RSS

Category Archives: Αποζημιώσεις

Τι δίνεται ως βοήθεια για τα αύξηση επιτοκίων στα δάνεια

Διαθέσιμη είναι πλέον η πλατφόρμα του gov.gr για την υποβολή αίτησης των δανειοληπτών που εμπίπτουν στην κατηγορία του ενήμερου «ευάλωτου δανειολήπτη», προκειμένου αυτοί να λάβουν επιδότηση επιτοκίου της δόσης α) των στεγαστικών δανείων τους, ή και β) δάνεια μικρών επιχειρήσεων, που εξασφαλίζονται εμπραγμάτως επί της πρώτης κατοικίας τους, τα οποία έχουν χορηγηθεί από τις Τράπεζες μέχρι τις 30.06.2022, όπως συμφωνήθηκε από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες και το Υπουργείο Οικονομικών.  

Ειδικότερα, επιδιώκεται να χορηγηθεί επιδότηση επιτοκίου που θα ανέρχεται στο 50% της αύξησης του επιτοκίου (με ημερομηνία αναφοράς για τον υπολογισμό της αύξησης την 30.06.2022) και για διάστημα 12 μηνών, οι δε καταβολές προς τους δανειολήπτες θα ξεκινήσουν από τον ερχόμενο Απρίλιο 2023. Δέον να τονιστεί ότι αν μελλοντικά η δόση αυξηθεί κι άλλο (αναμένονται άλλες δύο αυξήσεις επιτοκίων τους ερχόμενους μήνες Μάρτιο και Απρίλιο 2023), η επιδότηση θα αναπροσαρμοστεί.

Προϋπόθεση για την υποβολή της σχετικής αίτησης αποτελεί καταρχάς ο δανειολήπτης να έχει χαρακτηριστεί ευάλωτος, δηλαδή να του έχει χορηγηθεί σχετική βεβαίωση μέσω του πληροφοριακού συστήματος της Ειδικής Γραμματείας Ιδιωτικού Χρέους, και με χρήση των προσωπικών κωδικών εισόδου στο taxisnet, εφόσον πληροί τα ακόλουθα κριτήρια:

α) ο οφειλέτης είναι φυσικό πρόσωπο (κι όχι εταιρεία κλπ.), και

β) είτε έχει κηρυχθεί αυτό σε πτώχευση, είτε έχει κατασχεθεί η κύρια κατοικία, είτε έχει καταρτισθεί σύμβαση αναδιάρθρωσης οφειλών, πληροφορίες που προκύπτουν και επαληθεύονται ύστερα από σχετικούς ελέγχους (π.χ. εισοδημάτων, περιουσίας κλπ) που η εν λόγω πλατφόρμα διενεργεί, με σκοπό την πρόληψη / αντιμετώπιση των στρατηγικών κακοπληρωτών.

Καθίσταται σαφές πως αίτηση μπορούν να υποβάλλουν μόνον οι ευάλωτοι οφειλέτες- νοικοκυριά, όπως αυτοί προσδιορίζονται στον ν. 4738/2020 και πληρούν δηλαδή ορισμένα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, όπως αυτά έχουν ήδη θεσπιστεί και ισχύουν στο προνοιακό πρόγραμμα «Επίδομα Στέγασης»ως «κριτήρια επιλεξιμότητας» (ΚΥΑ 71670, ΦΕΚ 4500/Β/29-9-2021). Ειδικότερα, τα κριτήρια αυτά έχουν ως εξής:

Εισοδηματικά: Το συνολικό εισόδημα να μην υπερβαίνει τις 7.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενο κατά 3.500 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του νοικοκυριού. Στη μονογονεϊκή οικογένεια για το πρώτο ανήλικο μέλος του νοικοκυριού ορίζεται προσαύξηση 7.000 ευρώ. Στα νοικοκυριά με απροστάτευτα τέκνα, ορίζεται προσαύξηση 7.000 ευρώ για κάθε απροστάτευτο τέκνο. Το συνολικό εισόδημα δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 21.000 ευρώ ετησίως.      

Περιουσιακά: Η συνολική φορολογητέα αξία της ακίνητης περιουσίας του νοικοκυριού να μην υπερβαίνει τις 120.000 ευρώ για το μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενη κατά 15.000 ευρώ για κάθε πρόσθετο μέλος και έως 180.000 ευρώ. Το συνολικό ύψος των καταθέσεων του νοικοκυριού ή και η τρέχουσα αξία μετοχών, ομολόγων κ.λπ. να μην υπερβαίνει τις 7.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό, προσαυξανόμενο κατά 3.500 ευρώ για κάθε επιπλέον μέλος του νοικοκυριού. Στη μονογονεϊκή οικογένεια για το πρώτο ανήλικο μέλος του νοικοκυριού ορίζεται προσαύξηση 7.000 ευρώ. Στα νοικοκυριά με απροστάτευτα τέκνα ορίζεται προσαύξηση 7.000 ευρώ για κάθε απροστάτευτο τέκνο.    

            Περαιτέρω, αναφορικά με το συνολικό ποσό από τόκους καταθέσεων των μελών του νοικοκυριού σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα της χώρας ή του εξωτερικού, όπως έχουν δηλωθεί στην τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος (Ε1), αυτό δεν μπορεί να υπερβαίνει ετησίως το ποσό που προκύπτει από τον κατωτέρω μαθηματικό τύπο:

Ετήσιος τόκος = όριο καταθέσεων για κάθε τύπο νοικοκυριού * μέσο ετήσιο καταθετικό επιτόκιο /100,

ενώ, ως έτος υπολογισμού του μέσου καταθετικού επιτοκίου ορίζεται εκείνο στο οποίο αντιστοιχεί η τελευταία εκκαθαρισμένη δήλωση φορολογίας εισοδήματος. Τα όρια καταθέσεων για κάθε τύπο νοικοκυριού συμπίπτουν με τα ανωτέρω οριζόμενα που αφορούν στα εισοδηματικά κριτήρια.

            Αντιθέτως, δεν γίνονται δεκτές αιτήσεις νοικοκυριών, τα μέλη των οποίων, βάσει της τελευταίας εκκαθαρισμένης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος:

α) εμπίπτουν στις διατάξεις του φόρου πολυτελούς διαβίωσης, β) δηλώνουν δαπάνες για αμοιβές πληρωμάτων σκαφών αναψυχής, γ) δηλώνουν δαπάνες άνω των χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ για δίδακτρα σε ιδιωτικά σχολεία, δ) δηλώνουν δαπάνες για οικιακούς βοηθούς, οδηγούς αυτοκινήτων, δασκάλους και λοιπό προσωπικό, όπως αυτές προσδιορίζονται στους αντίστοιχους κωδικούς του εντύπου Ε1.

Τα εν λόγω κριτήρια ελέγχονται και διασταυρώνονται κατά την έκδοση της «Βεβαίωσης Ευάλωτου Οφειλέτη». Σημειωτέον ότι με την υποβολή αίτησης στην ειδική αυτή πλατφόρμα αυτοδικαίως παρέχεται η συναίνεση του αιτούντα- οφειλέτη στην άρση του τραπεζικού και φορολογικού απορρήτου.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο -διαμεσολαβητή στα τηλ: 2108811903, 6932455478.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Αποζημίωση για ατύχημα

Μεγάλη επιτυχία του γραφείου μας- Δικαστική δικαίωση εργαζόμενου που ενεπλάκη σε εργατικό ατύχημα στο οποίο υπέστη ακρωτηριασμό – συρραφή των δακτύλων του!

            Η σημασία της θετικής απόφασης επί αποζημιωτικής αγωγής του εντολέα μας κατά του πρώην εργοδότη του ΟΤΑ, έγκειται στο γεγονός πως καταφέραμε να έχουμε απόφαση για μεγάλη αποζημίωση αφού πείσαμε για τη σημαντική και ουσιώδη βλάβη που υπέστη, συνεπεία του εργατικού ατυχήματός του, μολονότι ο εργαζόμενος ήδη σήμερα παρέχει αλλού τις υπηρεσίες του –παρά την μικρή επανορθώσιμη αναπηρία στο χέρι που επλήγη εκ του ατυχήματος- και προσπορίζει εκ νέου σταθερό εισόδημα. Σημειωτέον ότι πρόκειται περί ενός εργάτη με τεχνική ειδίκευση, ο οποίος εκτελεί κυρίως χειρονακτικές εργασίες, κι ότι μόνος αυτός συντηρεί την τετραμελή οικογένειά του, ενώ μετά τη συρραφή που ακολούθησε τον παραλίγο  ακρωτηριασμό των δακτύλων του χεριού του, οι δυσκολίες με τις οποίες ήρθαν αντιμέτωποι ήταν σφοδρές!!  

            Περαιτέρω, αποδείξαμε την υπαιτιότητα του εργοδότη Δήμου, ως προς τις συνθήκες εργασίας, ενώ τονίσαμε και την απέχουσα από τα χρηστά και συναλλακτικά ήθη στάση αυτού, που αρχικώς και ύστερα από πολλές πιέσεις είχε δεχθεί να «κλείσει» την υπόθεση καταβάλλοντας συμβιβαστικά ένα ποσό, το οποίο ίσα που θα κάλυπτε τα αναγκαία έξοδα για την απαιτούμενη χειρουργική επέμβαση αποκατάστασης, ενώ τελικώς υπαναχώρησε από την συμφωνία!

            Τελικά, χάρη στην ορθή μεθόδευση ενεργειών εκ μέρους του δικηγορικού γραφείου μας,   καταφέραμε ώστε το Δικαστήριο να επιδικάσει υπέρ του εντολέα μας αποζημίωση ποσού πολύ μεγαλύτερου κι από εκείνο που –εξωδικαστικά- είχε αρχικά συμφωνηθεί μεταξύ των αντιδίκων.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού σχετικά με ατυχήματα και   αποζημιώσεις καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο – διαμεσολαβητή στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Εμπορική μίσθωση-λύση-τύχη εγγύησης

Η πρόσφατη υπ’ αρ. 971/2022 απόφαση του Αρείου Πάγου, ερμήνευσε διάφορα ζητήματα που άπτονται των εμπορικών μισθώσεων και αφορούν στην καταγγελία της μίσθωσης, στους όρους υπό τους οποίους αυτή γίνεται και πότε επέρχονται τα αποτελέσματά της, καθώς και στο πρακτικού ενδιαφέροντος ζήτημα της τύχης της εγγύησης που έχει δοθεί με την κατάρτιση της μισθωτικής σύμβασης.  

Δέον να αναφερθεί ότι υπό το νομικό πλαίσιο του π.δ. 34/1995 περί εμπορικών μισθώσεων (που είχαν συναφθεί μέχρι την 28.02.2014), στο άρ. 43 προβλεπόταν το δικαίωμα του μισθωτή για καταγγελία «μεταμέλειας», για το κύρος της οποίας αρκεί η έγγραφη δήλωση του μισθωτή ότι καταγγέλλει τη μίσθωση χωρίς να απαιτείται η συνδρομή κάποιου λόγου που να δικαιολογεί τη μεταμέλειά του, υπό την προϋπόθεση ότι έχει παρέλθει ένα έτος από την έναρξη της μισθωτικής σχέσης, οι δε έννομες συνέπειες αυτής επέρχονται μετά από τρεις μήνες από την γνωστοποίηση της καταγγελίας, και ο μισθωτής οφείλει στον εκμισθωτή ως αποζημίωση ποσό ίσο με ένα (1) μηνιαίο μίσθωμα, όπως αυτό έχει διαμορφωθεί κατά το χρόνο καταγγελίας.

Ακολούθησε ο ν.4242/2014, ο οποίος ισχύει για τις εμπορικές μισθώσεις που συνάπτονται μετά την έναρξη ισχύος του (δηλαδή μετά την 28.02.2014). Όπως κάνει δεκτό και η ανωτέρω απόφαση του Αρείου Πάγου «Από τις διατάξεις του νεότερου αυτού νόμου δεν προκύπτει ότι παρέχεται στον μισθωτή δυνατότητα καταγγελίας της μίσθωσης οποτεδήποτε και μάλιστα εντελώς αζημίως πλέον για αυτόν, κατά παράβαση των συμφωνηθέντων, αλλά και της νόμιμης τριετούς διάρκειας της μίσθωσης, η οποία δεσμεύει τους συμβαλλόμενους, ενώ δεν είναι δυνατή η παραίτηση των εκμισθωτών από την δέσμευση της τριετούς διάρκειας σύμφωνα με το άρθρο 45 του π.δ. 34/1995, το οποίο εφαρμόζεται και στις μισθώσεις που συνάπτονται μετά την ισχύ του ν.4242/2014.». Βέβαια, στο δε άρ. 13 παρ. 1 του ν. 4242/2014 αναφέρεται: «Οι μισθώσεις του ανωτέρω εδαφίου ισχύουν για τρία (3) έτη, ακόμη και αν έχουν συμφωνηθεί για βραχύτερο ή για αόριστο χρόνο, και μπορεί να λυθούν με νεότερη συμφωνία που αποδεικνύεται με έγγραφο βέβαιης χρονολογίας. Η καταγγελία γίνεται εγγράφως και τα έννομα αποτελέσματά της επέρχονται τρεις (3) μήνες από την κοινοποίησή της.

Δέχεται το Δικαστήριο ότι για την πρόωρη καταγγελία της εμπορικής μίσθωσης για την οποία ο νόμος έχει θεσπίσει και ειδικούς λόγους καταγγελίας για αμφότερα τα μέρη, το περιεχόμενο του σπουδαίου λόγου πρέπει να προσδιορίζεται στενά. Δηλαδή συντρέχει όταν, σύμφωνα με τις αρχές της καλής πίστης και των συναλλακτικών ηθών, η συνέχιση της διαρκούς αυτής ενοχικής σχέσης γίνεται υπέρμετρα δυσβάστακτη, είτε για τα δυο μέρη, είτε για το ένα μόνο από αυτά, όπως συμβαίνει, όταν τούτο οφείλεται σε ουσιώδη μεταβολή των προσωπικών ή περιουσιακών σχέσεων των μερών ή του ενός μέρους, ανεξαρτήτως της συνδρομής ή μη οποιασδήποτε υπαιτιότητας στην επέλευση της μεταβολής αυτής. Τα συγκροτούντα τον σπουδαίο λόγο περιστατικά πρέπει να αποτελούν περιεχόμενο της καταγγελίας. Αν οι επικαλούμενοι με την καταγγελία λόγοι δεν συντρέχουν, αυτή είναι άκυρη, μη επιφέρουσα την λύση της μίσθωσης. Η δε αξίωση του μισθωτή για απόδοση της εγγυοδοσίας, γίνεται ληξιπρόθεσμη, με την λήξη της μίσθωσης και επιστρέφεται, αν ο εκμισθωτής δεν έχει απαιτήσεις για μισθώματα ή αποζημίωση για ζημίες στο μίσθιο και εφόσον δεν έχει συμφωνηθεί διαφορετικά.  

Περαιτέρω, ο Άρειος Πάγος δέχθηκε ότι «για τη νομιμότητα και το ορισμένο της αγωγής απόδοσης εγγυοδοσίας, καταβληθείσης κατά την σύναψη σύμβασης μίσθωσης ακινήτου πρέπει, σύμφωνα με την διάταξη του άρθρου 216 του Κ.Πολ.Δικ., να αναφέρονται σ’ αυτήν τα εξής: η ειδικότερη συμφωνία ως προς την λειτουργία και την τύχη του ποσού που αποκαλείται ως «εγγύηση», αν δηλαδή δόθηκε για εξασφάλιση του μισθώματος ή για κάλυψη ζημίας από την μη εκπλήρωση της σύμβασης, είτε ως ποινική ρήτρα, είτε ως συμβατική εγγυοδοσία, ώστε με βάση τα συμφωνηθέντα να κριθεί το ληξιπρόθεσμο του εν λόγω αγωγικού κονδυλίου και β) η απαιτούμενη λήξη της ένδικης μίσθωσης, ώστε να υπάρχει νόμιμος λόγος απόδοσης της εγγύησης.».

Είναι λοιπόν πραγματικό ζήτημα, κατά τα ανωτέρω, τι συνιστά «νεότερη συμφωνία» μεταξύ των μερών, περί λύσης της μίσθωσης, και πώς αποδεικνύεται ότι έχει καταρτιστεί, ή εάν η καταγγελία εκ μέρους του μισθωτή χωρίς να προβάλλει αυτός σπουδαίο λόγο, τον καθιστά εν τέλει δικαιούχο της εγγύησης που είχε αρχικά δώσει.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Πρόστιμα σε 4 μεγάλες τράπεζες για ελλιπή ενημέρωση κατά την επεξεργασία δεδομένων μέσω καρτών

ΑΠΔΠΧ:

Με τέσσερις αποφάσεις της η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα προχώρησε στην επιβολή προστίμων για την επεξεργασία δεδομένων μέσω πιστωτικών/χρεωστικών καρτών από τις τράπεζες Εθνική, Πειραιώς, Alpha και Eurobank.

Όπως αναφέρεται στις υπ’ αριθμ. 53/2022, 54/2022, 55/2022, 56/2022 αποφάσεις της Αρχής, πρώτα εξετάστηκε,  κατόπιν καταγγελιών, εάν και κατά πόσο οι Τράπεζες συμμορφώθηκαν με τα διαλαμβανόμενα στην πρωθύστερη υπ’ αριθμ. 48/2018 Απόφαση της Αρχής. Οι σχετικές καταγγελίες αφορούσαν την υποχρεωτική αντικατάσταση χρεωστικών/πιστωτικών καρτών με νέες, οι οποίες είχαν ως προεπιλογή τη δυνατότητα ανέπαφων συναλλαγών.

Η Αρχή με την υπ΄ αριθμ. 48/2018 Απόφαση, αφού εξέτασε ζητήματα ασφάλειας της εν λόγω επεξεργασίας καθώς επίσης και τους σχετικούς κινδύνους, απηύθυνε σύσταση στις εν λόγω Τράπεζες, καθώς, όπως  προέκυψε, οι τράπεζες δεν παρείχαν σχετική ενημέρωση ότι στο chip των χρεωστικών/πιστωτικών καρτών τύπου Mastercard των πελατών της Τράπεζας, θα τηρούνται πληροφορίες για τις τελευταίες 10 συναλλαγές που έχει πραγματοποιήσει ο κάτοχός τους σε φυσικό κατάστημα, οι οποίες πληροφορίες μπορούν να αναγνωστούν «ανέπαφα». Αντί για ενημέρωση ξεκίνησαν διαδικασίες αντικατάστασης των εν λόγω καρτών.  

Η Αρχή με τις παρακάτω αποφάσεις της επέβαλε πρόστιμο 20.000 ευρώ σε κάθε μία από τις τράπεζες για παραβίαση του άρθρου 13 του Κανονισμού (ΕΕ) 2016/679 (ΓΚΠΔ):

Απόφαση 53/2022 – Επεξεργασία δεδομένων μέσω πιστωτικών/χρεωστικών καρτών από την Εθνική Τράπεζα

Απόφαση 54/2022 – Επεξεργασία δεδομένων μέσω πιστωτικών/χρεωστικών καρτών από την Τράπεζα Πειραιώς

Απόφαση 55/2022 – Επεξεργασία δεδομένων μέσω πιστωτικών/χρεωστικών καρτών από την Τράπεζα Eurobank

Απόφαση 56/2022 – Επεξεργασία δεδομένων μέσω πιστωτικών/χρεωστικών καρτών από την Τράπεζα Alphabank

Οι οφειλέτες των ανωτέρω πιστωτικών ιδρυμάτων μπορούν να αποκαταστήσουν την βλάβη τους από την επεξεργασία των προσωπικών τους δεδομένων χωρίς τη συναίνεσή τους με την κατάθεση αγωγών αποζημίωσης ενώπιον των δικαστηρίων της χώρας.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για ζητήματα αποζημίωσης λόγω παραβίασης προσωπικών δεδομένων στα τηλ: 2108811903, 6932455478.

πηγη: LAWSPOT

 

Αποζημίωση για αστυνομική βία

Εθνικά δικαστήρια και ΕΔΔΑ

Τη δικαίωσή του ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Δ.Δ.Α.) πέτυχε πολίτης που υπέστη εξευτελιστική μεταχείριση κατά την σύλληψή του από αστυνομικούς ύστερα από επεισόδια σε δημόσιο δρόμο του Βελγίου, λαμβάνοντας τελικά αποζημίωση από το βελγικό κράτος ποσού 16.000 ευρώ για την ηθική βλάβη και τα έξοδά του, που επιδικάστηκε από το ΕΔΔΑ κατόπιν προσφυγής του.

Συγκεκριμένα, ο προσφεύγων υποστήριξε ότι δέχθηκε αδικαιολόγητη αστυνομική βία από τα όργανα της τάξης, με προσβολές και άσκηση σωματικής βίας, όταν τον σταμάτησαν για έλεγχο στο δρόμο, αλλά και κατά σύλληψη και μεταφορά του στο αστυνομικό τμήμα. Δεν δικαιώθηκε από τα εθνικά δικαστήρια για την προσβολή του αυτή και γι’ αυτό άσκησε προσφυγή στο ΕΔΔΑ για την παραβίαση θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων του, λόγω της εξευτελιστικής μεταχείρισής του από τους αστυνομικούς. Στο στάδιο όμως πριν την εκδίκαση της υπόθεσης, επιτεύχθηκε σιωπηρός φιλικός διακανονισμός μεταξύ των μερών (κράτος- πολίτης/προσφεύγων) και το βελγικό κράτος υπέβαλε μονομερή δήλωση, με την οποία αναγνώριζε την παραβίαση των δικαιωμάτων του πολίτη κατά την σύλληψή του (αρ. 3 ΕΣΔΑ), δεσμευόμενο να καταβάλει ως ηθική αποζημίωση το ποσό των 15.000 ευρώ, χωρίς να χρειαστεί να εκδικασθεί η υπόθεση περαιτέρω.

Ωστόσο, η ταλαιπωρία του πολίτη δεν σταμάτησε εκεί, διότι, μολονότι είχε προηγηθεί η μονομερής δήλωση του βελγικού κράτους, εκείνος τελικά κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε εκ των υστέρων για αντίσταση κατά των αστυνομικών αρχών στα εθνικά δικαστήρια. Και τούτο διότι θεώρησαν ότι η δήλωση αυτή κάλυπτε μόνο τις προσβολές που ειπώθηκαν από τους αστυνομικούς κατά τη μεταφορά του στο αστυνομικό τμήμα μετά την σύλληψή του, κι ότι δεν έθετε υπό αμφισβήτηση την απόφαση της εισαγγελίας να παύσει την ποινική δίωξη κατά των αστυνομικών. Για το λόγο αυτό, ο θιγόμενος πολίτης άσκησε εκ νέου προσφυγή στο ΕΔΔΑ, ισχυριζόμενος ότι υπήρξε λανθασμένη ερμηνεία της μονομερούς δήλωσης από τα βελγικά δικαστήρια. 

Το ΕΔΔΑ, κατά την εξέταση της νέας προσφυγής, διαπίστωσε ότι τα εθνικά δικαστήρια καταδίκασαν τον προσφεύγοντα, δίνοντας αποφασιστική βαρύτητα στην ενοχοποιητική μαρτυρία των αστυνομικών που τον είχαν σταματήσει και ενεπλάκησαν μαζί του, αλλά και στις καταθέσεις των συναδέλφων τους αστυνομικών που ήταν παρόντες στο περιστατικό, ενώ απέδωσαν λιγότερη αποδεικτική αξία στις καταθέσεις των τεσσάρων μαρτύρων υπεράσπισης με το σκεπτικό ότι, ως πρόσωπα που γνώριζαν τον προσφεύγοντα, δεν είχαν παράσχει επαρκείς εγγυήσεις αξιοπιστίας!! Όμως, το ΕΔΔΑ έκρινε διαφορετικά, επισημαίνοντας ότι οι αστυνομικοί είχαν κατονομαστεί κατά την διαδικασία που το πρώτον είχε ξεκινήσει ο προσφεύγων για αστυνομική βία και η βελγική κυβέρνηση με τη δήλωσή του είχε αναγνωρίσει την παραβίαση του άρ. 3, χωρίς να μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενοι οι μάρτυρες αστυνομικοί να ήταν απρόθυμοι να καταθέσουν σε βάρος των συναδέλφων τους. Περαιτέρω, το ΕΔΔΑ υποστήριξε ότι οι όροι της μονομερούς δήλωσης δεν περιορίζονταν μόνο στη μεταφορά του προσφεύγοντος στο αστυνομικό τμήμα μετά τη σύλληψή του και ότι το βελγικό κράτος είχε ρητά αναγνωρίσει την παραβίαση του άρθρου 3 που απορρέει από τις συνθήκες υπό τις οποίες οι αρχές είχαν σταματήσει τον προσφεύγοντα και το είχε κάνει στο πλαίσιο προσφυγής του πολίτη ενώπιον του ΕΔΔΑ, όπου ο τελευταίος ισχυριζόταν ότι τα αστυνομικά όργανα ήταν υπερβολικά βίαια και φυλετικά προκατειλημμένα εναντίον του. Κατέληξε δε το ΕΔΔΑ ότι η δήλωση του κράτους για την αναγνώριση της παραβίασης των δικαιωμάτων του αρ. 3 ΕΣΔΑ, σε καμία περίπτωση δεν σήμαινε ότι ο προσφεύγων δεν ήταν ένοχος για αντίσταση στους αστυνομικούς, επέβαλε όμως στα εθνικά δικαστήρια το καθήκον να εξετάσουν τους ισχυρισμούς αντίστασης με τη μέγιστη προσοχή και να βεβαιωθούν ότι διατυπώθηκαν αυτοί οριστικά. 

Για την εν λόγω παραβίαση, τελικά το ΕΔΔΑ επιδίκασε στον προσφεύγοντα συνολικά 16.000 ευρώ για αποζημίωση λόγω ηθικής βλάβης και για έξοδα.

Πηγή: echrcaselaw.com, dikastiko.gr

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

 

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΜΕ ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΕΣ!

            Κατά κανόνα, βασική προϋπόθεση που θέτουν οι Τράπεζες και οι Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων για τη ρύθμιση των δανειακών προϊόντων τους, είναι η καταβολή ενός ποσού ως προκαταβολής, που είναι αρκετά μεγάλη ιδίως εάν έχει οριστεί πλειστηριασμός. Η δε ανάγκη των οφειλετών να ρυθμίσουν, ενόψει της πλέον έκδηλης διωκτικής διάθεσης των πιστωτών και του επικείμενου κινδύνου του πλειστηριασμού και της απώλειας του ακινήτου τους, είναι πολύ πιθανό να τους οδηγήσει, από υπερβάλλοντα ζήλο, σε βεβιασμένες κινήσεις που μπορεί να τους στοιχίσουν πολλά.

            Ας δούμε τους κινδύνους που μπορούν να ανακύψουν σε αυτές τις περιπτώσεις και τί πρέπει να προσέχουν οι Οφειλέτες σε αυτές τις περιπτώσεις:

            Σε πολλές περιπτώσεις, το ποσό της προκαταβολής ζητείται για την εξέταση και μόνον του αιτήματος ρύθμισης. Αυτό σημαίνει ότι ο οφειλέτης καλείται να καταβάλει το ποσό αυτό όχι στο πλαίσιο μίας συνολικής ρύθμισης των οφειλών του, αλλά για την έναρξη της διαδικασίας της διαπραγμάτευσης! Πλείστες είναι οι φορές που οφειλέτες ενώ κατέβαλαν το ποσό που τους ζητήθηκε, εν τέλει δεν κατάφεραν να ρυθμίσουν!

            Επίσης, πολλές φορές παρατηρείται το ποσό να μην χρεώνεται καν στο λογαριασμό εξυπηρέτησης της οφειλής, ώστε να την απομειώνει, αλλά να χρεώνεται είτε σε διαφορετικό λογαριασμό είτε και καθόλου! Το οποίο σημαίνει ότι η οφειλή αυτή καθαυτή συνεχίζει να διογκώνεται με τάχιστους ρυθμούς ενώ, όταν κι εφ’ όσον γίνει ο συμψηφισμός της προκαταβολής, το υπόλοιπο της οφειλής να παραμένει, συγκριτικά, υψηλό.

            Τέλος, έχουν σημειωθεί αρκετές περιπτώσεις που οι οφειλέτες, μολονότι συμφωνούν σε ένα συγκεκριμένο ποσό προκαταβολής, κατά το συμφωνημένο χρόνο καταβολής του προς τον πιστωτή τους, ενημερώνονται ότι το απαιτούμενο ποσό έχει αλλάξει και είναι σημαντικά υψηλότερο!

            Όλες αυτές οι αξιοσημείωτες, αλλά όχι ασυνήθιστες, δυστυχώς, περιπτώσεις, παρασταίνουν εξαιρετικά καταχρηστικές πρακτικές εκ μέρους των πιστωτών, οι οποίες επιδεινώνουν την ήδη δεινή θέση των οφειλετών, οι οποίοι καλούνται να εξεύρουν και πολύ συχνά να καταβάλουν ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό, δίχως εν τέλει ούτε η οφειλή τους να απομειώνεται ούτε ο επικείμενος κίνδυνος να αποτρέπεται!

            Τί πρέπει, επομένως, να προσέχουν οι οφειλέτες;

            Πρώτον, το ποσό της προκαταβολής είναι κατά κανόνα διαπραγματεύσιμο. Το άγχος, η πίεση και το στρες που ασκείται από τις Τράπεζες και τα Funds στους οφειλέτες, μέσω των απειλών για ενέργειες εκτέλεσης και απώλεια των ακινήτων τους δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι ίδιοι οι οφειλέτες δεν έχουν περιθώρια ελιγμού. Ο συνδυασμός δικαστικών κι εξωδικαστικών ενεργειών, ανάλογα με κάθε περίπτωση, μπορεί να δώσει στους οφειλέτες την διαπραγματευτική «αβάντα» που χρειάζονται για την διεκδίκηση ενός χαμηλότερου ποσού προκαταβολής. Η άκριτη αποδοχή κάθε απαίτησης των πιστωτών, ως προϊόν πανικού, είναι μεν κατανοητή, αλλά δεν αποτελεί μονόδρομο για τους οφειλέτες.

            Δεύτερον, η καταβολή του απαιτούμενου ποσού πρέπει πάντοτε να λαμβάνει χώρα μετά την λήψη από τον οφειλέτη των λεγόμενων «προσυμβατικών», ήτοι του προσχεδίου του συμβατικού κειμένου της ρύθμισης, όπου θα πρέπει ρητώς να αναφέρεται ότι το ποσό της προκαταβολής αφ’ ενός μειώνει ευθέως την οφειλή κι αφ’ ετέρου εντάσσεται στο πλαίσιο της ίδιας της ρύθμισης – ήτοι να έχει θετική γνώση ο οφειλέτης ότι η προκαταβολή δεν αποτελεί προστάδιο της ρύθμισης.

            Τρίτον, πριν την καταβολή, πρέπει να ελέγχονται γενικότερα οι συμβατικοί όροι της προτεινόμενης ρύθμισης, για τυχόν παγίδες ή ρήτρες που μπορεί να καταστήσουν τη ρύθμιση ασύμφορη, υπερβολικά δεσμευτική ή και αδύνατο να εξυπηρετηθεί, με αποτέλεσμα η προκαταβολή να αναλωθεί, κατόπιν, πολύ σύντομα, σε – συχνά μη σύννομες – τοκοφορίες και να «εξαϋλωθεί». Φυσικά, ο οφειλέτης είναι πολύ πιθανόν να μην έχει την γνώση ή την εμπειρία για να «διαβάσει» ένα συμβατικό κείμενο ρύθμισης, οπότε συστήνεται ανεπιφύλακτα να επικοινωνήσει σε κάθε περίπτωση με νομικό συμπαραστάτη με εξειδίκευση στο αντικείμενο.

            Ούτως ή άλλως, η διεξαγωγή της διαπραγμάτευσης μίας οφειλής ενεργείται εντελώς διαφορετικά μεταξύ ενός νομικού και του πιστωτή εν συγκρίσει με ενός ιδιώτη και του πιστωτή. Τουτέστιν, ανυπόστατες και κενές απειλές, υπερβολικές απαιτήσεις, αντισυμβατικές πρακτικές και λοιπές παρατηρούμενες – κι εντελώς καταχρηστικές – πρακτικές είναι δυνατόν να αποφεύγονται ή αποκρούονται ήδη εξ αρχής, μέσω μίας πιο ψύχραιμης προσέγγισης, η οποία βασίζεται τόσο σε γνώση όσο και σε εμπειρία.

            Επειδή ακριβώς για την επίτευξη μιας ρύθμισης η προκαταβολή είναι σήμερα ο κανόνας και ιδίως για στεγαστικά δάνεια, και πολύ συχνά πρόκειται για ποσά πολύ δύσκολο να εξευρεθούν – τα οποία αποτελούν και σημαντική οικονομική θυσία για τους οφειλέτες, η καταβολή τους στους πιστωτές θα πρέπει να γίνεται κατόπιν διαβούλευσης κι όχι ελαφρά τη καρδία. Δυστυχώς, τόσο οι Τράπεζες όσο και τα Funds λειτουργούν υπό όρους κερδοσκοπικούς και λίγο ενδιαφέρονται για τον άνθρωπο πίσω από την οφειλή, το οποίο σημαίνει ότι δεν θα διστάσουν να εκμαιεύσουν πολύ σημαντικά ποσά για μικρά ανταλλάγματα (ή και καθόλου), όσο κι αν πρόκειται να στοιχίσει αυτό στους οφειλέτες.

            Παρά ταύτα, οι δανειολήπτες πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν είναι μόνοι τους σε αυτό και δεν πρέπει να πανικοβάλλονται υπακούοντας σε κάθε επιταγή του πιστωτή τους· τουναντίον, σκόπιμο είναι, για να αποφεύγονται τέτοια φαινόμενα, να συμβουλεύονται εξειδικευμένους στο αντικείμενο νομικούς συμπαραστάτες, ικανούς να τους καθοδηγήσουν στις σωστές και ωφέλιμες ενέργειες.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο – διαμεσολαβητή για διάσωση περιουσίας και αποφυγή πλειστηριασμών στα τηλ: 2108811903, 6932455478.

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

ΕΔΔΑ προσφυγή για συνθήκες κράτησης

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ

            Το ζήτημα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχει απασχολήσει πολλάκις την ευρωπαϊκή δικαιοσύνη – ιδίως δε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Δ.Δ.Α.) αλλά και, κατά περίπτωση, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Δ.Ε.Ε.). Αποτελεί δε ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα που άπτεται ενός πανευρωπαϊκού φαινομένου που δεν αποτελεί έκπληξη ο όγκος (πλούτος) της νομολογίας του Ε.Δ.Δ.Α., που έχει εκδοθεί μόλις από την αρχή του έτους 2022, για πλειάδα χωρών του ευρωπαϊκού χώρου. Μάλιστα, το περιεχόμενο των αποφάσεων αποτελεί οδοδείκτη, με την έννοια ότι δύναται να αποτελέσει καταφύγιο για κρατούμενους στην Ελλάδα – που ας μην ξεχνάμε ότι πολλάκις έχει φερθεί  για το εν λόγω ζήτημα ενώπιον της Ευρωπαϊκής Δικαιοσύνης – και φυσικά την Ευρώπη εν γένει, αλλά και φόβητρο για τις χώρες του Ευρωπαϊκού Χώρου.

            Κατωτέρω αναφέρονται ενδεικτικά οι περιστάσεις που έφεραν ευρωπαϊκές χώρες ενώπιον του Ε.Δ.Δ.Α. και τις καταδίκασαν για παραβιάσεις της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.):

            Ως παραβίαση του άρθρου 3 της Ε.Σ.Δ.Α. που αφορά στην υποβολή σε βασανιστήρια ή σε εξευτελιστική ποινή ή μεταχείριση θεωρήθηκε:

            – Η έλλειψη κατάλληλης ιατρικής περίθαλψης για κρατούμενους με σοβαρές ιατρικές παθήσεις (BORODAY κλπ κατά Ουκρανίας), μεταξύ άλλων και για κρατούμενους με AIDS/HIV (KALMYKOV κατά Ρωσίας), για κρατούμενους με σοβαρή ασθένεια σε τελικό στάδιο (COSOVAN κατά Μολδαβίας).

            – Η άρνηση πραγματοποίηση χειρουργικής επέμβασης σε κρατούμενο με σοβαρή ιατρική πάθηση που εμπόδιζε την όρασή του (BAYLO κατά Ουκρανίας).

            – Η ανεπαρκής ιατρική περίθαλψη και η μη παροχή βοήθειας για την άσκηση του κρατουμένου σε εξωτερικό χώρο σε κρατούμενο με προβλήματα υγείας (SHIRKHANYAN κατά Αρμενίας). Παράλληλα, η μη παροχή προσφυγής ενώπιον των εθνικών αρχών για το ζήτημα αυτό κρίθηκε και ως παραβίαση του άρθρου 13 της Ε.Σ.Δ.Α. που αφορά στην παροχή πραγματικής προσφυγής.

.

            – Η κράτηση σε κοινό σωφρονιστικό κατάστημα ατόμου που πάσχει από διπολική διαταραχή, σε κακές συνθήκες και δίχως παροχή θεραπευτικής αρωγής (SY κατά Ιταλίας).

            – Η κράτηση σε υπερπλήρες κελί και η κράτηση σε ερειπωμένο και ανεπαρκώς φωτισμένο κελί (LUKOŠIN κατά Λιθουανίας).

            – Η επιβολή ισόβιας κάθειρξης δίχως την προοπτική αποφυλάκισης (BORODAY κλπ κατά Ουκρανίας).

            – Η μη λήψη υπόψιν του κινδύνου κακομεταχείρισης κατά την εξέταση της έκδοσης σε τρίτη χώρα – εν προκειμένω το Τατζικιστάν (S.A. κατά Ουκρανίας).

            – Οι ακατάλληλες συνθήκες υγιεινής της κράτησης (MOCANU κατά Ρουμανίας).

            Ως παραβίαση του άρθρου 5 της Ε.Σ.Δ.Α. που αφορά στο δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία και ασφάλεια, θεωρήθηκε:

            – Η παράνομη κράτηση που διατάχθηκε από Ανώτατο Δικαστήριο κατόπιν πρωτόδικης καταδίκης, καθώς και η έλλειψη διαθέσιμης αποζημίωσης για την ως άνω παραβίαση (SALMANOV κατά Σλοβακίας).

            – Η συνέχιση της κράτησης ατόμου που πάσχει από διπολική διαταραχή σε κοινό κατάστημα κράτησης παρά την ύπαρξη απόφασης εθνικού δικαστηρίου που προβλέπει τη μεταφορά του σε ειδικό ίδρυμα, λόγω έλλειψης διαθεσιμότητας (SΥ κατά Ιταλίας).

            – Η μη παροχή συναφών και επαρκών λόγων για την παράταση της κράτησης (SHIRKHANYAN κατά Αρμενίας).

            Ως παραβίαση του άρθρου 8 της Ε.Σ.Δ.Α. που αφορά στο σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, της κατοικίας και της αλληλογραφίας, θεωρήθηκε:

            – Η τακτική παρακολούθηση της αλληλογραφίας κρατουμένων με τη συνδρομή των εθνικών εισαγγελικών αρχών (VASILENSKO κατά Ουκρανίας). Σημειώνεται ότι η απουσία διαθέσιμου ενδίκου βοηθήματος όπου να μπορεί να προσφύγει ο κρατούμενος για την παραβίαση αυτή συνιστά παράλληλα παραβίαση του άρθρου 13 της Ε.Σ.Δ.Α. που αφορά την παροχή πραγματικής προσφυγής ενώπιον των εθνικών αρχών.

            – Η άρνηση σε κρατούμενο σύντομων συναντήσεων με τη σύζυγό του χωρίς γυάλινο διαχωριστικό (KALDA κατά Εσθονίας).

            – Η απαγόρευση μακροχρόνιων οικογενειακών υποσχέσεων στους προσωρινά κρατούμενους (VOOL και TOMIK κατά Εσθονίας). Η παρούσα απαγόρευση κρίθηκε και ως παραβίαση του άρθρου 14 της Ε.Σ.Δ.Α. που αφορά στην απαγόρευση των διακρίσεων.

            – Η αναφόρτωση της αλληλογραφίας των κρατουμένων σε εθνικό διακομιστή με αδιαφανή τρόπο λειτουργίας (NUH UZUN κλπ κατά Τουρκίας).

Ως παραβίαση του άρθρου 10 της Ε.Σ.Δ.Α. που αφορά στην ελευθερία έκφρασης θεωρήθηκε:

– Η επιβολή κυρώσεων σε κρατούμενους που διάβαζαν ποιήματα και τραγουδούσαν στη μνήμη πεσόντων συγκρατουμένων τους (MEHMET ÇIFTÇI ΚΑΙ SUAT İNCEDERE κατά Τουρκίας).

            Ως παραβίαση του άρθρου 34 της Ε.Σ.Δ.Α. που αφορά στους όρους της ατομικής προσφυγής, θεωρήθηκε:

            – Η άρνηση των εθνικών αρχών να επιτρέψουν την επικοινωνία του αιτούντος και των εκπροσώπων του ενώπιον του Δικαστηρίου (SHIRKHANYAN κατά Αρμενίας).

            – Η καθυστέρηση 35 ημερών στην εκτέλεση προσωρινού μέτρου που διατάχθηκε από το Δικαστήριο αναφορικά με τοποθέτηση διπολικού ασθενούς σε εξειδικευμένο κέντρο (SY κατά Ιταλίας).

            Η διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των κρατουμένων θα πρέπει να είναι θέσφατο στις ευνομούμενες κοινωνίες, δυστυχώς όμως πλείστες χώρες επιδεικνύουν από αδιαφορία μέχρι αναλγησία προς αυτή τη μερίδα των πολιτών τους. Η νομολογία του Ε.Δ.Δ.Α. παρά ταύτα δείχνει συστηματικά την ευαισθησία του απέναντι στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των κρατουμένων, δικαιώνοντας τα αιτήματά τους και προστατεύοντας τα ανθρώπινα δικαιώματά τους.

Πηγή Νομολογίας: Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου (CECL)

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

     

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Ακυρώσεις διαταγών πληρωμής και πλειστηριασμών

ΚΑΜΠΗ ΣΤΗ ΝΟΜΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΩΝ – ΠΟΛΥΤΙΜΟ ΟΠΛΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΦΕΙΛΕΤΕΣ που ασκούν ένδικα μέσα.

            Μέσα σε ανύποπτα μικρό χρονικό διάστημα, από τα τέλη Ιουλίου μέχρι κι εντός του μηνός Αυγούστου, εκδόθηκαν, σωρηδόν, τέσσερις εξαιρετικά σημαντικές αποφάσεις για τη λειτουργία και το καθεστώς αντιπροσώπευσης των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων εκ μέρους των αλλοδαπών funds στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, πρόκειται για την υπ’ αριθμ. 1858/2022 απόφαση και την υπ’ αριθμ. 3577/2022 απόφαση του Εφετείου της Αθήνας, την υπ’ αριθμ. 494/2022 απόφαση του Εφετείου της Θεσσαλονίκης και την υπ’ αριθμ. 467/2022 του Εφετείου του Πειραιά και, σύμφωνα με αυτές, οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων δεν δύνανται, βάσει νόμου, να διενεργούν πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης, αλλά και ούτε καν να εκδίδουν διαταγές πληρωμής!!!

            Ήδη τα τελευταία χρόνια, από τότε που εμπεδώθηκε ότι την ικανοποίηση των απαιτήσεων δεν θα αναλάμβαναν πλέον οι ίδιες οι Τράπεζες, αλλά οι εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων (DoValue, Intrum, Cepal, QQuant οι κυριότερες εξ αυτών), η νομική κοινότητα, εκ μέρους των οφειλετών, είχε ήδη προβάλει τις (νομικές) ενστάσεις της κατά της λειτουργίας των συγκεκριμένων εταιρειών. Παρά ταύτα, η έλλειψη ενός πλήρους θεσμικού πλαισίου που να ορίζει τη λειτουργία τους δημιουργούσε ένα άκρως εκμεταλλεύσιμο νομικό κενό, ενώ κάθε απόπειρα «πλήγματος» από πλευράς ερμηνείας του νόμου λογιζόταν ως νομικός ακροβατισμός και κατ’ αρχήν δεν καρποφορούσε.

            Παρά ταύτα, ήδη από το 2021, ο Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου κ. Γ. Αποστολάκης, με άρθρο του σε νομικό περιοδικό, εξέφρασε γνώμη που αντιτίθετο, από νομικής απόψεως, στη νόμιμη δικαστική παράσταση των εταιρειών διαχείρισης εκ μέρους των αλλοδαπών funds ενώπιον της Ελληνικής Δικαιοσύνης, ιδίως δε της διενέργειας ενεργειών αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος των οφειλετών. Στο ίδιο μήκος κύματος κυμάνθηκε και η υπ’ αριθμ. 909/2021 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία όμως δεν απέκτησε πρακτική διάσταση.

            Την πρακτική αυτή διάσταση προσέφεραν οι άνωθι εφετειακές αποφάσεις των μεγαλύτερων Εφετείων της Χώρας, το κύρος των οποίων είναι αδιαμφισβήτητο, οι οποίες, βασιζόμενες στο ισχύον νομικό πλαίσιο, όπως ισχύει με βάση τους Ν. 3156/2003 και Ν. 4354/2015, αναγνώρισαν ότι οι συμβάσεις διαχείρισης ως γίνονται μέχρι σήμερα δεν απονέμουν στις εταιρείες διαχείρισης το δικαίωμα να προβαίνουν σε πράξεις εκτέλεσης ή ακόμη και σε αίτηση έκδοσης διαταγών πληρωμής!!!

            Φυσικά, αυτό προσφέρει ένα εξαιρετικά σημαντικό όπλο των οφειλετών που βρίσκονται σε δικαστικούς αγώνες με εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων αλλοδαπών funds, αφού με την καινοφανή αυτή νομολογία, η οποία το πρώτον γεννήθηκε από τους ανώτατους δικαστικούς κύκλους της Χώρας, η ικανοποίηση των αλλοδαπών funds μέσω των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (με έκδοση Διαταγών Πληρωμής, κατασχέσεις και πλειστηριασμούς) τίθεται συνολικά εν αμφιβόλω!!! Η νομολογία δε αυτή είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εκτέλεσης!!!

            Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονιστεί ότι αυτό το κενό που δημιουργείται αναφορικά με την πρακτική δυνατότητα των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων να εισπράξουν τις απαιτήσεις τους στην παρούσα χρονική στιγμή δεν σημαίνει ότι κάθε απαίτηση που διαχειρίζεται εταιρεία διαχείρισης σήμερα θα παραμείνει ανείσπραχτη στο διηνεκές. Για το νομικό κενό που δημιουργείται θα υπάρξει μελλοντικά λύση είτε σε νομοθετικό είτε σε νομολογιακό επίπεδο.

            Παρά ταύτα, στο μεσοδιάστημα, εν μέσω του νομικού αναβρασμού που έχει δημιουργηθεί, υπάρχει διάχυτος πανικός στις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων, καθεστώς το οποίο είναι δυνατόν να προσφέρει ένα «πεδίον δόξης λαμπρόν» για μία νέα περίοδο όπου οι διωκτικές διαθέσεις των εταιρειών διαχείρισης θα περιοριστούν και θα δώσει χώρο σε προσφορότερες και πιο συμφέρουσες λύσεις διαπραγμάτευσης οφειλών και ρύθμισης και διευθέτησης οφειλών για τους δανειολήπτες – το οποίο αποτελεί μία ευκαιρία που οι οφειλέτες δεν πρέπει να αφήσουν αναξιοποίητη!

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο – διαμεσολαβητή για διάσωση περιουσίας και αποφυγή πλειστηριασμών στα τηλ: 2108811903, 6932455478.

 

ΠΡΟΣΤΙΜΟ – ΧΑΣΤΟΥΚΙ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK

ΓΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΑΤΙΚΩΝ ΟΡΩΝ

            Με ένα διοικητικό πρόστιμο – χαστούκι, ύψους εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ τιμώρησε η Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης κι Επενδύσεων την Τράπεζα Eurobank Α.Ε., λόγω εφαρμογής καταχρηστικού και παράνομου όρου σε Σύμβαση Στεγαστικού Δανείου.

            Συγκεκριμένα, ο περί ου ο λόγος παράνομος γενικός όρος συναλλαγών (Γ.Ο.Σ.) που τέθηκε σε συμβατικό κείμενο της Τραπέζης αφορά τον υπολογισμό των τόκων με βάση έτος 360 ημερών έναντι του ορθού που αποτελεί το έτος των 365 ημερών. Θα πρέπει εδώ να τονιστεί ότι ο επίμαχος Γ.Ο.Σ. ετίθετο κατά κανόνα μέχρι τουλάχιστον και το έτος 2008 στα συμβατικά κείμενα των περισσοτέρων τραπεζών, οπότε, κατόπιν της προηγούμενης υπ’ αριθμ. 430/2005 απόφασης του Αρείου Πάγου, εκδόθηκε η υπ’ αρίθμ. Ζ1-798/2008 Υπουργική Απόφαση, ακολούθως προς την οποία κατέστη ο όρος παράνομος και κατ’ αρχήν απαλείφθηκε από τα συμβατικά κείμενα κι αντικαταστάθηκε από τον ορθό υπολογισμό των 365 ημερών.

Άλλωστε, η σύγχρονη τεχνολογία στην οποία στηρίζεται η τήρηση των μηχανογραφικών βιβλίων των Τραπεζών δεν δικαιολογεί τον υπολογισμό με βάση έτος 360 ημερών, με αποτέλεσμα το μόνο αποτέλεσμα το αθέμιτο κέρδος της εκάστοτε Τραπέζης, που, μολονότι ανέρχεται στο φαινομενικά χαμηλό ποσοστό 1,3889% επί των τόκων, εάν υπολογιστεί η επιβάρυνση σε βάθος χρόνων του εκάστοτε δανειολήπτη, το ποσό αυτό καθίσταται σημαντική και σε καμία περίπτωση αμελητέα επιβάρυνση.

Ο όρος αυτός αποτελεί έναν από τους βασικούς λόγους Ανακοπής κατά Διαταγών Πληρωμής που αφορούν συμβάσεις που ανάγονται σε χρόνο κατά κύριο λόγο προ του 2008, αφού πράγματι προκύπτει αθέμιτο και καταχρηστικό κέρδος για την πιστώτρια σε βάρος του δανειολήπτη. Μάλιστα, τόσο η νομολογία, στο μεγαλύτερο μέρος της, όσο και η πολιτεία, έχουν αποφανθεί οριστικά ως προς το παράνομο του συγκεκριμένου όρου, χωρίς τούτο βέβαια να πτοεί τους πιστωτές (Τράπεζες και Εταιρείες Διαχείρισης Απαιτήσεων) να απαιτούν κι αξιώνουν ποσά από τους οφειλέτες επιβαρυμένα με τον εν θέματι όρο.

Ως εκ τούτου, αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα εκ μέρους της πολιτείας να προβεί στη συγκεκριμένη ενέργεια, καθώς, μολονότι, ομολογουμένως, το ποσό που επιβλήθηκε για έναν συστημικό πιστωτή όπως η εν λόγω Τράπεζα δεν αποτελεί σημαντική βλάβη, παρά ταύτα δεν παύει να είναι ένα αξιοσέβαστο ποσό, και, πολύ περισσότερο, αποτελεί ένα επιπλέον εργαλείο στο χέρι του οφειλέτη που θα βρεθεί απέναντι σε πιστωτή που θα αξιώνει απαίτηση από δάνειο που έχει χορηγήσει βεβαρυμμένη με τον συγκεκριμένο παράνομο όρο.

Πρέπει, στο σημείο αυτό βέβαια να τονιστεί, προς αποφυγή παρανοήσεων, ότι το ποσό των εκατόν πενήντα χιλιάδων (150.000) ευρώ δεν αποτελεί αποζημίωση κάποιου οφειλέτη από την εν λόγω Τράπεζα, αλλά επιβολή διοικητικού προστίμου από τη Γενική Γραμματεία Εμπορίου και Προστασίας Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης κι Επενδύσεων την Τράπεζα Eurobank Α.Ε., λόγω εφαρμογής καταχρηστικού και παράνομου όρου σε Σύμβαση Δανείου. Ούτε φυσικά προβλέπεται η επιβολή του συγκεκριμένου προστίμου για κάθε μεμονωμένη περίπτωση σύμβασης δανείου που προβλέφθηκε ο συγκεκριμένος όρος.

Παρά ταύτα, η Πολιτεία, με την συγκεκριμένη επιλογή της, ισχυροποιεί τους ισχυρισμούς των απανταχού καταναλωτών περί της δικαστικής αμφισβήτησης του όρου αυτού, κατά κόρον σε επίπεδο Ανακοπής κατά Διαταγής Πληρωμής, και για τον λόγο ακριβώς αυτό δεν πρέπει, από νομικής άποψης, να παροράται η σημασία της είδησης αυτής.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο – διαμεσολαβητή για αποφυγή πλειστηριασμών, διάσωση περιουσιών, εξειδικευμένη νομική καθοδήγηση και διαμεσολάβηση στα τηλ: 2108811903, 6932455478.

 

Καταδίκη σε αποζημίωση λόγω εμβολιασμού

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΥΠΟΧΡΕΟΥΤΑΙ ΣΕ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ ΛΟΓΩ ΘΑΝΑΤΟΥ ΑΝΗΛΙΚΟΥ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΟΥ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ

            Με την εξαιρετικά σημαντική υπ’ αριθμ. 1390/2022 απόφασή του, το Τριμελές Διοικ. Εφετείο Αθηνών αναγνώρισε την υποχρέωση του Ελληνικού Δημοσίου να αποζημιώσει ιδιώτη λόγω θανάτου του ανηλίκου τέκνου της στο πλαίσιο του προγράμματος υποχρεωτικού εμβολιασμού των ανηλίκων.

            Ειδικότερα, όπως διαπίστωσε το Τριμελές Διοικ. Εφετείο Αθηνών, το οποίο επιλήφθηκε μίας πραγματικά δύσκολης – κι ομολογουμένως τραγικής – υπόθεσης, από τη μία πλευρά, ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των ανηλίκων είναι θεμιτός, καθώς ακολουθεί τα τρέχοντα επιστημονικά δεδομένα και αποσκοπεί στο Δημόσιο Συμφέρον, και συγκεκριμένα στην προστασία της Δημόσιας Υγείας, που συνίσταται στην αποφυγή της διασποράς των ασθενειών από τις οποίες προστατεύουν τα εμβόλια (εν προκειμένω της ιλαράς). Κατά τούτο, αποτελεί θεμιτό περιορισμό του ατομικού δικαιώματος στην υγεία και δεν αντίκειται στο άρθρο 5 του Συντάγματος περί ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας των πολιτών.

            Εν προκειμένω, στην επίμαχη περίπτωση, όμως, στο πλαίσιο του υποχρεωτικού εμβολιασμού ανηλίκου με τη δεύτερη δόση του εμβολίου κατά της ιλαράς, το ανήλικο ήλθε σε επαφή με τη νόσο και εμφάνισε σοβαρές επιπλοκές εξαιρετικής σπανιότητας, με αποτέλεσμα να αποβιώσει (αντί της ολοκλήρωσης της ανοσοποίησης του ανηλίκου).

            Τούτο, όπως έκρινε το Δικαστήριο, υπερβαίνει τη θυσία και την υποχρέωση συνεισφοράς στα δημόσια βάρη κατ’ άρθρ. 4 παρ. 5 του Συντάγματος, την οποία οφείλουν να υφίστανται οι πολίτες στο πλαίσιο της διασφάλισης του Δημοσίου Συμφέροντος και συγκεκριμένα της Δημόσιας Υγείας, καθώς η βλάβη που επήλθε στην υγεία της ανήλικης κρίθηκε υπέρμετρη κι είχε μη αναστρέψιμο χαρακτήρα.

            Επομένως, το Ελληνικό Δημόσιο, έκρινε το Δικαστήριο, ενέχεται σε αποζημίωση, για την αποκατάσταση της ισότητας στα δημόσια βάρη, η οποία εν προκειμένω διαταράχθηκε από την υπέρμετρη βλάβη που υπέστη η υγεία της ανήλικης, το ύψος δε της χρηματικής ικανοποίησης της ηθικής βλάβης προσδιορίστηκε στο ποσό των διακοσίων χιλιάδων (200.000) ευρώ.

            Με τη συγκεκριμένη απόφαση αναθερμαίνεται η συζήτηση για τα όρια μεταξύ της διασφάλισης του Δημοσίου Συμφέροντος από το Ελληνικό Δημόσιο και της θυσίας την οποία καλούνται να υποστούν, κατά περίπτωση, οι πολίτες, στο πλαίσιο αυτό – σε μία περίοδο δε που το ζήτημα παραμένει σε μεγάλο βαθμό στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος της κοινής γνώμης. Μολονότι η συγκεκριμένη περίπτωση ανήκει στα όρια της στατιστικής απιθανότητας, γεγονός που την καθιστά τόσο περισσότερο τραγική, δεικνύει και αποδεικνύει ότι όσο θεμιτή κι αν είναι η προσπάθεια του Δημοσίου να διασφαλίσει τη Δημόσια Υγεία, τούτο δεν μπορεί να γίνεται σε βάρος της υγείας των πολιτών του κι, εάν η ζημία που οι τελευταίοι υφίστανται έχει μεγάλη βαρύτητα, το Ελληνικό Δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο για αποζημιώσεις κι ιατρικά σφάλματα στα τηλ: 2108811903, 6932455478.

Αποζημίωση, Ελληνικό Δημόσιο, δημόσιο συμφέρον, δημόσια υγεία, εμβόλια, υποχρεωτικός εμβολιασμός, εμβόλιο, covid, covid 19, κορωνοϊός, κορωναϊός, χρηματική, ικανοποίηση, αποζημιωση, ζημιά, βάρη, ζημία, ελεύθερη, ανάπτυξη, προσωπικότητας, θυσία, asfalistika metra, efesh, εφεση, Ειρηνοδικείο, Πρωτοδικείο, συμβολαιογράφος, dikhgoro, dikigoros, δικηγόρο, δικηγορικα, γραφεία, δικηγόρος, δικηγόροι, Αθήνα,  Yperxreomena noikokyria, νοικοκυρια, νοικοκυριά, υπερχρεωμένα νοικοκυριά, δάνεια, κατσέλη, νόμος κατσέλη, Νέος Νόμος Κατσέλη, Neos Nomos Katseli, εξωδικαστικός συμβιβασμός με τράπεζες, υπερχρεωμένα νοικοκυριά, νόμος Κατσέλη, δικηγόρος για υπερχρεωμένα νοικοκυριά, έφεση, ενστάσεις τραπεζών, μη εξυπηρετούμενα δάνεια, ρύθμιση, στεγαστικά δάνεια, καταναλωτικά δάνεια, αγροτικά δάνεια, κόκκινα δάνεια επιχειρήσεων, κόκκινα δάνεια και εισπρακτικές εταιρείες, διαπιστευμένοι διαμεσολαβητές για κόκκινα δάνεια, εγγυητές σε μη εξυπηρετούμενο δάνειο, διαταγές πληρωμής από τράπεζα σε ιδιώτη, επίδοση, παραγραφή, κατάσχεση, συστημικές τράπεζες, πλειστηριασμοί ακινήτων από τράπεζα, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, διαδικασία, ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, πλειστηριασμοί από εφορία,

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,