RSS

Category Archives: Διοικητικό

Προσωρινή εκτέλεση εις βάρος Δημοσίου

Σε μία πολύ ενδιαφέρουσα απόφασή του, το Μονομελές Πρωτοδικείο Ευρυτανίας έκρινε αντισυνταγματική κι αντίθετη προς το ευρωπαϊκό δίκαιο την απαγόρευση προσωρινής εκτέλεσης σε βάρος του Δημοσίου που ορίζει το αρθρ. 909 παρ. 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Η περίπτωση αφορούσε ανεξόφλητα τιμολόγια Δημοσίου Νοσοκομείου έναντι προμηθευτή του, ο οποίος κίνησε διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος του πρώτου.

Η υπ’ αριθμ. 28/2018 απόφαση στο σκεπτικό της ξεκίνησε προσδιορίζοντας τις διαφορές που ανακύπτουν μεν από συμβάσεις με το Δημόσιο, αλλά υπάγονται στα πολιτικά δικαστήρια: αρχικά εξετάζεται αν οι συμβάσεις πληρούν τα στοιχεία των διοικητικών συμβάσεων (να δημιουργούνται διοικητικές διαφορές ουσίας, να καταρτίζονται από το Δημόσιο ή από Ν.Π.Δ.Δ., να παρεκκλίνει το περιεχόμενό τους από το κοινό δίκαιο και να είναι το Δημόσιο σε υπερέχουσα θέση έναντι του αντισυμβαλλομένου του), διότι, αν λείπει έστω ένα στοιχείο, η σύμβαση θεωρείται ιδιωτική και οι διαφορές βάσει αυτής υπάγονται στα πολιτικά δικαστήρια. Στα πολιτικά δικαστήρια, επιπροσθέτως, υπάγονται οι διαφορές από αδικαιολόγητο πλουτισμό που έχουν υπόβαθρο άκυρη, μη διοικητική, σύμφωνα με τα ανωτέρω, σύμβαση. Περαιτέρω, σύμβαση που συνάπτει ένα Ν.Π.Δ.Δ., όπως το Δημόσιο Νοσοκομείο, είτε κατόπιν διαγωνισμού είτε με απευθείας ανάθεση κατόπιν πρόχειρου διαγωνισμού είτε και χωρίς διαγωνισμό, πρέπει να περιβάλλεται από το συστατικό τύπο του ιδιωτικού εγγράφου, η μη τήρηση του οποίου επιφέρει απόλυτη ακυρότητα. Η ακυρότητα μπορεί να προταθεί και από αυτόν που γνώριζε ότι απαιτείται τύπος και παρά ταύτα προέβη στη σύναψη της σχετικής σύμβασης, αλλά και από το Δικαστήριο, αυτεπαγγέλτως. Στις περιπτώσεις αυτές τα μέρη δύνανται να προβάλλουν αξιώσεις στηριζόμενες μόνο στον αδικαιολόγητο πλουτισμό κι όχι στην άκυρη σύμβαση.

Όσον αφορά τον τόκο υπερημερίας που επιβάλλεται στα Ν.Π.Δ.Δ., σύμφωνα με το αρθρ. 7 παρ. 2 του ν.δ. 496/1974, το οποίο εφαρμόζεται και στο Νοσοκομείο, ανέρχεται σε 6% ετησίως, εκτός αν η ίδια η σύμβαση ή κάποιος ειδικός νόμος προβλέπει κάτι διαφορετικό. Για τη γένεση της υποχρέωσης καταβολής των τόκων υπερημερίας αρκεί η επίδοση αντιγράφου αγωγής. Ειδικός νόμος εν προκειμένω αποτελεί το π.δ. 166/2003, με το οποίο ενσωματώθηκε η Οδηγία 2000/35/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της Ε.Ε. για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, κι επομένως κατισχύει του ν.δ. 496/1974. Σύμφωνα με τις διατάξεις του π.δ. 166/2003, σε περίπτωση νοσηλευτικού ιδρύματος Ν.Π.Δ.Δ. στο οποίο παραδόθηκαν αγαθά ή υπηρεσίες έναντι αμοιβής, την οποία καθυστερεί, αυτό καθίσταται υπερήμερο και οφείλει τόκους υπερημερίας εξήντα ημέρες μετά την ημερομηνία παραλαβής των αγαθών ή υπηρεσιών. Επομένως, στην παρούσα περίπτωση, η τοκογονία δεν αρχίζει από την επίδοση της αγωγής.

Τέλος, αναφορικά με την απαγόρευση της προσωρινής εκτέλεσης κατά του Δημοσίου, την οποία ορίζει το αρθρ. 909 παρ. 1 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι αυτή πρέπει να θεωρηθεί κατηργημένη, διότι αντιφάσκει τόσο προς το αρθρ. 2 παρ. 3 του Ν. 2462/1997 (Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα), αλλά και προς το αρθρ. 6 παρ. 1 της Ε.Σ.Δ.Α., του αρθρ. 1 παρ. 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου αυτής και του αρθρ. 5 παρ. 1 του Συντάγματος. Αυτό σημαίνει ότι η απαγόρευση της προσωρινής εκτέλεσης κατά του Δημοσίου θεωρείται πλέον αντισυνταγματική κι αντίθετη και με το ευρωπαϊκό δίκαιο κι ως εκ τούτου δεν μπορεί να εγερθεί νομίμως από το Δημόσιο – και συγκεκριμένα εν προκειμένω, από το εναγόμενο Δημόσιο Νοσοκομείο.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στους πλειστηριασμούς, στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 01/06/2018 in Διοικητικό

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Sky News – Φοροδιαφυγή

Συνέντευξη της δικηγόρου-συντονίστριας Άνθιας Κορέλα στο Sky News για την Φοροδιαφυγή.

 

Ετικέτες: , , , , , , , ,

Βίντεο

Συνέντευξη στην εκπομπή του Σκάι «Τώρα», σχετικά με τα Διαζύγια και την Διαμεσολάβηση


Συνέντευξη της δικηγόρου Άνθιας Κορέλα στην εκπομπή του Σκάι Τώρα, με την Άννα Μπουσδούκου, με θέματα τα Διαζύγια και τη συχνότητά τους στην Ελλάδα του 2018, καθώς και για τη Διαμεσολάβηση και την υποχρεωτική εφαρμογή του θεσμού σε υποθέσεις αποζημιώσεων, δανείων, διατροφών, αμοιβών, εργατικών κι εμπορικών διαφορών.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Φορολογικές παραγραφές

Παραγραφή για την έρευνα εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων

Στον απόηχο της υπ’ αριθμ. 2934/2017 του ΣτΕ, έχει ανοίξει μεγάλος διάλογος, ανάλογος του όγκου των ενδιαφερομένων, ώστε να διευκρινιστεί το ζήτημα των φορολογικών παραγραφών. Μολονότι η αναγνώριση της αντισυνταγματικότητας της πρακτικής των φορολογικών αρχών για τη χρήση των λογαριασμών ως υποτιθέμενων «νέων στοιχείων» φαίνεται να οδηγεί στο αρχείο σωρεία υποθέσεων, η προσπάθεια ανάλυσης της απόφασης έχει οδηγήσει σε πλήθος παρερμηνειών ως προς το καθεστώς των παραγραφών φορολογικών χρήσεων.

Αρχικά, πρέπει να διευκρινιστούν τα ζητήματα που θέτει η εν λόγω απόφαση. Το πρώτον, για όσους φορολογούμενους έχουν ήδη προσδιοριστεί τα οφειλόμενα ποσά, που έχουν λάβει, δηλαδή, τα «φύλλα ελέγχου», μεταξύ των ετών 2013-2016, αν οι λογαριασμοί , στη βάση των οποίων τεκμηριώθηκε η παράβαση,  θεωρηθούν «παλαιό στοιχείο», τότε θα επέλθει παραγραφή για υποθέσεις που αφορούν το οικονομικό έτος 2011 και τα προηγούμενα. Αν όμως θεωρηθούν «νέο στοιχείο», τότε δεν θα επέλθει παραγραφή. Δεύτερον, όσοι δεν έχουν ακόμη λάβει «φύλλα ελέγχου», αλλά βρίσκονται υπό καθεστώς εντολής ελέγχου, για τις χρήσεις 2005 και νωρίτερα, ανεξαρτήτως στοιχείων «παλαιών» και «νέων», επέρχεται παραγραφή. Τέλος, όσοι δεν έχουν ελεγχθεί με οποιονδήποτε τρόπο, και πάλι οι χρήσεις του 2005 και νωρίτερα παραγράφονται, ενώ, ως προς τις μεταγενέστερες θα τεθεί και πάλι το ζήτημα «παλαιών» και «νέων» στοιχείων. Προϋπόθεση, όμως, της εφαρμογής της απόφασης είναι η έκδοση Υπουργικής Απόφασης, ώστε να συμμορφωθεί η διοίκηση με την απόφαση του ΣτΕ.

Έπειτα, έχει μεγάλη σημασία να εξακριβωθεί το παρόν καθεστώς ως προς τις παραγραφές των φορολογικών χρήσεων και να διευκρινιστεί ότι ούτε έχει τεθεί κάποιο οριζόντιο καθεστώς πενταετών παραγραφών ούτε, όμως, υπάρχει αυθαίρετα η δυνατότητα της διοίκησης να εξετάζει πάσης φύσεως απόφασης εντός και εικοσαετίας.

Συγκεκριμένα, οι «παθολογικές» περιπτώσεις έχουν ως εξής: όταν ο φορολογούμενος δεν υποβάλλει καθόλου φορολογική δήλωση, τότε η διοίκηση έχει το δικαίωμα να ελέγξει και να προσδιορίσει το ποσό της οφειλής εντός 15ετίας. Αν πρόκειται για εικονικά ή πλαστά φορολογικά στοιχεία, ο έλεγχος αυτός μπορεί να λάβει χώρα εντός 10ετίας. Τέλος, εκκρεμεί στο ΣτΕ η περίπτωση της μεγάλης φοροδιαφυγής, η οποία αφορά δηλώσεις εισοδήματος εκατό χιλιάδων (100.000) ευρώ και πάνω ή δηλώσεις Φ.Π.Α. πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ και πάνω. Για το ζήτημα αν για αυτές τις περιπτώσεις θα ισχύει εικοσαετής παραγραφή, μέλλει να αποφανθεί το ΣτΕ.

Γενικώς, είναι σημαντικό να μην αφήνεται κανείς στις πρόχειρες ειδησεογραφικές εκτιμήσεις αποφάσεων με τέτοιο νομικό περιεχόμενο, ανεξαρτήτως του εάν έχει μεγάλο ενδιαφέρον για το υπό συζήτηση θέμα, καθώς κινδυνεύει να παρασυρθεί από τις ανακρίβειες, έστω και καλοπροαίρετες, ανθρώπων χωρίς εξειδίκευση στη νομική ανάλυση τέτοιων κειμένων. Αντίθετα, συνιστάται στους πολίτες να απευθύνονται σε εξειδικευμένα και πεπειραμένα δικηγορικά γραφεία, ώστε να λαμβάνουν ακριβείς απαντήσεις στα ζητήματα που τους αφορούν και όπου μπορούν να διασφαλίσουν τα συμφέροντά τους (π.χ. κατά κάποιας εκπρόθεσμης πράξης προσδιορισμού φόρου), με τον καταλληλότερο και πιο υπεύθυνο τρόπο.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Παραγραφή φόρου κληρονομιάς. Απόφαση ΣΤΕ

Απόφαση επί Ενδικοφανούς Προσφυγής του Γραφείου μας:

Με την υπ’ αριθμ. 5703/3-11-2017 απόφαση της Διεύθυνσης Επίλυσης Διαφορών της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, γίνεται δεκτό το αίτημα της ενδικοφανούς προσφυγής που ασκήσαμε εκ μέρους της εντολέα μας ώστε να αναγνωριστεί ότι η μετά 17 έτη από τη δήλωση κληρονομιάς Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς από την αρμόδια Δ.Ο.Υ. είχε υποπέσει σε παραγραφή και ήταν ως εκ τούτου άκυρη.

Με την υπ’ αριθμ. 8/20-3-2017 Οριστική Πράξη Διορθωτικού Προσδιορισμού Φόρου Κληρονομιάς του Προϊσταμένου της Δ.Ο.Υ. Ελευσίνας, επιβλήθηκε  στην προσφεύγουσα κύριος φόρος κληρονομιάς ποσού περί τις 20.000 ευρώ, πλέον ποσού περί τις 25.000 ευρώ ως πρόσθετος φόρος λόγω ανακριβούς δήλωσης. Μετά από 17 χρόνια!!! δηλαδή το έτος γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης του εν λόγω φόρου ήταν το 2000, οπότε απεβίωσε ο πατέρας της προσφεύγουσας και κατατέθηκε η δήλωση του φόρου αποδοχής κληρονομιάς από την κόρη.

Κατά της πράξης αυτής κατατέθηκε ενδικοφανής προσφυγή εκ μέρους της εντολέα μας, η οποία προέβαλε πως το δικαίωμα του δημοσίου για επιβολή φόρου είχε παραγραφεί, καθώς είχαν παρέλθει 17 έτη από το έτος γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης, ότι είχε γίνει καταχρηστικώς η εκτίμηση και ο υπολογισμός της αξίας της ακίνητης περιουσίας, βάσει των οποίων ορίστηκε ένας τόσο υψηλός φόρος, καθώς και τα συνταγματικά της δικαιώματα, κυρίως δε την αρχή της αναλογικότητας και της νομιμότητας.

Η Α.Α.Δ.Ε., στην κρίση της ως άνω ενδικοφανούς προσφυγής, έλαβε υπ’ όψιν αρχικά τις διατάξεις του Ν. 2961/2001 ως προς τον προσδιορισμό του χρόνου γέννησης της φορολογικής υποχρέωσης, ως προς τον προσδιορισμό της αξίας των ακινήτων, των αντικειμένων χρήσης και των κινητών που περιλαμβάνονται στα στοιχεία της κληρονομιάς, καθώς και για την προθεσμία υποβολής της σχετικής δήλωσης και τη δυνατότητα υποβολής εκπρόθεσμης υποβολής. Σημαντικό ρόλο δε για την κρίση της Α.Α.Δ.Ε. είχε η υπ’ αριθμ. 1738/2017 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε., κατά την οποία «1. Κανένας φόρος δεν επιβάλλεται ούτε εισπράττεται χωρίς τυπικό νόμο που καθορίζει το υποκείμενο της φορολογίας και το εισόδημα, το είδος της περιουσίας, τις δαπάνες και τις συναλλαγές ή τις κατηγορίες τους στις οποίες αναφέρεται ο φόρος. 2. Φόρος ή άλλο οποιοδήποτε οικονομικό βάρος δεν μπορεί να επιβληθεί με νόμο αναδρομικής ισχύος που επεκτείνεται πέρα από το οικονομικό έτος το προηγούμενο εκείνου κατά το οποίο επιβλήθηκε.» και η οποία θέτει το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας των παρατάσεων του δικαιώματος του Δημοσίου για κοινοποίηση πράξεων προσδιορισμού φόρων, ως αντικείμενη στο άρθρο 78 παρ. 2 του Συντάγματος.

Άλλωστε, ήδη με την υπ’ αριθμ. 3174/2014 απόφαση της Ολομέλειας του Σ.τ.Ε. είχε τεθεί το ζήτημα του άρθρου 78 παρ. 1 και του περιεχομένου του, όσον αφορά συγκεκριμένα την πρόβλεψη ότι με την πάροδο ορισμένου χρονικού διαστήματος παραγράφεται η αξίωση του Δημοσίου για τη βεβαίωση κι επιβολή συγκεκριμένου φόρου. Πρόκειται για τη λεγόμενη φορολογική ενοχή, ουσιαστικό στοιχείο της οποίας είναι να καθορίζεται εκ των προτέρων η διάρκεια της παραγραφής, ενώ η μεταβολή της, με την πρόβλεψη επιμηκύνσεως, είναι δυνατή μόνον υπό τις προϋποθέσεις του αρ. 78 του Συντάγματος. Η διάταξη, δηλαδή, θα πρέπει να θεσπίζεται το αργότερο εντός του έτους που έπεται εκείνου στο οποίο ανάγεται η φορολογική υποχρέωση. Συνεπώς, διάταξη σχετικού νόμου για παράταση του χρόνου παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων που ανάγονται σε ημερολογιακό έτος προγενέστερο του προηγουμένου της δημοσιεύσεως του νόμο αυτού έτος είναι ανίσχυρες, καθώς αντίκεινται στην αρχή του κράτους δικαίου και στην αρχή της ασφάλειας δικαίου.

Από αυτά, συνάγεται ότι η διάταξη που ισχύει είναι αυτή του αρ. 102 του ν. 2961/2001, το οποίο ορίζει ότι «για ανακριβή δήλωση, [η παραγραφή επέρχεται] μετά την πάροδο δεκαετίας από το τέλος του έτους μέσα στο οποίο υποβλήθηκε η δήλωση, κι επομένως στην κρινόμενη περίπτωση, η δεκαετία εξέπνευσε την 31.12.2012, οπότε και η προσφεύγουσα είχε καταθέσει την δήλωση για το φόρο κληρονομιάς, με τις μετέπειτα παρατάσεις να κρίνονται αντισυνταγματικές. Πρόκειται για μία σημαντική απόφαση, η οποία δείχνει τη σύμπνοιά της με την πρόσφατη νομολογία του Σ.τ.Ε. και η οποία αποσκοπεί στην παρεμπόδιση των καταχρηστικών και αντισυνταγματικών πρακτικών των εφοριών μέχρι και σήμερα να παρατείνουν σε βάθος χρόνων, πολύ μετά την εξάντληση των νομίμων ορίων, τους φορολογικούς ελέγχους, καθώς και την αντισυνταγματικότητα των νόμων που τους δίνουν το απαιτούμενο «πάτημα» για να προβούν στις ενέργειες αυτές.

Είναι χαρακτηριστικό, δυστυχώς, της νοοτροπίας αυτής το ότι η εν λόγω πράξη επιβλήθηκε στην προσφεύγουσα 15 χρόνια μετά την κατάθεση της δήλωσης για το φόρο κληρονομιάς, 5 χρόνια δηλαδή μετά από την εκπνοή της νόμιμης προθεσμίας! Κατά δε των ανυποψίαστων και μη ενεργούντων καταλλήλως φορολογουμένων επίκειται κατάσχεση και πλειστηριασμός ακινήτων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , ,

ΣΤΕ: άκυρη η παράταση των φορολογικών ελέγχων άνω της 5ετίας

Εκατοντάδες χιλιάδες εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις φαίνεται πως οδεύουν στο αρχείο, καθώς με νέα απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας και συγκεκριμένα την υπ’ αριθμ. 2934/2017, τίθεται τέλος σε φορολογικούς ελέγχους που τεχνηέντως παρατείνονταν από τις φορολογικές αρχές πέραν του ευλόγου χρόνου, κρατώντας τους φορολογούμενους σε διαρκή αγωνία κι αναμονή, ένα είδος «φορολογικής ομηρίας» σε βάθος χρόνου.

Το τέχνασμα το οποίο επικαλούνταν μέχρι τώρα οι φορολογικές αρχές για να παρατείνουν διαρκώς το χρόνο παραγραφής των αξιώσεων του Ελληνικού Δημοσίου ήταν η ανεύρεση «νέων στοιχείων», ήτοι αδήλωτων εισοδημάτων που εντοπίζονταν σε τραπεζικούς λογαριασμούς των φορολογουμένων σε ελληνικά πιστωτικά ιδρύματα. Αυτήν την τακτική ακριβώς κρίνει η εν λόγω απόφαση, θεωρώντας ότι οι προ του 2012 καταθέσεις των φορολογουμένων σε ελληνικές τράπεζες δεν δύνανται να ληφθούν υπ’ όψιν από τις φορολογικές αρχές ώστε να υπερβεί η παραγραφή την πενταετία, παραγράφοντας κατά συνέπεια τους φορολογικούς ελέγχους μέχρι το 2011, αφού τα στοιχεία αυτά θα μπορούσαν νωρίτερα να τα έχουν διασταυρώσει!!!.

Αναλυτικότερα, το ΣτΕ κρίνει ότι τα στοιχεία αυτά, τα οποία κατά την κρίσιμη πενταετία είτε είχαν τεθεί στη διάθεση της Δ.Ο.Υ. και αγνοήθηκαν είτε δεν είχαν ληφθεί προσηκόντως υπ’ όψιν από αυτήν είτε όφειλε να τα είχε λάβει υπ’ όψιν, σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν «συμπληρωματικά στοιχεία». Διαφορετικά,  η ύπαρξη της πενταετούς παραγραφής θα έχανε την ουσία της, καθώς κατά κανόνα όλοι οι φορολογούμενοι τηρούν έστω και έναν λογαριασμό σε πιστωτικά ιδρύματα προς διευκόλυνση των συναλλαγών τους. Ως εκ τούτου, αν αυτοί οι λογαριασμοί κρίνονταν «νέα στοιχεία», τότε δεν θα είχε κανένα νόημα η έννοια της πενταετούς παραγραφής και η δεκαετία θα έμενε ως η μοναδική περίπτωση παραγραφής. Επιπροσθέτως, ο διπλασιασμός αυτός του χρόνου παραγραφής αποδεικνύει αφερεγγυότητα των φορολογικών αρχών, όπως δέχεται η απόφαση, παρεμποδίζει την άμυνα και ως εκ τούτου και την οικονομική ανάπτυξη κι εξέλιξη των φορολογουμένων, ενώ υπερβαίνει και τα μέτρα του αναγκαίου και εύλογου για την πάταξη της φοροδιαφυγής. Άλλωστε, τα στοιχεία των λογαριασμών αυτών η διοίκηση θα μπορούσε να τα έχει στη διάθεσή της εδώ και πολλά χρόνια, μέσω της χρήσης βασικών και τακτικών τεχνολογικών μέσων.

Κατά συνέπεια των ανωτέρω, τίθεται και ζήτημα πρόσκρουσης με τις προϋποθέσεις του αρ. 78 παρ. 2 του Συντάγματος για τη μεταβολή της διάρκειας της παραγραφής με πρόβλεψη επιμηκύνσεως, διότι διατάξεις που παρατείνουν το χρόνο παραγραφής των φορολογικών αξιώσεων που ανάγονται σε έτος προγενέστερο του προηγουμένου της δημοσιεύσεως του νόμου είναι ανίσχυρες, καθώς αντιβαίνουν στις αρχές του κράτους δικαίου και της ασφάλειας δικαίου. Ζήτημα συνταγματικής περιωπής θέτει η εξέταση της συμφωνίας αυτής της πρακτικής με την αρχή της αναλογικότητας (αρ. 25 παρ. 1 εδ. δ΄ του Συντάγματος): περισσότερο μάλλον ενθαρρύνεται η απραξία της φορολογικής διοίκησης με την παράταση της παραγραφής παρά εξυπηρετείται η διευκόλυνση της διαδικασίας ελέγχου, λόγω και της ύπαρξης των σύγχρονων ηλεκτρονικών και άλλων μεθόδων ελέγχου.

Το Δημόσιο συμφέρον, κατά το ΣτΕ, απαιτεί την ταχύτερη κατά το δυνατόν εκκαθάριση των υποχρεώσεων των φορολογουμένων, ώστε αυτοί να είναι σε θέση να προγραμματίζουν την οικονομική τους δραστηριότητα, το οποίο προϋποθέτει να γνωρίζουν τις οφειλές τους εγκαίρως. Αντίθετα, επιζήμια για το Δημόσιο συμφέρον αποδεικνύεται η συσσώρευση οφειλών πολλών ετών και η έκδοση σχετικών καταλογιστικών πράξεων διά μιας. Προς τούτο, η διοίκηση θα πρέπει να τηρεί το ισχύον καθεστώς και να μην επικεντρώνεται σε υποθέσεις του παρελθόντος, καθώς έτσι διατρέχει τον κίνδυνο να μην είναι σε θέση να ασκήσει εγκαίρως τον απαιτούμενο έλεγχο για τρέχουσες φορολογικές υποχρεώσεις των πολιτών, το οποίο απαιτεί να εκδίδονται πράξεις σε χρόνο που θα επιτρέπουν στους τελευταίους τη συμμόρφωση και θα τους αποτρέπουν από την επανάληψη ομοίων πράξεων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , ,

Πρόστιμα για αδήλωτη εργασία-Προσφυγή

Πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (Σ.τ.Ε.) έκρινε ότι τα πρόστιμα του Σ.Ε.Π.Ε. για την αδήλωτη εργασία δεν αντίκεινται στην αρχή της αναλογικότητας, κι  ως εκ τούτου, βρίσκονται εντός συνταγματικών ορίων. Πρόκειται για την υπ’ αριθμ. 2151/2017 απόφαση του Σ.τ.Ε., η οποία εκδόθηκε κατόπιν της υπ’ αριθμ 293/2016 απόφασης του Διοικητικού Πρωτοδικείου Λαμίας, η οποία υπέβαλε σχετικό προδικαστικό ερώτημα στο Σ.τ.Ε. σχετικά με ορισμένες διατάξεις του ν. 3996/2011, στον οποίο προβλέπονται, μεταξύ άλλων, πρόστιμα για περιπτώσεις παραβίασης των διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας.

Το Σ.τ.Ε. ερωτήθηκε, μεταξύ άλλων, εάν το ύψος του προστίμου για την αδήλωτη εργασία, που ανέρχεται σε ποσό 10.549,44 ευρώ, παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας.

Το Δικαστήριο, έκρινε ότι το ζήτημα είναι γενικότερου ενδιαφέροντος, καθώς αφορά ευρύ κύκλο προσώπων. Ως προς τη συνταγματικότητα του προστίμου, κρίνει πως το ύψος του προστίμου έχει υπαγορευθεί από επιτακτικούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, το οποίο έγκειται στην καταπολέμηση του συχνού στην ελληνική πραγματικότητα φαινομένου της αδήλωτης εργασίας. Περαιτέρω, δεν θεσπίζεται κύρωση η οποία είναι απρόσφορη να επιτύχει αυτό το σκοπό, ούτε και τον υπερακοντίζει, αλλά, αντίθετα, με το ύψος του ποσού να είναι τόσο σοβαρό, επιδιώκεται αφ’ ενός ο κολασμός της παράνομης συμπεριφοράς του παραβάτη, όσο και η αποτροπή της συμπεριφοράς αυτής στους λοιπούς εργοδότες. Επομένως, το πρόστιμο δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογο για την εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού.

Παράλληλα, το ύψος του προστίμου είναι εύλογο, καθώς συναρτάται με το κατά κοινή ομολογία υψηλό ποσοστό που έχει λάβει σήμερα η αδήλωτη εργασία. Ο αριθμός των 18 μηνών που τίθεται εν προκειμένω ως πολλαπλασιαστής για τον προσδιορισμό του προστίμου δεν είναι αυθαίρετη, αλλά απεικονίζει το μέσο όρο που απασχολούνται εργαζόμενοι χωρίς να έχουν δηλωθεί από τον εργοδότη τους, η δε κρίση αυτή του κανονιστικού νομοθέτη θεωρείται αδιαμφισβήτητη. Επομένως, το κριτήριο αυτό δεν θεωρείται απρόσφορο για τον προσδιορισμό του προστίμου ούτε και υπερακοντίζει το σκοπό του.

Η απόφαση αυτή, ουσιαστικά, αναγνωρίζει ότι το φαινόμενο της αδήλωτης εργασίας έχει λάβει εξαιρετικά ευρεία έκταση και, ως εκ τούτου, το ύψος του προστίμου θα πρέπει να είναι ανάλογο, κι άρα θεωρείται εύλογα σοβαρό, ώστε να αποτελεί τόσο αυστηρή τιμωρία των παρανομούντων, όσο και φόβητρο για τους λοιπούς. Η σημασία της απόφασης αυτής, πέραν του κοινωνικοοικονομικού χαρακτήρα της, έγκειται στον αντίκτυπο που θα έχει στις προσφυγές που κατατίθενται και θα κατατεθούν έναντι προστίμων για αδήλωτη εργασία, επιβάλλοντας μεγαλύτερη προσοχή κι ενδελέχεια κατά τη σύνταξή τους, ώστε να μπορούν να ευοδωθούν στα διοικητικά δικαστήρια.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , ,