RSS

Ενόψει πλειστηριασμών

18 Μαρ.

Κανείς_Δεν_Είναι_Ασφαλής

            Από την οικονομική κρίση του 2008 κι εντεύθεν, που έπληξε ολόκληρο τον κόσμο, και απότοκα της οποίας βιώνουμε μέχρι και σήμερα, παρατηρήθηκε η αλματώδης αύξηση, στην πορεία των ετών, του ιδιωτικού χρέους, κάτι που έγινε αισθητό όχι μόνο στην Ελλάδα. Τα επόμενα χρόνια απέδειξαν ότι το πρόβλημα των λεγόμενων «κόκκινων» δανείων δεν κάμφθηκε, αντίθετα βάθυνε, αφού αντίστοιχα δεν σημειώθηκε οικονομική επανάκαμψη ικανή να αναχαιτίσει την ιδιωτική οφειλή. Με απλά λόγια, ο οικονομικός προϋπολογισμός των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων κατά κανόνα δεν έφτασε ποτέ στα προ-κρίσης επίπεδα, με τα οποία λήφθηκε κατά κανόνα ο δανεισμός, και οι δυσκολίες στην ανταπόκριση στις αποπληρωμές δεν άρθηκαν.

            Τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, λήφθηκαν σειρά αποφάσεων και πολιτικών και νομοθετικών πρωτοβουλιών για τη διαχείριση της κατάστασης αυτής. Στη Χώρα μας είναι γνωστές οι σχετικές – αν και σήμερα – παρωχημένες πρωτοβουλίες, όπως ο Ν. 3869/2010 (γνωστός κι ως Νόμος Κατσέλη) και οι Εξωδικαστικές Πλατφόρμες Ρύθμισης, που υπόσχονταν ρυθμίσεις για τους οφειλέτες και διαχείριση των κόκκινων δανείων. Σταδιακά, όμως, η πλάστιγγα άρχισε να γέρνει από την πλευρά των οφειλετών, που ρύθμιζαν, ενίοτε «κουρεύοντας», την οφειλή τους, προς την πλευρά των Τραπεζών που διαπίστωσαν ότι η λύση των ρυθμίσεων δεν ήταν βιώσιμη για αυτές, αφού έχαναν μεγάλο μέρος από τα αναμενόμενα κέρδη τους και υφίσταντο σημαντική ζημία. Το εάν η ζημία αυτή ισοσκελίστηκε από τις διαρκείς ανακεφαλοποιήσεις των Τραπεζών ερίζεται, αλλά είναι δυστυχώς «αλλουνού παπά ευαγγέλιο».

            Κάπως έτσι, το 2018, εκδόθηκε η από 31.10.2018 και υπ’ αριθμ. EBA/GL/2018/06 Τελική Έκθεση για τις Κατευθυντήριες Γραμμές Σχετικά με τη Διαχείριση μη Εξυπηρετούμενων Ανοιγμάτων και Υπό Ρύθμιση Ανοιγμάτων της Ευρωπαϊκής Τραπεζικής Αρχής, με την οποία εισήχθη στο λεξιλόγιό μας η έννοια των «μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων» αντί των «μη εξυπηρετούμενων δανείων», για να περιλαμβάνει ευρύτερες έννοιες από το δανειακό προϊόν. Κάτι που ίσως πέρασε απαρατήρητο, πλην μεγάλης σημασίας για τους οφειλέτες, ήταν ότι με την έκθεση αυτή άλλαξε ο τρόπος προσέγγισης της «μη εξυπηρέτησης», δηλαδή του «κοκκινίσματος», ώστε, τα πιστωτικά ιδρύματα (τράπεζες και funds) να μπορούν να «κοκκινίζουν» οφειλές όχι μόνο λόγω καθυστέρησης – το κλασικό 90ήμερο –  αλλά και στη βάση άλλων, πιο ποιοτικών χαρακτηριστικών, βάσει συγκεκριμένων δεικτών (ύψος ποσού, ρυθμιστικό υπόβαθρο, κίνδυνος από τη μη εξυπηρέτηση κλπ).

            Σημειωτέον ότι είχε ήδη εκδοθεί ο υπ’ αριθμ. ΕΕ/2018/171 κατ’ εξουσιοδότηση Κανονισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, για τη συμπλήρωση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 575/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά ρυθμιστικά τεχνικά πρότυπα για το όριο σημαντικότητας για καθυστερημένες πιστωτικές υποχρεώσεις, όπου, για όλα τα ανοίγματα τέθηκε ένα «όριο σημαντικότητας», μία μαθηματική συνιστώσα που λαμβάνει υπόψη το βαθμό επικινδυνότητας μη εξυπηρέτησης ως ποιοτικό χαρακτηριστικό, και έθεσε ένα κατώφλι η αθέτηση του οποίου για 90 ημέρες από τον οφειλέτη σήμανε το «κοκκίνισμα» του δανείου. Δηλαδή, ενώ οι 90 ημέρες (ή και κατά περίπτωση 180 ημέρες) διατηρούνται ως χρονικό όριο, άλλαξε το τί αθετείται από τον οφειλέτη σε αυτές τις 90 ημέρες και οδηγεί στο κοκκίνισμα. Π.χ., σε περίπτωση ρύθμισης δανείου και καταβολής μειωμένης δόσης, θα είναι δυνατή η σχεδόν αυτόματη τροπή του δανείου σε «κόκκινο» μετά την εκπνοή της ρύθμισης, χωρίς να έχουν παρέλθει οι 90 ημέρες, εάν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του δανείου, όπως τα κρίνουν οι ίδιοι οι πιστωτές, παρέχουν τους πιο πάνω «ενδείκτες». Το οποίο σημαίνει ότι θα είναι μονόδρομος μία νέα ρύθμιση, όπως προτείνεται από τον πιστωτή, με πιθανότατα εξαιρετικά επιβαρυντικούς όρους, αν θέλει ο οφειλέτης να αποφύγει την πλέον δικαστική οδό και τον πλειστηριασμό.

            Αυτές οι ουσιώδεις αλλαγές υιοθετήθηκαν στην Ελλάδα δυνάμει της ΠΕΕ 175/2/29.7.2020 της Τράπεζας της Ελλάδος, ώστε αυτή η ριζική αναμόρφωση του τι σημαίνει «κοκκίνισμα» να ισχύει ως πολιτική και στη Χώρα μας. Η πρακτική εφαρμογή της πολιτικής αυτής ισχύει ανεπίσημα από την αρχή του Φεβρουαρίου, η όποια καθυστέρηση δε αφορά ενδεχομένως τις «επιπλοκές» της πανδημίας στον παγκόσμιο, ευρωπαϊκό κι ελλαδικό χρηματοπιστωτικό τομέα. Είναι όμως γεγονός ότι ήδη από τον Φεβρουάριο το «κοκκίνισμα» των δανείων εξετάζεται υπό διαφορετικό πρίσμα και η αντιμετώπιση των οφειλετών από τους πιστωτές τους αντίστοιχα διαφοροποιείται. Κι αν αυτό έρχεται στην επιφάνεια με τόση καθυστέρηση είναι ακριβώς γιατί αυτό το μέτρο έρχεται σε πρακτική εφαρμογή δειλά – δειλά, κατά περίπτωση και με το φόβο της ενδεχόμενης «λαϊκής οργής» λόγω ακριβώς της πανδημίας. Το σημαντικό είναι όμως ότι ξεκίνησε ήδη να εφαρμόζεται, και θα το δούμε να παίζει μείζονα ρόλο στους επόμενους μήνες.

            Τί σημαίνουν όλα αυτά για τους δανειολήπτες; Τα πράγματα είναι δυστυχώς, πάρα πολύ απλά. Με την νέα προσέγγιση στο τι εστί «κόκκινο δάνειο», η επιθετική αντιμετώπιση, η καταγγελία και η επιδίωξη ικανοποίησης μέσω πλειστηριασμών στο εγγύς μέλλον θα ενταθούν ως πρακτικές από τις Τράπεζες. Ο Πτωχευτικός Κώδικας θα δώσει τα εργαλεία για την ικανοποίηση αυτή, οι παραπάνω «κατευθυντήριες γραμμές» δίνουν την αφορμή. Το δικηγορικό μας γραφείο έχει κρούσει ήδη τον κώδωνα του κινδύνου· η πανδημία, ως κακόν, είναι αμιγής καλού από την άποψη ότι παρέχει μία τελευταία ευκαιρία για ρυθμίσεις στους οφειλέτες με τους πιστωτές τους. Το μέλλον διαγράφεται δυστυχώς δυσοίωνο, αφού η πλάστιγγα έχει αναντίρρητα γείρει πλέον υπέρ των πιστωτών. Είναι δύσκολο να υποθέσει κανείς πως θα διαμορφωθούν οι σχέσεις πιστωτών και οφειλετών στους προσεχείς μήνες, αλλά η σταδιακή αφύπνιση των τραπεζών και των funds και η αύξηση της επιθετικότητάς τους προοινωνίζει ένα καθεστώς όπου και νομοθετικά και πρακτικά θα είναι, για να το πούμε απλά, όλα τα «ατού» υπέρ των πιστωτών και οι οφειλέτες θα έχουν χάσει εν τοις πράγμασι όλες τις διαπραγματευτικές τους «αβάντες». Για αυτό, επαναλαμβάνουμε, ότι είναι σήμερα η καταλληλότερη ώρα για ρυθμίσεις των δανείων, όσο ακόμη οι οφειλέτες έχουν διαπραγματευτική δύναμη κι όσο οι πιστωτές δεν πριμοδοτούνται από ένα εξαιρετικά προκατειλημμένο υπέρ τους νομοθετικό καθεστώς.

Το γραφείο μας με πολυετή εμπειρία σε τραπεζικά ζητήματα εν γένει είναι σε θέση να βρει την καλύτερη λύση και να σας καθοδηγήσει στην προσπάθεια εξωδικαστικής ρύθμισης των οφειλών σας είτε μέσω διαπραγμάτευσης είτε μέσω Διαμεσολάβησης για διάσωση περιουσίας κι αποφυγή πλειστηριασμών.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο – διαμεσολαβητή στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

 

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: