RSS

Πνευματικά δικαιώματα

27 Οκτ.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ & ΚΑΤΟΧΥΡΩΣΗ ΤΗΣ

          Η «πνευματική ιδιοκτησία» περιλαμβάνει τα αποκλειστικά και απόλυτα δικαιώματα που απολαμβάνει ο πνευματικός δημιουργός κάθε πρωτότυπου έργου λόγου, τέχνης ή επιστήμης επί του έργου του, τα δε δικαιώματα αυτά συνίστανται α) στο περιουσιακό δικαίωμα της εκμετάλλευσης και β) στο ηθικό δικαίωμα της προστασίας του προσωπικού δεσμού του δημιουργού με το έργο του.

          Ακόμη, δικαιώματα επί των έργων των δημιουργών διαθέτουν και οι ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες των δημιουργημάτων, οι οποίοι στο πλαίσιο του νόμου, χρήζουν προστασίας ως δικαιούχοι των συγγενικών δικαιωμάτων που αφορούν στην εκτέλεση που εκείνοι πραγματοποιούν.

          Ως «έργο» νοείται κάθε πρωτότυπο πνευματικό δημιούργημα λόγου, τέχνης ή επιστήμης, που εκφράζεται με οποιαδήποτε μορφή, ιδίως τα γραπτά ή προφορικά κείμενα, οι μουσικές συνθέσεις, με κείμενο ή χωρίς, τα θεατρικά έργα, με μουσική ή χωρίς, οι χορογραφίες και οι παντομίμες, τα οπτικοακουστικά έργα, τα έργα των εικαστικών τεχνών, στα οποία περιλαμβάνονται τα σχέδια, τα έργα ζωγραφικής και γλυπτικής, τα χαρακτικά έργα και οι λιθογραφίες, τα αρχιτεκτονικά έργα, οι φωτογραφίες, τα έργα των εφαρμοσμένων τεχνών, οι εικονογραφήσεις, οι χάρτες, τα τρισδιάστατα έργα που αναφέρονται στη γεωγραφία, την τοπογραφία, την αρχιτεκτονική ή την επιστήμη. Νοούνται επίσης ως έργα οι μεταφράσεις, οι διασκευές, οι προσαρμογές και οι άλλες μετατροπές έργων ή εκφράσεων της λαϊκής παράδοσης, καθώς και οι συλλογές έργων ή συλλογές εκφράσεων της λαϊκής παράδοσης ή απλών γεγονότων και στοιχείων, όπως οι εγκυκλοπαίδειες, και οι ανθολογίες (και οι βάσεις δεδομένων), εφόσον η επιλογή ή η διευθέτηση του περιεχομένου τους είναι πρωτότυπη. Η προστασία των έργων της παρούσας παραγράφου γίνεται με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων στα προϋπάρχοντα έργα, που χρησιμοποιήθηκαν ως αντικείμενο των μετατροπών ή των συλλογών.

          Όπως ορίζει το άρ. 1 ν. 2121/1993, ο πνευματικός δημιουργός με τη δημιουργία του έργου του, οποιαδήποτε μορφή κι αν έχει αυτό, αποκτά επί του έργου πνευματική ιδιοκτησία, αυτομάτως και χωρίς να απαιτείται να τηρηθεί κάποια τυπική διαδικασία ή σύμπραξη κάποιας κρατικής ή μη υπηρεσίας για την αναγνώριση των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

          Όσον αφορά στο περιουσιακό δικαίωμα αυτό συνίσταται στην εξουσία που παρέχεται στο δημιουργό να εκμεταλλεύεται ο ίδιος το έργο του, αλλά και να επιτρέπει (ή να απαγορεύει) σε τρίτους την εκμετάλλευσή του (λ.χ. με εγγραφή, αναπαραγωγή, μετάφραση, διασκευή, προσαρμογή κλπ.) εξαρτώντας από την εκμετάλλευση αυτή οικονομική ανταμοιβή.

