RSS

Tag Archives: αποζημιωση

Αποζημίωση από τροχαίο

ΚΡΙΘΗΚΑΝ ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΕΣ ΟΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΟΥ Ν. 4092/2012 ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΟΡΙΟΥ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ ΑΠΟ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ

            Ρηξικέλευθη απόφαση του Αρείου Πάγου, κρίνει αντισυνταγματικές τις διατάξεις του ν. 4092/2012 που περιορίζουν τα όρια αποζημίωσης για σωματικές βλάβες που προκλήθηκαν από τροχαίο ατύχημα. Συγκεκριμένα, ο Άρειος Πάγος, έκρινε ότι το ποσό των 100.000 ευρώ που θεσπίστηκε ως ανώτερο όριο αποζημίωσης, αντίκειται τόσο στο Σύνταγμα, όσο και  στο άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ.

            Ο περιορισμός αυτός, είναι αντίθετος με την αρχή της αναλογικότητας, όπως εκφράζεται στο άρ. 25 παρ. 1, όπου «κάθε είδους περιορισμοί που μπορούν κατά το Σύνταγμα να επιβληθούν στα δικαιώματα του ανθρώπου ως ατόμου και ως μέλους του κοινωνικού συνόλου πρέπει να προβλέπονται είτε απευθείας από το Σύνταγμα είτε από το νόμο, εφόσον υπάρχει επιφύλαξη υπέρ αυτού και να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας». Εξάλλου, η περίφημη «βιωσιμότητα» του Επικουρικού Κεφαλαίου, δεν εξαρτάται μόνον από αυτό το μέτρο του καθορισμού ορίου αποζημίωσης στις 100.000 ευρώ (άρθρο 4 του ν. 4092/2012), ούτε επαρκεί φυσικά η διάταξη αυτή για την σωτηρία των κρατικών πόρων και του Επικουρικού Κεφαλαίου γενικότερα.

            Χωρίς να συντρέχουν λόγοι δημόσιας ωφέλειας και στερώντας αδικαιολόγητα την διεκδίκηση χρηματικής απαίτησης άνω των 100.000 ευρώ για ικανοποίηση ηθικής βλάβης που προκλήθηκε για σωματικές βλάβες από τροχαίο ατύχημα, ο ισχύον νόμος μέχρι σήμερα περιόριζε δραστικότατα την εκάστοτε αστική απαίτηση των παθόντων. Η κρίση του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας, λοιπόν, κατοχυρώνει τον σεβασμό της περιουσίας του ανθρώπου και το δικαίωμα απόλαυσής της, δικαιώνοντας αυτούς που υπέφεραν, αφού το Επικουρικό Κεφάλαιο θα μπορούσε να «διασωθεί» και με άλλους τρόπους, δηλαδή με την αποφυγή μεγάλων παραλείψεων του κράτους. Δηλαδή, η διάσωση του Επικουρικού Κεφαλαίου, δεν εξαρτάται μόνον από την «περιστολή των δαπανών για αποζημιώσεις», αλλά και από τον περιορισμό των λειτουργικών του δαπανών, την επιτήρηση και τον έλεγχο των ασφαλιστικών εταιρειών, καθώς και από την σχετική μέριμνα και πρόληψη που αφορά τα μη ασφαλισμένα ΙΧ αυτοκίνητα που κυκλοφορούν στους δρόμους.

            Απευθυνθείτε τώρα στο γραφείο μας, για άμεση διεκδίκηση των αποζημιώσεων που σας αναλογούν για σωματικές βλάβες από τροχαία ατυχήματα!

            Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

Αποζημίωση από εισπρακτική εταιρία

Απόφαση του Δικηγορικού μας Γραφείου:

Με απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας που αναγνωρίζει την υποχρέωση πιστωτικού ιδρύματος να καταβάλει στον εντολέα μας, και οφειλέτη του πρώτου, ποσό περί τις 6.000 ευρώ ως ηθική βλάβη για την παράνομη μεταβίβαση των προσωπικών του δεδομένων σε δικηγορικό γραφείο, το οποίο λειτουργούσε εν είδει εισπρακτικής και παρενοχλούσε επανειλημμένως  τον οφειλέτη, συνεχίζουμε, ως γραφείο, να συμβάλλουμε στην εδραίωση της νομολογιακής τάσης που δικαιώνει τους οφειλέτες, αναγνωρίζοντας την εκτροχιασμένη κατάσταση  στην οποία έχουν οδηγήσει οι θρασείς και παράνομες πρακτικές των πιστωτικών ιδρυμάτων σε συνεργασία με τις εισπρακτικές εταιρείες σήμερα.

Η υπ’ αριθμ. 27/2017 απόφαση του Ειρηνοδικείου Καλλιθέας έκανε δεκτό ότι η τραπεζική εταιρεία με την οποία ο εντολέας μας είχε συνάψει δανειακή σύμβαση, παραβίασε τον νόμο 2472/1997 για την προστασία των προσωπικών δεδομένων διαβιβάζοντας ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα του σε δικηγορική εταιρεία -χωρίς προηγούμενή του ενημέρωση, πολλώ δε μάλλον συναίνεσή του– τα οποία η εταιρεία καταχώρησε στο αρχείο της και τα χρησιμοποίησε, αφ’ ενός για να επιβεβαιώσει τα στοιχεία αυτά από τον οφειλέτη, αφ’ ετέρου για να ενημερώσει τον ίδιο  για τις οφειλές του, αιφνιδιαστικά και κατ’ επανάληψη.

Η τραπεζική εταιρεία, λόγω της μη ομαλής εξέλιξης της δανειακής σύμβασης, ζήτησε από το δικηγορικό γραφείο να αναλάβει την «ενημέρωση» του οφειλέτη, το οποίο κι έπραξε, προβαίνοντας σε τηλεφωνικές οχλήσεις στο κινητό του, σε καθημερινή βάση, ακόμη και ημέρα Σάββατο, προκαλώντας σε αυτόν μεγάλη ψυχική αναστάτωση, θυμό και οργή, τόσο από την παρενόχληση, όσο και από το γεγονός ότι τα –ευαίσθητα- προσωπικά του στοιχεία μεταβιβάστηκαν σε τρίτο, χωρίς προηγούμενη ενημέρωσή του, ούτε και, φυσικά, συγκατάθεσή του. Ο ισχυρισμός περί του αντιθέτου από την εναγόμενη απορρίφθηκε από το δικαστήριο, διότι το κείμενο της σύμβασης που προέβαλε η τράπεζα ως απόδειξη της ενημέρωσης του οφειλέτη δεν περιελάμβανε με σαφή και αναμφίβολο τρόπο την ενημέρωση, ούτε κι έγινε αυτή μεταγενέστερα, πριν τη διαβίβαση των στοιχείων στη δικηγορική εταιρεία.

Άλλωστε, για την νομιμότητα της εν λόγω διαβίβασης δεν απαιτείται απλώς η ενημέρωση, αλλά και η συγκατάθεση του οφειλέτη, ήτοι η «ελεύθερη, ρητή και ειδική δήλωση βούλησης, που εκφράζεται με τρόπο σαφή και εν πλήρη επίγνωση», με την οποία ο οφειλέτης «δέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που το(ν) αφορούν», κάτι που δεν συνέβη, βεβαίως, στην προκείμενη περίπτωση. Ακόμη, περαιτέρω, κι αν η υπογραφή της σύμβασης από τον οφειλέτη θεωρούνταν ως συγκατάθεση, θα υπήρχε σαφής ανάκληση εκ μέρους του με την καταγγελία που είχε υποβάλει στην Υπηρεσία Πελατών της τράπεζας. Το δικηγορικό γραφείο δεν ενήργησε υπό τη δικηγορική του ιδιότητα, αλλά ως εταιρεία ενημέρωσης, όπως ρητώς δέχεται η απόφαση, λόγω των συχνών τηλεφωνημάτων προς τον οφειλέτη και της επεξεργασίας και καταχώρησης των δεδομένων του από το ίδιο.

Έτσι, η απόφαση δέχθηκε ότι οι παράνομες ενέργειες του πιστωτικού ιδρύματος προσέβαλαν την προσωπικότητα του ενάγοντος οφειλέτη και του προκάλεσαν σημαντική ηθική βλάβη, ενόψει δε του μεγέθους αυτής και των συνθηκών τέλεσής της, το δικαστήριο κατέληξε ότι η εύλογη ικανοποίηση του ενάγοντος πρέπει να οριστεί στο ποσό των 6.000 ευρώ περίπου, απορρίπτοντας παράλληλα τόσο τον ισχυρισμό περί καταχρηστικότητας της άσκησης της αγωγής αυτής, όσο και τον ισχυρισμό περί συντρέχοντος πταίσματος που προέβαλε η εναγόμενη τράπεζα.

Είναι μία ακόμη απόφαση που έρχεται ώστε να εδραιώσει την νομολογία των δικαστηρίων που τάσσονται σωρηδόν κατά των τραπεζών, των εισπρακτικών εταιρειών και των παράνομων τακτικών και των δύο, για τις οποίες οφείλουν να αποζημιώνουν τους οφειλέτες τους, καθώς, με την παράνομη μεταβίβαση των ευαίσθητων προσωπικών τους δεδομένων αφ’ ενός και την κατ’ επανάληψη όχλησή τους αφ’ ετέρου, τους προκαλούν σημαντική ψυχική αναστάτωση, οργή, θυμό και, ως εκ τούτου, ηθική βλάβη.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , ,

Εγκλήματα κατά της τιμής

 Ποινικά αδικήματα  – πλημμελήματα

Τα βασικά εγκλήματα κατά της τιμής που σήμερα τυποποιούνται στον Ποινικό Κώδικα είναι η εξύβριση, κατ’ άρθρο 361, η δυσφήμηση κατ’ άρθρο 362 και η συκοφαντική δυσφήμηση κατ’ άρθρο 363. Πολλές φορές η διάκριση μεταξύ τους αποδεικνύεται δύσκολη και στην κοινή γνώμη οι τρεις έννοιες συχνά συγχέονται μεταξύ τους. Για να γίνουν ευκολότερα οι διαφορές των τριών εγκλημάτων μεταξύ τους, είναι σκόπιμο να γίνει ανάλυση:

Απλή δυσφήμηση: Σύμφωνα με το άρθρο 362 του Π.Κ., «όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών ή με χρηματική ποινή». Όμως, αν το γεγονός είναι αληθές κι αυτό αποδειχθεί, η πράξη μένει ατιμώρητη. Σημειωτέον, πάντως, ότι η απόδειξη γεγονότος που αφορά ζήτημα του οικογενειακού ή του ιδιωτικού βίου που δεν θίγει το δημόσιο συμφέρον, η διάδοση του οποίου έγινε κακόβουλα, είναι απαγορευμένη (αρ. 366 παρ. 1). Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι στην περίπτωση αυτή αποκλείεται και το ενδεχόμενο της τιμωρίας για εξύβριση, αν από το τρόπο που εκδηλώθηκε ή από τις περιστάσεις υπό τις οποίες τελέστηκε η δυσφήμηση προκύπτει σκοπός εξύβρισης (αρ. 366 παρ. 3).

Όσον αφορά το (επικουρικό) αδίκημα της εξύβρισης, από τη διάταξη του αρ. 361 παρ. 1 προκύπτει ότι «όποιος, εκτός από τις περιπτώσεις της δυσφήμησης… προσβάλλει την τιμή άλλου με λόγο ή έργο ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι ενός έτους». Εν προκειμένω ενδιαφέρει ο δράστης να προσβάλλει την τιμή κάποιου, χωρίς να προϋποτίθεται η παρουσία τρίτου προσώπου ούτε η διάδοση συγκεκριμένου ισχυρισμού. Αρκεί το γεγονός ότι ο λόγος ή το έργο έχει ως αποτέλεσμα την προσβολή της τιμής του άλλου.

Η δε συκοφαντική δυσφήμηση προβλέπεται στο άρθρο 363 του Π.Κ. και προσθέτει στη διάταξη της απλής συκοφαντικής δυσφήμησης την πρόσθετη περίσταση όπου το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος το γνωρίζει, διαδίδοντάς το. («Αν στην περίπτωση του άρθρου 362, το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών.»)

Επιπροσθέτως, κατά το άρθρο 367 του Π.Κ. παρ. 1, οι δυσμενείς κρίσεις για επιστημονικές, καλλιτεχνικές ή λοιπές επαγγελματικές εργασίες, οι δυσμενείς εκφράσεις που περιέχονται σε έγγραφο δημόσιας αρχής για αντικείμενα που ανάγονται στον κύκλο της υπηρεσίας της καθώς και οι εκδηλώσεις που γίνονται για την εκτέλεση νόμιμων καθηκόντων, την άσκηση νόμιμης εξουσίας ή για τη διαφύλαξη δικαιώματος ή από άλλο δικαιολογημένο ενδιαφέρον δεν εμπίπτουν σε καμία από τις τρεις ως άνω κατηγορίες αδικημάτων και δεν αποτελούν, ως εκ τούτου, άδικες πράξεις. Ο κανόνας αυτός αίρεται, όμως, όταν οι ως άνω κρίσεις περιέχουν τα συστατικά στοιχεία της συκοφαντικής δυσφήμησης και όταν από τις συνθήκες που τελέστηκε η πράξη, προκύπτει σκοπός εξύβρισης (αρ. 367 παρ. 2)

Τέλος, κατά κανόνα, τα εγκλήματα κατά της τιμής είναι κατ’ έγκληση διωκόμενα, δηλαδή πρέπει να ζητήσει την τιμωρία του δράστη ο ίδιος ο παθών με έγκληση (μήνυση), όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 368 του Π.Κ.

Επίσης για όλα τα παραπάνω μπορεί να ζητηθεί και αποκατάσταση της φήμης, του ονόματος με δημόσιες αναρτήσεις ή άλλους τρόπου ή και ανάλογη αποζημίωση ώστε να ικανοποιηθεί ο παθών για την ηθική του βλάβη έστω χρηματικά.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , ,

Εισπρακτικές εταιρίες

Προσωπικά δεδομένα

Με αφορμή την εξέταση σειράς καταγγελιών από πολίτες εις βάρος πιστωτικού ιδρύματος, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Α.Π.Δ.Π.Χ.) εξέδωσε την υπ’ αριθμ. 98/2017 απόφασή της, σύμφωνα με την οποία, η διάθεση των δεδομένων των οφειλετών από τις τράπεζες στις Εταιρείες Ενημέρωσης Οφειλετών (ενν. Εισπρακτικές), πρέπει να γίνεται αφού έχει προηγηθεί ειδική ατομική ενημέρωση των οφειλετών αυτών.

Όπως διαπιστώθηκε από δειγματολογική έρευνα που διενήργησε η Α.Π.Δ.Π.Χ., η ενημέρωση που κατά κανόνα λαμβάνει χώρα από τα πιστωτικά ιδρύματα είναι γενική κι αφηρημένη, τυποποιημένη και τίθεται εντός των αρχικών συμβάσεων ή εντός των τροποποιήσεων αυτών, πολύ συχνά ως Γενικός Όρος Συναλλαγών (Γ.Ο.Σ.). Το περιεχόμενο δε αυτής αφορά κυρίως το δικαίωμα του δανειστή να μεταφέρει (γενικώς και απροσδιορίστως) τα στοιχεία του οφειλέτη σε τρίτους, δηλαδή σε εισπρακτικές εταιρείες, στην περίπτωση που οι οφειλές του καταστούν ληξιπρόθεσμες, ώστε να διενεργήσει εκείνη τη διαπραγμάτευση αντί της δανείστριας τράπεζας. Μάλιστα, οι Γ.Ο.Σ. αναφέρονται απλώς στο «ενδεχόμενο» άσκησης του δικαιώματος αυτού.

Το γεγονός είναι, όμως, ότι η άσκηση του δικαιώματος αυτού χωρίς προηγούμενη –και συγκεκριμένη- ενημέρωση του οφειλέτη συνεπάγεται δυσμενείς συνέπειες για τον ίδιο, κάτι το οποίο και νομολογιακά έχει γίνει παραδεκτό (πχ με την Α.Π. 1740/2013). Άλλωστε, από τη συνήθη πρακτική των πιστωτικών ιδρυμάτων να αναθέτουν την «ενημέρωση» των οφειλετών σε περισσότερες, διαδοχικά, Εταιρείες Ενημέρωσης, μπορεί να δυσχεράνει έτι περισσότερο την προστασία του οφειλέτη, καθώς τον αποστερεί πλήρως από τη δυνατότητα να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά του, ιδίως της πρόσβασης και αντίρρησης (άρθρα 12 και 13 του ν. 2472/1997). Είναι εμφανές ότι η μη έγκαιρη και επαρκής ενημέρωση του οφειλέτη αναφορικά με τη μεταβίβαση των στοιχείων του σε τρίτο μέρος αποκλείει την άσκηση κάθε δυνατής νόμιμης ενέργειάς του κατά της μεταβίβασης αυτής.

Ως εκ τούτου, με την παρούσα και υπ’ αριθμ. 98/2017, η Α.Π.Δ.Π.Χ. εξειδικεύει τους απαιτούμενους όρους για την επάρκεια της ενημέρωσης, όσον αφορά τόσο το περιεχόμενό της, όσο και το χρόνο και τρόπο πραγματοποίησής της. Συγκεκριμένα, η διάθεση των δεδομένων των οφειλετών από τις τράπεζες προς τις Εισπρακτικές θα πρέπει να γνωστοποιείται στον οφειλέτη ατομικώς και ειδικώς από την ίδια την τράπεζα σε εύλογο χρονικό διάστημα πριν τη διενέργεια της διάθεσης, ώστε να αφήνεται στον οφειλέτη το αντίστοιχο, εύλογο επίσης, περιθώριο να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματά του. Για το σκοπό αυτό, η ενημέρωση πρέπει να γίνεται με κάθε πρόσφορο μέσο και είναι αυτονόητο πως πρέπει να λαμβάνει χώρα σε κάθε ξεχωριστή μεταβίβαση δεδομένων από την τράπεζα σε Εισπρακτική Εταιρεία.

Εάν οι τράπεζες δεν τηρούν τα παραπάνω αλλά και στην περίπτωση που νόμιμα διαθέτουν τα απόρρητα στοιχεία,  όμως οι εισπρακτικές παίρνουν πάνω από 2 τηλέφωνα την εβδομάδα ή απειλούν ή και μιλούν προσβλητικά και ενοχλούν και άλλους στην  ίδια στέγη ή στην εργασία δικαιούστε να ασκήσετε αγωγή για αποζημίωση που ανέρχεται περί τις 6.000 ευρώ.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Παράνομα επιτόκια-καταχρηστικοί ΓΟΣ-αποζημίωση

 

Παράνομος πλουτισμός τραπεζών – Αποζημίωση

Κατά τη σύναψη ενός δανείου (πχ. στεγαστικού) με κυμαινόμενο επιτόκιο, η εκάστοτε τράπεζα συνήθως συνδέει το επιτόκιο βάσει του οποίου ρυθμίζει τη δόση με κάποιο συγκεκριμένο επιτόκιο, όπως επί παραδείγματι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι στο επιτόκιο με το οποίο η ίδια δανείζεται από την ΕΚΤ προσθέτει ένα ποσοστό, δημιουργώντας ένα περιθώριο, το οποίο είναι το κέρδος της. Με ένα παράδειγμα, αν το επιτόκιο της ΕΚΤ είναι 2% και η Τράπεζα διαμορφώσει το επιτόκιο της δόσης στο 3%, θα δημιουργήσει ένα περιθώριο κέρδους 1%. Ο όρος αυτός της σύνδεσης, όμως, τίθεται ασαφώς στις συμβάσεις και, πολύ περισσότερο, είναι πλέον πρακτική των τραπεζών, όσον αφορά το επιτόκιο, να επιδιώκουν, με την ασάφεια των όρων, να αυξάνουν καταχρηστικώς το περιθώριο αυτό κέρδους τους, ζημιώνοντας στην πορεία τους δανειολήπτες.

Ο προβληματισμός βγήκε στο προσκήνιο ιδίως την περίοδο 2009-2013, όταν σειρά καταγγελιών από δανειολήπτες είτε στο Συνήγορο του Καταναλωτή είτε απευθείας στη δικαιοσύνη, οδήγησε σε σειρά Συστάσεων από τον πρώτο και σε μία ουσιαστικά παγιωμένη και από τελεσίδικες πια αποφάσεις νομολογία.

Η αναγνωρισμένη σήμερα ως καταχρηστική πρακτική των Τραπεζών είχε ως εξής: Το πρώτον, ο λόγος που ένας δανειολήπτης καταλήγει να επιλέξει να λάβει δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο είναι για να μπορέσει να ωφεληθεί από την ενδεχόμενη καθοδική του πορεία, που θα οδηγούσε σε μείωση και της μηνιαίας δόσης του. Εν προκειμένω, όμως, οι Τράπεζες που συνέδεαν φαινομενικά το επιτόκιό τους και, κατ’ επέκταση, το περιθώριο κέρδους τους με το επιτόκιο της ΕΚΤ, φρόντιζαν να τηρούν το πρώτο σταθερό σε περίπτωση αύξησης του δεύτερου. Αντίθετα, όμως, αν το επιτόκιο της ΕΚΤ μειωνόταν, οι Τράπεζες δεν μείωναν εξίσου το επιτόκιο της δόσης, αλλά είτε το κρατούσαν σταθερό είτε το μείωναν ελάχιστα, αυξάνοντας, στην πορεία, το περιθώριο κέρδους τους. Στο ως άνω παράδειγμα, αν το επιτόκιο της ΕΚΤ από 2% φτάσει στα 3%, οι Τράπεζες θα κρατούσαν σταθερό το κέρδος τους ανεβάζοντας το επιτόκιο της δόσης στο 4%. Αντιστρόφως, όμως, αν το επιτόκιο της ΕΚΤ κατερχόταν στο 1%, η Τράπεζα, αντί να μειώσει το επιτόκιο της δόσης στο 2%, την κρατούσε στο 3%, ή την κατέβαζε στο 2,5%, αυξάνοντας όμως παράνομα τη διαφορά και, κατ’ επέκταση, το κέρδος της.

Μάλιστα, ο εκάστοτε Γενικός Όρος Συναλλαγών (ΓΟΣ) που προέβλεπε την αυξομείωση του επιτοκίου, όπως τέθηκε από την Τράπεζα, ασαφώς μόνον όριζε ότι η Τράπεζα έχει το δικαίωμα να μεταβάλει το επιτόκιο της δόσης, χωρίς όμως να εκτίθενται με σαφήνεια τα κριτήρια και ο τρόπος με τον οποίο υπολογίζεται κάθε φορά το επιτόκιο. Με αυτόν τον τρόπο, όλος ο κίνδυνος της αύξησης του επιτοκίου μετατίθεται στον δανειολήπτη, ενώ η ευνοϊκή περίπτωση της μείωσης του επιτοκίου τελικώς δεν ωφέλησε ανάλογα τον δανειολήπτη, με την πρακτική  η Τράπεζα να αποκομίζει παράνομο και υπέρογκο κέρδος εις βάρος του. Ο ΓΟΣ αυτός έχει ήδη πολλάκις ελεγχθεί ως καταχρηστικός από τα ελληνικά δικαστήρια, καθώς όχι μόνον είναι ασαφής ως προς τα κριτήρια της μεταβολής του δανείου, αλλά έδωσε στην Τράπεζα εμμέσως το «δικαίωμα» να αυξάνει τα κέρδη της μεταβάλλοντας το επιτόκιο κατά το δοκούν.

Η πρόδηλη καταχρηστικότητα αυτής της πρακτικής έχει ήδη αναγνωριστεί μέσω Συστάσεων του Συνηγόρου του Καταναλωτή προς τα πιστωτικά ιδρύματα, μέρος μόνο των οποίων έχει γίνει αποδεκτό από τα τελευταία, καθώς και με πληθώρα δικαστικών αποφάσεων, οι οποίες προβαίνουν στην ακύρωση αυτού του καταχρηστικού όρου και επιβάλλουν την επιστροφή του ποσού που υπερβαίνει το επαναπροσδιορισμένο επιτόκιο ως αχρεωστήτως καταβληθέν.

Δεδομένης της έκτασης την οποία είχε λάβει αυτή η πρακτική, είναι πολύ μεγάλος ο αριθμός των συμπολιτών μας, δανειοληπτών, οι οποίοι εξαπατήθηκαν από τις Τράπεζες και αναγκάστηκαν να πληρώσουν υπερβολικές δόσεις, βασισμένες σε αυθαίρετα προσδιορισμένα επιτόκια. Οι συνθήκες δε για την δικαστική τους προστασία είναι εξαιρετικά ευνοϊκές, αν ληφθεί υπ’ όψιν ο όγκος της νομολογίας που κλίνει υπέρ των δανειοληπτών, οι Συστάσεις, βεβαίως, του Συνηγόρου του Καταναλωτή, αλλά και το γεγονός ότι ακόμη και Τραπεζικός Μεσολαβητής αποφάνθηκε υπέρ της καταχρηστικότητας αυτής.

Ανάλογα με  την περίπτωση μπορούν οι δανειολήπτες να διεκδικήσουν τα περισσότερα χρήματα που έχουν ήδη καταβάλει σε τόκους ή να αντιταχθούν στις διαταγές πληρωμής με ακύρωσή τους.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Τροχαίο πεζός και οχήματα-Αποζημιώσεις

             Τροχαίο ατύχημα και αποζημιώσεις         

Στο δυσάρεστο κι απευκταίο γεγονός ενός τροχαίου ατυχήματος με τραυματισμό πεζού η ήδη διαμορφωθείσα νομολογία παγίως αποδέχεται και χορηγεί αποζημιώσεις στον τελευταίο, συνήθως υψηλού ποσού, αναλόγως με τη συνυπαιτιότητα του πεζού και, σαφώς, το βαθμό τραυματισμού και τα συνεπαγόμενα έξοδα. Δηλαδή ο πεζός αποζημιώνεται ακόμα και αν από υπαιτιότητά του βρεθεί στη μέση του δρόμου είτε αγνόησε διάβαση πεζών είτε φανάρι.  Πάντα υπάρχει έστω και μικρή συνυπαιτιότητα του τροχοφόρου.

Για να επιτευχθεί το μεγαλύτερο δυνατό ύψος αποζημίωσης, πρέπει οι δύο αυτοί παράμετροι, δηλαδή ο τραυματισμός και οι συνέπειες αυτού αφ’ ενός και η  υπαιτιότητα του οχήματος να αποδειχθούν στο δικαστήριο. Για το σκοπό αυτό συνιστάται το πρώτον η το δυνατόν άμεση επικοινωνία και αναζήτηση συμβουλής από εξειδικευμένους στο αντικείμενο δικηγόρους, ώστε οι τελευταίοι να καθοδηγήσουν, βάσει της πείρας και της νομικής τους κατάρτισης, τον ενδιαφερόμενο κατά την εξέλιξη και πορεία της υπόθεσής του.

Είναι, πάντως, σε κάθε περίπτωση φρόνιμο και συνετό ο παθών να αιτείται τη χορήγηση κάθε είδους πιστοποιητικού, ιατρικού ή άλλου, ώστε αργότερα να καταστεί ευχερέστερη η απόδειξη του ύψους του κονδυλίου που θα αιτηθεί ως αποζημίωση. Εκτός από ιατρικές βεβαιώσεις σχετικά με τη φύση και το είδος του τραυματισμού, τη σοβαρότητα αυτού, τα έξοδα νοσηλείας, θεραπείας και αποθεραπείας, άλλα έγγραφα για τα οποία είναι σκόπιμο να ενδιαφερθεί το θύμα είναι βεβαιώσεις για την αποχή του από την εργασία του, ώστε να γίνει εφικτός ο υπολογισμός του διαφυγόντος κέρδους, δηλαδή του κεφαλαίου το οποίο, λόγω του τραυματισμού του, θα χάσει από την εργασία του. Παράλληλα, είναι δυνατή η διεκδίκηση ηθικής βλάβης λόγω του τραυματισμού του αυτού, ενώ άλλο κονδύλιο το οποίο μπορεί να απαιτηθεί είναι αυτό που προβλέπει το άρθρο 931 του Αστικού Κώδικα για την περίπτωση που ο τραυματισμός έχει προκαλέσει κάποια αναπηρία ή δυσμορφία που δύναται ή θα επηρεάσει με βεβαιότητα το μέλλον του θύματος.

Η συνυπαιτιότητα του πεζού στο ατύχημα, έχει φυσικά σημασία για τον υπολογισμό αποζημίωσης. Αν, δηλαδή, επί παραδείγματι, διέσχισε απρόσεκτα το δρόμο, ή ενώ υπήρχε διάβαση, ο πρώτος προτίμησε να μην περάσει από αυτήν ή με οποιονδήποτε τρόπο προκάλεσε σε κάποιο βαθμό ή συνετέλεσε στις συνθήκες του ατυχήματος, αυτό θα συνυπολογιστεί και συνεκτιμηθεί από το δικαστήριο, και θα περιορίσει, σε εύλογο βαθμό, την αποζημίωση που ο πεζός δικαιούται. Η απόδειξη, όμως, μεγάλου βαθμού συνυπαιτιότητας του πεζού είναι εξαιρετικά δύσκολη από την άλλη πλευρά, ενώ είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο, ακόμη κι αν αυτή αναγνωριστεί από το δικαστήριο, να μην μπορέσει να περιορίσει σημαντικά την αποζημίωση, με αποτέλεσμα αυτή να φτάνει περί τα 10.000 -15.000 ευρώ για τον πεζό!

Τηρουμένων των αναλογιών, τα αντίστοιχα ισχύουν και στην περίπτωση ατυχήματος από σύγκρουση οχημάτων, οπότε ο παθών θα πρέπει να προβεί και σε συγκέντρωση εγγράφων που αποδεικνύουν την υλική ζημία που υπέστη από το ατύχημα, που συνεπάγεται στην επισκευή του οχήματος και τη μείωση της αξίας του, καθώς και τα παραπάνω, εφ’ όσον υπάρξει τραυματισμός.

Για τη διασφάλιση της το δυνατόν μεγαλύτερης αποζημίωσης, όπως καθίσταται σαφές, είναι απαραίτητος ο υπεύθυνος και προσεκτικός χειρισμός κατά την εξέλιξη της υπόθεσης. Πέραν, λοιπόν, των ανωτέρω κατευθυντηρίων, ο παθών είναι καλό να απευθύνεται από νωρίς στη νομική συμπαράσταση καταρτισμένων κι έμπειρων δικηγόρων, ώστε αυτοί να τον κατευθύνουν στις πράξεις, δηλώσεις και στη συμπεριφορά, εν γένει, που θα τους επιτρέψει τη διεκδίκηση αποζημιώσεων που, αναλόγως με τη σοβαρότητα της περίπτωσης και τις παραμέτρους που αναφέραμε, μπορούν να είναι και πολύ υψηλές!

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , ,