RSS

Tag Archives: ν.3869/10

Έφεση στα υπερχρεωμένα

Στην επταετή πορεία ζωής του νόμου 3869/2010 για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά, έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο ότι ενώ οι πρώτες αποφάσεις διέπονταν από μία καθομολογούμενη ελαστικότητα, οι πιο πρόσφατες αποφάσεις επιδεικνύουν μία ακραία αυστηρότητα που ακροβατεί μεταξύ σκληρότητας και νομιμότητας. Αυτό σημαίνει ότι, στην προσπάθεια των δικαστηρίων να εξετάσουν με πολλή προσοχή τα κριτήρια του νόμου, όπως ενδεικτικά αυτά της δολιότητας ή της εμπορικότητας, φτάνουν σε αποφάσεις είτε απορριπτικές είτε δυσλειτουργικές (με μεγάλες δόσεις κι ελάχιστο «κούρεμα»), που σε καμία περίπτωση δεν ωφελούν τον αιτούντα, ενίοτε δε, και λόγω βιασύνης βρίθουν λαθών, αγνοώντας κατά την εξέταση προσκομιζόμενα έγγραφα κι αποδείξεις. Πρόκειται για τις περιπτώσεις που επιδέχονται έφεση.

Είναι φανερό ότι μία δικαστική ρύθμιση με δυσβάστακτη μηνιαία δόση, επί παραδείγματι, η οποία επιβαρύνει υπέρμετρα τον οφειλέτη, εξωθώντας τον να υπερβεί τις οικονομικές του δυνατότητες, θέτει εν αμφιβόλω εξ αρχής την ασφάλεια που υποτίθεται ότι προσφέρουν τα προστατευτικά πλαίσια του νόμου 3869/2010, καθώς η αδυναμία ανταπόκρισης του οφειλέτη σε μία τέτοιου είδους ρύθμιση θα σημάνει κατά πάσα πιθανότητα την έκπτωσή του από το νόμο και την επιστροφή του στο προηγούμενο καθεστώς ανασφάλειάς του, λόγω της ευάλωτης θέσης του έναντι των πιστωτών του. Και πράγματι, μία τέτοια περίπτωση είναι εύκολο να εξομοιωθεί με την αρχική απόρριψη, αφού οδηγεί, και στις δύο περιπτώσεις στην άρση της προστασίας του οφειλέτη και την έκθεσή του σε διωκτικές κινήσεις των τραπεζών κατά της περιουσίας του, περιλαμβανομένης και του πλειστηριασμού της πρώτης κατοικίας του. Επομένως, για τους λόγους   αυτούς, ακόμα και σε περιπτώσεις αποφάσεων που κάνουν δεκτές τις αιτήσεις των οφειλετών, που είναι όμως «κακές» κι «άδικες», έφεση χωρεί κι ενίοτε μάλιστα συνίσταται ως αναγκαία.

Η απόρριψη των αιτήσεων από τα Ειρηνοδικεία έχει γίνει συχνό φαινόμενο, τόσο συχνό μάλιστα που μία αποδοχή, έστω και μερική, της αίτησης, και μία έστω αυστηρή ρύθμιση, έχει φτάσει σήμερα να θεωρείται πραγματικό κατόρθωμα. Από την άλλη, σημαντικό ρόλο σε αυτήν την πραγματικότητα παίζει το γεγονός ότι η μορφή των παλαιοτέρων αιτήσεων, η οποία εν πολλοίς χρησιμοποιείται ακόμη, όπως παρουσιάζεται π.χ. από εγχειρίδια κι επιστημονικά συγγράμματα, μολονότι ανταποκρίνεται στις τυπικές απαιτήσεις του νόμου και πράγματι κάποτε ήταν αρκετή για να εξασφαλίσει την αποδοχή της από το δικαστήριο, σήμερα κατά γενική παραδοχή δεν επαρκεί. Η αίτηση πρέπει να συντάσσεται πλέον με βάση την παρούσα κατάσταση πραγμάτων, από ειδικούς, των οποίων η πείρα και η τριβή στον τομέα τούς επιτρέπει τη γνώση των απαραίτητων για την πληρότητα και ορθότητα της αίτησης, των βασικών σημείων που πρέπει να εστιάσει κανείς εμφατικά και να επιμείνει, καθώς και, έπειτα, την σωστή υποστήριξή της ενώπιον των δικαστών και των αντιδίκων πιστωτών, κατά την ημέρα της εκδίκασης.

Από την άλλη, πρέπει να καταστεί σαφές ότι η απόρριψη στον πρώτο βαθμό δεν συνεπάγεται αυτοδικαίως την απώλεια κάθε ελπίδας για τη δικαστική ρύθμιση των οφειλών του αιτούντος. Παρατηρείται πολύ συχνά ότι η επίδειξη αυστηρότητας από πλευράς δικαστών οδηγεί την απόφασή τους σε νομικά, και κυρίως, εφεσίβλητα σφάλματα, δηλαδή λάθη στο σκεπτικό, εσφαλμένες κρίσεις ή σοβαρές παραλείψεις, που επιτρέπουν στον αιτούντα να επανέλθει στο δεύτερο βαθμό, να εκθέσει τις αντιρρήσεις του στο ανώτερο δικαστήριο και, εφ’ όσον αυτές γίνουν δεκτές, να προσδώσει στη ρύθμισή του έναν τελεσίδικο χαρακτήρα. Ο εντοπισμός όμως των σημείων-κλειδιών μίας ελαττωματικής απόφασης εξαρτάται και πάλι από την πείρα του χειριστή δικηγόρου, την τριβή του με τον τομέα της ρύθμισης οφειλών γενικώς και της (νομολογιακής) πορείας του νόμου Κατσέλη ειδικώς, ώστε να είναι σε θέση να επιτύχει για τον εντολέα του το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Advertisements
 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Εφετείο απορρίπτει έφεση τραπεζών κατά υπερχρεωμένου

Απόφαση Έφεσης σε υπόθεση Υπερχρεωμένων του Γραφείου μας:

Απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά κατόπιν συνεκδίκασης, απέρριψε τις εφέσεις τόσο της Εθνικής Τράπεζας όσο και της ALPHA Τράπεζας, οι οποίες στρέφονταν κατά Πρωτόδικης Απόφασης του Ειρηνοδικείου Κρωπίας που έκανε δεκτή αίτηση δανειολήπτριας για υπαγωγή στο ν. Κατσέλη και στα προστατευτικά του πλαίσια, απορρίπτοντας κάθε προβεβλημένο από τις ίδιες ισχυρισμό.

 

Με την υπ’ αριθμ. 483/2017 απόφασή του, το Ειρηνοδικείο Κρωπίας είχε αποδεχθεί την αίτηση υπαγωγής στο ν. 3869/2010 της δανειολήπτριας κι εντολέα μας, ορίζοντας μηνιαίες δόσεις ύψους 13 ευρώ για τετραετία, ενώ διέσωσε την κύρια κατοικία της, διατάσσοντας μηνιαίες καταβολές 62,50 ευρώ για εικοσαετία, για τον σκοπό αυτό. Κατά της απόφασης αυτής άσκησαν έφεση και οι δύο πιστώτριες προς τις οποίες στράφηκε η αίτηση της οφειλέτριας, ζητώντας την εξαφάνιση, ακύρωση ή έστω μεταρρύθμισή της, χωρίς όμως να ευοδωθεί κανένα από τα αιτήματα, καθώς όλοι οι λόγοι που προβλήθηκαν απορρίφθηκαν ως αβάσιμοι, βάσει της υπ’ αριθμ. 9394/2017 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Και οι δύο τράπεζες προέβαλαν ως λόγο έφεσης την αοριστία της αρχικής αίτησης, υποστηρίζοντας ότι το Ειρηνοδικείο κατ’ εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου δέχθηκε το ορισμένο αυτής. Πρόκειται για μία αντίρρηση που προβάλλεται παραδοσιακά κι απαρέγκλιτα από τις τράπεζες, η οποία δεν εδράζεται απαραίτητα σε ειδική επιχειρηματολογία, όπως εν προκειμένω. Το δικαστήριο έκρινε τον ισχυρισμό αβάσιμο, καθώς, επισκοπώντας το ίδιο το φάκελο της αίτησης, διαπίστωσε επάρκεια των προσκομιζόμενων απαραίτητων και ουσιωδών στοιχείων, όπερ σημαίνει ότι και η αίτηση ήταν αρκούντως ορισμένη.

Επίσης προβλήθηκε από τις δύο πιστώτριες κι ακολούθως απορρίφθηκε ως αβάσιμος ο ισχυρισμός ότι η απαιτούμενη εκ του νόμου υπεύθυνη δήλωση περί ορθότητας και πληρότητας της περιουσιακής κατάστασης ήταν ελλιπής, καθώς δεν εμπεριείχε ρητή αναφορά στη μη μεταβίβαση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων την τελευταία τριετία και συνεπώς θα έπρεπε να είχε οδηγήσει την αίτηση σε απόρριψη λόγω απαραδέκτου αυτής. Κατά τη γνώμη, όμως, του Δικαστηρίου, ο λόγος που δεν έγινε ειδική αναφορά ήταν το γεγονός ότι δεν υπήρξε τέτοιου είδους μεταβίβαση, ενώ, μολονότι η προσκόμιση της υπεύθυνης δήλωσης είναι πράγματι υποχρεωτική, τυχόν πλημμέλειες σε αυτήν δεν συμπαρασύρουν και την ίδια την αίτηση σε απαράδεκτο.

Ισχυρισμός της Alpha τράπεζας για δολιότητα της αιτούσας κρίθηκε επίσης αβάσιμος. Συγκεκριμένα, η ως άνω πιστώτρια ισχυρίστηκε ότι η αιτούσα, όταν έλαβε τα δάνεια, λόγω της εργασίας της ως αποκλειστικής νοσοκόμας και της ανεργίας του συζύγου της, θα έπρεπε να αναμένει ότι σύντομα δεν θα μπορούσε να τα αποπληρώσει. Σύμφωνα, όμως, με την παρούσα απόφαση, δεν αποδείχθηκε ότι η δανειολήπτρια, κατά το χρόνο συνάψεως των δανειακών συμβάσεων τελούσε σε γνώση ότι είναι αμφίβολη η εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών της ούτε κι ότι ήταν ενδεχόμενο να οδηγηθεί σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών. Για να αποδοθεί η δολιότητα στο δανειολήπτη, θα έπρεπε να είχε θελήσει κι επιδιώξει η αιτούσα την παραγωγή του αποτελέσματος της μόνιμης αδυναμίας πληρωμής ή ότι έστω το προέβλεψε ως δυνατό και ως συνέπεια των πράξεών της, χωρίς να πράξει κάτι για να το αποφύγει, κάτι το οποίο όμως δεν αποδείχθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντίθετα, το Δικαστήριο οδηγήθηκε στη δικανική πεποίθηση ότι η αιτούσα, κατά το χρόνο της συνάψεως των συμβάσεων, είχε την πεποίθηση ότι στο μέλλον θα είναι σε θέση να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις της, αφού άλλωστε τα οικογενειακά της εισοδήματα εμφάνιζαν τότε σταθερότητα. Άλλωστε, είναι κρατούσα άποψη στη νομολογία ότι η δολιότητα δεν συνάγεται μόνο από την ανάληψη της δανειακής υποχρέωσης της οποίας η εξυπηρέτηση είναι επισφαλής.

Η Alpha τράπεζα ισχυρίστηκε επίσης πως η εκκαλούμενη απόφαση προσδιόρισε εσφαλμένα την εμπορική αξία του εξαιρούμενου από την εκποίηση ακινήτου, προβάλλοντας ότι η εμπορική αξία του κατά το έτος 2009 ανερχόταν στο ποσό των 107.621,01 ευρώ, κι όχι στα 50.000 ευρώ, όπως έκρινε το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Ο ισχυρισμός όμως αυτός απορρίφθηκε με επίκληση στα διδάγματα κοινής πείρας, και συγκεκριμένα στο γεγονός ότι η οικονομική κρίση των τελευταίων χρόνων στην Ελλάδα επέφερε μεγάλη μείωση στη ζήτηση των ακινήτων και, ως εκ τούτου, στην αγοραστική τους αξία, το οποίο δικαιολογεί και τη σημαντική πτώση στην αξία του ακινήτου, την οποία και αποδέχθηκε, θεωρώντας την εκτίμηση του αποδεικτικού υλικού από το Ειρηνοδικείο Κρωπίας ορθή.

Σχετικός ισχυρισμό για την αξία του ακινήτου προέβαλε και η Εθνική, διατεινόμενη ότι το Ειρηνοδικείο θα έπρεπε να ορίσει το εν λόγω ποσό σε ποσοστό 85% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου κι όχι σε ποσοστό 60%. Και ο συγκεκριμένος ισχυρισμός απορρίφθηκε, καθώς το δικαστήριο δέχθηκε ότι η παλαιά διατύπωση του σχετικού αρ. 9 παρ. 2, το οποίο εφαρμόζεται και στην προκείμενη περίπτωση, επέτρεπε (όπως ρητώς ορίζεται και σήμερα) τον ορισμό των καταβολών και σε μικρότερο ποσοστό του 85%, κατά τη διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου, ο οποίος ορισμός μπορεί μάλιστα να φθάσει μέχρι και τη μηδενική καταβολή σε περίπτωση που είναι αδύνατη η όποια καταβολή χωρίς την υποβάθμιση του ανεκτού ορίου διαβιώσεως (κάτι που προκύπτει από το ίδιο το Σύνταγμα, αρ. 2 παρ. 1 για το σεβασμό και την αξία του ανθρώπου), το δε άρθρο 9 παρ. 2 απλώς ορίζει το ανώτατο όριο του ποσοστού καταβολής.

Περαιτέρω, η Εθνική προέβαλε τον ισχυρισμό ότι το νεαρό, σύμφωνα με την ίδια, της ηλικίας της αιτούσας –ετών 42 κατά τη στιγμή της συζήτησης- της επιτρέπει να ανεύρει και πάλι εργασία και να βελτιώσει την οικονομική της κατάσταση. Τόσο όμως από τα προσκομισθέντα αποδεικτικά στοιχεία όσο και από τα διδάγματα της κοινής πείρας, το Δικαστήριο συμπεραίνει πως στην παρούσα συγκυρία, με την ανεργία να πλήττει τους Έλληνες, ιδίως τους νέους, πολύ περισσότερο για ένα άτομο χωρίς ιδιαίτερα επαγγελματικά προσόντα, όπως η αιτούσα, η ανεύρεση εργασίας αποδεικνύεται εξαιρετικά προβληματική.

Συνεπεία των ανωτέρω, οι συνεκδικαζόμενες δύο εφέσεις απορρίφθηκαν και η πρωτόδικη απόφαση η οποία έκανε δεκτή την αίτηση της οφειλέτριας και εντολέα μας κατέστη τελεσίδικη, με την επικύρωσή της από το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών, δικάζον ως δευτεροβάθμιο, το οποίο δέχθηκε ότι το Ειρηνοδικείο Κρωπίας ορθώς ερμήνευσε και εφήρμοσε τις νομικές διατάξεις και εκτίμησε προσηκόντως τις αποδείξεις.

 

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , ,

Απόφαση Εφετείου για υπερχρεωμένα δικαιώνει απόλυτα τον δανειολήπτη-εντολέα

Απόρριψη εφέσεως της τράπεζας κατά δανειολήπτη υπερχρεωμένου

Απόφαση Έφεσης σε υπόθεση Υπερχρεωμένων του Γραφείου μας:

Απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά απορρίπτει την έφεση αντίδικου πιστωτικού ιδρύματος που στράφηκε κατά πρωτόδικης απόφασης του Ειρηνοδικείου Κρωπίας, το οποίο έκανε δεκτή την υπαγωγή του εντολέα μας στα προστατευτικά πλαίσια του Ν. 3869/2017, κρίνοντας ως αβάσιμους και τους τέσσερις προβαλλόμενους λόγους.

 

Με την υπ’ αριθμ. 9038/2017 απόφαση  του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, απορρίπτεται η έφεση που άσκησε η Ε.Τ.Ε. κατά της 482/2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Κρωπίας, με την οποία έφεση ζητούσε την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης που έκανε δεκτή την αίτηση υπαγωγής του δανειολήπτη και εντολέα μας στα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά. Το Δικαστήριο απέρριψε ένα προς ένα τα αιτήματα της Τράπεζας, όπως θα δειχθεί κατωτέρω, κρίνοντάς τα όλα αβάσιμα.

Ως πρώτο λόγο, η εκκαλούσα τράπεζα προέβαλε ότι η υπεύθυνη δήλωση που προσκόμισε ο αιτών κι αφορά στην ορθότητα και πληρότητα της περιουσιακής του κατάστασης δεν ανέφερε με σαφήνεια αν ο ίδιος είχε προβεί σε μεταβιβάσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων του επί ακινήτων την τελευταία τριετία πριν από την κατάθεση της αίτησης υπαγωγής του στο ν. Κατσέλη κι, ως εκ τούτου, η αίτηση του αιτούντος θα έπρεπε να κριθεί ως απαράδεκτη, καθώς η δήλωση αυτή είναι τυπικά απαιτούμενη για το παραδεκτό της αίτησης. Το Δικαστήριο, όμως, αντέλεξε, καθώς έκρινε ότι η απουσία μίας τέτοιας δήλωσης περί μη μεταβίβασης εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων συνίστατο στην ακριβώς απουσία μεταβιβάσεων εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων. Η υπεύθυνη δήλωση αυτή είναι μεν τυπικό στοιχείο για την αίτηση, οι πλημμέλειές της όμως δεν δύνανται να οδηγήσουν την αίτηση σε απόρριψη ως απαράδεκτη.

Ως δεύτερο λόγο, η πιστώτρια προέβαλε την εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του νόμου στην οποία προέβη το δικαστήριο του πρώτου βαθμού, μην απορρίπτοντας την αίτηση ως αόριστη. Το Μ.Π.Α., όμως, προβαίνοντας το ίδιο σε επισκόπηση της αίτησης, τη θεώρησε αρκούντως ορισμένη, καθώς περιέχονται όλα τα ουσιώδη στοιχεία (ήτοι η κατάσταση περιουσίας και εισοδημάτων του αιτούντος, οι απαιτήσεις κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα, το σχέδιο διευθέτησης των οφειλών του κλπ). Επομένως, και αυτός ο λόγος, που παραδοσιακά και σχεδόν αδιακρίτως προβάλλεται από τις εκκαλούσες πιστώτριες σε αντίστοιχες περιπτώσεις, χωρίς απαραίτητα ιδιαίτερη αιτιολόγηση, κρίθηκε αβάσιμος.

Ως τρίτος λόγος για την εξαφάνιση της πρωτόδικης απόφασης προβλήθηκε το γεγονός ότι η άσκηση της αίτησης υπαγωγής στα προστατευτικά πλαίσια του νόμου για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά έγινε με τρόπο καταχρηστικό (αρ. 281 ΑΚ). Αντίθετα, το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έκανε δεκτό ότι η αίτηση ασκήθηκε στα πλαίσια των δικαιωμάτων του οφειλέτη, χωρίς υπέρβαση των ορίων της καλής πίστης, των χρηστών ηθών και του κοινωνικοοικονομικού σκοπού του δικαιώματός του. Σκοπός δε του νομοθέτη με τον ν. 3869/2010 είναι η επανένταξη του οφειλέτη στην οικονομική και κοινωνική ζωή και η επανάκτηση της οικονομικής του ελευθερίας, που δεν εντοπίζεται όμως μόνον σε ακραίες κι έκτακτες περιπτώσεις αδυναμίας ανταπόκρισης στις δανειακές του υποχρεώσεις, αλλά κι όταν οδηγήθηκε εκεί και από αστοχία εκτιμήσεων ή ατυχούς οικονομικού προγραμματισμού.

Ως τέταρτο και τελευταίο λόγο, η Ε.Τ.Ε. προέβαλε το γεγονός ότι το Ειρηνοδικείο Κρωπίας εκτίμησε πλημμελώς το αποδεικτικό υλικό, καθώς θα έπρεπε να είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι αδυναμία του οφειλέτη να ανταποκριθεί στις πληρωμές του ήταν πρόσκαιρη κι όχι μόνιμη, καθώς ο τελευταίος, σε ηλικία 40 ετών κατά τη συζήτηση, είχε μεγάλες δυνατότητες εξεύρεσης εργασίας και αποκατάστασης της εισοδηματικής του κατάστασης. Το Μ.Π.Α. απέρριψε και αυτόν το λόγο ως αβάσιμο, επικαλούμενο τόσο το αποδεικτικό υλικό όσο και τα διδάγματα της κοινής πείρας, τα οποία καταδεικνύουν με πάσα βεβαιότητα ότι η ανεργία τα τελευταία χρόνια πλήττει όλο και περισσότερο τους νέους ανθρώπους στην Ελλάδα, πολύ δε περισσότερο έναν άνθρωπο ηλικίας περί τα 40 έτη χωρίς, ιδιαίτερα προσόντα (γνώση ηλεκτρονικών υπολογιστών ή εξειδικευμένες γραμματικές ή επιστημονικές γνώσεις).

Έτσι, έγινε δεκτό ότι το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο ορθώς έκρινε και έκανε δεκτή ως κατ’ ουσίαν βάσιμη την αίτηση του δανειολήπτη κι εντολέα μας, εφήρμοσε ορθώς τις σχετικές νομικές διατάξεις και εκτίμησε προσηκόντως το υφιστάμενο αποδεικτικό υλικό. Κατά συνέπεια το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών απέρριψε την έφεση της Ε.Τ.Ε., κρατώντας σε πλήρη ισχύ την πρωτόδικη και θετική για τον εντολέα μας απόφαση του Ειρηνοδικείου.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Μοναδική απόφαση Υπερχρεωμένα: Αναγνώριση μη ύπαρξης δόλου, διαγραφή 98% της οφειλής

Απόφαση Υπερχρεωμένων του Γραφείου μας:

Απόφαση του Ειρηνοδικείου Φλώρινας για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά κάνει δεκτή την αίτηση δανειολήπτη αναγνωρίζοντας ότι αν και έκανε ανακύκλωση πληρωμών δεν είχε δόλο, και, χωρίς να ορίζει επανασυζήτηση, διατάσσει μηδενικές μηνιαίες καταβολές επί τρία έτη, δηλαδή τριετή ! περίοδο χάριτος ενώ διασώζει την ακίνητη περιουσία του, επιβάλλοντάς του μηνιαίες δόσεις επί εικοσαετία μόλις 15 !! ευρώ, καλώντας τον να καταβάλει λιγότερο από το 2% της οφειλής του, δηλαδή διαγραφή του 98%!!!.

 

Με την υπ’ αριθμ. 46/2017 απόφαση  Ειρηνοδικείου Φλώρινας διατάσσεται η οριστική υπαγωγή του αιτούντος, 34 ετών κι άγαμου, στα προστατευτικά πλαίσια του νόμου Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Το δεύτερο από τα τρία τέκνα της οικογενείας του, ο αιτών βρέθηκε προ εικοσαετίας ορφανός από πατέρα, λόγω τροχαίου ατυχήματος. Για να συνεχιστεί η επιχείρηση του πατέρα του, η μητέρα του κατάρτισε δανειακή σύμβαση, στην οποία εξαναγκάστηκαν από την τράπεζα να συμπράξουν και τα τρία, ανήλικα ακόμη, τέκνα της. Σοβαρά προβλήματα υγείας του μικρότερου των αδελφών εξώθησαν την οικογένεια αργότερα εκ νέου σε δανεισμό.

Ο αιτών υπηρετούσε ως μόνιμος υπαξιωματικός στο στρατό, με εισόδημα 1000 ευρώ, με τα οποία κάλυπτε τις δόσεις των δανείων. Το 2007, όμως, αποχώρησε από το στράτευμα, για να συμπαρασταθεί στην οικογένειά του, οπότε κι εργαζόταν, μέχρι το 2012, ως πωλητής, ενώ επί του παρόντος εργάζεται σε αρτοποιείο, με μισθό περί τα 300 ευρώ μηνιαίως. Περαιτέρω, το δικαστήριο δέχθηκε ότι η συνολική οφειλή του αιτούντος ανέρχεται σε ποσό ύψους 168.000 ευρώ, τις δε δόσεις του έπαψε να τις εξυπηρετεί από το 2014. Μοναδική του ακίνητη περιουσία είναι ποσοστό 25% επί διαμερίσματος, το οποίο έχει παραχωρήσει κατά χρήση στη μητέρα και μικρότερο αδελφό του.

Με αυτά τα δεδομένα, το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπ’ όψιν του τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες, την εργασιακή του κατάσταση και τη γενικότερη δυσμενή εικόνα της αγοράς εργασίας, έκρινε ότι ο αιτών δεν είναι σε θέση να διαθέσει κανένα ποσό στις πιστώτριές του (δεχόμενο πως το εισόδημα των 300 ευρώ δεν επαρκεί ούτε για τη δική του διαβίωση, καθώς, κατά την κρίση του, επαρκές θα θεωρούνταν το ποσό των 700 ευρώ), χωρίς όμως να προσδιορίζει επανασυζήτηση στα επόμενα χρόνια, κρίνοντας την επανεξέταση των εισοδημάτων άσκοπη και θεωρώντας τη γενική υποχρέωση ενημέρωσης της γραμματείας του Δικαστηρίου από τον αιτούντα για τυχόν μεταβολή της οικονομικής του κατάστασης επαρκές μέτρο. Ως εκ τούτου, όρισε μηδενικές μηνιαίες δόσεις, που πρόκειται ουσιαστικά για περίοδο χάριτος, επί τριετία. Για τον δε υπολογισμό της αξίας του ακινήτου του, το δικαστήριο προέβη σε δική του εκτίμηση, η οποία δέχεται ότι είναι ύψους 3.600 ευρώ, όπερ είναι και το μόνο ποσό το οποίο θα κληθεί να αποπληρώσει ο δανειολήπτης βάσει της ρυθμίσεως. Το ως άνω ποσό, μάλιστα, θα αποπληρώνεται σε μηνιαίες δόσεις επί εικοσαετία, ήτοι οι δόσεις του αιτούντος διαμορφώνονται σε 15 ευρώ το μήνα, οι οποίες θα ξεκινήσουν μετά την παρέλευση της τριετίας.

Επίσης να σημειωθεί ότι, δεδομένης της κρίσης του δικαστηρίου για μη παρουσίαση αύξησης εισοδημάτων στο μέλλον, δεν ορίζει τιμαριθμική αναπροσαρμογή των δόσεων ανά πενταετία.

Τέλος, και σπουδαιότερο όλων: ενώ το δικαστήριο δέχεται πως ο αιτών είχε προβεί, εξ ανάγκης, σε ανακύκλωση δανεισμού, εν τέλει κρίνει ότι μόνο η ανακύκλωση αυτή δεν ισοδυναμεί με ενδεχόμενο δόλο, τον οποίο και δεν αναγνωρίζει στον αιτούντα.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Προστασία υπερχρεωμένων επί απόρριψης αίτησης

Έφεση και ασφαλιστικά μέτρα για υπερχρεωμένους

Είναι πλέον γνωστό ότι οι δικαστικές αποφάσεις που αφορούν τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά έχουν την τάση να εξαντλούν την αυστηρότητά τους. Στην πορεία των τελευταίων επτά ετών, όση δηλαδή είναι η ζωή του νόμου 3869/2010, έχει παρατηρηθεί το φαινόμενο η καχυποψία των δικαστών να αυξάνεται και οι απαιτήσεις που τίθενται και πρέπει να πληρούν οι αιτούντες, να καθιστούν την επίτευξη θετικής απόφασης και ρύθμισης πραγματικό κατόρθωμα.

Αποτέλεσμα αυτού είναι πολλές αιτήσεις που ζητούν την υπαγωγή του οφειλέτη στα προστατευτικά πλαίσια του «νόμου Κατσέλη» να απορρίπτονται από τα δικαστήρια ενώ συχνά, μολονότι γίνονται δεκτές αρχικά, να ορίζουν μία αυστηρή έως και εξουθενωτική ρύθμιση για τον αιτούντα, δηλαδή υψηλή δόση που δεν μπορεί να πληρώσει. Είναι εμφανές ότι επί τέτοιου είδους αποφάσεων χωρεί έφεση. Το ζήτημα, όμως, είναι το εξής: στο μεσοδιάστημα, ο οφειλέτης προστατεύεται;

Αν η αίτηση απορριφθεί, καθίσταται σαφές ότι ο δανειολήπτης  μένει απροστάτευτος απέναντι στους πιστωτές του, οι οποίοι μπορούν να κινήσουν ή να συνεχίσουν ακώλυτα διαδικασίες αναγκαστικής εκτέλεσης-πλειστηριασμούς σε βάρος της περιουσίας τους. Αλλά κι αν η δυσβάσταχτη ρύθμιση δεν ακολουθηθεί, τότε οι πιστωτές έχουν δικαίωμα να ζητήσουν την έκπτωση του οφειλέτη από το νόμο, αφήνοντας και πάλι απροστάτευτη την περιουσία του. Αλλά ούτε και στην ταχεία εκδίκαση της έφεσης κι έκδοσης απόφασης μπορεί να υπολογίζει, καθώς ο ορισμός δικασίμων για τις εφέσεις τείνει να έχει κάποια σχετική καθυστέρηση, πλην σπανίων και συμπτωματικών εξαιρέσεων.

Η λύση βρίσκεται, εν προκειμένω, στην άσκηση ασφαλιστικών μέτρων, δηλαδή αίτησης αναστολής ως προς την εκτέλεση της απόφασης. Προϋπόθεση τίθεται η πρότερη κι έγκαιρη άσκηση της εφέσεως, η οποία από μόνη της δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, καθώς και να πιθανολογείται ότι αφ’ ενός ο οφειλέτης θα υποστεί ουσιώδη βλάβη χωρίς την χορήγηση της αναστολής κι αφ’ ετέρου η έφεση θα ευδοκιμήσει. Με την αίτηση αναστολής, επομένως, επιτυγχάνεται το εκ νέου «πάγωμα» των διώξεων, μέχρι την έκδοση της εφετειακής απόφασης, εμποδίζοντας τους δανειολήπτες να προχωρήσουν τις διωκτικές προς τον αιτούντα διαδικασίες.

Παλαιότερα, η νομολογία ήταν πιο επιφυλακτική απέναντι στη χορήγηση των ασφαλιστικών μέτρων, όμως σήμερα, όταν πληθαίνουν οι απορρίψεις επί υπερχρεωμένων και περισσότερες αιτήσεις οδηγούνται αναπόφευκτα στο δεύτερο βαθμό, έχουν αυξηθεί παράλληλα και οι περιπτώσεις όπου η αναγνώριση της δεινής κατάστασης του οφειλέτη απλώς δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Έτσι, υφίστανται αποφάσεις που ορίζουν την αναστολή αυτή και στην περίπτωση απόρριψης της αίτησης (όπως η Ειρ. Αθηνών 84/2015) και στην περίπτωση της δυσβάσταχτης ρύθμισης (όπως η Ειρ. Κρωπίας 342/2016). Το τελευταίο, μάλιστα, είδος αποφάσεων ορίζει και μειωμένη μηνιαία δόση για τους οφειλέτες, αντί του προηγούμενου, προφανώς υπέρογκου ποσού.

Οι αιτήσεις αυτές αναστολής κατατίθενται ενώπιον του Ειρηνοδικείου ξεχωριστά από τις εφέσεις, ενώ μπορεί να συμπεριληφθεί και προσωρινή διαταγή, ώστε τα αποτελέσματα να είναι αμεσότερα, εκδικάζονται δε κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Πρόκειται για το πιο πλήρες νομικό εργαλείο για την προστασία των οφειλετών, στο ενδεχόμενο που η αναμενόμενη πρωτόδικη απόφαση για την αίτηση υπαγωγής τους στα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά δεν έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα και μπορεί να δώσει μία «ανάσα»  -οικονομική αλλά και ψυχολογική- στους αιτούντες.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Υπερχρεωμένα: Διαγραφή χρέους 50% και διάσωση περιουσίας

Απόφαση Υπερχρεωμένων του Γραφείου μας:

Με την υπ’ αριθμ. 235/2017 απόφαση του Ειρηνοδικείου Νίκαιας για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά γίνεται δεκτή η αίτηση της δανειολήπτριας και ρυθμίζει υποδειγματικά την οφειλή της, με «κούρεμα» της οφειλής της ύψους 50%, διάσωση της ακίνητης περιουσίας της, ενώ αποδείξαμε στο δικαστήριο  ότι η μεταβίβαση ακινήτου στην οποία προέβη μέσα στην απαγορευμένη τριετία εδραζόταν σε ηθική της υποχρέωση.

Η αιτούσα, 48 ετών σήμερα, εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος σε εκδοτική εταιρεία, ενώ είναι σε διάσταση με τον σύζυγό της, με τον οποίο έχουν αποκτήσει ένα τέκνο. Από την εργασία της είχε καθαρές αποδοχές ποσού περί τα 900 ευρώ, ενώ έχει αρχίσει να λαμβάνει διατροφή από τον σύζυγό της, ύψους 100-200 ευρώ μηνιαίως, ανάλογα με την εκάστοτε οικονομική του δυνατότητα.

Ο δανεισμός της, στο σύνολό του, ανερχόταν περίπου στις 100.000 ευρώ, λήφθηκε υπό μορφή στεγαστικών δανείων, ώστε να χτίσει στο οικόπεδο που κληρονόμησε από τον πατέρα της, την κύρια κατοικία της, η οποία και επί του παρόντος είναι η μοναδική της ακίνητη περιουσία. Όπως το δικαστήριο έκανε αποδεκτό, πως κατά το χρονικό διάστημα του δανεισμού της, η δανειολήπτρια είχε επαρκή εισοδήματα ώστε να καλύπτει και μόνη της (δηλαδή χωρίς την οικονομική συνδρομή του συζύγου της) τις μηνιαίες δόσεις της. Όμως, αφ’ ενός η μεταγενέστερη ανεργία του συζύγου της, λόγω της οποίας αναγκάστηκε να επωμιστεί όλα τα έξοδα της τριμελούς οικογένειάς της, κι αφ’ ετέρου η ουσιώδης μείωση των δικών της εισοδημάτων, στα πλαίσια της γενικής οικονομικής κρίσης, την εξώθησε αναγκαστικά σε ασυνέπεια ως προς τις καταβολές της. Εν όψει αυτών, αποκλείστηκε από το δικαστήριο το ενδεχόμενο δόλιας περιέλευσης σε αδυναμία πληρωμών.

Σημαντικό, επίσης, σημείο της απόφασης, είναι το γεγονός ότι το δικαστήριο δεν θεώρησε τη μεταβίβαση από εκείνη ποσοστού κυριότητας με συμβόλαιο αγοραπωλησίας, ως προσπάθεια δόλιας μείωσης των εισοδημάτων της ή απόπειρα να προκαλέσει ζημία στην καθ’ ης η αίτηση. Αντίθετα, κρίθηκε ότι η μεταβίβαση αυτή διεπόταν από ηθική υποχρέωση απέναντι στον αδερφό της, ο οποίος και καρπώθηκε άλλωστε το αναλογούν μερίδιο της αγοραπωλησίας τελικά. Το γεγονός αυτό αποδείξαμε στο δικαστήριο προβάλλοντας ότι όχι μόνον τα εισοδήματά της ήταν επαρκή κατά το χρονικό διάστημα της μεταβίβασης, αλλά, και ότι, ούτως ή άλλως, δεν έγινε κάποια προσπάθεια απόκρυψης της συναλλαγής αυτής από το δικαστήριο.

Επομένως, με την υπ’ αριθμ. 235/2017 απόφαση του Ειρηνοδικείου Νίκαιας, ορίστηκαν για την αιτούσα μηνιαίες δόσεις ποσού 80 ευρώ για μία πενταετία, ενώ αποφασίστηκε και η διάσωση της κύριας κατοικίας της, με αποτέλεσμα να αποπληρώσει στο πέρας της ρύθμισης περί τις 50.000 ευρώ από τις 100.000 ευρώ που ήταν το σύνολο των οφειλών της. Πρόκειται, δηλαδή, για διαγραφή χρέους ύψους 50%.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Αναστολή κατάσχεσης υπερχρεωμένα

Απάντηση με την υπ’ αριθμ. 163/2017 γνωμοδότησή του δίδει το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους (Ν.Σ.Κ.), η οποία δημοσιεύτηκε με την ΠΟΛ. 1162/2017 της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε.) ως προς το ζήτημα της αναστολής των καταδιωκτικών μέτρων που επιφέρει η κατάθεση αίτησης για υπαγωγή στον Ν. 3869/2010 (Νόμος Κατσέλη) και, συγκεκριμένα, ως προς τις κατασχέσεις για οφειλές προς το Δημόσιο που διενεργούν, ως τρίτοι οι τράπεζες και οι οποίες κατασχέσεις είχαν επιβληθεί στον αιτούντα, πριν όμως από την κατάθεση αυτή, καθώς και ως προς το τί συμβαίνει κατόπιν έκδοσης της προσωρινής διαταγής.

Αρχικά, κρίθηκε ότι η ίδια η υποβολή της αίτησης για υπαγωγή στο Νόμο για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά δεν οδηγεί σε αυτοδίκαιη αναστολή των κατασχέσεων που έχουν ήδη επιβληθεί σε βάρος του αιτούντος στα χέρια πιστωτικών ιδρυμάτων (συνήθως επί τραπεζικών λογαριασμών) και που λαμβάνουν χώρα πριν από την υποβολή αυτή. Αυτό που γίνεται δεκτό είναι ότι η αυτοδίκαιη αναστολή ισχύει για τις κατόπιν της κατάθεσης της αίτησης διώξεις, με αποτέλεσμα και διαδικασίες εκτέλεσης που έχουν ήδη ξεκινήσει, να παύουν συνεπεία της υποβολής. Οποιαδήποτε ενέργεια που προωθεί τη διαδικασία της δικαστικής δίωξης των οφειλετών είναι μη νόμιμη, υπό το πρίσμα αυτό. Αυτό, όμως, κρίθηκε ότι δεν σημαίνει πως οι απαιτήσεις που έχουν ήδη κατασχεθεί από το πιστωτικό ίδρυμα θα πρέπει να επιστραφούν στον οφειλέτη.

Επιπλέον, η προσωρινή διαταγή που χορηγείται κατόπιν της αίτησης και έχει περιεχόμενο γενικώς την αναστολή των καταδιωκτικών μέτρων κατά του οφειλέτη και τη διατήρηση της πραγματικής και νομικής κατάστασης της περιουσίας του, δεν αναστέλλει την κατάσχεση που επιβλήθηκε σε βάρος του, πριν από την κατάθεση της αίτησης. Αντίθετα, θα πρέπει ρητώς να προβλέπεται στη διάταξη της προσωρινής διαταγής η άρση των κατασχέσεων που έχουν ήδη επιβληθεί.

Αυτή η διάκριση αιτιολογείται ως εξής: μετά την επίδοση του κατασχετηρίου, επέρχεται ex lege αναγκαστική εκχώρηση των κατασχεθέντων απαιτήσεων στο Ελληνικό Δημόσιο, το οποίο καθίσταται δικαιούχο αυτών των απαιτήσεων. Το πιστωτικό ίδρυμα, στο μεσοδιάστημα, καθίσταται οιονεί μεσεγγυούχος, ενεργεί δηλαδή τρόπον τινά ως ο μεσάζων, για τις απαιτήσεις αυτές κι ως εκ τούτου δεν έχει υποχρέωση να αποδώσει τις απαιτήσεις στον οφειλέτη κατόπιν της υποβολής της αίτησης.

Ανοιχτό  έμεινε, τέλος, το ζήτημα της τύχης των κατασχεθέντων μετά τη λήξη της προσωρινής διαταγής και την έκδοση οριστικής απόφασης από το Δικαστήριο. Προς τούτο θα τεθεί εκ νέου ερώτημα στο Ν.Σ.Κ. Κατά τα λοιπά, αυτό που συνάγεται από την παρούσα γνωμοδότηση είναι πως οι κατασχέσεις στις οποίες προχωράει το πιστωτικό ίδρυμα ως τρίτος για απαιτήσεις του Ελληνικού Δημοσίου (κατάσχεση, συνήθως, λογαριασμών) δεν επηρεάζονται από την κατάθεση αίτησης για την υπαγωγή στον νόμο για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, ούτε και από την έκδοση προσωρινής διαταγής, αν αυτή δεν ορίζει την άρση της κατάσχεσης ρητώς. Η αναστολή των διώξεων, τουναντίον, αφορά τις περιπτώσεις των διώξεων που είτε έχουν ξεκινήσει πριν την υποβολή και «παγώνουν» συνεπεία της αίτησης είτε για μελλοντικές διώξεις, οι οποίες κατά το νόμο δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν, κι από τις οποίες ο οφειλέτης προστατεύεται.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,