          Το ηθικό δικαίωμα αφορά στην εξουσία που έχει ο δημιουργός να δημοσιεύσει (εφόσον το επιθυμεί και με τον τρόπο που επιθυμεί) το έργο του και να αναγνωρίζεται η πατρότητά του επ’ αυτού, προστατεύοντας παράλληλα το έργο από ενέργειες που θα προσέβαλαν τον δημιουργό ή θα παραμόρφωναν/ τροποποιούσαν το έργο.

          Όπως προαναφέρθηκε ο ν. 2121/1993 περί «Πνευματικής Ιδιοκτησίας», ως τροποποιηθείς ισχύει μέχρι σήμερα, τα δικαιώματα που απορρέουν από το δίκαιο της πνευματικής ιδιοκτησίας και απολαμβάνει ο δημιουργός υφίστανται από την στιγμή που δημιουργείται το πρωτότυπο έργο και λαμβάνει συγκεκριμένη μορφή, χωρίς καμία άλλη διατύπωση. Ωστόσο, ο δημιουργός υιοθετώντας ορισμένες πρακτικές, μπορεί να «κατοχυρώσει» την πρωτοτυπία του έργου του με το να αποκτήσει η δημιουργία του βέβαιη χρονολογία, με σκοπό να εξασφαλίσει ότι σε περίπτωση αμφισβήτησης της πατρότητας του έργου, θα μπορέσει να αποδείξει ενώπιον των δικαστηρίων που θα επιληφθούν για την επίλυση της διαφοράς ότι εκείνος σε συγκεκριμένη χρονική στιγμή είχε δημιουργήσει το συγκεκριμένο έργο υπό την συγκεκριμένη μορφή.

Ειδικότερα, αρκετά διαδεδομένη πρακτική αποτελεί η κατάθεση του συγκεκριμένου έργου με αντίστοιχη περιγραφή του ενώπιον συμβολαιογράφου, ο οποίος θα δώσει βέβαιη χρονολογία και θα καταγράψει τον δημιουργό του. Εναλλακτικά, μπορεί να γίνει ηλεκτρονική χρονοσήμανση του έργου, διαμέσου της ηλεκτρονικής υπηρεσίας timestamp.gr του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας, η οποία ταυτοποιεί μοναδικά ένα έργο -σε ψηφιακή ή ψηφιοποιημένη μορφή- και καταγράφει την ακριβή ημερομηνία και ώρα υποβολής του έργου στην υπηρεσία. Επίσης, πολύ συχνά ακολουθείται η πρακτική της αποστολής συστημένης επιστολής που αποστέλλει ο ίδιος ο δημιουργός είτε στον εαυτό του είτε σε τρίτο πρόσωπο, με αναλυτική περιγραφή του έργου του, ώστε με την σφραγίδα του ταχυδρομείου και την ημερομηνία που αναγράφεται στην απόδειξη αποστολής να αποκρυσταλλώνεται η χρονική ύπαρξη της δημιουργίας σε δεδομένη χρονική στιγμή. Συνιστάται η επιστολή να παραμένει κλειστή και μόνον αν προκύψει ένδικη διαφορά, να προσκομισθεί ως αποδεικτικό μέσο στο δικαστήριο, όπου θα ανοιχθεί από το δικαστή και θα βεβαιωθεί το περιεχόμενό της.

Οποιαδήποτε από τις ανωτέρω πρακτικές κι αν ακολουθηθεί, δεν συνιστά διατύπωση ή προϋπόθεση απόκτησης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, αφού ως προαναφέρθηκε αυτά αποκτώνται αυτομάτως με την δημιουργία του πρωτότυπου έργου, αλλά αποτελούν αποδεικτικά μέσα που θα αξιοποιηθούν από τον δημιουργό ενώπιον των Δικαστηρίων σε κάθε περίπτωση προσβολής ή επαπειλούμενης προσβολής της πνευματικής ιδιοκτησίας ή του συγγενικού δικαιώματος, κι ο δημιουργός ή ο δικαιούχος μπορεί να αξιώσει την αναγνώριση του δικαιώματός του, την άρση της προσβολής και την παράλειψή της στο μέλλον καθώς βέβαια και να διεκδικήσει και αποζημίωση για την ικανοποίηση της ηθικής βλάβης (άρ. 65 ν. 2121/1993).

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού σχετικά με θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

 

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: