RSS

Tag Archives: καταχρηστικός

Καταχρηστική διαταγή πληρωμής

Εάν στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ασκηθεί διαταγή πληρωμής ακυρώνεται.

Με την υπ’ αριθμ. 7839/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών επί ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής από οφειλέτη τράπεζας, θεωρήθηκε ως καταχρηστική άσκηση δικαιώματος η έκδοση διαταγής πληρωμής κι ως εκ τούτου, ακυρώθηκε.

Επρόκειτο για περίπτωση οφειλέτη, ο οποίος είχε βρεθεί σε πρόσκαιρη οικονομική δυσχέρεια, η οποία υπερέβαινε τα όρια της αντοχής του,  όμως είχε αφ’ ενός ήδη καταβάλει μεγάλο μέρος της οφειλής του, ήταν δε σε διαρκή επαφή με την τράπεζα, στην προσπάθειά του να ρυθμίσει την οφειλή, καταβάλλοντας παράλληλα συγκεκριμένα ποσά μηνιαίως, με μία εύλογη χρονική καθυστέρηση, στην πιστώτρια. Η αρχική στάση της τράπεζας, η οποία έδειχνε κατανόηση προς την οικονομική αδυναμία του οφειλέτη κι επιδείκνυε, μέσω των προστηθέντων υπαλλήλων της, διάθεση διαπραγμάτευσης με εκείνον, όπως κρίθηκε από το δικαστήριο, δημιούργησε στον τελευταίο την εύλογη πεποίθηση ότι δεν θα προχωρούσε σε εσπευσμένη άσκηση των δικαιωμάτων της, αλλά, αντίθετα, θα την καθυστερούσε, με απώτερο σκοπό την ανεύρεση μίας κοινώς αποδεκτής λύσης.

Το δικαστήριο δεν αρνήθηκε ότι η τράπεζα είχε πράγματι δικαίωμα να διεκδικήσει την υπολειπόμενη οφειλή από τον δανειολήπτη, ο οποίος πράγματι καθυστερούσε τις δόσεις του, και ότι πρόκειται πράγματι για δικαίωμα που εντάσσεται στα πλαίσια διαχείρισης της περιουσίας της. Η συμπεριφορά της όμως αντιβαίνει στην αρχή της καλής πίστης και για τον πρόσθετο λόγο ότι η δικαστική αυτή της επιδίωξη θα είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη οικονομική εξαθλίωση του οφειλέτη, χωρίς η ίδια να αποκομίζει ιδιαίτερο κέρδος από τη διαδικασία αυτή. Πολλώ δε μάλλον, θα πρέπει να ανέχεται μία εύλογη καθυστέρηση της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του οφειλέτη, ιδίως όταν αυτός βρίσκεται σε άμεση οικονομική εξάρτηση από την ίδια και δεν οφείλει σε τρίτους. Άλλως, η συμπεριφορά της είναι καταχρηστική, αντιβαίνουσα στις αρχές του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα..

Η απόφαση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αναγνωρίζει ότι μία δικαστική άσκηση δικαιώματος, ακόμη κι αν αποτελεί συμβατικό δικαίωμα, μπορεί να κριθεί καταχρηστική, αν τόσο η προηγούμενη συμπεριφορά της πιστώτριας έχει δημιουργήσει εύλογη πεποίθηση στον οφειλέτη ότι προτίθεται να βρει λύση μέσω διαπραγμάτευσης μίας ρύθμισης, όσο και η επιδίωξη καθαυτή δεν δύναται να της προσφέρει ιδιαίτερο κέρδος, αλλά θα οδηγήσει στην οικονομική καταστροφή του οφειλέτη.

Σημαντικό είναι ότι συνηγορούν στην ύπαρξη της καταχρηστικότητας:

α.  η αποδεικνυόμενη διάθεση του οφειλέτη να επιδιώξει μία ρύθμιση,

β. η συνέχιση των καταβολών, έστω με κάποια εύλογη καθυστέρηση κάποιο ποσό,

γ. η μέχρι τώρα συνέπεια στις καταβολές και

δ. ότι οι απαιτήσεις είναι εμπραγμάτως ασφαλισμένες.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Παράνομα επιτόκια-καταχρηστικοί ΓΟΣ-αποζημίωση

 

Παράνομος πλουτισμός τραπεζών – Αποζημίωση

Κατά τη σύναψη ενός δανείου (πχ. στεγαστικού) με κυμαινόμενο επιτόκιο, η εκάστοτε τράπεζα συνήθως συνδέει το επιτόκιο βάσει του οποίου ρυθμίζει τη δόση με κάποιο συγκεκριμένο επιτόκιο, όπως επί παραδείγματι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι στο επιτόκιο με το οποίο η ίδια δανείζεται από την ΕΚΤ προσθέτει ένα ποσοστό, δημιουργώντας ένα περιθώριο, το οποίο είναι το κέρδος της. Με ένα παράδειγμα, αν το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι 2% και η Τράπεζα διαμορφώσει το επιτόκιο της δόσης στο 3%, θα δημιουργήσει ένα περιθώριο κέρδους 1%. Ο όρος αυτός της σύνδεσης, όμως, τίθεται ασαφώς στις συμβάσεις και, πολύ περισσότερο, είναι πλέον πρακτική των τραπεζών, όσον αφορά το επιτόκιο, να επιδιώκουν, με την ασάφεια των όρων, να αυξάνουν καταχρηστικώς το περιθώριο αυτό κέρδους τους, ζημιώνοντας στην πορεία τους δανειολήπτες.

Ο προβληματισμός βγήκε στο προσκήνιο ιδίως την περίοδο 2009-2013, όταν σειρά καταγγελιών από δανειολήπτες είτε στο Συνήγορο του Καταναλωτή είτε απευθείας στη δικαιοσύνη, οδήγησε σε σειρά Συστάσεων από τον πρώτο και σε μία ουσιαστικά παγιωμένη και από τελεσίδικες πια αποφάσεις νομολογία.

Η αναγνωρισμένη σήμερα ως καταχρηστική πρακτική των Τραπεζών είχε ως εξής: Το πρώτον, ο λόγος που ένας δανειολήπτης καταλήγει να επιλέξει να λάβει δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο είναι για να μπορέσει να ωφεληθεί από την ενδεχόμενη καθοδική του πορεία, που θα οδηγούσε σε μείωση και της μηνιαίας δόσης του. Εν προκειμένω, όμως, οι Τράπεζες που συνέδεαν φαινομενικά το επιτόκιό τους και, κατ’ επέκταση, το περιθώριο κέρδους τους με το επιτόκιο της ΕΚΤ, φρόντιζαν να τηρούν το πρώτο σταθερό σε περίπτωση αύξησης του δεύτερου. Αντίθετα, όμως, αν το επιτόκιο της ΕΚΤ μειωνόταν, οι Τράπεζες δεν μείωναν εξίσου το επιτόκιο της δόσης, αλλά είτε το κρατούσαν σταθερό είτε το μείωναν ελάχιστα, αυξάνοντας, στην πορεία, το περιθώριο κέρδους τους. Στο ως άνω παράδειγμα, αν το επιτόκιο της ΕΚΤ από 2% φτάσει στα 3%, οι Τράπεζες θα κρατούσαν σταθερό το κέρδος τους ανεβάζοντας το επιτόκιο της δόσης στο 4%. Αντιστρόφως, όμως, αν το επιτόκιο της ΕΚΤ κατερχόταν στο 1%, η Τράπεζα, αντί να μειώσει το επιτόκιο της δόσης στο 2%, την κρατούσε στο 3%, ή την κατέβαζε στο 2,5%, αυξάνοντας όμως παράνομα τη διαφορά και, κατ’ επέκταση, το κέρδος της.

Μάλιστα, ο εκάστοτε Γενικός Όρος Συναλλαγών (ΓΟΣ) που προέβλεπε την αυξομείωση του επιτοκίου, όπως τέθηκε από την Τράπεζα, ασαφώς μόνον όριζε ότι η Τράπεζα έχει το δικαίωμα να μεταβάλει το επιτόκιο της δόσης, χωρίς όμως να εκτίθενται με σαφήνεια τα κριτήρια και ο τρόπος με τον οποίο υπολογίζεται κάθε φορά το επιτόκιο. Με αυτόν τον τρόπο, όλος ο κίνδυνος της αύξησης του επιτοκίου μετατίθεται στον δανειολήπτη, ενώ η ευνοϊκή περίπτωση της μείωσης του επιτοκίου τελικώς δεν ωφέλησε ανάλογα τον δανειολήπτη, με την πρακτική  η Τράπεζα να αποκομίζει παράνομο και υπέρογκο κέρδος εις βάρος του. Ο ΓΟΣ αυτός έχει ήδη πολλάκις ελεγχθεί ως καταχρηστικός από τα ελληνικά δικαστήρια, καθώς όχι μόνον είναι ασαφής ως προς τα κριτήρια της μεταβολής του δανείου, αλλά έδωσε στην Τράπεζα εμμέσως το «δικαίωμα» να αυξάνει τα κέρδη της μεταβάλλοντας το επιτόκιο κατά το δοκούν.

Η πρόδηλη καταχρηστικότητα αυτής της πρακτικής έχει ήδη αναγνωριστεί μέσω Συστάσεων του Συνηγόρου του Καταναλωτή προς τα πιστωτικά ιδρύματα, μέρος μόνο των οποίων έχει γίνει αποδεκτό από τα τελευταία, καθώς και με πληθώρα δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες προβαίνουν στην ακύρωση αυτού του καταχρηστικού όρου και επιβάλλουν την επιστροφή του ποσού που υπερβαίνει το επαναπροσδιορισμένο επιτόκιο ως αχρεωστήτως καταβληθέν.

Δεδομένης της έκτασης την οποία είχε λάβει αυτή η πρακτική, είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των συμπολιτών μας, δανειοληπτών, οι οποίοι εξαπατήθηκαν από τις Τράπεζες και αναγκάστηκαν να πληρώσουν υπερβολικές δόσεις, βασισμένες σε αυθαίρετα προσδιορισμένα επιτόκια. Οι συνθήκες δε για την δικαστική τους προστασία είναι εξαιρετικά ευνοϊκές, αν ληφθεί υπ’ όψιν ο όγκος της νομολογίας που κλίνει υπέρ των δανειοληπτών, οι Συστάσεις, βεβαίως, του Συνηγόρου του Καταναλωτή, αλλά και το γεγονός ότι ακόμη και Τραπεζικός Μεσολαβητής αποφάνθηκε υπέρ της καταχρηστικότητας αυτής.

Ανάλογα με  την περίπτωση μπορούν οι δανειολήπτες να διεκδικήσουν τα περισσότερα χρήματα που έχουν ήδη καταβάλει σε τόκους ή να αντιταχθούν στις διαταγές πληρωμής με ακύρωσή τους.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Διαταγή πληρωμής-πιστωτική κάρτα-υπέρογκοι τόκοι-ακύρωση

Απόφαση του Δικηγορικού Γραφείου μας:

Με την υπ’ αριθμ. 1155/2017 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, έγινε δεκτή η ανακοπή μας κατά διαταγής πληρωμής, η οποία βασίστηκε σε οφειλή από πιστωτική κάρτα. Η απόφαση έκρινε ότι η απαίτηση είναι μη εκκαθαρισμένη, αφού η οφειλή υπολογίστηκε βάσει επιτοκίου το οποίο, υπερβαίνοντας το οριζόμενο από το νόμο όριο, κρίθηκε καταχρηστικό.

Όπως όλοι ξέρουμε οι τόκοι που επιβάλλονται για τις πιστωτικές κάρτες είναι υπέρογκοι.  Καταχρηστικοί. Παράνομοι καθώς θα έπρεπε να είναι κατώτεροι των εξωτραπεζικών που ρυθμίζονται με νόμο ενώ στην πράξη είναι κατά πολύ υψηλότεροι!

Η οφειλή του κατόχου πιστωτικής κάρτας προέκυψε από τη σύμβαση με την τράπεζα και τους συμβατικούς τόκους αυτής. Κατά το σκεπτικό, όμως, της απόφασης, το ύψος του επιτοκίου, βάσει του οποίου υπολογίστηκε ο τόκος αυτός από την τράπεζα, υπερβαίνει τον εξωτραπεζικό τόκο, τον οποίο ρυθμίζει ο νομοθέτης. Η επέμβαση του νομοθέτη, συνεχίζει η απόφαση, διατηρεί την κοινωνικοοικονομική ισχύ της, με την έννοια ότι επιτρέπεται μεν η ελεύθερη διαμόρφωση των τραπεζικών επιτοκίων, όμως πάντοτε κάτω από τα όρια που θέτει ο νόμος.

Επομένως,  εφόσον το επιτόκιο υπερβαίνει το όρια του νόμου είναι  καταχρηστικό. Η δε ρύθμιση του υψηλού αυτού επιτοκίου έγινε και γίνεται μονομερώς από την τράπεζα, χωρίς κάποιο περιορισμό ή κριτήριο που να καθορίστηκε εκ των προτέρων και να είναι εύλογο για τον πελάτη. Δεδομένου ότι ο όρος αυτός της σύμβασης που επιτρέπει την μονομερή διαμόρφωση του επιτοκίου από την τράπεζα, ακόμη και καθ’ υπέρβαση του εξωτραπεζικού (δικαιοπρακτικού) επιτοκίου, είναι και Γενικός Όρος Συναλλαγών, μπορεί να κριθεί ως καταχρηστικός κι, ως εκ τούτου, άκυρος.

Αποτέλεσμα αυτών είναι η οφειλή να έχει υπολογιστεί με βάση παράνομους και καταχρηστικούς όρους –άκυρους-, κι άρα να θεωρείται από το Δικαστήριο και το νόμο ως μη εκκαθαρισμένη, οπότε και μη απαιτητή και μάλιστα όχι μόνο ως προς το μέρος που υπερβαίνεται το δικαιοπρακτικό επιτόκιο, αλλά στο σύνολό της. Έτσι, επιτύχαμε την ακύρωση της διαταγής πληρωμής από το Δικαστήριο, ώστε η οφειλή να υπολογιστεί ξανά, με βάση τα εξωτραπεζικά επιτόκια που ίσχυαν κατά τη διάρκεια λειτουργίας της σύμβασης.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διαταγές πληρωμής και πλειστηριασμούς στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,