RSS

Category Archives: ν3869/10

Καταχρηστική διαταγή πληρωμής

Εάν στο στάδιο των διαπραγματεύσεων ασκηθεί διαταγή πληρωμής ακυρώνεται.

Με την υπ’ αριθμ. 7839/2017 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών επί ανακοπής κατά διαταγής πληρωμής από οφειλέτη τράπεζας, θεωρήθηκε ως καταχρηστική άσκηση δικαιώματος η έκδοση διαταγής πληρωμής κι ως εκ τούτου, ακυρώθηκε.

Επρόκειτο για περίπτωση οφειλέτη, ο οποίος είχε βρεθεί σε πρόσκαιρη οικονομική δυσχέρεια, η οποία υπερέβαινε τα όρια της αντοχής του,  όμως είχε αφ’ ενός ήδη καταβάλει μεγάλο μέρος της οφειλής του, ήταν δε σε διαρκή επαφή με την τράπεζα, στην προσπάθειά του να ρυθμίσει την οφειλή, καταβάλλοντας παράλληλα συγκεκριμένα ποσά μηνιαίως, με μία εύλογη χρονική καθυστέρηση, στην πιστώτρια. Η αρχική στάση της τράπεζας, η οποία έδειχνε κατανόηση προς την οικονομική αδυναμία του οφειλέτη κι επιδείκνυε, μέσω των προστηθέντων υπαλλήλων της, διάθεση διαπραγμάτευσης με εκείνον, όπως κρίθηκε από το δικαστήριο, δημιούργησε στον τελευταίο την εύλογη πεποίθηση ότι δεν θα προχωρούσε σε εσπευσμένη άσκηση των δικαιωμάτων της, αλλά, αντίθετα, θα την καθυστερούσε, με απώτερο σκοπό την ανεύρεση μίας κοινώς αποδεκτής λύσης.

Το δικαστήριο δεν αρνήθηκε ότι η τράπεζα είχε πράγματι δικαίωμα να διεκδικήσει την υπολειπόμενη οφειλή από τον δανειολήπτη, ο οποίος πράγματι καθυστερούσε τις δόσεις του, και ότι πρόκειται πράγματι για δικαίωμα που εντάσσεται στα πλαίσια διαχείρισης της περιουσίας της. Η συμπεριφορά της όμως αντιβαίνει στην αρχή της καλής πίστης και για τον πρόσθετο λόγο ότι η δικαστική αυτή της επιδίωξη θα είχε ως αποτέλεσμα την πλήρη οικονομική εξαθλίωση του οφειλέτη, χωρίς η ίδια να αποκομίζει ιδιαίτερο κέρδος από τη διαδικασία αυτή. Πολλώ δε μάλλον, θα πρέπει να ανέχεται μία εύλογη καθυστέρηση της εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του οφειλέτη, ιδίως όταν αυτός βρίσκεται σε άμεση οικονομική εξάρτηση από την ίδια και δεν οφείλει σε τρίτους. Άλλως, η συμπεριφορά της είναι καταχρηστική, αντιβαίνουσα στις αρχές του άρθρου 281 του Αστικού Κώδικα..

Η απόφαση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αναγνωρίζει ότι μία δικαστική άσκηση δικαιώματος, ακόμη κι αν αποτελεί συμβατικό δικαίωμα, μπορεί να κριθεί καταχρηστική, αν τόσο η προηγούμενη συμπεριφορά της πιστώτριας έχει δημιουργήσει εύλογη πεποίθηση στον οφειλέτη ότι προτίθεται να βρει λύση μέσω διαπραγμάτευσης μίας ρύθμισης, όσο και η επιδίωξη καθαυτή δεν δύναται να της προσφέρει ιδιαίτερο κέρδος, αλλά θα οδηγήσει στην οικονομική καταστροφή του οφειλέτη.

Σημαντικό είναι ότι συνηγορούν στην ύπαρξη της καταχρηστικότητας:

α.  η αποδεικνυόμενη διάθεση του οφειλέτη να επιδιώξει μία ρύθμιση,

β. η συνέχιση των καταβολών, έστω με κάποια εύλογη καθυστέρηση κάποιο ποσό,

γ. η μέχρι τώρα συνέπεια στις καταβολές και

δ. ότι οι απαιτήσεις είναι εμπραγμάτως ασφαλισμένες.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

Advertisements
 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Παράνομες χρεώσεις τραπεζών

Σπανίως αναλογίζεται κανείς τη σχετικά μικρή επιβάρυνση που έχει μία (δια)τραπεζική συναλλαγή, όπως σε αποστολές εμβασμάτων, συναλλαγές με πιστωτικές κάρτες ή χρεωστικές, δηλαδή τις μικρές χρεώσεις που συνιστούν την προμήθεια των τραπεζών στις διάφορες συναλλαγές. Εξατομικευμένα, σε κάθε μεμονωμένη συναλλαγή, τα ποσά φαίνονται μικρά, όμως, αν προστεθούν τα ποσά που καταβάλλει ως προμήθεια ένας μέσος πολίτης στις συναλλαγές του, πολλώ δε μάλλον το σύνολο των πολιτών, είτε πρόκειται για απλούς ιδιώτες, δανειολήπτες ή επιχειρηματίες, αναδεικνύεται το τεράστιο ύψος του παράνομου και καταχρηστικού κέρδους των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις πρακτικές αυτές.

Ήδη από το 2001, με την υπ’ αριθμ. 1219/2001 απόφασή του, ο Άρειος Πάγος καταδίκασε ως άκυρους σειρά Γενικών Όρων Συναλλαγών (Γ.Ο.Σ.) πιστωτικού ιδρύματος οι οποίοι προέβλεπαν σχετικές επιβαρύνσεις, ενώ η νομολογία συνέχισε τα επόμενα χρόνια στο ίδιο μοτίβο, χωρίς όμως να πτοηθούν οι πρακτικές των τραπεζών. Ακόμη και η ανταπόκριση της Πολιτείας, η οποία εξέδωσε δύο σχετικές Υπουργικές Αποφάσεις, το 2008 και το 2011, δεν στάθηκε ικανή να αναχαιτίσει την αυθαιρεσία των τραπεζών. Αλλά και από πλευράς πολιτών, δεν έχει υπάρξει ιδιαίτερη κινητοποίηση, γεγονός που οφείλεται τόσο στην ελλιπή ενημέρωσή τους, όσο και στο γεγονός ότι μεμονωμένα δεν θα μπορούσαν παρά να διεκδικήσουν μικροποσά.

Όσον αφορά τους δανειολήπτες, ως καταχρηστική κρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 430/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, αλλά και από την πολιτεία με την ΠΔ/ΤΕ 2501/2002, ο υπολογισμός των τόκων με βάση 360 ημερών αντί 365 για το έτος, η επιβάρυνση με τόκους για ολόκληρο το ποσό στεγαστικού δανείου, μολονότι έχει γίνει χρήση μόνον μέρους του, η περί τα 2,5% του προεξοφλούμενου κεφαλαίου επιβάρυνση σε περίπτωση πρόωρης προεξόφλησης (πέναλτι), τα έξοδα χρηματοδότησης του δανείου (περί το 1% του δανείου), τα έξοδα φακέλου, τα έξοδα διαχείρισης, τα έξοδα αξιολόγησης αίτησης κ.ο.κ. Μεταξύ των καταχρηστικών αυτών πρακτικών ανήκει και η μονομερής προσαρμογή του κυμαινόμενου επιτοκίου από τα πιστωτικά ιδρύματα. Αυτοί οι όροι, που συναντώνται κατά κανόνα στα «ψιλά γράμματα» των συμβάσεων, αντιτίθενται και στον νόμο περί προστασίας του καταναλωτή, καθώς κρίθηκαν από σειρά αποφάσεων ως αόριστοι και παραπλανητικοί, κι οπότε αδιαφανείς (ΕφΑθ 6547/2009, 5253/2003 κ.α).

Έτσι σε περιπτώσεις διαταγών πληρωμής και πλειστηριασμών κερδίζουμε την απόρριψη των διώξεων-εκτελέσεων λόγω αοριστίας και καταχρηστικότητας των απαιτήσεων των τραπεζών.

Αντίστοιχου βεληνεκούς αυθαιρεσία λαμβάνει χώρα στις διατραπεζικές αποστολές εμβασμάτων, ακόμη κι όταν γίνεται ηλεκτρονικά, μέσω ebanking. Η υπ’ αριθμ. Ζ1 21/12-1-2011 Υπουργική Απόφαση και η νομολογία του Αρείου Πάγου έχει κρίνει παράνομες και καταχρηστικές τις χρεώσεις προμήθειας σε καταθέσεις σε λογαριασμό τρίτου, όπως και την επιβολή εξόδων κίνησης σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου ή τρεχούμενους, την επιβολή εξόδων αδράνειας σε καταθετικούς λογαριασμούς, την επιβολή εξόδων τήρησης και παρακολούθησης στους λογαριασμούς καταθέσεων κ.α.

Τέλος, αξίζει μνεία η Ευρωπαϊκή Οδηγία 751/2015, η οποία ψηφίστηκε το Μάρτιο του 2015 και τέθηκε σε εφαρμογή τον Οκτώβριο του ιδίου έτους και την οποία μέχρι σήμερα η Ελλάδα δεν έχει θέσει σε εφαρμογή, έχοντας βρει απέναντί της την αντίδραση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Η Οδηγία, η οποία αφορά κατά κανόνα τις επιχειρήσεις που συναλλάσσονται μέσω χρεωστικών και πιστωτικών καρτών, ορίζει πλαφόν στις προμήθειες των Τραπεζών κατά την εκτέλεση των συναλλαγών το 0,3% επί της αξίας οποιασδήποτε διασυνοριακής συναλλαγής με πιστωτική κάρτα και 0,2% επί της αξίας οποιασδήποτε διασυνοριακής συναλλαγής με χρεωστική κάρτα, ενώ για τις εγχώριες συναλλαγές, η προμήθεια των τραπεζών για τις συναλλαγές είναι 0,2% επί του ετήσιου μέσου όρου όλων των πληρωμών με τη χρήση χρεωστικών καρτών. Στην Ελλάδα, τα αντίστοιχα έξοδα προμήθειας κυμαίνονται μεταξύ του 2 με 3% για τις αντίστοιχες συναλλαγές.

Στη σύγχρονη εποχή, κατά την οποία οι συναλλαγές διενεργούνται μέσω e-banking, μέσω πλαστικού χρήματος κι έχουν αποκτήσει σημαντικά ευρωπαϊκό και διεθνή χαρακτήρα, οι «μικρές» αυτές χρεώσεις οδηγούν τα πιστωτικά ιδρύματα σε αρκετά υψηλά κέρδη, τα οποία όμως, σε μεγάλο βαθμό έχουν ήδη κριθεί καταχρηστικά και παράνομα. Η ελλιπής ενημέρωση των πολιτών και το γεγονός ότι εξατομικευμένα τα ποσά φαίνονται χαμηλά είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τα τραπεζικά ιδρύματα είναι σε θέση να εξακολουθούν τις πρακτικές τους, χωρίς να αντιμετωπίζουν κάποια αντίσταση ή αντίδραση από το ευρύ κοινό.

Επίσης λίγοι είναι αυτοί που θα διεκδικήσουν εξώδικα ή δικαστικά τα όσα έχουν  καταβάλει χωρίς πραγματικά να τα οφείλουν κι αυτό διότι θεωρούν ότι θα δαπανήσουν αρκετό χρόνο-χρήμα  αν και στην πραγματικότητα αυτό αποτελεί καλή επένδυση, διότι ειδικά στις περιπτώσεις μακροχρόνιων συναλλαγών,   οι εκτιμήσεις των ειδικών οικονομολόγων αποδεικνύουν πολύ μεγάλο κέρδος για τους διεκδικητές.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Μοναδική απόφαση υπερχρεωμένα

Απόφαση του Δικηγορικού Γραφείου μας:

Απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά κάνει δεκτή την αίτηση νεαρής πρώην υπαλλήλου της πιστώτριας τράπεζας, αποδεχόμενη τις αποταμιεύσεις της, διασώζοντας την κύρια κατοικία της, αλλά και τα άλλα δικαιώματά της επί ακινήτων, όπως άλλωστε και το αυτοκίνητό της, δίνοντας της επιπλέον και τριετή περίοδο χάριτος, και μειώνοντας τη δόση της κατά το ήμισυ!

 

Η αιτούσα, ηλικίας 35 ετών, ήταν υπάλληλος σε κατάστημα της πιστώτριας τράπεζας, με μισθό που είχε ανέλθει σε 1.450 ευρώ, ενώ παράλληλα εισέπραττε και ενοίκιο 140 ευρώ από τη μίσθωση ακινήτου της. Ενώ ήταν σε πολύ καλή οικονομική κατάσταση, έλαβε στεγαστικό δάνειο για την αγορά της κύριας κατοικίας της, ποσού 125.000 ευρώ, με δόση 360 ευρώ το μήνα, τα οποία κατέβαλλε με συνέπεια όσο εργαζόταν, από το μισθό της. Λόγω σοβαρών λόγων υγείας και με συστάσεις των ιατρών της, όμως, σε συνδυασμό με τις πιεστικές συνθήκες εργασίας της, εξωθήθηκε σε παραίτηση – εθελουσία έξοδο από την εργασία της. Η παραίτησή της αυτή σήμαινε και απώλεια του κύριου εισοδήματός της, καθώς και απώλεια του προνομιακού της επιτοκίου, ως υπαλλήλου του ιδίου πιστωτικού ιδρύματος, με αποτέλεσμα η δόση να ανέλθει σε 525 ευρώ το μήνα. Και η ρύθμιση στην οποία προέβη, όμως, δεν μπόρεσε να ευοδωθεί, αφού έπαψε να λαμβάνει και το ενοίκιο και δεν μπόρεσε να το μισθώσει ξανά.

