RSS

Category Archives: Αποζημιώσεις

Διεκδίκηση δεδουλευμένων μισθών

Νέα γρήγορη διαδικασία είσπραξης μισθών με διαταγή πληρωμής

Με τον προσφάτως ψηφισθέντα Ν. 4488/2017 και συγκεκριμένα με το άρθρο 48 του νόμου, γίνεται τροποποίηση του άρθρου 636 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (Κ.Πολ.Δ.) και συγκεκριμένα προστίθεται νέο άρθρο 636Α, το οποίο προβλέπει ρητώς δυνατότητα έκδοσης διαταγής πληρωμής για οφειλόμενους μισθούς από τον εργαζόμενο, προβλέποντας παράλληλα τις προϋποθέσεις έκδοσης αυτής.

Συγκεκριμένα, κατά την παρ. 1 του άρθρου, η έκδοση διαταγής πληρωμής οφειλόμενου μισθού μπορεί να ζητηθεί, εφ’ όσον πληρούνται δύο προϋποθέσεις: αφ’ ενός, η σύναψη της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας και το ύψος του μισθού να αποδεικνύονται με δημόσιο ή ιδιωτικό έγγραφο ή και με απόφαση ασφαλιστικών, η οποία εκδόθηκε μετά από ομολογία ή αποδοχή της αίτησης από τον οφειλέτη, κι αφ’ ετέρου, εφ’ όσον επιδοθεί έγγραφη όχληση με δικαστικό επιμελητή τουλάχιστον δεκαπέντε ημέρες πριν την κατάθεση της αίτησης. Τίθεται επίσης τεκμήριο ότι η εργασία που αντιστοιχεί στο μισθό έχει παρασχεθεί, το οποίο σημαίνει ότι, αν αυτό δεν ισχύει, θα πρέπει να αποδειχθεί από τον εργοδότη ότι η εργασία δεν έχει παρασχεθεί κι άρα ο μισθός δεν οφείλεται.

Η συζήτηση, δε, επί της αιτήσεως προσδιορίζεται κατά προτεραιότητα στη συντομότερη διαθέσιμη δικάσιμο και μάλιστα όχι πέραν των τριών μηνών από την ημερομηνία κατάθεσης. Η συντομία με την οποία θέλει ο νομοθέτης να συζητούνται οι υποθέσεις αυτές εκτείνεται και στην περίπτωση αναβολής της συζήτησης, στην οποία περίπτωση, ο νέος προσδιορισμός γίνεται υποχρεωτικώς εντός τριάντα ημερών. Πρόκειται, βεβαίως, για διάταξη με κοινωνικό και οικονομικό χαρακτήρα και απεικονίζει τη διάθεση της Πολιτείας να μην επιτρέπει σε τέτοιου είδους περιπτώσεις να εκτείνονται σε βάθος χρόνου, δίνοντας, καταφανώς, μία σημαντική ενίσχυση στους εργαζόμενους οι οποίοι, ενώ παρέχουν την εργασία τους, δεν λαμβάνουν τον αντίστοιχο μισθό.

Οι εν λόγω διατάξεις τάσσονται σαφώς με το μέρος του εργαζόμενου, κι αναγνωρίζουν μία κατάσταση που έχει επικρατήσει ως φαινόμενο στην ελληνική επικράτεια, ήτοι την αδικαιολόγητη μη καταβολή του μισθού στον εργαζόμενο. Κατά τούτο, οι προϋποθέσεις που τίθενται, αποδεικνύουν ενώπιον του δικαστηρίου ουσιαστικά την νόμιμη συμβατική σχέση εργασίας, το ύψος του μισθού και την προηγούμενη ενημέρωση του οφειλέτη εργοδότη, απαιτήσεις εύλογες από το νομοθέτη.

Κατά τα λοιπά, το τεκμήριο που παρέχεται ως προς την εκ προοιμίου παραδοχή της παροχής της εργασίας από τον εργαζόμενο προς τον εργοδότη, είναι ένα αναμφισβήτητο νομικό πλεονέκτημα του πρώτου, ώστε να διευκολύνεται η απόδειξη της νόμιμης απαίτησης του.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Advertisements
 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

Παράνομες χρεώσεις τραπεζών

Σπανίως αναλογίζεται κανείς τη σχετικά μικρή επιβάρυνση που έχει μία (δια)τραπεζική συναλλαγή, όπως σε αποστολές εμβασμάτων, συναλλαγές με πιστωτικές κάρτες ή χρεωστικές, δηλαδή τις μικρές χρεώσεις που συνιστούν την προμήθεια των τραπεζών στις διάφορες συναλλαγές. Εξατομικευμένα, σε κάθε μεμονωμένη συναλλαγή, τα ποσά φαίνονται μικρά, όμως, αν προστεθούν τα ποσά που καταβάλλει ως προμήθεια ένας μέσος πολίτης στις συναλλαγές του, πολλώ δε μάλλον το σύνολο των πολιτών, είτε πρόκειται για απλούς ιδιώτες, δανειολήπτες ή επιχειρηματίες, αναδεικνύεται το τεράστιο ύψος του παράνομου και καταχρηστικού κέρδους των πιστωτικών ιδρυμάτων από τις πρακτικές αυτές.

Ήδη από το 2001, με την υπ’ αριθμ. 1219/2001 απόφασή του, ο Άρειος Πάγος καταδίκασε ως άκυρους σειρά Γενικών Όρων Συναλλαγών (Γ.Ο.Σ.) πιστωτικού ιδρύματος οι οποίοι προέβλεπαν σχετικές επιβαρύνσεις, ενώ η νομολογία συνέχισε τα επόμενα χρόνια στο ίδιο μοτίβο, χωρίς όμως να πτοηθούν οι πρακτικές των τραπεζών. Ακόμη και η ανταπόκριση της Πολιτείας, η οποία εξέδωσε δύο σχετικές Υπουργικές Αποφάσεις, το 2008 και το 2011, δεν στάθηκε ικανή να αναχαιτίσει την αυθαιρεσία των τραπεζών. Αλλά και από πλευράς πολιτών, δεν έχει υπάρξει ιδιαίτερη κινητοποίηση, γεγονός που οφείλεται τόσο στην ελλιπή ενημέρωσή τους, όσο και στο γεγονός ότι μεμονωμένα δεν θα μπορούσαν παρά να διεκδικήσουν μικροποσά.

Όσον αφορά τους δανειολήπτες, ως καταχρηστική κρίθηκε με την υπ’ αριθμ. 430/2005 απόφαση του Αρείου Πάγου, αλλά και από την πολιτεία με την ΠΔ/ΤΕ 2501/2002, ο υπολογισμός των τόκων με βάση 360 ημερών αντί 365 για το έτος, η επιβάρυνση με τόκους για ολόκληρο το ποσό στεγαστικού δανείου, μολονότι έχει γίνει χρήση μόνον μέρους του, η περί τα 2,5% του προεξοφλούμενου κεφαλαίου επιβάρυνση σε περίπτωση πρόωρης προεξόφλησης (πέναλτι), τα έξοδα χρηματοδότησης του δανείου (περί το 1% του δανείου), τα έξοδα φακέλου, τα έξοδα διαχείρισης, τα έξοδα αξιολόγησης αίτησης κ.ο.κ. Μεταξύ των καταχρηστικών αυτών πρακτικών ανήκει και η μονομερής προσαρμογή του κυμαινόμενου επιτοκίου από τα πιστωτικά ιδρύματα. Αυτοί οι όροι, που συναντώνται κατά κανόνα στα «ψιλά γράμματα» των συμβάσεων, αντιτίθενται και στον νόμο περί προστασίας του καταναλωτή, καθώς κρίθηκαν από σειρά αποφάσεων ως αόριστοι και παραπλανητικοί, κι οπότε αδιαφανείς (ΕφΑθ 6547/2009, 5253/2003 κ.α).

Έτσι σε περιπτώσεις διαταγών πληρωμής και πλειστηριασμών κερδίζουμε την απόρριψη των διώξεων-εκτελέσεων λόγω αοριστίας και καταχρηστικότητας των απαιτήσεων των τραπεζών.

Αντίστοιχου βεληνεκούς αυθαιρεσία λαμβάνει χώρα στις διατραπεζικές αποστολές εμβασμάτων, ακόμη κι όταν γίνεται ηλεκτρονικά, μέσω ebanking. Η υπ’ αριθμ. Ζ1 21/12-1-2011 Υπουργική Απόφαση και η νομολογία του Αρείου Πάγου έχει κρίνει παράνομες και καταχρηστικές τις χρεώσεις προμήθειας σε καταθέσεις σε λογαριασμό τρίτου, όπως και την επιβολή εξόδων κίνησης σε λογαριασμούς ταμιευτηρίου ή τρεχούμενους, την επιβολή εξόδων αδράνειας σε καταθετικούς λογαριασμούς, την επιβολή εξόδων τήρησης και παρακολούθησης στους λογαριασμούς καταθέσεων κ.α.

Τέλος, αξίζει μνεία η Ευρωπαϊκή Οδηγία 751/2015, η οποία ψηφίστηκε το Μάρτιο του 2015 και τέθηκε σε εφαρμογή τον Οκτώβριο του ιδίου έτους και την οποία μέχρι σήμερα η Ελλάδα δεν έχει θέσει σε εφαρμογή, έχοντας βρει απέναντί της την αντίδραση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών. Η Οδηγία, η οποία αφορά κατά κανόνα τις επιχειρήσεις που συναλλάσσονται μέσω χρεωστικών και πιστωτικών καρτών, ορίζει πλαφόν στις προμήθειες των Τραπεζών κατά την εκτέλεση των συναλλαγών το 0,3% επί της αξίας οποιασδήποτε διασυνοριακής συναλλαγής με πιστωτική κάρτα και 0,2% επί της αξίας οποιασδήποτε διασυνοριακής συναλλαγής με χρεωστική κάρτα, ενώ για τις εγχώριες συναλλαγές, η προμήθεια των τραπεζών για τις συναλλαγές είναι 0,2% επί του ετήσιου μέσου όρου όλων των πληρωμών με τη χρήση χρεωστικών καρτών. Στην Ελλάδα, τα αντίστοιχα έξοδα προμήθειας κυμαίνονται μεταξύ του 2 με 3% για τις αντίστοιχες συναλλαγές.

Στη σύγχρονη εποχή, κατά την οποία οι συναλλαγές διενεργούνται μέσω e-banking, μέσω πλαστικού χρήματος κι έχουν αποκτήσει σημαντικά ευρωπαϊκό και διεθνή χαρακτήρα, οι «μικρές» αυτές χρεώσεις οδηγούν τα πιστωτικά ιδρύματα σε αρκετά υψηλά κέρδη, τα οποία όμως, σε μεγάλο βαθμό έχουν ήδη κριθεί καταχρηστικά και παράνομα. Η ελλιπής ενημέρωση των πολιτών και το γεγονός ότι εξατομικευμένα τα ποσά φαίνονται χαμηλά είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο τα τραπεζικά ιδρύματα είναι σε θέση να εξακολουθούν τις πρακτικές τους, χωρίς να αντιμετωπίζουν κάποια αντίσταση ή αντίδραση από το ευρύ κοινό.

Επίσης λίγοι είναι αυτοί που θα διεκδικήσουν εξώδικα ή δικαστικά τα όσα έχουν  καταβάλει χωρίς πραγματικά να τα οφείλουν κι αυτό διότι θεωρούν ότι θα δαπανήσουν αρκετό χρόνο-χρήμα  αν και στην πραγματικότητα αυτό αποτελεί καλή επένδυση, διότι ειδικά στις περιπτώσεις μακροχρόνιων συναλλαγών,   οι εκτιμήσεις των ειδικών οικονομολόγων αποδεικνύουν πολύ μεγάλο κέρδος για τους διεκδικητές.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Προστασία πνευματικής ιδιοκτησίας

Με την προσοχή του νομικού κόσμου στραμμένη στις αλλαγές που πρόκειται να επιφέρει ο προσφάτως ψηφισθείς νόμος για την πνευματική ιδιοκτησία στο καθεστώς της προστασίας των πνευματικών δικαιωμάτων, σκόπιμο είναι να γίνει αναφορά στη διάταξη του άρθρου 52 του νόμου, η οποία εισάγει πρόβλεψη για άρση του απορρήτου όσον αφορά τις προσβολές δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε βαθμό κακουργήματος και η οποία τροποποιεί τη σχετική διάταξη του νόμου 2225/1994. Η σημασία προβλέπεται ότι θα αναδειχθεί στο χώρο των προσβολών δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας μέσω διαδικτύου.

Με το προϊσχύον καθεστώς, όπως η ίδια η αιτιολογική έκθεση του νέου νόμου ρητώς επισημαίνει, το άρθρο 4 του ν. 2225/1994 δημιουργούσε ανυπέρβλητες δυσκολίες όσον αφορά την ταυτοποίηση των δραστών οι οποίοι προσέβαλαν την πνευματική ιδιοκτησία, καθώς δεν υπήρχε πρόβλεψη μέχρι τώρα για άρση του απορρήτου όσον αφορά τα ποινικά αδικήματα που προέβλεπε ο νόμος 2121/1993, αφήνοντας ουσιαστικά ένα σοβαρό κενό στην προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας (και των συγγενικών δικαιωμάτων), ιδιαιτέρως σε μία εποχή όπου το διαδίκτυο προσφέρει το κατάλληλο υπόβαθρο για να λάβουν χώρα τέτοιου είδους αδικήματα.

Η κακουργηματική προσβολή της πνευματικής ιδιοκτησίας προβλέπεται στο άρθρο 66 του Ν. 2121.1993 και αφορά την περίπτωση όπου ο υπαίτιος τελεί την προσβολή κατ’ επάγγελμα ή σε εμπορική κλίμακα ή, εάν κατά τις περιστάσεις αποδεικνύεται ότι ο υπαίτιος είναι ιδιαίτερα επικίνδυνος για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας ή των συγγενικών δικαιωμάτων. Πρόκειται δηλαδή για περιπτώσεις όπου ο δράστης ουσιαστικά κερδοσκοπεί από την προσβολή αυτή, ή εν γένει η δράση του οδηγεί σε μεγάλης κλίμακας ζημία των δημιουργών και κυρίων πνευματικών δικαιωμάτων (και των συγγενικών δικαιωμάτων), όπου ο νόμος, επιδιώκοντας τη μεγαλύτερη προστασία των τελευταίων, απειλεί με ποινή κακουργήματος αυτού του είδους τις δράσεις.

Με την τροποποίηση αυτή του ισχύοντος καθεστώτος επιδιώκεται ουσιαστικά να αναβαθμιστούν οι τρόποι προστασίας των συμφερόντων των δημιουργών, δικαιούχων δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, ώστε να ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στην εποχή της τεχνολογίας και ιδίως του διαδικτύου, όπου τα μέσα με τα οποία μπορεί να καταστεί δυνατή η προσβολή αυτών «προσφέρονται», και μάλιστα για προσβολές που δύνανται να βλάψουν ενίοτε και ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα και δικαιώματα των δημιουργών, ηθικά και περιουσιακά.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932 455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Μη πληρωμή δεδουλευμένων μισθών-Αποζημίωση

Σύμφωνα με την προσφάτως εκδοθείσα και υπ’ αριθμ. 677/2017 απόφαση του Αρείου Πάγου, μόνον η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών του μισθωτού δεν είναι ικανή να θεμελιώσει την έννοια της βλαπτικής μεταβολής των όρων της εργασίας του, έστω κι αν είναι μακροχρόνια, ει μη μόνον εάν γίνεται δολίως από τον εργοδότη, με πρόθεση να εξωθηθεί ο εργαζόμενος σε παραίτηση, οπότε χάνει και το δικαίωμα καταβολής αποζημίωσης.

Εν προκειμένω, είχε γίνει σε δεύτερο βαθμό δεκτό από το Εφετείο η παραδοχή ότι λόγω της κατ’ εξακολούθηση παράβασης της εργοδότριας-εναγόμενης να εκπληρώσει την υποχρέωσή της περί καταβολής των αποδοχών του, ο μισθωτός-ενάγων εξαναγκάσθηκε να αποχωρήσει από την εργασία του, κι ως εκ τούτου, του επιδίκασε ως αποζημίωση απόλυσης το ποσό των 10.500 ευρώ. Η απόφαση του Εφετείου, όμως, αυτή κρίθηκε από τον Άρειο Πάγο κι αναιρέθηκε, καθώς θεωρήθηκε εσφαλμένη ερμηνεία κι εφαρμογή των διατάξεων του νόμου (άρθρο 59, αριθμός 1, εδ. α΄ του Κ.Πολ.Δ.), διότι η μη καταβολή των δεδουλευμένων αποδοχών, μπορεί να θεωρηθεί βλαπτική μεταβολή των όρων της εργασίας, μόνον εφ’ όσον συνδέεται με την πρόθεση του εργοδότη να μην καταβάλει την αποζημίωση απόλυσης, όταν είναι δηλαδή σκοπούμενη και δόλια και στοχεύει σε εξαναγκασμό και παραίτηση, κάτι το οποίο δεν διαπιστώθηκε κατά την συγκεκριμένη αποδεικτική διαδικασία.

 Η μονομερής δυσμενής μεταβολή των όρων της σύμβασης εργασίας εκ μέρους του εργοδότη, γενικώς, δίδει στον εργαζόμενο τη δυνατότητα να θεωρήσει τη μεταβολή αυτή ως άτακτη καταγγελία της σύμβασης από τον εργοδότη κι, επομένως, το δικαίωμα στον πρώτο να αξιώσει την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης. Άλλως, ο εργαζόμενος έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από τον εργοδότη την τήρηση των όρων εργασίας, όπως συμφωνήθηκαν και συνάφθηκαν στη σύμβαση, και, αν αυτή η αξίωση δεν γίνει αποδεκτή, να ζητήσει μισθούς υπερημερίας. Σε κάθε περίπτωση, η βλαπτική μεταβολή των όρων δεν οδηγεί σε αυτόματη λύση της σύμβασης μεταξύ εργαζόμενου κι εργοδότη.

Με την κρίση αυτή του Αρείου Πάγου τίθεται μία προϋπόθεση στο να θεωρηθεί βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η μακροχρόνια και κατ’ εξακολούθηση μη καταβολή των δεδουλευμένων, και μάλιστα αρκετά δύσκολη να πληρωθεί στην πράξη, αφού θα πρέπει να αποδειχθεί η πρόθεση του εργοδότη να εξωθήσει δολίως τον εργαζόμενο σε παραίτηση, ώστε να αποφύγει την καταβολή της νόμιμης αποζημίωσης σε αυτόν. Η απόφαση αυτή έρχεται σε μία περίοδο όπου, λόγω της γενικευμένης κρίσης στον επιχειρηματικό και οικονομικό κόσμο, η μη καταβολή δεδουλευμένων είναι εξαιρετικά συχνό φαινόμενο.

Επομένως, συνιστάται σε εργαζόμενους που βιώνουν τέτοιου είδους καταστάσεις, να μην προβαίνουν αδιακρίτως σε σπασμωδικές κινήσεις, αλλά να απευθύνονται και να ζητούν τη νομική συμβουλή ειδικών, ώστε να μην διακινδυνεύουν την νόμιμη αποζημίωσή τους. Ακόμη κι αν κανείς έχει την αίσθηση, ή και βεβαιότητα, ότι η μη καταβολή των δεδουλευμένων του έχει συγκεκριμένη σκοπιμότητα, ενόψει και της παρούσας νομολογίας, είναι προτιμότερο, προτού προβούν σε κάποια κίνηση, να εξερευνήσουν τις νομικές τους άμυνες και δυνατότητες, καθώς και το κατά πόσο μπορούν να προστατευθούν νομικά και τι μπορούν να αποδείξουν, τα οποία ακριβώς δεδομένα μόνον η εμπειρία και γνώση ενός ειδικευμένου νομικού συμπαραστάτη μπορούν να προσφέρουν.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , ,

Αεροπορική εταιρία-Αποζημιώσεις

 

Με την από 13.04.2017 και με αριθμό πρωτοκόλλου 13439 έγγραφη σύσταση του Συνηγόρου του Καταναλωτή, η οποία έγινε αποδεκτή, δικαιώνεται καταναλωτής ο οποίος, κατόπιν ελλιπούς ενημέρωσης από την υπηρεσία αερομεταφορέα, χρεώθηκε επιπλέον για επιπρόσθετη αποσκευή. Είναι συχνό το φαινόμενο καταναλωτές που επιθυμούν να ταξιδέψουν με αεροπορική εταιρεία, λόγω κακής συνεννόησης με την υπηρεσία εξυπηρέτησης της τελευταίας, συνήθως και λόγω κακής λειτουργίας της ηλεκτρονικής πλατφόρμας, να καταλήγουν να χρεώνονται περισσότερο απ’ ότι υπολόγιζαν αρχικώς, ουσιαστικά πληρώνοντας οι ίδιοι τη δυσλειτουργία του αερομεταφορέα.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο καταναλωτής, αγοράζοντας ενιαίο εισιτήριο για δρομολόγιο που θα διενεργούνταν με ανταπόκριση από δύο συνεργαζόμενες αεροπορικές εταιρείες, επιθυμούσε να αγοράσει και μία επιπρόσθετη αποσκευή. Επισκεπτόμενος δε την ιστοσελίδα της εταιρείας, πληροφορήθηκε για το κόστος της αγοράς αποσκευής και προσπάθησε να προβεί στην αγορά της, η οποία όμως συναλλαγή δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί. Καλώντας στο τηλεφωνικό κέντρο, όπως τον προέτρεψε μήνυμα από την εταιρεία, ενημερώθηκε ότι η αγορά της υπηρεσίας ήταν δυνατή μόνο στο αεροδρόμιο, όμως όχι και για τον τιμοκατάλογο βάσει του οποίου θα κοστολογούνταν η αγορά και σύμφωνα με ποιας εταιρείας την πολιτική θα τιμολογούνταν και ποιες εκπτώσεις θα μπορούσαν να παρασχεθούν.

Συνεπεία αυτών, ο καταναλωτής, προσερχόμενος στο αεροδρόμιο, για την αγορά της αποσκευής κλήθηκε να πληρώσει το υπερδιπλάσιο της προβλεπόμενης στην ιστοσελίδα χρέωσης, καθώς, κατά την πολιτική της εταιρείας που παρείχε την υπηρεσία, η αγορά αποσκευής στο αεροδρόμιο τιμολογούνταν στο υπερδιπλάσιο απ’ ότι μέσω διαδικτυακής συναλλαγής, με αποτέλεσμα ο καταναλωτής να ζημιωθεί περιουσιακά. Από την άλλη, κατά τον τελευταίο, ουδέποτε ενημερώθηκε για τις διαφορετικές χρεώσεις, μολονότι κατά την επικοινωνία του με το τηλεφωνικό κέντρο ρώτησε σχετικά, κι άρα τίθεται ζήτημα ελλιπούς ενημέρωσης εκ μέρους της καταγγελλόμενης εταιρείας.

Η εν λόγω εταιρεία, καθώς και κάθε εταιρεία, βάσει του Ν. 2251/1994 για την προστασία του καταναλωτή,  υποχρεούται να ενημερώνει τον καταναλωτή, εγκαίρως, με σαφήνεια και διαφάνεια για τις σχετικές χρεώσεις, και μάλιστα κατά το χρόνο της κράτησης. Εν προκειμένω όμως απέτυχε να ενημερώσει τον καταναλωτή για τους όρους βάσει των οποίων καθορίζεται το ύψος της χρέωσης, με βάση ποιας εταιρείας τον τιμοκατάλογο κοστολογείται αυτή, και τον έφερε προ τετελεσμένων γεγονότων στο αεροδρόμιο, αναγκάζοντάς τον να καταβάλει ποσό υπερδιπλάσιο από αυτό που προβλεπόταν στην ιστοσελίδα, βάσει της πολιτικής της εταιρείας.

Συχνά επίσης επιβάλλονται χρεώσεις διότι δεν έγινε check in έως μισή ώρα πριν το άνοιγμα της θύρας ενώ ήταν αδύνατον να γίνει από βλάβη των συστημάτων τους ή αδιαφορία των υπαλλήλων τους ή χάνονται αποσκευές κλπ

Για όλα αυτά μπορεί ο καταναλωτής να ζητήσει αποζημιώσεις.

Η κακή ενημέρωση από αεροπορικές και η για τεχνικούς ή λοιπούς λόγους, ανεξάρτητους από τον καταναλωτή, αδυναμία ανταπόκρισής της στις υποχρεώσεις ενημέρωσης και εν γένει εξυπηρέτησης των πελατών της είναι ένα εξαιρετικά συχνό φαινόμενο που κατά κανόνα έχει ως αποτέλεσμα την επιπλέον επιβάρυνση των καταναλωτών. Με την αποδοχή της έγγραφης αυτής σύστασης του Συνηγόρου του Καταναλωτή και την επιβολή της επιστροφής της επιπλέον επιβάρυνσης στον καταναλωτή ουσιαστικά εκδηλώνεται μία αντίδραση από την πολιτεία για τις καταχρηστικές αυτές συμπεριφορές των αερομεταφορέων, που όχι μόνον παραβιάζουν τις υποχρεώσεις τους έναντι των καταναλωτών τους, αλλά ουσιαστικά οδηγούνται σε κερδοφορία τους σε βάρος των τελευταίων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , ,

Προστασία ανηλίκων καταναλωτών

Τέθηκε πρόσφατα σε δημόσια διαβούλευση νομοσχέδιο με το οποίο επιδιώκεται η τροποποίηση κι αναμόρφωση του Ν. 2251/1994, ο οποίος αποτελεί το βασικό νομοθέτημα όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών στην Ελλάδα. Στόχος του νομοσχεδίου είναι να επικαιροποιήσει το νόμο αυτό, ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες εξελίξεις κι ανάγκες, αναγνωρίζοντας τη σημασία του για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων του καταναλωτικού κοινού.

Η υιοθέτηση ενός ενιαίου ορισμού για τον καταναλωτή, αλλά και τον προμηθευτή και τον πωλητή, με εφαρμογή σε ολόκληρο το φάσμα του νόμου, είναι μία από τις σημαντικότερες προτάσεις για την τροποποίηση του νόμου. Μέχρι σήμερα, η έννοια του καταναλωτή και του προμηθευτή δεν ήταν ενιαία σε ολόκληρο το φάσμα του νόμου, καθώς για κάποιες περιπτώσεις χρησιμοποιείται ο εθνικός ορισμός του καταναλωτή, ενώ για άλλες, ο ευρωπαϊκός. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία σύγχυσης στα μέρη και συγκρούσεων μεταξύ τους.

Επίσης σημαντική προτεινόμενη τροποποίηση είναι η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 2, το οποίο αφορά τους Γενικούς Όρους Συναλλαγών, σε κάθε σύμβαση, όπου περιέχονται όροι που δεν είναι δεκτικοί διαπραγματεύσεων μεταξύ των μερών, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα προστασίας και σε μικρές επιχειρήσεις, όταν υπογράφουν αντίστοιχες συμβάσεις.

Ακόμη μία πρόταση για την τροποποίηση του νόμου περί Προστασίας των Καταναλωτών είναι η διασάφηση της διάκρισης μεταξύ εμπορικής εγγύησης και νόμιμης εγγύησης από τους προμηθευτές, ώστε οι καταναλωτές να μην αγνοούν δικαιώματά τους που ανακύπτουν από την πώληση και να γνωρίζουν με βεβαιότητα αν προσφέρεται παροχή εμπορικής εγγύησης ή όχι για συγκεκριμένα προϊόντα, βάσει της φύσης τους και των συναλλακτικών ηθών, όπως για παράδειγμα τα τεχνολογικά προϊόντα. Παράλληλα, το νομοσχέδιο προβλέπει τη ρύθμιση της τεχνικής υποστήριξης μετά την πώληση του προϊόντος, υπηρεσία που φυσικά δεν απαιτείται να παρέχεται δωρεάν – εκτός αν είναι μέρος της εμπορικής εγγύησης, όσον αφορά ιδίως τη συντήρηση, επισκευή κι ανεύρεση ανταλλακτικών προϊόντων, και μάλιστα για το χρονικό διάστημα των δύο ετών.

Σημαντική, τέλος, είναι η πρόταση για αύξηση του επιπέδου προστασίας των ανήλικων καταναλωτών, με την εισαγωγή εστιασμένων ρυθμίσεων, που θα αποτρέπουν τη διάθεση προϊόντων που ενέχουν κινδύνους για την πνευματική και ψυχική τους ανάπτυξη, όπως προϊόντα που οδηγούν σε εθισμό, επιβλαβείς δραστηριότητες και σε καλλιέργεια νοοτροπίας διακρίσεων ή γενικώς συμπεριφορών που δεν συνάδουν με την εικόνα παιδικότητας και δεν συμβιβάζονται με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ηλικίας τους.

Οι τροποποιήσεις που προτείνονται έχουν ως ξεκάθαρη –κοινή – κατεύθυνση τη διασάφηση του νομοθετήματος ώστε να αποφεύγονται παρανοήσεις ή συγχύσεις που θέτουν τα οικονομικά συμφέροντα των μερών και δη των καταναλωτών σε δυσμενέστερη θέση και τα δικαιώματά τους δυσκολότερο να διεκδικηθούν, με παράλληλη μνεία για αύξηση της προστασίας των αδυνάμων μερών, ιδίως των ανηλίκων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , ,

Υπερχρεωμένα κούρεμα 60%-δόση 100 ευρώ

Απόφαση Υπερχρεωμένων του Γραφείου μας:

Απόφαση του Ειρηνοδικείου Μαραθώνος για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά κάνει δεκτή την αίτηση ζεύγους δανειοληπτών, διασώζει την κύρια κατοικία τους και κάνει δεκτή την πρόταση για τις καταβολές τους! Η απόφαση, μάλιστα, προβαίνει και σε «κούρεμα» δανείου κατά 60%!

Με την υπ’ αριθμ. 140/2017 απόφαση  Ειρηνοδικείου Μαραθώνος διατάσσεται η οριστική υπαγωγή του ζεύγους των αιτούντων, γονέων δύο ανηλίκων τέκνων, στα προστατευτικά πλαίσια του νόμου Κατσέλη για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά. Ο σύζυγος, αφ’ ενός, εργάζεται ως ιδιωτικός υπάλληλος σε εταιρεία, οι αποδοχές του, όμως, λόγω μειώσεων, υποδιπλασιάστηκαν ουσιαστικά, η δε σύζυγος, επίσης ιδιωτικός υπάλληλος, έχει παρουσιάσει μείωση στο μισθό της. Παράλληλα με το κατά πολύ μειωμένο μηνιαίο οικογενειακό εισόδημα, σοβαροί λόγοι υγείας του συζύγου, αλλά και του πατέρα του, οδήγησαν σε έκτακτες κι αυξημένες δαπάνες, οι οποίες και συνέβαλαν στην περιέλευση του ζεύγους σε κατάσταση οικονομικής δυσπραγίας.

Το δε ποσό της οφειλής ανέρχεται σήμερα περίπου στα 126.000€. Καταφέραμε όμως να μην τους αποδοθεί δόλος περί μη αποπληρωμής του δανείου που θα οδηγούσε σε απόρριψη της αίτησής τους, με ρητή αναφορά στο σώμα της απόφασης για το γεγονός ότι μόνη η ανάληψη δανειακών υποχρεώσεων, η εξυπηρέτηση των οποίων είναι επισφαλής, δεν αποδεικνύει δόλο. Το δικαστήριο δε προχωράει στη διαπίστωση ότι όχι μόνο δεν ήταν δόλιοι οι δανειολήπτες αλλά οι τράπεζες είχαν τη δυνατότητα να ελέγξουν την πιστοληπτική ικανότητα των αιτούντων οι ίδιες, μέσω των διατραπεζικών συστημάτων και της μηχανογραφικής τους επικοινωνίας.

Έχοντας αποδείξει επομένως τα ανωτέρω, όπως έγιναν δεκτά από το δικαστήριο, εκδόθηκε η υπ’ αριθμ. 140/2017 απόφαση από το Ειρηνοδικείο, η οποία όχι απλώς υπάγει το ζεύγος των δανειοληπτών στα προστατευτικά πλαίσια του Ν. 3869/2010, ήτοι του νόμου για τα Υπερχρεωμένα Νοικοκυριά, αλλά δέχεται την καταβολή του ποσού που ζητούσαν οι ίδιοι οι αιτούντες, δηλαδή του ποσού των 100€, διασώζει εν συνεχεία την κύρια κατοικία τους και προβαίνει, τελικώς, σε κούρεμα της οφειλής κατά 60%!

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για διάσωση κατοικίας – περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμού στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894, 6932455478.

 

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , ,