RSS

Category Archives: Ποινικο

Σεξουαλική παρενόχληση -εκβιασμός ανηλίκων κι ενηλίκων Stalking-Sextortion

ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΤΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ-ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΘΥΜΑΤΟΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 34 της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης,  η οποία κυρώθηκε με τον Νόμο 4531/2018 -ΦΕΚ 62/Α/5-4-201 ποινικοποιείται πλέον το stalking, η επίμονη συμπεριφορά καταδίωξης ή παρακολούθησης. Το αδίκημα του stalking δεν τελείται με την απειλή βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης, αρκεί η επίμονη καταδίωξη ή παρακολούθηση του θύματος. Το stalking είναι μια συμπεριφορά (π.χ. τηλεφωνήματα, απειλές, εκδικητική πορνογραφία, επαφή με άτομα του περιβάλλοντος του θύματος, παρακολούθηση, απειλές για αυτοκτονία κ.λπ.) η οποία είναι ανεπιθύμητη, επαναλαμβανόμενη, επίμονη, δημιουργεί άγχος, φόβο και  αρνητικά συναισθήματα στο θύμα.

ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ

Σε κάθε περίπτωση όταν δεν υπάρχει  αμφίδρομο ερωτικό ενδιαφέρον  και η συμπεριφορά είναι ανεπιθύμητη από την μια πλευρά τότε συζητάμε ξεκάθαρα για stalking. Αρκούν τρία με τέσσερα επίμονα περιστατικά ώστε να θεμελιωθεί το αδίκημα του stalking.

SEXTORTION- Σεξουαλική εκβίαση κι εξαναγκασμός

Ένα φαινόμενο της εποχής με εκατοντάδες θύματα ανάμεσα μας. Τα περισσότερα θύματα δεν καταγγέλλουν τον δράστη  διότι  κατά κύριο λόγο ο κοινωνικός τους περίγυρος τα αποθαρρύνει. Το sextortion είναι έγκλημα της σύγχρονης ψηφιακής επαφής και ουσιαστικά το θύμα εξαναγκάζεται σε σεξουαλικές πράξεις και μετά απειλείται με την δημοσιοποίηση αυτών. Οι stalker αυτού του είδους στοχεύουν κατά κύριο λόγο σε ανηλίκους και σκοπός τους είναι η αναπαραγωγή και η διανομή παιδικής πορνογραφίας. Θύματα του sextortion  σε αρκετές περιπτώσεις αφορούν  μαθητές οι οποίοι και υπό το βάρος των αποκαλύψεων ενέδωσαν σε εκβιαστικές και άκρως χειριστικές συμπεριφορές.

Μια σειρά νομικών ενεργειών είναι ικανές να σας προστατέψει τόσο εσάς άλλα και τα αγαπημένα σας πρόσωπα από αυτές τις ακραίες και επικίνδυνες συμπεριφορές. Με την διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων υπάρχει η δυνατότητα μέσα σε διάστημα λίγων ήμερων να απαγορευτεί στο δράστη κάθε διαπροσωπική επαφή με το πρόσωπό σας ή με άτομα του περιβάλλοντός σας και να απειληθεί από το δικάσαν Δικαστήριο με χρηματική ποινή και ποινική καταδίκη σε περίπτωση παράβασης της Δικαστικής απόφασης. Επιπρόσθετα υπάρχει η δυνατότητα διεκδίκησης αποζημίωσης ώστε να ικανοποιηθείτε πλήρως τόσο για τυχόν υλικές ζημίες (ολοσχερή καταστροφή αυτοκινήτου, κλοπή προσωπικών αντικειμένων κ.ο.κ.) όσο και για την ηθική βλάβη που έχετε υποστεί. Σε περιπτώσεις ψηφιακών εγκλημάτων που αφορούν και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το δικηγορικό μας γραφείο με απόλυτη εχεμύθεια συνεργάζεται με εξειδικευμένους πραγματογνώμονες οι οποίοι είναι σε θέση να ταυτοποιήσουν τον δράστη ώστε να προβούμε στις αντίστοιχες νομικές ενέργειες.

Είμαστε δίπλα σας  να συζητήσουμε όσα σας απασχολούν και να σας προτείνουμε την πλέον ενδεδειγμένη λύση.

Για περισσότερες πληροφορίες και προσωπικό ραντεβού με εξειδικευμένο δικηγόρο επικοινωνήστε στα τηλ 210 8811903, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , ,

Ναρκωτικά-κατοχή-σύλληψη-ποινές

Σύλληψη για κατοχή ναρκωτικών – Τι προβλέπεται από το νόμο;

 Είναι γνωστό ότι στην Ελλάδα, η κατοχή και η χρήση ναρκωτικών είναι παράνομη και ποινικά κολάσιμη πράξη. Ωστόσο, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν υπάρχει τυπική διάκριση μεταξύ «μαλακών» και «σκληρών», αλλά όλες οι ναρκωτικές ουσίες, εφόσον δεν είναι νόμιμα συνταγογραφημένες, θεωρούνται ναρκωτικά, η κατοχή των οποίων τιμωρείται. Αυτό στην ουσία σημαίνει ότι είτε κάποιος συλληφθεί για 1 γραμμάριο ινδικής κάνναβης, είτε για 1 γραμμάριο κοκαϊνης ή ηρωίνης, θεωρητικά θα αντιμετωπιστεί το ίδιο από το κράτος.

Ειδικά, στην Ελλάδα, η ναρκωτική ουσία η οποία διακινείται το περισσότερο είναι αυτή της ινδικής κάνναβης. Σύμφωνα με τον ν. 4139/2013 περί Ναρκωτικών ουσιών, εάν αυτός που συλληφθεί δεν κάνει χρήση, τότε οποιαδήποτε ποσότητα βρεθεί στην κατοχή του θεωρείται με σκοπό την εμπορία, και είναι κακουργηματικής φύσεως, ξεκινώντας από 5 χρόνια κάθειρξη. Ωστόσο, με το αρ. 29 του ιδίου νόμου αφήνεται ένα «παραθυράκι σωτηρίας», για όσους κατέχουν ναρκωτικά για δική τους αποκλειστικά προσωπική χρήση. Σε αυτή την περίπτωση, ο συλληφθείς τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι πέντε (5) μηνών, χωρίς μάλιστα η καταδικαστική αυτή απόφαση να αναγράφεται στο ποινικό μητρώο!! Για να εκτιμηθεί βέβαια, ο σκοπός της αποκλειστικής χρήσης, το δικαστήριο θα λάβει υπ’ όψιν του παράγοντες όπως, το είδος, η καθαρότητα και κυρίως η ποσότητα της συγκεκριμένης ναρκωτικής ουσίας, καθώς και η συχνότητα χρήσης και οι ιδιαίτερες ανάγκες του συγκεκριμένου χρήστη.

Αυτό δε που πρέπει να αναφερθεί, είναι ότι σε περίπτωση που ο δράστης καταφέρει να πείσει το δικαστήριο, ότι η συγκεκριμένη αξιόποινη πράξη ήταν εντελώς ευκαιριακή και περιστασιακή (π.χ. ένα «τσιγαριλίκι» σε περίοδο διακοπών ή σε περίοδο άσχημης ψυχολογικής κατάστασης), τότε αυτός θα μείνει ατιμώρητος!!! Αν από την άλλη κάποιος θεωρηθεί εξαρτημένος χρήστης, ότι δηλαδή δεν μπορεί να αποβάλει την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών με ίδιες δυνάμεις, συλληφθεί να κατέχει μικροποσότητα η οποία κατά τεκμήριο θεωρείται ότι καλύπτει αποκλειστικά και μόνο τις δικές του ανάγκες, τότε πάλι, με αποκλειστικό κριτήριο την έξη του, επίσης κρίνεται ατιμώρητος!

Αν και η περίσταση αυτή που οδηγεί στο ατιμώρητο είναι αρκετά δυσαπόδεικτη, καθώς το δικαστήριο θα πρέπει να συνεκτιμήσει πάλι όλες τις συνθήκες, και κυρίως την προσωπικότητα του δράστη και την ποσότητα της ουσίας, δεν είναι λίγες οι φορές που το γραφείο μας κατάφερε να απαλλάξει εντελώς τέτοιου είδους χρήστες αφήνοντάς τους ατιμώρητους ή ακόμα και να μετατρέψει την κατηγορία κακουργηματικής διακίνησης και κατοχής ναρκωτικών ουσιών (με επαπειλούμενη ποινή την φυλάκιση τουλάχιστον 5 χρόνων), σε πλημμεληματική κατοχή για προσωπική χρήση (μέγιστη επαπειλούμενη ποινή οι 5 μήνες φυλάκισης, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω)!!

Σε κάθε περίπτωση, καθώς η όλη ποινική διαδικασία, ειδικά στο στάδιο της προδικασίας, απαιτεί ταχύτητα και ακρίβεια, ο δράστης από την στιγμή της σύλληψής του θα πρέπει να προχωρήσει άμεσα και έγκαιρα σε επικοινωνία με τον δικηγόρο του προκειμένου να αποφευχθούν δυσάρεστες καταστάσεις για τον ίδιο, όπως η προφυλάκιση.

Για περισσότερες πληροφορίες και προσωπικό ραντεβού με εξειδικευμένο δικηγόρο επικοινωνήστε στα τηλ 210 8811903, 6932455478.

 

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 01/08/2018 in Ποινικο

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , ,

Παραγραφή προθεσμίας Δημοσίου για έλεγχο φορολογικών δηλώσεων

Με την πρόσφατη υπ’ αριθμ. 111/2018 γνωμοδότησή του, το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους διακρίνει την μη υποβολή δήλωσης εισοδήματος από την υποβολή εκπρόθεσμης δήλωσης, κρίνοντας ότι η παραγραφή του δικαιώματος του Δημοσίου για επιβολή φόρου βάσει της φορολογικής δήλωσης που υποβλήθηκε εκπρόθεσμα θα έπρεπε να είναι πενταετής (ή υπό περιστάσεις, οκταετής) κι όχι δεκαπενταετής, όπως υπολογιζόταν μέχρι σήμερα, λόγω της υπ’ αριθμ. 173/2006 γνωμοδότησης της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Οικονομικών που εξίσωνε τις δύο περιπτώσεις.

Η εν λόγω πρόσφατη γνωμοδότηση συμπορεύεται με το πνεύμα των υπ’ αριθμ. 1738/2017, 2934/2017 και 2935/2017 αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας, βάσει των οποίων αυστηροποιήθηκε το πλαίσιο εφαρμογής της πενταετίας στις παραγραφές των φορολογικών αξιώσεων του Δημοσίου από πλημμελείς φορολογικές δηλώσεις, βάζοντας φρένο στις καταχρηστικές μεθόδους υπολογισμού προθεσμιών παραγραφής μέσω διαδοχικών παρατάσεων εκ μέρους της Διοίκησης.

Διαπιστώνει επομένως το Ν.Σ.Κ. ότι σήμερα, με τη «στροφή» που πραγματοποίησε το Σ.τ.Ε. στη νομολογία του, δεν μπορεί να γίνει δεκτή η εξίσωση μη υποβολής φορολογικής δήλωσης εισοδημάτων με την εκπρόθεσμη υποβολή της, όπως ερμηνευόταν από το 2006 η (πράγματι ασαφής) διάταξη του αρθρ. 84 παρ. 5 του Κώδικα Φορολογίας Εισοδήματος -ο οποίος ισχύει για τις χρήσεις μέχρι το 2013- και εισήγαγε εξαιρετικά την δεκαπενταετή προθεσμία παραγραφής στην περίπτωση της μη υποβολής, χωρίς όμως να κάνει μνεία στην περίπτωση της εκπρόθεσμης υποβολής. Η νέα γνωμοδότηση θεωρεί ότι η απουσία ρητής σχετικής αναφοράς είναι κρίσιμη και με κανέναν ερμηνευτικό τρόπο δεν είναι δυνατό να επεκταθεί κατ’ αναλογία η εξαιρετική περίπτωση της δεκαπενταετίας και στις περιπτώσεις εκπρόθεσμης υποβολής.

Μάλιστα, γινόταν δεκτό ότι σε περίπτωση υποβολής των φορολογικών δηλώσεων κατά την διάρκεια του τελευταίου έτους πριν από την ημερομηνία λήξης του χρόνου παραγραφής, το δικαίωμα του Δημοσίου λάμβανε μια τριετή παράταση, δηλαδή θα παραγραφόταν μετά την πάροδο τριετίας από τη λήξη του έτους υποβολής της δήλωσης.

Αναφέρει λοιπόν, η ως άνω γνωμοδότηση, ότι η τριετής παράταση δεν μπορεί να αφορά την δεκαπενταετή παραγραφή, αλλά μόνον την πενταετή, καθώς το γράμμα του νόμου κάνει λόγο για έναρξή της από τη «λήξη του έτους υποβολής της δήλωσης», η οποία λήξη αφορά μόνον την πενταετή παραγραφή. Διαφορετικά, λόγος θα γινόταν για έναρξη από «την ημέρα επίδοσης της δήλωσης», όπως θα ήταν αναμενόμενο αν η τριετία αφορούσε την 15ετή παραγραφή.

Σε κάθε περίπτωση, δεδομένου ότι πλέον υφίστανται δύο διαφορετικές γνωμοδοτήσεις με αντίθετο περιεχόμενο, η ίδια η υπ’ αριθμ. 111/2018 γνωμοδότηση καταλήγει πως το ζήτημα θα πρέπει να παραπεμφθεί στην Ολομέλεια του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους για την οριστική διευθέτηση του θέματος. Σε κάθε περίπτωση, φαίνεται πως διανοίγεται η δυνατότητα να προσαρμοστεί η ερμηνεία των Κ.Φ.Ε. στην πρόσφατη νομολογία του Σ.τ.Ε. και να περιοριστεί η δεκαπενταετής παραγραφή μόνο στην περίπτωση μη υποβολής φορολογικής δήλωσης, και μάλιστα χωρίς δυνατότητα παράτασης για περαιτέρω τριετία.

Για περισσότερες πληροφορίες για φορολογικά, οικονομικά και σχετικά ποινικά ζητήματα  και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Υπεράσπιση κατηγορουμένου

Αυτεπάγγελτος διορισμός συνηγόρου

Το δικαίωμα δίκαιης δίκης και αποτελεσματικής υπερασπίσεως του καρτηγορουμένου κατοχυρώνεται με νομοθετήματα τόσο υπερεθνικά (ΕΣΔΑ αρ.  6 παρ. 1 και 3, ΧΘΔΕΕ αρ. 48) όσο και εθνικά (αρ. 20 Συντάγματος). Η νέα διάταξη του άρθρου 340 παρ. 1 Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, όπως τροποποιήθηκε από το Ν. 4509/2017, όμως, έχει δημιουργήσει ζήτημα ως προς την εναρμόνισή του με το δικαίωμα αυτό.

Το τροποποιημένο άρθρο 340 παρ. 1 ΚΠΔ έχει ως εξής: «Mη εμφάνιση ή μη παράσταση ή με οποιονδήποτε τρόπο μη εκπροσώπηση του κατηγορουμένου από πληρεξούσιο δικηγόρο στις επόμενες της εναρκτήριας συνεδριάσεις του δικαστηρίου δεν εμποδίζει την πρόοδο της δίκης. Στις ως άνω περιπτώσεις περιλαμβάνεται και η παραίτηση του πληρεξουσίου δικηγόρου ή η ανάκληση της προς αυτόν εντολής από τον κατηγορούμενο». Παράλληλα, καταργήθηκε το επόμενο εδάφιο του άρθρου, κατά το οποίο: «Αν ο κατηγορούμενος αρνηθεί την υπεράσπισή του από το διορισμένο συνήγορο ο Πρόεδρος του δικαστηρίου διορίζει σε αυτόν άλλον συνήγορο από τον ίδιο πίνακα. Σε περίπτωση νέας άρνησης του κατηγορουμένου, το δικαστήριο προβαίνει στην εκδίκαση της υπόθεσης του κακουργήματος χωρίς διορισμό δικηγόρου».

Η νομοθετική αυτή παρέμβαση έχει οδηγήσει ήδη αρκετές φορές τα δικαστήρια στην κρίση ότι, βάσει του νέου άρθρου, οφείλουν να διορίζουν αυτεπαγγέλτως συνήγορο στον κατηγορούμενο, εάν αυτός δεν έχει, τον οποίο διορισμό ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να αρνηθεί, ενώ η απουσία, η παραίτηση ή ανάκληση του συνηγόρου σε επόμενη συνεδρίαση δεν δύναται να επηρεάσει την πρόοδο αυτής. Αυτή όμως η ερμηνεία δεν συνάδει ούτε με το δικαίωμα δίκαιης δίκης και αποτελεσματικής υπερασπίσεως, ούτε και με την Αιτιολογική Έκθεση του Νόμου, βάσει της οποίας η διάταξη τροποποιήθηκε με σκοπό την αποφυγή δικών μεγάλης διαρκείας λόγω συχνών (καταχρηστικών) παραιτήσεων των συνηγόρων και ανακλήσεων εντολών προς αυτούς από τους κατηγορουμένους. Υπό αυτό και μόνον αυτό το πρίσμα θα πρέπει να ερμηνευτεί η νέα διάταξη, διότι διαφορετικά ο κάθε κατηγορούμενος κινδυνεύει να δικαστεί χωρίς υπεράσπιση, ακόμη κι αν ο λόγος που κωλύεται ο συνήγορος να παραστεί είναι αντικειμενικός (π.χ. ασθένεια) ή ακόμη κι αν συντρέχει σοβαρός λόγος ανάκλησής του.

Η διεξαγωγή συνεδρίασης χωρίς υπεράσπιση του κατηγορουμένου παραβιάζει το θεμελιώδες του δικαίωμα για δίκαιη δίκη. Ήδη ο νομικός κόσμος, ακαδημαϊκοί (όπως η Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων) και δικηγόροι, μέσω των Συλλόγων τους, έχουν στραφεί κατά της ως άνω ερμηνευτικής προσέγγισης των δικαστηρίων, ζητώντας από αυτά περίσκεψη και αυτοσυγκράτηση, ώστε η εφαρμογή της διάταξης να μη βρεθεί σε σύγκρουση τόσο με την Αιτιολογική Έκθεση του Ν. 4509/2017 όσο και με το ενωσιακό δίκαιο.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 03/05/2018 in Ποινικο

 

Ετικέτες: , , , , , , ,

Ποινικά νέα- Κατηγορούμενος-αθωότητα

Τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο με πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, το οποίο αποσκοπεί στην ενσωμάτωση της Οδηγίας 2016/343 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ενίσχυση του τεκμηρίου αθωότητας και του δικαιώματος παράστασης του κατηγορουμένου στην εθνική ποινική νομοθεσία, τόσο την ουσιαστική όσο και τη δικονομική. Οι προτεινόμενες διατάξεις θα αφορούν φυσικά πρόσωπα που θεωρούνται ύποπτα ή κατηγορούμενα στο πλαίσιο κινηθείσας ποινικής διαδικασίας, καθ’ όλη μάλιστα τη διάρκειά της.

Οι πλέον ενδιαφέρουσες τροποποιήσεις που εισηγείται το νομοσχέδιο είναι οι ακόλουθες:

  1. Προσθήκη νέου άρθρου 27Α στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, κατά το οποίο: «Οι ύποπτοι και οι κατηγορούμενοι τεκμαίρονται αθώοι μέχρις ότου αποδειχτεί νομίμως η ενοχή τους με την έκδοση αμετάκλητης καταδικαστικής απόφασης.» Θα πρόκειται δηλαδή για ρητή τυποποίηση του τεκμηρίου αθωότητας στον Κ.Π.Δ., ενώ μέχρι τώρα απέρρεε ως (θεμελιώδης) αρχή κι ερμηνευτικά στις διάχυτες διατάξεις της ποινικής δικονομίας.
  2. Προσθήκη παραγράφου στο άρθρο 87 του Ποινικού Κώδικα, η οποία θα επιτρέπει στο δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως ή κατ’ αίτηση του κατηγορουμένου, την αφαίρεση τμήματος της επιβληθείσας στερητικής της ελευθερίας ποινής, για το λόγο της αποκατάστασης της βλάβης του κατηγορουμένου εξαιτίας προσβολής του τεκμηρίου αθωότητας με δηλώσεις δημοσίων αρχών σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας πριν την έκδοση απόφασης, με τις οποίες είτε το κοινό παροτρύνεται να πιστέψει στην ενοχή του κατηγορουμένου είτε γίνεται εκτίμηση που προδικάζει τη δικαστική κρίση. Σχετική θα είναι η προσθήκη παραγράφου στο άρθρο 371 του Κ.Π.Δ., η οποία θα παραπέμπει στην ως άνω διάταξη και θα επιτρέπει, στο ενδεχόμενο παράλειψης αφαίρεσης χρόνου στην καταδικαστική απόφαση, να το πράξει το δικαστήριο μεταγενέστερα, κατόπιν αίτησης του καταδίκου ή του εισαγγελέα.
  3. Προσθήκη νέου άρθρου 331Α στον Κ.Π.Δ., κατά το οποίο: «Κατά την κύρια διαδικασία γίνεται καθετί που μπορεί να βοηθήσει την εξακρίβωση της αλήθειας, εξετάζεται και βεβαιώνεται αυτεπαγγέλτως όχι μόνον η ενοχή, αλλά και η αθωότητα του κατηγορουμένου, καθώς και κάθε στοιχείο που αφορά την προσωπικότητά του και επηρεάζει την επιμέτρηση της ποινής». Αλλαγή που αφορά την αρχή της ηθικής απόδειξης προτείνεται με την αντικατάσταση της παραγράφου 1 του άρθρου 177 του Κ.Π.Δ, σύμφωνα με την οποία το περιεχόμενο της διάταξης θα προβλέπει ότι: «Οι δικαστές δεν είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν νομικούς κανόνες αποδείξεων, πρέπει όμως να αποφασίζουν κατά την πεποίθησή τους, ακολουθώντας τη φωνή της συνείδησής τους και οδηγούμενοι από την απροσωπόληπτη κρίση που προκύπτει από τις συζητήσεις και που αφορά την αλήθεια των πραγματικών γεγονότων, την αξιοπιστία των μαρτύρων και την αξία των άλλων αποδείξεων. Εξετάζεται αυτεπαγγέλτως κάθε αποδεικτικό μέσο που θεμελιώνει όχι μόνον την ενοχή, αλλά και την αθωότητα του κατηγορουμένου, καθώς και την προσωπικότητά του ή άλλα στοιχεία που επηρεάζουν την επιμέτρηση της ποινής. Ο κατηγορούμενος δεν είναι υποχρεωμένος να προσκομίσει αποδεικτικά μέσα για τα πραγματικά περιστατικά που επικαλείται υπέρ του. Οι δικαστές είναι υποχρεωμένοι να ερευνούν με επιμέλεια κάθε στοιχείο ή αποδεικτικό μέσο που επικαλέσθηκε υπέρ αυτού ο κατηγορούμενος, αν αυτό είναι χρήσιμο για να εξακριβωθεί η αλήθεια».
  4. Τέλος, με διάταξη του άρθρου 155 παράγραφος 1 θα προστίθεται εδάφιο σύμφωνα με το οποίο: «Η πραγματική αναζήτηση της κατοικίας ή διαμονής του κατηγορουμένου, εφόσον δεν έχει δηλωθεί κατά το άρθρο 273, γίνεται με κάθε πρόσφορο μέσο, τουλάχιστον με βάση τη διεύθυνση που έχει δηλώσει στην τελευταία φορολογική του δήλωση και τα σχετικά στοιχεία που είναι καταχωρημένα στα πληροφοριακά συστήματα του υπουργείου Οικονομικών (TaxisNet)». Πρόκειται ουσιαστικά για πρόσθετη εγγύηση ώστε να εξασφαλισθεί η παράσταση του κατηγορουμένου στην ποινική δίκη.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 12/04/2018 in Ποινικο

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , ,

Ομολογία δικαστική ή εξώδικη

Αποδεικτική δύναμη ομολογίας

Η υπ’ αριθμ. 691/2017 απόφαση του Β1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου θέτει το ενδιαφέρον ζήτημα της δικαστικής ομολογίας, που εμπίπτει στο πλαίσιο της πολιτικής δίκης. Συγκεκριμένα προσδιορίζει πότε αυτή αποτελεί πλήρη απόδειξη και πότε εκτιμάται ελεύθερα από το εκάστοτε δικαστήριο.

Ο Άρειος Πάγος ξεκίνησε το σκεπτικό του από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335 και 352 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, από τις οποίες διατάξεις προκύπτει ότι δικαστική ομολογία που συνιστά πλήρη απόδειξη για το δικαστήριο είναι η περίπτωση όπου ο διάδικος επικαλείται επιζήμιο για τον ίδιο γεγονός, που αφορά αμέσως το αντικείμενο της δίκης, και γίνεται ενώπιον του δικαστηρίου που δικάζει την υπόθεση, γραπτώς ή προφορικώς. Οποιαδήποτε άλλη ομολογία θεωρείται εξώδικη και εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο, ακόμη κι αν αυτή έγινε ενώπιον άλλου δικαστηρίου από το δικάζον. Η δικαστική ομολογία, είναι ουσιαστικά η -με μονομερή πράξη που απευθύνεται στο δικαστήριο- παραδοχή ενός κρίσιμου γεγονότος από τον αντίδικο εκείνου που φέρει το σχετικό βάρος απόδειξης και πρέπει να γίνεται με πρόθεση του εν λόγω διαδίκου να αναγνωριστεί το επιβλαβές αυτό γεγονός.

Η κρίση του Αρείου Πάγου αφορούσε αίτηση αναίρεσης, μόνος λόγος της οποίας ήταν η αποδιδόμενη στο Εφετείο πλημμέλεια περί της μη λήψης υπ’ όψιν της ομολογίας του εναγομένου (κι έπειτα αναιρεσιβαλλομένου) περί κατάρτισης σύμβασης μεσιτείας με την αναιρεσείουσα. Ο λόγος αυτός απορρίφθηκε, όμως, ως αβάσιμος, διότι από τις έγγραφες προτάσεις που επισκοπήθηκαν παραδεκτά προέκυψε ότι ο αναιρεσιβαλλόμενος είχε συνομολογήσει μόνο την υπογραφή μίας εντολής για αγορά πέντε ακινήτων, όχι όμως και του πωληθέντος, η αμοιβή για το οποίο ήταν και το αντικείμενο της εν λόγω δίκης. Άλλωστε, ο πρώτος είχε ρητώς αρνηθεί την συμπερίληψη του ακινήτου αυτού στη σχετική εντολή. Επομένως, η κρίση του Εφετείου περί τη μη ομολογία της μεταξύ των αντιδίκων σύναψης σύμβασης μεσιτείας δεν ήταν πλημμελής και δεν υπάρχει λόγος αναίρεσης.

Ως εκ τούτου, η εντολή την οποία συνομολόγησε ο αντίδικος της αναιρεσείουσας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαστική ομολογία και η μη λήψη του υπ’ όψιν από το δικαστήριο δεν στοιχειοθετεί λόγο αναίρεσης. Επρόκειτο πάντως για μία ευκαιρία για τον Άρειο Πάγο να προσδιορίσει ένα δικονομικό ζήτημα με μεγάλο ενδιαφέρον.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 22/02/2018 in Αστικο, Ποινικο

 

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

Κακούργημα- όχι στη μετατροπή ποινής κάθειρξης

Απαγορεύει τη μετατροπή ποινής κάθειρξης σε χρηματική η απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου

Εντός του 2017, απασχόλησε δύο φορές τον Άρειο Πάγο το ζήτημα της μετατροπής της ποινής κάθειρξης μέχρι 5 ετών σε χρηματική. Με την πρώτη, υπ’ αριθμ. 130/2017 απόφασή του, το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, είχε κρίνει ότι η ποινή αυτή μπορούσε να μετατραπεί σε χρηματική, όπως έκρινε έπειτα και με την υπ’ αριθμ. 723/2017, αλλά με οριακή πλειοψηφία 3-2, με αποτέλεσμα την αναγκαστική παραπομπή του ζητήματος στην Ολομέλεια του δικαστηρίου, για οριστική του επίλυση. Σημειωτέον ότι το ζήτημα αφορά ουσιαστικά την πρώτη παράγραφο του άρθρου 82 του Ποινικού Κώδικα, ο οποίος προβλέπει ότι η περιοριστική της ελευθερίας ποινή που είναι μεγαλύτερη από δύο έτη και δεν υπερβαίνει τα πέντε μετατρέπεται σε χρηματική ποινή.

Το ζήτημα τελικώς επιλύθηκε με την υπ’ αριθμ. 6/20.12.2017 απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου,  καταλήγοντας σε συμπέρασμα αντίθετο με τις προηγούμενες δύο αποφάσεις των Ποινικών Τμημάτων, καθώς έκρινε ότι η ποινή καθείρξεως των πέντε ετών δεν μπορεί να μετατραπεί σε χρηματική. Στην απόφασή του αυτή, το ανώτατο δικαστήριο διέγνωσε μία σαφώς διακριτή, ποιοτική διαφορά μεταξύ της πενταετούς φυλάκισης και της πενταετούς καθείρξεως, το οποίο καθίσταται πρόδηλο κι από την αντίστοιχη διαφορά στις συνέπειες που επιφέρει η καθεμία στον καταδικασθέντα (π.χ. αποστέρηση πολιτικών δικαιωμάτων, παραγραφή κ.α.). Επιπροσθέτως, οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 82 κάνουν λόγο για μετατροπή ημερών κράτησης και φυλάκισης, χωρίς αναφορά ρητώς σε ημέρες «καθείρξεως», παράλειψη που ο Άρειος Πάγος κρίνει ότι ήταν ηθελημένη από το νομοθέτη κι όχι τυχαία.

Προς επίρρωση δε του επιχειρήματος αυτού, η απόφαση επικαλείται σειρά νομοθετημάτων που ταυτίζουν ουσιαστικά τον όρο «στερητική» ή «περιοριστική» της ελευθερίας ποινή με τη φυλάκιση, καθώς αφορούν περιπτώσεις που τιμωρούνται μόνον με φυλάκιση, όχι όμως και με κάθειρξη. Άλλωστε, αν ο νομοθέτης ήθελε να συμπεριλάβει και τις ποινές καθείρξεως στους μηχανισμούς μετατροπής -οι οποίοι κατά κανόνα έχουν χαρακτήρα ρυθμιστικό του ολοένα αυξανόμενου αριθμού του σωφρονιστικού πληθυσμό, αλλά και προωθούν σύγχρονες σωφρονιστικές αντιλήψεις- θα το έκανε ρητώς και δεν θα το άφηνε να συνάγεται έμμεσα και ερμηνευτικά. Απορρίπτει δε και το επιχείρημα ότι μπορεί να συναχθεί το επιτρεπτό της μετατρεψιμότητας σε χρηματική και της ποινής πενταετούς καθείρξεως από τη διάταξη του άρθρου 83 στοιχεία Β΄ και Γ΄, όπου δίδεται η δυνατότητα καταγνώσεως λόγω ελαφρυντικών ποινής φυλάκισης για κακουργηματική πράξη, καθώς αυτή μπορεί να μετατραπεί σε χρηματική, εφ’ όσον δεν το απαγορεύει ρητώς ο νόμος (π.χ. για το κακούργημα της εμπορίας ναρκωτικών).

Επομένως, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, αντίθετο από τις δύο προηγούμενες αποφάσεις του Ποινικού του Τμήματος είναι ότι η πενταετής ποινή καθείρξεως δεν μπορεί να μετατραπεί σε χρηματική, όπως προβλέπεται για τη φυλάκιση και τούτο απορρέει τόσο από το γράμμα του νόμου όσο και από το πνεύμα των διατάξεων, όμως η κρίση αυτή αποτελεί και την οριστική διευθέτηση του ζητήματος, προερχόμενη από την Ολομέλεια.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 19/01/2018 in Ποινικο

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , ,