RSS

Tag Archives: ΔΟΥ

Χωριστές δηλώσεις εφορίας για τους συζύγους

Σύμφωνα με την πρόσφατη, υπ’ αριθμ. 330/2018 απόφαση του Β΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ), η υποβολή κοινής φορολογικής δήλωσης των συζύγων μόνον από το σύζυγο προϋποθέτει την κοινή συναίνεση και των δύο, ελλείψει της οποίας οι φορολογικές υποχρεώσεις και οι βεβαιώσεις φόρων είναι χωριστές κι αυτοτελείς.

Όπως σημειώνει το Σ.τ.Ε. στην απόφασή του, ήδη ο Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος (Κ.Φ.Ε.) προβλέπει ότι κάθε σύζυγος χωριστά είναι υπόχρεος για το φόρο, τα τέλη και τις εισφορές του εισοδήματός του, με κατ’ αρχήν όμως διαδικαστικώς υπόχρεο για την υποβολή αυτής τον σύζυγο, ενώ ο Κώδικας Φορολογικής Διαδικασίας (Κ.Φ.Δ.) προβλέπει πως η βεβαίωση του φόρου γίνεται σε κάθε σύζυγο ξεχωριστά. Παρά ταύτα, υπό την ισχύ του ν. 4172/2013, η οφειλή για φόρο, τέλη και εισφορές που αναλογούν στα εισοδήματα των συζύγων, εξακολουθεί να βεβαιώνεται στο όνομα μόνο του συζύγου. Δηλαδή, βεβαιώνεται και καταχωρίζεται ως εισπρακτέο ή επιστρεπτέο το άθροισμα των οφειλών των δύο συζύγων στο όνομα του συζύγου.

Ο Κ.Φ.Ε. έχει διατηρήσει για το σύζυγο την υποχρέωση να υποβάλει τη δήλωση και της συζύγου του, μολονότι δεν είναι υπόχρεος για το φόρο, τα τέλη και τις εισφορές που αναλογούν στο εισόδημά της. Η διατήρηση της υποχρέωσης αυτής, όμως, δεν προβλέπεται ούτε στον Κ.Φ.Ε. ούτε στον Κ.Φ.Δ. ρητώς. Από την άλλη, οι τεχνικής φύσεως λόγοι που είχαν εκτεθεί στην αιτιολογική έκθεση του ν. 1473/1984 κι αφορούσαν το μεγάλο όγκο των δηλώσεων και τη συνεπαγόμενη καθυστέρηση στην εκκαθάριση τους, με την αλματώδη αύξηση της τεχνολογίας έχουν προ πολλού εκλείψει. Άλλωστε, σε κάθε περίπτωση, η εξέταση του οικογενειακού εισοδήματος συνολικά από τις φορολογικές αρχές δεν προϋποθέτει αναγκαστικά την κοινή υποβολή. Όσο για το ενδεχόμενο μη υποβολής δήλωσης από τον ένα σύζυγο ή ελέγχου του ενός, ο κίνδυνος υφίσταται και στην περίπτωση που ο ένας σύζυγος, αν και υπόχρεος σε κοινή δήλωση, δεν δηλώνει τα εισοδήματά του ή υποβάλλεται σε έλεγχο για αυτά. Είναι άλλωστε επιταγή της ορθής κι αποτελεσματικής εφαρμογής της φορολογικής νομοθεσίας να προσαρμόζεται αυτή με γνώμονα την καλύτερη εξυπηρέτηση του συστήματος φορολόγησης.

Ενόψει των ανωτέρω, το Σ.τ.Ε. κρίνει ότι δεν υφίσταται γενικώς κάποιος λόγος, πόσο μάλλον προφανής λόγος δημοσίου συμφέροντος, ο οποίος να δικαιολογεί την υποχρεωτική υποβολή κοινής δήλωσης φόρου εισοδήματος των συζύγων κι επομένως, με γνώμονα το Σύνταγμα, αλλά και την ΕΣΔΑ, καταλήγει ότι ο σύζυγος υποβάλλει κοινή δήλωση και για το εισόδημα της συζύγου εφόσον συναινούν και οι δύο σύζυγοι, ενώ ελλείψει τέτοιας συναίνεσης, οι σύζυγοι διατηρούν το δικαίωμά τους να υποβάλλουν αυτοτελώς δηλώσεις φόρου εισοδήματος.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , ,

Παραγραφή φόρου κληρονομιάς. Απόφαση ΣΤΕ

Απόφαση επί Ενδικοφανούς Προσφυγής του Γραφείου μας:

Με την υπ’ αριθμ. 5703/3-11-2017 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, γίνεται δεκτό το αίτημα της ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήσαμε εκ μέρους της εντολέα μας ώστε να αναγνωριστεί ότι η μετά 17 έτη από τη δήλωση κληρονομιάς Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. είχε υποπέσει σε παραγραφή και ήταν ως εκ τούτου άκυρη.

Με την υπ’ αριθμ. 8/20-3-2017 Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ελευσίνας, επιβλήθηκε  στην προσφεύγουσα κύριος φόρος κληρονομιάς ποσού περί τις 20.000 ευρώ, πλέον ποσού περί τις 25.000 ευρώ ως πρόσθετος φόρος λόγω ανακριβούς δήλωσης. Μετά από 17 χρόνια!!! δηλαδή το έτος γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης του εν λόγω φόρου ήταν το 2000, οπότε απεβίωσε ο πατέρας της προσφεύγουσας και κατατέθηκε η δήλωση του φόρου αποδοχής κληρονομιάς από την κόρη.

Κατά της πράξης αυτής κατατέθηκε ενδικοφανής προσφυγή εκ μέρους της εντολέα μας, η οποία προέβαλε πως το δικαίωμα του δημοσίου για επιβολή φόρου είχε παραγραφεί, καθώς είχαν παρέλθει 17 έτη από το έτος γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης, ότι είχε γίνει καταχρηστικώς η εκτίμηση και ο υπολογισμός της αξίας της ακίνητης περιουσίας, βάσει των οποίων ορίστηκε ένας τόσο υψηλός φόρος, καθώς και τα συνταγματικά της δικαιώματα, κυρίως δε την αρχή της αναλογικότητας και της νομιμότητας.

Η Α.Α.Δ.Ε., στην κρίση της ως άνω ενδικοφανούς προσφυγής, έλαβε υπ’ όψιν αρχικά τις διατάξεις του Ν. 2961/2001 ως προς τον προσδιορισμό του χρόνου γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης, ως προς τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων, των αντικειμένων χρήσης και των κινητών που περιλαμβάνονται στα στοιχεία της κληρονομιάς, καθώς και για την προθεσμία υποβολής της σχετικής δήλωσης και τη δυνατότητα υποβολής εκπρόθεσμης υποβολής. Σημαντικό ρόλο δε για την κρίση της Α.Α.Δ.Ε. είχε η υπ’ αριθμ. 1738/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε., κατά την οποία «1. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους στις οποίες αναφέρεται ο φόρος. 2. Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που επεκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.» και η οποία θέτει το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας των παρατάσεων του δικαιώματος του Δημοσίου για κοινοποίηση πράξεων προσδιορισμού φόρων, ως αντικείμενη στο άρθρο 78 παρ. 2 του Συντάγματος.

Άλλωστε, ήδη με την υπ’ αριθμ. 3174/2014 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. είχε τεθεί το ζήτημα του άρθρου 78 παρ. 1 και του περιεχομένου του, όσον αφορά συγκεκριμένα την πρόβλεψη ότι με την πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος παραγράφεται η αξίωση του Δημοσίου για τη βεβαίωση κι επιβολή συγκεκριμένου φόρου. Πρόκειται για τη λεγόμενη φορολογική ενοχή, ουσιαστικό στοιχείο της οποίας είναι να καθορίζεται εκ των προτέρων η διάρκεια της παραγραφής, ενώ η μεταβολή της, με την πρόβλεψη επιμηκύνσεως, είναι δυνατή μόνον υπό τις προϋποθέσεις του αρ. 78 του Συντάγματος. Η διάταξη, δηλαδή, θα πρέπει να θεσπίζεται το αργότερο εντός του έτους που έπεται εκείνου στο οποίο ανάγεται η φορολογική υποχρέωση. Συνεπώς, διάταξη σχετικού νόμου για παράταση του χρόνου παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων που ανάγονται σε ημερολογιακό έτος προγενέστερο του προηγουμένου της δημοσιεύσεως του νόμο αυτού έτος είναι ανίσχυρες, καθώς αντίκεινται στην αρχή του κράτους δικαίου και στην αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Από αυτά, συνάγεται ότι η διάταξη που ισχύει είναι αυτή του αρ. 102 του ν. 2961/2001, το οποίο ορίζει ότι «για ανακριβή δήλωση, [η παραγραφή επέρχεται] μετά την πάροδο δεκαετίας από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο υποβλήθηκε η δήλωση, κι επομένως στην κρινόμενη περίπτωση, η δεκαετία εξέπνευσε την 31.12.2012, οπότε και η προσφεύγουσα είχε καταθέσει την δήλωση για το φόρο κληρονομιάς, με τις μετέπειτα παρατάσεις να κρίνονται αντισυνταγματικές. Πρόκειται για μία σημαντική απόφαση, η οποία δείχνει τη σύμπνοιά της με την πρόσφατη νομολογία του Σ.τ.Ε. και η οποία αποσκοπεί στην παρεμπόδιση των καταχρηστικών και αντισυνταγματικών πρακτικών των εφοριών μέχρι και σήμερα να παρατείνουν σε βάθος χρόνων, πολύ μετά την εξάντληση των νομίμων ορίων, τους φορολογικούς ελέγχους, καθώς και την αντισυνταγματικότητα των νόμων που τους δίνουν το απαιτούμενο «πάτημα» για να προβούν στις ενέργειες αυτές.

Είναι χαρακτηριστικό, δυστυχώς, της νοοτροπίας αυτής το ότι η εν λόγω πράξη επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα 15 χρόνια μετά την κατάθεση της δήλωσης για το φόρο κληρονομιάς, 5 χρόνια δηλαδή μετά από την εκπνοή της νόμιμης προθεσμίας! Κατά δε των ανυποψίαστων και μη ενεργούντων καταλλήλως φορολογουμένων επίκειται κατάσχεση και πλειστηριασμός ακινήτων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Ρύθμιση χρεών επιχειρήσεων

Αποτυχία ο εξωδικαστικός μηχανισμός;

Οι αρχικές προσδοκίες του νομοθέτη με τη θέσπιση του Εξωδικαστικού Μηχανισμού για τα επιχειρηματικά δάνεια φαίνεται να διαψεύδονται, καθώς από το συνολικό ποσό των 60 δις ευρώ των κόκκινων δανείων που υπήρχαν στην Ελλάδα -και τα 4 δις τα οποία ήταν ευκταίο να τακτοποιηθούν μέσω αυτού- οφειλές ύψους μόλις 320 εκατομμυρίων ευρώ τελικά έχουν ρυθμιστεί, καθώς μόνον 140 επιχειρήσεις έχουν διέλθει με επιτυχία την προβλεπόμενη, αυστηρή και δύσκαμπτη διαδικασία του εξωδικαστικού συμβιβασμού. Σύμφωνα με εκτιμήσεις τραπεζικών στελεχών, εάν ο ρυθμός ένταξης των οφειλετών δεν αυξηθεί στους προσεχείς μήνες, αναμένεται ο μηχανισμός να καταλήξει να τεθεί σε αχρησία. Βέβαια και οι τράπεζες δεν τον προτιμούν!

Η πραγματικότητα φαίνεται να επιβεβαιώνει τις πιο απαισιόδοξες και δυσοίωνες προβλέψεις για τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, φέρνοντας σε αμηχανία όχι μόνον τους οφειλέτες, αλλά ολόκληρη την ελληνική οικονομία, η οποία είχε εναποθέσει πολλές ελπίδες στο μηχανισμό αυτό. Ενώπιον αυτής της δυσάρεστης κατάστασης, αναζητώνται από όλες τις πλευρές νέες εναλλακτικές ιδέες, προσεγγίσεις και λύσεις. Στα πλαίσια αυτά, νέα διαβήματα επιδιώκουν και οι ίδιες οι τράπεζες, επιχειρώντας την τακτοποίηση μέσω ρύθμισης των οφειλών προς αυτές σε ένα εντελώς εξωδικαστικό επίπεδο. Είναι αλήθεια ότι τα διάφορα πιστωτικά ιδρύματα είναι πιο πρόθυμα παρά ποτέ να εξερευνήσουν με τους οφειλέτες τους πιθανές συμβιβαστικές λύσεις, ώστε να καταστεί στην παρούσα συγκυρία δυνατή έστω η μερική αποπληρωμή των δανειακών υποχρεώσεων των οφειλετών.

Πέρα από τις τυποποιημένες δυνατότητες ρύθμισης που προσφέρονται από τα πιστωτικά ιδρύματα, έχουν ανοίξει δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ αυτών και των οφειλετών για διαπραγματεύσεις προς επίτευξη μίας αμοιβαία επωφελούς λύσης, σε ένα εντελώς ανεπίσημο και άτυπο επίπεδο, όπου δεν τίθενται αυστηρές προϋποθέσεις που θα μπορούσαν να καταστήσουν ατελέσφορη τη διαδικασία εκ προοιμίου, όπως ατυχώς συνέβη και συμβαίνει με τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό. Είτε μέσω ανταλλαγής προτάσεων και αντιπροτάσεων μέσω επιστολών είτε με συναντήσεις και συνομιλίες με εκπροσώπους των τραπεζών, οι οφειλέτες είναι πλέον σε θέση να επιδιώξουν μία τακτοποίηση των οφειλών τους προσεγγίζοντας απευθείας τους πιστωτές τους, εκθέτοντας τις πραγματικές καταστάσεις και συνθήκες, ώστε μία ρεαλιστική συμφωνία να λάβει χώρα. Καθοριστικός παράγοντας είναι η διάθεση των πιστωτριών τραπεζών να οδηγηθούν σε μία λύση, ώστε να τακτοποιηθούν τα κόκκινα δάνειά τους κι, ως εκ τούτου, η αυξημένη τους πρόθεση για διαπραγματεύσεις.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κινούνται από χαριστική διάθεση ή ότι οι προθέσεις τους είναι εντελώς καλοπροαίρετες. Οι τράπεζες συνεχίζουν να εποφθαλμιούν την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους και κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, αυτά προβάλλουν κι επιχειρούν να διασφαλίσουν και ικανοποιήσουν. Δεδομένου μάλιστα πως αποτελούν το ισχυρό μέρος των διαπραγματεύσεων, καθώς επικουρούνται από ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα της χώρας, έναντι του καταφανώς αδύναμου μέρους που είναι ο οφειλέτης, είναι σαφής η ανισορροπία των δυνάμεων. Προς τούτο συνιστάται στον εκάστοτε οφειλέτη να παρίσταται στις διαπραγματεύσεις με νομικό συμπαραστάτη, ώστε να εξισορροπεί την τεχνική κατάρτιση, νομική γνώση και διαπραγματευτική δεινότητα των τραπεζών. Στις περιπτώσεις δε που οι διαπραγματεύσεις δύνανται να γίνουν διά ζώσης, καταλυτικός μπορεί να αναδειχθεί ο ρόλος του διαμεσολαβητή, ώστε το συγκρουσιακό κι επιθετικό κλίμα που επιφέρουν τα αντίπαλα συμφέροντα να αντικατασταθεί από ένα πνεύμα αμοιβαίας υποχωρητικότητας και συμβιβαστικής διάθεσης και να οδηγηθούν τα μέρη σε μία πραγματικά αμοιβαία επωφελή λύση.

Η διαφαινόμενη αποτυχία του Εξωδικαστικού Μηχανισμού είναι μία απογοητευτική εξέλιξη για όλον τον ελληνικό οικονομικό κόσμο, έχει όμως ανοίξει νέες δυνατότητες ρύθμισης για τους οφειλέτες. Οι επιχειρήσεις, επομένως, που δεν πέτυχαν στον εξωδικαστικό μηχανισμό ή που δεν μπορούν να υπαχθούν σε αυτόν το νόμο (4469/17) λόγω των κριτηρίων,  δεν πρέπει ούτε να απογοητεύονται ούτε να απελπίζονται, καθώς η δυνατότητα τακτοποίησης των οφειλών τους γίνεται δι’ άλλης οδού!. Είναι σημαντικό όμως οι δανειολήπτες να μην επαφίενται στην καλή διάθεση των τραπεζών, αλλά να παρίστανται πάντοτε επικουρούμενοι από νομική βοήθεια, να συμβουλεύονται ειδικούς για τη διαμόρφωση των προτάσεών τους και της εν γένει στρατηγικής τους, ώστε τουλάχιστον να διασφαλίσουν από την πλευρά τους τα οικονομικά τους συμφέροντα.

Για περισσότερες πληροφορίες και προσωπικό ραντεβού με εξειδικευμένο δικηγόρο με σκοπό τη ρύθμιση οφειλών και την αποφυγή πλειστηριασμών και πτωχεύσεων επικοινωνείστε στα τηλ 210 8811903, 6932455478.

 

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Φόρος κληρονομιάς – μείωση – προθεσμία επιβολής φόρου

Ο φόρος κληρονομιάς επιβάλλεται στους κληρονόμους μετά από έρευνα της ΔΟΥ  σχετικά με την κληρονομιαία περιουσία και το ύψος της αξίας της.

Η έρευνα της ΔΟΥ μπορεί να αρχίσει και 10 χρόνια μετά από την απόκτηση της κληρονομιάς αλλά μετά τη συμπλήρωση της 10ετίας από τον επόμενο χρόνο της απόκτησης το δικαίωμα του δημοσίου παραγράφεται.

Με την απόφαση ΣτΕ 3936/2013 Τμ. Β΄ για την δυνατότητα παράτασης του χρόνου παραγραφής δικαιώματος του Δημοσίου προς επιβολή φόρου κληρονομίας κρίθηκε ότι:

Ο νομοθέτης δύναται να παρατείνει το χρόνο παραγραφής του δικαιώματος του Δημοσίου προς βεβαίωση φορολογικών βαρών, στην περίπτωση που ο αρχικά προβλεπόμενος χρόνος, εντός του οποίου μπορούσε να ασκήσει το δικαίωμά του αυτό, δεν είχε ακόμη συμπληρωθεί κατά την έναρξη ισχύος του νεότερου νόμου. Όταν, όμως, ο χρόνος αυτός έχει ήδη συμπληρωθεί και ο νομοθέτης τον παρατείνει μετά ταύτα, με διάταξη στην οποία προσδίδει αναδρομική ισχύ, ώστε να ανατρέξει σε χρονικό σημείο προ της συμπλήρωσης του αρχικού χρόνου παραγραφής, η ρύθμιση αυτή, που ισοδυναμεί με εκ νέου επιβολή του φόρου, αντίκειται στο Σύνταγμα. Ειδικότερα, μια τέτοια πλασματική «παράταση» ισοδυναμεί με αναδρομική φορολόγηση της αυτής βιοτικής σχέσης ή κατάστασης χωρίς τις προϋποθέσεις των διατάξεων των παρ. 1 και 2 του άρθρου 78 του Συντάγματος, οι οποίες, στο πλαίσιο του κράτους δικαίου, αποσκοπούν στη δημιουργία καθεστώτος ιδιαίτερης ασφάλειας δικαίου και προστασίας της εμπιστοσύνης στο πεδίο των φορολογικών σχέσεων, παράλληλα δε παρίσταται αντίθετη με την αρχή της ισότητας, αφού συνεπάγεται αδικαιολόγητη επιβολή φόρου σε μόνη την κατηγορία αυτή των φορολογουμένων.

Εκτός της παράνομης παράτασης της προθεσμίας επιβολής φόρου συχνά η ΔΟΥ επιβάλει πολύ μεγαλύτερους φόρους είτε λόγω αυθαίρετης αύξησης της αξίας της κληρονομιάς είτε λόγω υπέρογκων προσαυξήσεων του φόρου που δεν επιβλήθηκε ολόκληρη τη 10ετία!

Ο φορολογούμενος μπορεί για όλα αυτά να προσφύγει στα διοικητικά φορολογικά δικαστήρια και να επιδιώξει τη μείωση των φόρων ή και την πλήρη απαλλαγή του εάν προλάβει να ασκήσει αρχικά ενδικοφανή προσφυγή σε προθεσμία 30 ημερών από την έκδοση της πράξης επιβολής φόρου.

 Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , ,

Φορολογικά θέματα

Πολύ συχνά έχει παρατηρηθεί να γίνονται «λάθη» στους υπολογισμούς των φόρων που πρέπει να πληρώσουμε ιδίως σε περιπτώσεις που αφορούν ακίνητα και δη σε κληρονομικά ζητήματα.

Όλως περιέργως δε αυτά τα λάθη είναι πάντοτε υπέρ της Δ.Ο.Υ. και ποτέ υπέρ του φορολογουμένου. Συνήθως δε αφορούν υπολογισμούς μεγαλύτερης αξίας ακινήτων από αυτή που πραγματικά ή αντικειμενικά είναι ή προστίθενται πρόστιμα και προσαυξήσεις που υπερδιπλασιάζουν το φόρο απλά και μόνο διότι η εφορία άργησε και 10  χρόνια! να υπολογίσει την αξία της κληρονομίας, των ακινήτων κλπ

Λάθη όπως αυτά που γίνονται και στον ΕΝΦΙΑ καθώς και σε άλλες περιπτώσεις που ο πολίτης καλείται να καταβάλει φόρους.

Για όλες αυτές τις περιπτώσεις ο φορολογούμενος μπορεί να ασκήσει προσφυγή εξωδικαστική και στη συνέχεια ενδεχομένως και ενώπιον των Διοικητικών Δικαστηρίων όπου τις περισσότερες φορές η Δ.Ο.Υ. σπεύδει σε συμβιβασμό πριν τη δίκη!

Αρκεί να τηρηθεί η προδικασία, δηλαδή να μην έχει χαθεί η προθεσμία υποβολής κατ’ αρχάς της ενδικοφανούς προσφυγής (εξωδικαστικά) με την οποία αιτείται η

α)  επανεξέταση των πράξεων της φορολογικής διοίκησης στο πλαίσιο της διοικητικής διαδικασίας, σε προθεσμία 30 ημερών από την κοινοποίησή τους

β) αναστολή της καταβολής του 50% του αμφισβητούμενου ποσού της πράξης.

Αφού τελειώσει αυτή η εσωτερική διαδικασία και εκδοθεί απόφαση επί της ενδικοφανούς προσφυγής, σε 60 ημέρες από την υποβολή της,  τότε, και εάν αυτή η απόφαση είναι απορριπτική ή μη συμφέρουσα για τον φορολογούμενο,  ξεκινάει νέα  30ήμερη προθεσμία για  άσκηση της προσφυγής στα Διοικητικά Δικαστήρια και αίτησης αναστολής καταβολής του 50% του φόρου.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

Ετικέτες: , , , , ,