RSS

Tag Archives: εργασία

Πρόστιμα για αδήλωτη εργασία-Προσφυγή

Πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Σ.τ.Ε.) έκρινε ότι τα πρόστιμα του Σ.Ε.Π.Ε. για την αδήλωτη εργασία δεν αντίκεινται στην αρχή της αναλογικότητας, κι  ως εκ τούτου, βρίσκονται εντός συνταγματικών ορίων. Πρόκειται για την υπ’ αριθμ. 2151/2017 απόφαση του Σ.τ.Ε., η οποία εκδόθηκε κατόπιν της υπ’ αριθμ 293/2016 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λαμίας, η οποία υπέβαλε σχετικό προδικαστικό ερώτημα στο Σ.τ.Ε. σχετικά με ορισμένες διατάξεις του ν. 3996/2011, στον οποίο προβλέπονται, μεταξύ άλλων, πρόστιμα για περιπτώσεις παραβίασης των διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας.

Το Σ.τ.Ε. ερωτήθηκε, μεταξύ άλλων, εάν το ύψος του προστίμου για την αδήλωτη εργασία, που ανέρχεται σε ποσό 10.549,44 ευρώ, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας.

Το Δικαστήριο, έκρινε ότι το ζήτημα είναι γενικότερου ενδιαφέροντος, καθώς αφορά ευρύ κύκλο προσώπων. Ως προς τη συνταγματικότητα του προστίμου, κρίνει πως το ύψος του προστίμου έχει υπαγορευθεί από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, το οποίο έγκειται στην καταπολέμηση του συχνού στην ελληνική πραγματικότητα φαινομένου της αδήλωτης εργασίας. Περαιτέρω, δεν θεσπίζεται κύρωση η οποία είναι απρόσφορη να επιτύχει αυτό το σκοπό, ούτε και τον υπερακοντίζει, αλλά, αντίθετα, με το ύψος του ποσού να είναι τόσο σοβαρό, επιδιώκεται αφ’ ενός ο κολασμός της παράνομης συμπεριφοράς του παραβάτη, όσο και η αποτροπή της συμπεριφοράς αυτής στους λοιπούς εργοδότες. Επομένως, το πρόστιμο δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογο για την εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού.

Παράλληλα, το ύψος του προστίμου είναι εύλογο, καθώς συναρτάται με το κατά κοινή ομολογία υψηλό ποσοστό που έχει λάβει σήμερα η αδήλωτη εργασία. Ο αριθμός των 18 μηνών που τίθεται εν προκειμένω ως πολλαπλασιαστής για τον προσδιορισμό του προστίμου δεν είναι αυθαίρετη, αλλά απεικονίζει το μέσο όρο που απασχολούνται εργαζόμενοι χωρίς να έχουν δηλωθεί από τον εργοδότη τους, η δε κρίση αυτή του κανονιστικού νομοθέτη θεωρείται αδιαμφισβήτητη. Επομένως, το κριτήριο αυτό δεν θεωρείται απρόσφορο για τον προσδιορισμό του προστίμου ούτε και υπερακοντίζει το σκοπό του.

Η απόφαση αυτή, ουσιαστικά, αναγνωρίζει ότι το φαινόμενο της αδήλωτης εργασίας έχει λάβει εξαιρετικά ευρεία έκταση και, ως εκ τούτου, το ύψος του προστίμου θα πρέπει να είναι ανάλογο, κι άρα θεωρείται εύλογα σοβαρό, ώστε να αποτελεί τόσο αυστηρή τιμωρία των παρανομούντων, όσο και φόβητρο για τους λοιπούς. Η σημασία της απόφασης αυτής, πέραν του κοινωνικοοικονομικού χαρακτήρα της, έγκειται στον αντίκτυπο που θα έχει στις προσφυγές που κατατίθενται και θα κατατεθούν έναντι προστίμων για αδήλωτη εργασία, επιβάλλοντας μεγαλύτερη προσοχή κι ενδελέχεια κατά τη σύνταξή τους, ώστε να μπορούν να ευοδωθούν στα διοικητικά δικαστήρια.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

Μη πληρωμή δεδουλευμένων μισθών-Αποζημίωση

Σύμφωνα με την προσφάτως εκδοθείσα και υπ’ αριθμ. 677/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, μόνον η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού δεν είναι ικανή να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της εργασίας του, έστω κι αν είναι μακροχρόνια, ει μη μόνον εάν γίνεται δολίως από τον εργοδότη, με πρόθεση να εξωθηθεί ο εργαζόμενος σε παραίτηση, οπότε χάνει και το δικαίωμα καταβολής αποζημίωσης.

Εν προκειμένω, είχε γίνει σε δεύτερο βαθμό δεκτό από το Εφετείο η παραδοχή ότι λόγω της κατ’ εξακολούθηση παράβασης της εργοδότριας-εναγόμενης να εκπληρώσει την υποχρέωσή της περί καταβολής των αποδοχών του, ο μισθωτός-ενάγων εξαναγκάσθηκε να αποχωρήσει από την εργασία του, κι ως εκ τούτου, του επιδίκασε ως αποζημίωση απόλυσης το ποσό των 10.500 ευρώ. Η απόφαση του Εφετείου, όμως, αυτή κρίθηκε από τον Άρειο Πάγο κι αναιρέθηκε, καθώς θεωρήθηκε εσφαλμένη ερμηνεία κι εφαρμογή των διατάξεων του νόμου (άρθρο 59, αριθμός 1, εδ. α΄ του Κ.Πολ.Δ.), διότι η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών, μπορεί να θεωρηθεί βλαπτική μεταβολή των όρων της εργασίας, μόνον εφ’ όσον συνδέεται με την πρόθεση του εργοδότη να μην καταβάλει την αποζημίωση απόλυσης, όταν είναι δηλαδή σκοπούμενη και δόλια και στοχεύει σε εξαναγκασμό και παραίτηση, κάτι το οποίο δεν διαπιστώθηκε κατά την συγκεκριμένη αποδεικτική διαδικασία.

 Η μονομερής δυσμενής μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του εργοδότη, γενικώς, δίδει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να θεωρήσει τη μεταβολή αυτή ως άτακτη καταγγελία της σύμβασης από τον εργοδότη κι, επομένως, το δικαίωμα στον πρώτο να αξιώσει την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης. Άλλως, ο εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από τον εργοδότη την τήρηση των όρων εργασίας, όπως συμφωνήθηκαν και συνάφθηκαν στη σύμβαση, και, αν αυτή η αξίωση δεν γίνει αποδεκτή, να ζητήσει μισθούς υπερημερίας. Σε κάθε περίπτωση, η βλαπτική μεταβολή των όρων δεν οδηγεί σε αυτόματη λύση της σύμβασης μεταξύ εργαζόμενου κι εργοδότη.

Με την κρίση αυτή του Αρείου Πάγου τίθεται μία προϋπόθεση στο να θεωρηθεί βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η μακροχρόνια και κατ’ εξακολούθηση μη καταβολή των δεδουλευμένων, και μάλιστα αρκετά δύσκολη να πληρωθεί στην πράξη, αφού θα πρέπει να αποδειχθεί η πρόθεση του εργοδότη να εξωθήσει δολίως τον εργαζόμενο σε παραίτηση, ώστε να αποφύγει την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης σε αυτόν. Η απόφαση αυτή έρχεται σε μία περίοδο όπου, λόγω της γενικευμένης κρίσης στον επιχειρηματικό και οικονομικό κόσμο, η μη καταβολή δεδουλευμένων είναι εξαιρετικά συχνό φαινόμενο.

Επομένως, συνιστάται σε εργαζόμενους που βιώνουν τέτοιου είδους καταστάσεις, να μην προβαίνουν αδιακρίτως σε σπασμωδικές κινήσεις, αλλά να απευθύνονται και να ζητούν τη νομική συμβουλή ειδικών, ώστε να μην διακινδυνεύουν την νόμιμη αποζημίωσή τους. Ακόμη κι αν κανείς έχει την αίσθηση, ή και βεβαιότητα, ότι η μη καταβολή των δεδουλευμένων του έχει συγκεκριμένη σκοπιμότητα, ενόψει και της παρούσας νομολογίας, είναι προτιμότερο, προτού προβούν σε κάποια κίνηση, να εξερευνήσουν τις νομικές τους άμυνες και δυνατότητες, καθώς και το κατά πόσο μπορούν να προστατευθούν νομικά και τι μπορούν να αποδείξουν, τα οποία ακριβώς δεδομένα μόνον η εμπειρία και γνώση ενός ειδικευμένου νομικού συμπαραστάτη μπορούν να προσφέρουν.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , ,

Άρειος Πάγος: Παράνομη η εξαήμερη εργασία

Να και καλά νέα!
Είναι άκυρες οι συμβάσεις εργασίας για εξαήμερη απασχόληση σε επιχειρήσεις που εφαρμόζεται το πενθήμερο
27/08/2013
Άρειος Πάγος: Παράνομη η εξαήμερη εργασίαΜια ιδιαιτέρως σημαντική απόφαση για τα εργασιακά ζητήματα εξέδωσε ο Άρειος Πάγος, αναφορικά με τη νομιμότητα της εξαήμερης εργασίας.

Το Β1 Πολιτικό Τμήμα του Ανώτατου Δικαστηρίου, με την υπ’αριθμ. 175/2013 απόφασή του, έκρινε, ότι είναι άκυρη η σύμβαση εργασίας εργοδότη-εργαζομένου για εξαήμερη απασχόληση, προκειμένου για επιχειρήσεις στις οποίες ισχύει καθεστώς πενθήμερης εργασίας.

Η υπό κρίση υπόθεση αφορούσε εμπορικό κατάστημα στις Σέρρες, του οποίου ο ιδιοκτήτης απασχολούσε 3 εμποροϋπαλλήλους για έξι ημέρες, αντί για πέντε, όπως ορίζεται στο νόμο. Ο εργοδότης ισχυρίστηκε, ότι στις συμβάσεις εργασίας των υπαλλήλων είχε συμφωνηθεί εξαήμερη εργασία και ότι η σταθερή απασχόλησή τους με αυτές τις συνθήκες συνιστά γεγονός ανατρεπτικό της, στο νόμο προβλεπόμενης, πενθήμερης εβδομαδιαίας εργασίας. Επιπλέον, σύμφωνα με τον εργοδότη, με την εξαήμερη απασχόληση συμπληρώνονταν οι προβλεπόμενες σαράντα ώρες εργασίας, με αποτέλεσμα οι εργαζόμενες να λαμβάνουν πλήρεις αποδοχές, κάτι που δε θα συνέβαινε, εάν απασχολούνταν για το πενθήμερο Δευτέρα-Παρασκευή.

Το δικαστήριο ωστόσο έκρινε, ότι οι υπό κρίση όροι των συμβάσεων εργασίας δε συνεπάγονται συμφωνία για εξαήμερη απασχόληση, αλλά ότι στο νόμιμο πενθημέρο μπορεί να περιλαμβάνεται, κατά περίπτωση, το Σάββατο, οπότε και είναι ανοιχτά τα εμπορικά καταστήματα. Και αυτό, γιατί σύμφωνα με το νόμο για τα εμπορικά καταστήματα ισχύει το σύστημα της πενθήμερης εργασίας, οι δε εργαζόμενοι σε αυτά δικαιούνται χορήγησης ημέρας αναπαύσεως, η οποία μπορεί να ορίζεται και κυλιόμενα. Ως εκ τούτου, εργαζόμενος που απασχολήθηκε παρανόμως το Σάββατο, δικαιούται αποζημίωσης στο ύψος της αμοιβής που θα έπρεπε να καταβάλει ο εργοδότης για την απασχόληση άλλου μισθωτού και μάλιστα με τα ίδια προσόντα του εργαζόμενου

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης [Link], «Αν ο μισθωτός εργάστηκε, σε επιχείρηση που εφαρμόζεται η πενθήμερη εβδομάδα εργασίας και έκτη ημέρα την εβδομάδα (εκτός Κυριακής ή εξαιρετέας ημέρας ή αναπληρωματικής ανάπαυσης λόγω εργασίας κατά την Κυριακή) η σχετική συμφωνία για απασχόλησή του κατά την ημέρα αυτή, ως απαγορευμένη από τους ως άνω κανόνες δημόσιας τάξης, είναι άκυρη, αφού πρόκειται για εργασία παρεχόμενη εκτός των ημερών της εβδoμαδιαίας εργασίας, ήτοι σε ημέρα ανάπαυσης, και δικαιούται για αυτήν αποζημίωση κατά τις διατάξεις περί αδικαιολογήτου πλουτισμού, η οποία συνίσταται στις αποδοχές που ο εργοδότης θα κατέβαλλε ως αμοιβή σε άλλο μισθωτό, που θα απασχολούσε με έγκυρη σύμβαση εργασίας, με τις ικανότητες και τα προσόντα του απασχοληθέντος (χωρίς να λαμβάνονται υπ’ όψη οι λοιπές προσωπικές περιστάσεις του τελευταίου), αφού κατά το ποσό αυτό, που δεν μπορεί να είναι κατώτερο από το νόμιμο ωρομίσθιο, καθίσταται χωρίς νόμιμη αιτία πλουσιότερος ο εργοδότης, χωρίς να δικαιούται και οποιαδήποτε άλλη προσαύξηση».

Πρόκειται για απόφαση με ιδιαίτερη σημασία, με την οποία τίθεται ένα τέλος στην κατά περίπτωση ευελιξία του ωραρίου.

 

 ΠΗΓΗ:LAWNET.GR
 
Σχολιάστε

Posted by στο 28/08/2013 σε Αστικο

 

Ετικέτες: , ,