Λόγω παραίτησης δεν δικαιούνταν κάποια αποζημίωση από την εργοδότρια τράπεζά της, όμως, λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών, της χορηγήθηκε ποσό περί τις 16.000 ευρώ, εν είδει αποζημίωσης, ώστε να μπορέσει να ανταπεξέλθει οικονομικά. Από το ποσό αυτό, καθώς και όσες αποταμιεύσεις είχε η ίδια, καλούνταν να επιβιώσει για τα επόμενα έτη, καθώς, σύμφωνα με ιατρική γνωμάτευση, η ίδια θα έπρεπε να απέχει από εργασία (κι άρα θα έμενε άνευ εισοδήματος) μέχρι το 2018! Αποδείξαμε ενώπιον του δικαστηρίου την οικονομική της δυσχέρεια, καθώς και το υψηλό κόστος διαβίωσής της, το οποίο επέβαλαν οι λόγοι υγείας της και ότι ο μόνος τρόπος για να τα καλύψει ήταν οι αποταμιεύσεις της, τα οποία γεγονότα, όπως μαρτυρεί το σκεπτικό της υπ’ αριθμ. 4812/2017 απόφασης αναγνωρίστηκαν κι έγιναν αποδεκτά. Επιπροσθέτως, η απόφαση δεν ορίζει επανασυζήτηση  διερευνώντας το πότε η δανειολήπτρια θα μπορούσε να εργαστεί ξανά, αλλά την υπαγάγει οριστικά στα προστατευτικά πλαίσια του νόμου 3869/2010, ορίζοντας μάλιστα μηνιαία δόση μόλις 250 ευρώ, δηλαδή το μισό της δόσης της, όπως είχε διαμορφωθεί μέχρι τώρα! Κι αυτό, κατόπιν παρέλευσης τριετούς περιόδου χάριτος, κατά την οποία δεν θα υποχρεούται να καταβάλλει μηνιαίες δόσεις!

Η απόφαση, αναγνωρίζοντας το νεαρό της ηλικίας της αιτούσας, προβαίνει σε ρύθμιση βάθους 30 ετών (κατόπιν της περιόδου χάριτος), ενώ παράλληλα διασώζει όχι μόνο την κύρια κατοικία της, αλλά και δικαίωμα ψιλής κυριότητάς της σε διαμέρισμα, καθώς και δικαίωμα κυριότητας σε ιδανικό μερίδιο τρίτου διαμερίσματος, όπως επίσης και το αυτοκίνητό της!

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί

Λόγω της απελευθέρωσης των πλειστηριασμών και της θέσπισης ηλεκτρονικών συστημάτων για τη διενέργειά τους αναμένεται έκρηξη σειράς διαδικασιών πλειστηριασμού για τους οφειλέτες των κόκκινων δανείων, ενώπιον της οποίας διαδικασίας αυτοί κινδυνεύουν να απολέσουν και την πρώτη ακόμη κατοικία τους, εάν δεν οργανώσουν τις νομικές τους άμυνες έγκαιρα και υπεύθυνα.

Η πρώτη κίνηση των πιστωτικών ιδρυμάτων, κατά κανόνα, λαμβάνει χώρα με τη διαπίστωση των μαζεμένων καθυστερούμενων δόσεων από τον οφειλέτη, οπότε και προβαίνει σε αποστολή εξώδικης δήλωσης. Με την καταγγελία της σύμβασης, η τράπεζα θα απαιτεί το συνολικό ποσό του δανείου κι όχι μόνον τις δόσεις, και στη βάση αυτής της αξίωσης εκδίδει διαταγή πληρωμής κατά του οφειλέτη. Εν προκειμένω, η πρώτη γραμμή άμυνας του οφειλέτη είναι το δικαίωμα άσκησης ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής, εντός δεκαπέντε εργάσιμων ημερών, ενώ παράλληλα μπορεί να ασκήσει και ασφαλιστικά μέτρα-αίτηση αναστολής της εκτέλεσης της διαταγής πληρωμής, ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια της τράπεζας εναντίον της περιουσίας του. Η σημασία της αίτησης αναστολής έγκειται στο γεγονός ότι αν δε μεσολαβήσει άσκησή της, η διαδικασία της εκτέλεσης συνεχίζει παρά την άσκηση της ανακοπής, αφήνοντας ουσιαστικά τον οφειλέτη ευάλωτο στους δανειστές του.

Εάν η αίτηση ανακοπής δεν γίνει αποδεκτή ή εάν απορριφθεί η αίτηση αναστολής, ο οφειλέτης έχει και δεύτερη γραμμή άμυνας: όταν η τράπεζα προβεί σε κατάσχεση της περιουσίας του με σκοπό τον πλειστηριασμό, ο οφειλέτης μπορεί να κινηθεί με ανακοπή κατά της κατασχετήριας έκθεσης. Λόγοι που μπορούν να προβληθούν κατά της έκθεσης αφορούν σφάλματά της, κυρίως ως προς την περιγραφή του κατασχεθέντος ή την εκτίμηση της τιμής πρώτης προσφοράς. Σημειωτέον ότι η ανακοπή που ασκείται εν προκειμένω επίσης δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, οπότε και πάλι, για την πληρότητα της προστασίας του οφειλέτη η άσκηση αίτησης αναστολής είναι επίσης απαραίτητη.

Ακόμη κι εάν η προσπάθεια αυτή επίσης δεν καρποφορήσει, ο οφειλέτης έχει τη δυνατότητα να κινηθεί εκ νέου, αυτή τη φορά κατά της διαδικασίας του πλειστηριασμού, εντός τριάντα ημερολογιακών ημερών εάν πρόκειται για κινητά πράγματα ή εντός εξήντα ημερών εάν πρόκειται για αναπλειστηριασμό κι εντός εξήντα επίσης ημερών εάν πρόκειται για ακίνητα. Ο ίδιος ο πλειστηριασμός, που είναι η κύρια πράξη της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, ορίζεται όχι νωρίτερα από επτά μήνες κι όχι αργότερα από οκτώ μετά την περάτωση της κατάσχεσης. Χρήζει επίσης αναφοράς ότι υπάρχει πλέον επίσπευση της διαδικασίας των πλειστηριασμών, βάσει ηλεκτρονικής πλατφόρμας, η οποία διαδικασία επιβλέπεται από συμβολαιογράφο.

Καθίσταται εμφανές ότι, σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, ο οφειλέτης έχει τα νομικά μέσα για να αμυνθεί κατά της αναγκαστικής εκτέλεσης εις βάρος της περιουσίας του. Για να μεγιστοποιούνται οι πιθανότητες επιτυχίας των μέσων αυτών και για να μην απολεσθεί οποιοδήποτε πρόσφορο να αποκρούσει την εκτέλεση μέσο, είναι σκόπιμο ο οφειλέτης να επικοινωνεί εγκαίρως με το νομικό του συμπαραστάτη, ώστε να οργανώνεται με τον καλύτερο  δυνατό τρόπο η άμυνά του.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού για αποφυγή πλειστηριασμών και διάσωση κατοικίας – ακινήτων καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Άρειος Πάγος-δόλος οφειλέτη

Ο δόλος μη πληρωμής χρεών των υπερχρεωμένων οφειλετών-Νόμος Κατσέλη  

Ο Άρειος Πάγος, με την πρόσφατη και υπ’ αριθμ. 153/2017 απόφαση του Δ΄ Πολιτικού Τμήματός του, διευκρινίζει το ζήτημα της έννοιας της «δόλιας περιέλευσης» του υπερχρεωμένου οφειλέτη σε αδυναμία πληρωμών, στα πλαίσια του Ν. 3869/2010, ευρύτερα γνωστού ως «Νόμου Κατσέλη», όσον αφορά δηλαδή τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά.

Η παρούσα απόφαση του Αρείου Πάγου, λοιπόν, ξεκινώντας από τη διατύπωση της παρ. 1, εδ. α΄ του αρθρ. 1 του ως άνω νόμου, κρίνει ότι το στοιχείο του δόλου αφορά την περιέλευση του οφειλέτη σε κατάσταση μόνιμης αδυναμίας πληρωμών, επομένως, είναι δυνατό να συντρέχει τόσο κατά το χρόνο ανάληψης της οφειλής, όσο και κατά τον μετέπειτα χρόνο. Είναι, με άλλα λόγια, δυνατό ο δόλος να είναι αρχικός ή επιγενόμενος. Κρίσιμο, επομένως, δεν αναδεικνύεται το ζήτημα του χρόνου εμφάνισης του δόλου, αλλά το περιεχόμενό του, ήτοι οι ενέργειες του οφειλέτη να αποσκοπούν στην αδυναμία των πληρωμών του ή να είναι σε θέση ο ίδιος να προβλέψει την αδυναμία αυτή, αλλά, ενώ αποδέχεται το αποτέλεσμα αυτό, αρνείται να αλλάξει τη συμπεριφορά του και να αποφύγει την επικείμενη αδυναμία πληρωμών του. Πρόκειται, εδώ, για τον οφειλέτη ο οποίος επιδιώκει να καρπωθεί τα οφέλη από τη δημιουργία χρεών, τα οποία γνώριζε είτε εκ των προτέρων ότι δεν θα ήταν σε θέση να αποπληρώσει είτε κατόπιν, από δική του συμπεριφορά και υπαιτιότητα, κατέστη αμφίβολη η αποπληρωμή αυτή.

Ζήτημα ενδεχόμενου δόλου μπορεί να τεθεί όταν ο οφειλέτης συνάπτει με μεγάλο αριθμό τραπεζικών ιδρυμάτων συμβάσεις για απόκτηση πλήθους τραπεζικών προϊόντων, κι ενώ όμως προέβλεπε την αδυναμία του να ανταποκριθεί στον υπερδανεισμό του, είτε βάσει των παροντικών του οικονομικών δυνατοτήτων είτε με βάση τις ευλόγως αναμενόμενες μελλοντικές, αποδέχτηκε το αποτέλεσμα αυτό.

Για τη συγκρότηση του δόλου δεν είναι απαραίτητη η απόδειξη εξαπάτησης του πιστωτικού ιδρύματος από τον οφειλέτη ως προς την οικονομική κατάστασή του κατά την ανάληψη του δανείου, όπως και η παράλειψη της υποχρέωσης έρευνας κι ελέγχου της πιστοληπτικής ικανότητας του δανειολήπτη εκ μέρους του πιστωτικού ιδρύματος. Αυτές οι αντικειμενικές συνθήκες δεν ανταποκρίνονται, κατά τον Άρειο Πάγο, στο πνεύμα του νόμου, ο οποίος αναφέρεται μόνον στην πρόθεση του οφειλέτη, δηλαδή σε ένα υποκειμενικό στοιχείο.

Τέλος, όπως προκύπτει από το τελευταίο εδάφιο της παρ. 1 του αρθρ. 1 του Νόμου 3869/2010, την ύπαρξη του δόλου την προτείνει και πρέπει να αποδείξει ο ίδιος ο πιστωτής, καθώς η διάταξη αυτή έχει τεθεί προς το δικό του συμφέρον. Καθώς, λοιπόν, οι πιστωτές είναι αυτοί που θα έχουν όφελος από τη δολιότητα του οφειλέτη, οι ίδιοι θα πρέπει να προβούν και στην απόδειξή της.

Το δικαστήριο, εάν η δολιότητα δεν προταθεί από τους πιστωτές, δεν θα προβεί σε αυτεπάγγελτο έλεγχο αυτής, αλλά θα επιληφθεί αυτής μόνον κατόπιν σχετικού ισχυρισμού.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Υπερχρεωμένα: Σύζυγοι με μεγάλο εισόδημα-διάσωση δύο κατοικιών με κούρεμα 85%.

Αποφάσεις Υπερχρεωμένων του Γραφείου μας:

Αποφάσεις του Ειρηνοδικείου Βόλου για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά κάνουν δεκτές τις αιτήσεις ζεύγους δανειοληπτών, με ικανό μάλιστα εισόδημα -περί τις 2.300 ευρώ-, διασώζοντας δε και την ακίνητη περιουσία του καθενός ξεχωριστά, ως δύο «πρώτες κατοικίες», ενώ προβαίνουν και σε «κούρεμα» του δανεισμού τους κατά 50% για τον αιτούντα και κατά 85% για την αιτούσα!

Οι δύο αιτούντες, συνταξιούχοι πλέον και γονείς δύο ενηλίκων τέκνων, με τις αποφάσεις 172/2017 και 173/2017 του Ειρηνοδικείου Βόλου, υπάγονται οριστικά στα προστατευτικά πλαίσια του Νόμου Κατσέλη, για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά. Η ιδιαιτερότητα της περίπτωσης αυτής ήταν ότι οι δανειολήπτες είχαν πάντοτε ικανό εισόδημα, όμως, όπως καταφέραμε να αποδείξουμε στο δικαστήριο, η υπερχρέωσή τους δεν ήταν αναιτιολόγητη, κι άρα όχι δόλια, αλλά πλήρως αιτιολογημένη με βάση τις συνθήκες. Συγκεκριμένα, αποδείξαμε ότι τα δάνεια λήφθηκαν αφ’ ενός λόγω των πολυέξοδων αναγκών που προέκυψαν λόγω παλαιότερου ατυχήματος του αιτούντος, που οδήγησε σε σοβαρό του τραυματισμό και αναπηρία, η οποία μέχρι και σήμερα απαιτεί υπέρογκα ιατρικά έξοδα, κι αφ’ ετέρου για την υποστήριξη της εκπαίδευσης των τέκνων τους. Ενόψει τούτων, οι αποφάσεις αναγνωρίζουν κι ένα αρκετά υψηλό κόστος διαβίωσης, το οποίο, μαζί με τις δόσεις για τα δάνεια, δεν μπορούσε να καλυφθεί από το μηνιαίο τους εισόδημα.

Το ύψος του δανεισμού για τον σύζυγο υπερβαίνει τα 270.000 ευρώ, ενώ για τη σύζυγο πάνω από 300.000 ευρώ. Παρά ταύτα, ο πρώτος αιτών θα κληθεί να αποπληρώσει περί τα 135.000 ευρώ, δηλαδή το ήμισυ της οφειλής του, ενώ η αιτούσα μόλις 45.000 ευρώ, ήτοι το κούρεμα υπερβαίνει το 84% του δανεισμού της! Παράλληλα, η ακίνητη περιουσία και των δύο διασώζεται, και μάλιστα ως κύρια κατοικία του καθενός ξεχωριστά.

Οι αποφάσεις, επίσης, έχουν και μεγάλη αξία κι από δικονομικής απόψεως, καθώς προβαίνουν σε μία προς μία κατάρριψη των ενστάσεων που προβλήθηκαν από τις τράπεζες. Συγκεκριμένα:

α) απορρίφθηκε η ένσταση του «Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων» ότι οι απαιτήσεις του έναντι της ενάγουσας θα έπρεπε να εξαιρεθούν, καθώς δεν εμπίπτουν στο ν. 3869/2010 για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά, καθώς, όπως εξηγεί η απόφαση, ο νόμος αυτός αφορά μία καθολική, συνολική διευθέτηση των οφειλών, με σκοπό την ελάφρυνση της θέσης του δανειολήπτη,

β) απορρίφθηκε η περί δολιότητας ένσταση των πιστωτικών ιδρυμάτων, στη βάση ότι ο δανεισμός δεν έγινε για να διάγουν οι ενάγοντες πολυτελή βίο, ότι μόνο η ανάληψη της δανειακής υποχρέωσης δεν επάγεται δολιότητα και μάλιστα ότι τα πιστωτικά ιδρύματα υποχρεούνταν να προβούν σε εξειδίκευση των ενεργειών των αιτούντων με τις οποίες δήθεν προκάλεσαν άγνοια στους δανειστές για την οικονομική τους κατάσταση, αποκρύπτοντας την από αυτούς. Οι τράπεζες, συνεχίζει η απόφαση, όχι μόνον έχουν τη δυνατότητα να ελέγξουν και διακριβώσουν την οικονομική κατάσταση των αιτούντων μέσω των ηλεκτρονικών τους συστημάτων, αλλά και υποχρεούνται να το πράξουν,

γ) απέρριψαν την ένσταση περί  ακυρότητας της αίτησης γιατί δεν συνυπογραφόταν από δικηγόρο και

δ) απέρριψαν την ένσταση καταχρηστικότητας που βασίζεται στην πρόταση σχεδίου διευθέτησης των οφειλών με βάση τα συμφέροντα του αιτούντος, καθώς πρόκειται για δικονομικό κι όχι ουσιαστικό δικαίωμα του αιτούντος να προτείνει σχέδιο διευθέτησης και σε κάθε περίπτωση το Δικαστήριο θα κρίνει κατά πόσο είναι ή όχι εύλογο.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κινητής -ακίνητης περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Ασφαλιστικά μέτρα-μέσα άμυνας για πλειστηριασμούς

Με την παύση της αποχής των Συμβολαιογράφων, η διαδικασία των πλειστηριασμών, η οποία επί οκτώ μήνες δεν πραγματοποιούνταν, επανέρχεται σε κανονικούς ρυθμούς, επιτρέποντας έτσι τις διαδικασίες ολοκλήρωσης της αναγκαστικής εκτέλεσης. Με την προστασία των οφειλετών να καθίσταται εξαιρετικά επίκαιρη, είναι σκόπιμο να καταγραφούν τα μέσα με τα οποία μπορεί κανείς να αντικρούσει τη διαδικασία της εις βάρος του εκτέλεσης, προτού φτάσει στο στάδιο του πλειστηριασμού.

Η πρώτη νομική άμυνα που χορηγείται στους οφειλέτες είναι η ανακοπή κατά της διαταγής πληρωμής, μετά της επιταγής πληρωμής. Όταν επιδίδεται, δηλαδή, διαταγή πληρωμής στον οφειλέτη, αυτός είναι σε θέση, εντός διαστήματος 15 ημερών, να ασκήσει ανακοπή κατά αυτής, με την οποία θα προβάλλει τις ενστάσεις του κατά του τίτλου που έχει εκδοθεί σε βάρος του, οι οποίοι μπορεί να είναι τόσο ουσιαστικοί (να προσβάλει δηλαδή τη βάση στην οποία εκδόθηκε η διαταγή πληρωμής) ή και τυπικοί (να έχει κάποιο τυπικό σφάλμα η διαταγή πληρωμής). Μετά την –ενδεχόμενη- άπρακτη παρέλευση των 15 ημερών, ο δανειστής υποχρεούται να επιδώσει δεύτερη φορά στον οφειλέτη, οπότε τίθεται εκ νέου ένα διάστημα 15 ημερών, οπότε και ο οφειλέτης, εάν επιθυμεί να προσβάλει τη διαταγή για ουσιαστικό λόγο, θα πρέπει οπωσδήποτε να ασκήσει την ανακοπή του.

Δεδομένου ότι η ανακοπή από μόνη της δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, δηλαδή η διαδικασία της εκτέλεσης δεν κωλύεται μέχρι την έκδοση απόφασης επί της διαταγής πληρωμής, είθισται ο οφειλέτης να ασκεί, παράλληλα με την ανακοπή, κι ασφαλιστικά μέτρα – αίτηση αναστολής, ούτως ώστε οι διαδικασίες της εκτέλεσης να «παγώσουν», μέχρι να βγει απόφαση επί της ανακοπής. Για την πληρότητα δε της προστασίας του οφειλέτη από κάθε πράξη εκτέλεσης, είναι απαραίτητη η αίτηση προσωρινής διαταγής για την αίτηση αναστολής, ούτως ώστε άμεσα να παύσουν όλες οι πράξεις που σχετίζονται με την εκτέλεση σε βάρος του, μέχρι την έκδοση της απόφασης επί της αίτησης αναστολής.

Αν μέχρι αυτό το σημείο ο οφειλέτης δεν έχει ενεργήσει νομικά κατά της διαταγής πληρωμής ή οι προσπάθειές του απέβησαν δεν ευοδώθηκαν, τότε η επόμενη νομική κίνηση στην οποία μπορεί να προβεί είναι να κινηθεί εναντίον της επόμενης πράξης εκτέλεσης, δηλαδή της  κατασχετήριας έκθεσης. Εν προκειμένω όμως τίθεται ένας περιορισμός, καθότι ο οφειλέτης πλέον δεν μπορεί να προσβάλει τη διαταγή πληρωμής και γενικά ο,τιδήποτε αφορά στην απαίτηση. Αντικείμενο πλέον της εν λόγω ανακοπής είναι τα τυπικά στοιχεία και το περιεχόμενο της έκθεσης κατάσχεσης. Λόγοι που μπορούν να προβληθούν σε αυτό στάδιο είναι για παράδειγμα η έλλειψη ουσιωδών στοιχείων που πρέπει οπωσδήποτε να περιέχονται στην έκθεση κατάσχεσης (τυπικοί λόγοι) ή η ενδεχομένως εσφαλμένη τιμή που έχει ορισθεί ως τιμή πρώτης προσφοράς του ακινήτου στον ορισθέν πλειστηριασμό. Και πάλι η άσκηση ανακοπής σε αυτό το στάδιο δεν έχει ανασταλτικό χαρακτήρα, συνεπώς πρέπει και πάλι να ζητηθεί αναστολή μετά της σχετικής αιτήσεως. Σημειωτέον ότι και η άσκηση ανακοπής κατά της έκθεσης κατάσχεσης έχει σχετική προθεσμία.

Εάν ο οφειλέτης αφήσει και την προθεσμία αυτή να παρέλθει άπρακτη, τότε η τελευταία πράξη η οποία μπορεί να προσβληθεί είναι η έκθεση κατακύρωσης μετά την ολοκλήρωση του πλειστηριασμού. Και πάλι όμως, για τυπικά ελαττώματα, χωρίς να μπορεί να προσβληθεί με κάποιο τρόπο η απαίτηση.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού για αποφυγή πλειστηριασμών και διάσωση κατοικίας – ακινήτων καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,