απευθυνόμενοι σε εξειδικευμένους δικηγόρους, αφού τόσο ο SSM, όσο και οι τράπεζες και η ίδια η πολιτεία δείχνει την πρόθεση να προχωρήσει με τους πλειστηριασμούς, ηλεκτρονικούς και παραδοσιακούς, χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις. Οι εσφαλμένες εντυπώσεις αναφορικά με την προστασία της πρώτης κατοικίας πέραν αυτής που προσφέρει ο νόμος 3869/2010 (νόμος Κατσέλη) και οι λοιποί αστικοί μύθοι που έχουν επικρατήσει στο ευρύ κοινό είναι ανάγκη να αρθούν τάχιστα, ώστε να μη βρεθούν οι οφειλέτες απροστάτευτοι ενώπιον ενός πλειστηριασμού που όφειλαν να περιμένουν, από άγνοια όμως ή επανάπαυση στην καθιερωμένη πραγματικότητα των τελευταίων ετών έμειναν αδρανείς.

Τα μέσα άμυνας του οφειλέτη είναι πολλά εάν κινηθεί εμπρόθεσμα και σωστά. Επίσης οι τράπεζες αυτήν την περίοδο επαναδιαπραγματεύονται με καλύτερους όρους εάν δουν ότι ο οφειλέτης-δανειολήπτης αντιδρά δια της δικαστικής οδού.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού για αποφυγή πλειστηριασμών καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Εξωδικαστικός μηχανισμός για χρέη επιχειρήσεων έως 50.000 ευρώ

Απλοποιημένη ρύθμιση για τους μικροοφειλέτες επιχειρηματίες

Ο κύβος ερρίφθη. Δημοσιεύθηκε σήμερα Τετάρτη στο ΦΕΚ η κοινή υπουργική απόφαση των υπουργείων Οικονομίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Οικονομικών για τη ρύθμιση των οφειλών των επιχειρήσεων με ληξιπρόθεσμα χρέη έως 50.000 ευρώ. Η συγκεκριμένη απόφαση ανοίγει τον δρόμο για την απλοποιημένη διαδικασία ρύθμισης των οφειλών, αν και προβλέπεται πως οι πιστωτές του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα διατηρούν σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα να προβούν σε εξατομικευμένη αξιολόγηση βιωσιμότητας. Που σημαίνει πως εάν πιστωτής, ο οποίος κατέχει την πλειοψηφία επί του συνόλου των απαιτήσεων, εκτιμήσει τον οφειλέτη ως μη βιώσιμο, δεν προτείνεται καμία ρύθμιση των οφειλών στο πλαίσιο της απλοποιημένης διαδικασίας.

Οι προϋποθέσεις ένταξης

Προκειμένου ένας οφειλέτης να κριθεί βιώσιμος για την τυποποιημένη πρόταση ρύθμισης, πρέπει να πληροί σωρευτικά τα παρακάτω κριτήρια:

α) Θετικό καθαρό αποτέλεσμα προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων κατά την τελευταία χρήση ή σε 2 από τις 3 τελευταίες χρήσεις πριν από την υποβολή της αίτησης υπαγωγής στον εξωδικαστικό μηχανισμό, και

β) Ο λόγος του συνόλου των οφειλών, μετά την αφαίρεση των ποσών προς το καθαρό αποτέλεσμα προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων να είναι ίσος ή μικρότερος από 8. Για την εφαρμογή της συγκεκριμένης προϋπόθεσης λαμβάνεται υπόψη το μεγαλύτερο ποσό που προκύπτει από τη σύγκριση των εξής ποσών:

αα) του καθαρού αποτελέσματος προ φορών τόκων και αποσβέσεων της τελευταίας χρήσης και

ββ) του μέσου όρου των 2 πλέον θετικών καθαρών αποτελεσμάτων προ φόρων τόκων και αποσβέσεων από τις 3 τελευταίες χρήσεις.

Οι πιστωτές του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα διατηρούν σε κάθε περίπτωση το δικαίωμα να προβούν σε εξατομικευμένη αξιολόγηση βιωσιμότητας, σύμφωνα με τις εσωτερικές διαδικασίες οργάνωσης τους, προκειμένου να εκτιμήσουν την ικανότητα αποπληρωμής του οφειλέτη.

Εάν πιστωτής, ο οποίος κατέχει την πλειοψηφία επί του συνόλου των απαιτήσεων, εκτιμήσει τον οφειλέτη ως μη βιώσιμο, δεν προτείνεται καμιά ρύθμιση των οφειλών στο πλαίσιο της απλοποιημένης διαδικασίας.

Πρόταση τυποποιημένης λύσης

Μετά την υποβολή της αίτησης υπαγωγής (σ.σ. ηλεκτρονικά από τον οφειλέτη, μέσω της ιστοσελίδας της Ειδικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους (Ε.Γ.Δ.Ι.Χ.) http://www.keyd.gov.gr) και μετά τη διαπίστωση απαρτίας, τυχόν αντιπροτάσεις ρύθμισης οφειλών που υποβάλλονται από τους συμμετέχοντες πιστωτές, παράγονται με τυποποιημένο τρόπο και υπόκεινται στους ακόλουθους κανόνες:

α) Αφαιρούνται τα ακόλουθα ποσά ανά πιστωτή:

αα) το σύνολο των τόκων υπερημερίας των πιστωτών του ιδιωτικού τομέα.

ββ) ποσοστό 95% των απαιτήσεων του Δημοσίου από πρόστιμα που έχουν επιβληθεί από τη φορολογική διοίκηση..

γγ) ποσοστό 85% των απαιτήσεων του Δημοσίου και των Φορέων Κοινωνικής

Ασφάλισης από προσαυξήσεις ή τόκους εκπρόθεσμης καταβολής.

Τα ποσά των υποπεριπτ. ββ) και γγ) αφαιρούνται με την επιφύλαξη της παρ. 6 του άρθρου 15 του ν. 4469/2017.

β) Ο οφειλέτης καταβάλλει ισόποσες τοκοχρεωλυτικές μηνιαίες δόσεις, που δεν επιτρέπεται να είναι κατώτερες από το ποσό των 50 ευρώ ανά πιστωτή.

γ) Ο αριθμός των μηνιαίων δόσεων στην περίπτωση των χρηματοδοτικών φορέων, του Δημόσιου και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης (εφεξής θεσμικών πιστωτών) δεν επιτρέπεται να ξεπερνά τις 120, ενώ για τους λοιπούς ιδιώτες πιστωτές δεν επιτρέπεται να ξεπερνά τις 24. Κατ’ εξαίρεση, αν οι οφειλές προέρχονται από συμβάσεις παροχής εργασίας οποιουδήποτε τύπου, οι δόσεις δεν επιτρέπεται να ξεπερνούν τις 6.

δ) Για τον υπολογισμό των τοκοχρεωλυτικών δόσεων λαμβάνεται υπόψη επιτόκιο ίσο με το επιτόκιο euribor τρίμηνου, προσαυξημένο κατά πέντε ποσοστιαίες μονάδες και κατά την εισφορά του ν. 128/1975 κατά περίπτωση, αν είχε προγενέστερα συμφωνηθεί ότι η εισφορά αυτή βαρύνει τον οφειλέτη. Το επιτόκιο είναι κυμαινόμενο για τους χρηματοδοτικούς φορείς και αναπροσαρμόζεται ανά τρίμηνο, με έναρξη την ημερομηνία κατάρτισης της σύμβασης αναδιάρθρωσης οφειλών. Για τους υπολοίπους πιστωτές το επιτόκιο είναι σταθερό, με κρίσιμο χρόνο την ημερομηνία υποβολής της αίτησης. Εναλλακτικά, ο οφειλέτης μπορεί να προτείνει να καταβάλει την οφειλή του σε όλους τους θεσμικούς πιστωτές σε 12 ή λιγότερες άτοκες δόσεις. Στην περίπτωση αυτή, επί υπερημερίας του οφειλέτη, οι δόσεις που οφείλονται προς τους χρηματοδοτικούς φορείς βαρύνονται με το επιτόκιο του πρώτου εδαφίου.

ε) Αν η βασική οφειλή προς το Δημόσιο ή/και τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, δεν ξεπερνά το ποσό των 3.000 ευρώ ανά πιστωτή, στο οποίο δεν προσμετρώνται τυχόν οφειλές που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο της παρ. 4 του άρθρου 15 του ν. 4469/2017, ο αριθμός των δόσεων προς τον εν λόγω πιστωτή δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τις 36. Στην περίπτωση αυτή, δεν υφίσταται η υποχρέωση προσφοράς κοινού αριθμού δόσεων για όλους τους θεσμικούς πιστωτές.

στ) Αν ποσοστό 2,75% του θετικού καθαρού αποτελέσματος του οφειλέτη προ φόρων, τόκων και αποσβέσεων είναι μεγαλύτερο από τη συνολική αρχική μηνιαία δόση, όπως αυτή προκύπτει από τις περίπου. α ́ έως ε ́, τότε η συνολική μηνιαία δόση αναπροσαρμόζεται, ώστε να ισούται με αυτό το ποσό.. Το επιπλέον ποσό κατανέμεται συμμέτρως στους θεσμικούς πιστωτές, ανάλογα με την απαίτηση του καθενός, και ο αριθμός των δόσεων μειώνεται, ώστε το σύνολο της καθαρής παρούσας αξίας αυτών, λαμβανομένου υπόψη του επιτοκίου της περίπ. δ ́, να ισούται με το σύνολο της οφειλής προς αυτούς, μειωμένης κατά τα ποσά της περιπτ. α ́.

  1. Το Δημόσιο και οι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης επιτρέπεται να υποβάλλουν προτάσεις αναδιάρθρωσης οφειλών. Επιπλέον, οφείλουν να ψηφίζουν υπέρ προτάσεων αναδιάρθρωσης οφειλών που έχουν συνταχθεί συμφώνα με τα αναφερόμενα στην παρ. 1.
  2. Το Δημόσιο και οι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης δεν επιτρέπεται να υποβάλλουν προτάσεις αναδιάρθρωσης οφειλών ή να ψηφίζουν υπέρ προτάσεων αναδιάρθρωσης οφειλών, αν η συνολική αξία της περιουσίας του οφειλέτη είναι τουλάχιστον 25 φόρες μεγαλύτερη από τη συνολική οφειλή προς ρύθμιση.

Εφαρμογή της διαδικασίας

Η διαδικασία συνεχίζεται στις εξής περιπτώσεις:

α) αν ο οφειλέτης δεν πληροί τα κριτήρια του τυποποιημένου τρόπου αξιολόγησης βιωσιμότητας της παρ. 1 του άρθρου 3,

β) αν η πρόταση τυποποιημένης λύσης δεν γίνεται δέκτη από τον οφειλέτη,
γ) αν η πλειοψηφία των πιστωτών υποβάλει αντιπροτάσεις διαφορετικές σε σχέση με την πρόταση τυποποιημένης λύσης.

  1. Κατά την τακτική διαδικασία, ο οφειλέτης μπορεί να προσκομίσει μελέτη, προκειμένου να τεκμηριώσει τη βιωσιμότητα της επιχείρησης του ή μία διαφορετική πρόταση αναδιάρθρωσης οφειλών.

Πηγή: www.capital.gr

Για περισσότερες πληροφορίες και προσωπικό ραντεβού με εξειδικευμένο δικηγόρο με σκοπό τη ρύθμιση οφειλών και την αποφυγή πλειστηριασμών και πτωχεύσεων επικοινωνείστε στα τηλ 210 8811903, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Υπερχρεωμένα μηδενικές καταβολές-διαγραφή

Απόφαση του Δικηγορικού μας Γραφείου για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά:

Με απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών γίνεται δεκτή η αίτηση υπαγωγή δανειολήπτη κι εντολέα μας στα προστατευτικά πλαίσια του Νόμου Κατσέλη. Η απόφαση όρισε μηδενικές καταβολές επί τριετία και διέσωσε την κύρια κατοικία του, τη μόνη του ακίνητη περιουσία, της οποίας την αξία προσδιόρισε σε χαμηλή αξία, όπως την αποδείξαμε εμείς. Η απόφαση, μάλιστα, προβαίνει και σε «κούρεμα» δανείου άνω του 30%!

Με την υπ’ αριθμ. 6565/2017 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, διατάχθηκε η οριστική υπαγωγή του αιτούντος, συνταξιούχου οδηγού ταξί, μόνο εισόδημα του οποίου, για να συντηρήσει τον ίδιο και την γυναίκα του, είναι η σύνταξή του, ύψους περί τα 800 ευρώ, στον νόμο 3869/2010 για τη ρύθμιση των οφειλών του. Η μοναδική οφειλή του δανειολήπτη προέκυπτε από ένα στεγαστικό του δάνειο, ύψους περίπου 70.000 ευρώ, το οποίο αξιοποίησε για την αγορά της μόνης του κατοικίας, ήτοι ενός διαμερίσματος στο Αιγάλεω Αττικής, ο οποίος δανεισμός είναι μάλιστα εμπραγμάτως ασφαλισμένος με προσημείωση υποθήκης από την πιστώτρια τράπεζα.

Το δικαστήριο έκανε δεκτό το γεγονός ότι τα εισοδήματα του οφειλέτη παρουσίασαν δραματική μείωση την τελευταία επταετία, καθιστώντας αδύνατο για αυτόν να ανταποκριθεί στις αυξημένες απαιτήσεις της ληξιπρόθεσμης δανειακής του υποχρέωσης, αφού το μηνιαίο του εισόδημα δεν επαρκεί ούτε για την κάλυψη των βιοτικών αναγκών του ίδιου και της συζύγου του. Παράλληλα, αποδείξαμε στο δικαστήριο ότι ο αιτών δεν είχε δόλο κατά την ανάληψη των εν λόγω υποχρεώσεων, παρά το χαμηλό του εισόδημα την περίοδο του δανεισμού του, αλλά, πολύ περισσότερο, ότι ο αντικειμενικός παράγοντας της οικονομικής κρίσης που έπληξε τόσο σημαντικά τον κλάδο εργασίας του συνετέλεσε καταλυτικά στην τωρινή του μόνιμη αδυναμία πληρωμών. Με αυτά ως δεδομένα, το Δικαστήριο δεν όρισε μηνιαίες καταβολές βάσει του αρ. 8 του νόμου 3869/2010, αλλά για τρία έτη μηδενικές καταβολές, ήτοι περίοδο χάριτος.

Όσον αφορά τη διάσωση της κατοικίας του, καθώς ο νόμος 3869/2010, όπως τροποποιήθηκε, δεν βασίζει τις σχετικές μηνιαίες καταβολές στην αντικειμενική αξία του ακινήτου, αλλά στην εμπορική του, δεν λήφθηκε υπ’ όψιν το προκύπτον από το τελευταίο έγγραφο Ε.Ν.Φ.Ι.Α. ύψος της αντικειμενικής αξίας, η οποία υπερέβαινε τα 66.000 ευρώ, αλλά το πολύ χαμηλότερο ποσό εμπορικής αξίας των 45.000 ευρώ, το οποίο, όπως αποδείξαμε ενώπιον του Ειρηνοδικείου, θα ήταν και το ποσό που θα αντιστοιχούσε στο ενδεχόμενο εκποίησης της κατοικίας του, βάσει των συνθηκών αγοράς. Στη βάση των 45.000 ευρώ, επομένως, διαμορφώθηκαν οι μηνιαίες δόσεις επί εικοσαετία, αποπληρώνοντας τις οποίες ο αιτών θα διέσωζε την κατοικία του αλλά και καμία περαιτέρω υποχρέωση θα είχε προς την πιστώτριά του. Από το σύνολο των οφειλών του, επομένως, θα καταβάλει 45.000 ευρώ, με τη διαφορά που «κουρεύεται» να υπερβαίνει τις 20.000 ευρώ κι επομένως το 30% της συνολικής οφειλής!

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Παραγραφή φόρου κληρονομιάς. Απόφαση ΣΤΕ

Απόφαση επί Ενδικοφανούς Προσφυγής του Γραφείου μας:

Με την υπ’ αριθμ. 5703/3-11-2017 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, γίνεται δεκτό το αίτημα της ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήσαμε εκ μέρους της εντολέα μας ώστε να αναγνωριστεί ότι η μετά 17 έτη από τη δήλωση κληρονομιάς Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. είχε υποπέσει σε παραγραφή και ήταν ως εκ τούτου άκυρη.

Με την υπ’ αριθμ. 8/20-3-2017 Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ελευσίνας, επιβλήθηκε  στην προσφεύγουσα κύριος φόρος κληρονομιάς ποσού περί τις 20.000 ευρώ, πλέον ποσού περί τις 25.000 ευρώ ως πρόσθετος φόρος λόγω ανακριβούς δήλωσης. Μετά από 17 χρόνια!!! δηλαδή το έτος γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης του εν λόγω φόρου ήταν το 2000, οπότε απεβίωσε ο πατέρας της προσφεύγουσας και κατατέθηκε η δήλωση του φόρου αποδοχής κληρονομιάς από την κόρη.

Κατά της πράξης αυτής κατατέθηκε ενδικοφανής προσφυγή εκ μέρους της εντολέα μας, η οποία προέβαλε πως το δικαίωμα του δημοσίου για επιβολή φόρου είχε παραγραφεί, καθώς είχαν παρέλθει 17 έτη από το έτος γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης, ότι είχε γίνει καταχρηστικώς η εκτίμηση και ο υπολογισμός της αξίας της ακίνητης περιουσίας, βάσει των οποίων ορίστηκε ένας τόσο υψηλός φόρος, καθώς και τα συνταγματικά της δικαιώματα, κυρίως δε την αρχή της αναλογικότητας και της νομιμότητας.

Η Α.Α.Δ.Ε., στην κρίση της ως άνω ενδικοφανούς προσφυγής, έλαβε υπ’ όψιν αρχικά τις διατάξεις του Ν. 2961/2001 ως προς τον προσδιορισμό του χρόνου γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης, ως προς τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων, των αντικειμένων χρήσης και των κινητών που περιλαμβάνονται στα στοιχεία της κληρονομιάς, καθώς και για την προθεσμία υποβολής της σχετικής δήλωσης και τη δυνατότητα υποβολής εκπρόθεσμης υποβολής. Σημαντικό ρόλο δε για την κρίση της Α.Α.Δ.Ε. είχε η υπ’ αριθμ. 1738/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε., κατά την οποία «1. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους στις οποίες αναφέρεται ο φόρος. 2. Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που επεκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.» και η οποία θέτει το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας των παρατάσεων του δικαιώματος του Δημοσίου για κοινοποίηση πράξεων προσδιορισμού φόρων, ως αντικείμενη στο άρθρο 78 παρ. 2 του Συντάγματος.

Άλλωστε, ήδη με την υπ’ αριθμ. 3174/2014 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. είχε τεθεί το ζήτημα του άρθρου 78 παρ. 1 και του περιεχομένου του, όσον αφορά συγκεκριμένα την πρόβλεψη ότι με την πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος παραγράφεται η αξίωση του Δημοσίου για τη βεβαίωση κι επιβολή συγκεκριμένου φόρου. Πρόκειται για τη λεγόμενη φορολογική ενοχή, ουσιαστικό στοιχείο της οποίας είναι να καθορίζεται εκ των προτέρων η διάρκεια της παραγραφής, ενώ η μεταβολή της, με την πρόβλεψη επιμηκύνσεως, είναι δυνατή μόνον υπό τις προϋποθέσεις του αρ. 78 του Συντάγματος. Η διάταξη, δηλαδή, θα πρέπει να θεσπίζεται το αργότερο εντός του έτους που έπεται εκείνου στο οποίο ανάγεται η φορολογική υποχρέωση. Συνεπώς, διάταξη σχετικού νόμου για παράταση του χρόνου παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων που ανάγονται σε ημερολογιακό έτος προγενέστερο του προηγουμένου της δημοσιεύσεως του νόμο αυτού έτος είναι ανίσχυρες, καθώς αντίκεινται στην αρχή του κράτους δικαίου και στην αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Από αυτά, συνάγεται ότι η διάταξη που ισχύει είναι αυτή του αρ. 102 του ν. 2961/2001, το οποίο ορίζει ότι «για ανακριβή δήλωση, [η παραγραφή επέρχεται] μετά την πάροδο δεκαετίας από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο υποβλήθηκε η δήλωση, κι επομένως στην κρινόμενη περίπτωση, η δεκαετία εξέπνευσε την 31.12.2012, οπότε και η προσφεύγουσα είχε καταθέσει την δήλωση για το φόρο κληρονομιάς, με τις μετέπειτα παρατάσεις να κρίνονται αντισυνταγματικές. Πρόκειται για μία σημαντική απόφαση, η οποία δείχνει τη σύμπνοιά της με την πρόσφατη νομολογία του Σ.τ.Ε. και η οποία αποσκοπεί στην παρεμπόδιση των καταχρηστικών και αντισυνταγματικών πρακτικών των εφοριών μέχρι και σήμερα να παρατείνουν σε βάθος χρόνων, πολύ μετά την εξάντληση των νομίμων ορίων, τους φορολογικούς ελέγχους, καθώς και την αντισυνταγματικότητα των νόμων που τους δίνουν το απαιτούμενο «πάτημα» για να προβούν στις ενέργειες αυτές.

Είναι χαρακτηριστικό, δυστυχώς, της νοοτροπίας αυτής το ότι η εν λόγω πράξη επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα 15 χρόνια μετά την κατάθεση της δήλωσης για το φόρο κληρονομιάς, 5 χρόνια δηλαδή μετά από την εκπνοή της νόμιμης προθεσμίας! Κατά δε των ανυποψίαστων και μη ενεργούντων καταλλήλως φορολογουμένων επίκειται κατάσχεση και πλειστηριασμός ακινήτων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , ,