RSS

Η έννοια των «τρίτων» στη δυσφήμηση.

11 Μαρ.

Όταν ένα αληθινό γεγονός (ή ψευδές) διαδίδεται σε τρίτα πρόσωπα

Στο άρθρο 362ΠΚ, που αφορά στη δυσφήμηση, ορίζεται ότι: «Όποιος με οποιονδήποτε τρόπο ενώπιον τρίτου ισχυρίζεται ή διαδίδει για κάποιον άλλον γεγονός που μπορεί να βλάψει την τιμή ή την υπόληψή του τιμωρείται με φυλάκιση έως ένα έτος ή χρηματική ποινή. Αν η πράξη τελέστηκε δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω διαδικτύου, επιβάλλεται φυλάκιση έως τρία έτη ή χρηματική ποινή», ενώ σύμφωνα με το άρθρο 363ΠΚ, που αφορά στη συκοφαντική δυσφήμηση ορίζεται ότι: «Αν στην περίπτωση του προηγούμενου άρθρου, το γεγονός είναι ψευδές και ο υπαίτιος γνώριζε ότι αυτό είναι ψευδές τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών μηνών και χρηματική ποινή και αν τελεί την πράξη δημόσια με οποιονδήποτε τρόπο ή μέσω του διαδικτύου, με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών και χρηματική ποινή.»

Εδώ και χρόνια η νομολογία ήταν ιδιαιτέρως διχασμένη για το αν και κατά πόσον εμπίπτουν στην έννοια του «τρίτου», αναφορικά με τις ανωτέρω διατάξεις, και οι δικαστές, οι εισαγγελείς και οι γραμματείς δικαστηρίων και εισαγγελιών, εκδίδοντας αντικρουόμενες μεταξύ τους αποφάσεις, ακόμη και τα διαφορετικά τμήματα του Αρείου Πάγου.

Το θέμα ήρθε στην Ποινική Ολομέλεια, η οποία σύμφωνα με απόφασή της (ΟλΑΠ Ποιν. 3/2021), έκρινε ότι «Στην έννοια του «τρίτου», κατά τις ανωτέρω διατάξεις, εφόσον δεν θεσπίζεται με αυτές οποιαδήποτε διάκριση, περιλαμβάνεται οποιοδήποτε, πλην του δυσφημουμένου, φυσικό πρόσωπο ή αρχή, επομένως και τα πρόσωπα, τα οποία έλαβαν γνώση του δυσφημιστικού ισχυρισμού ή της διάδοσης με οποιονδήποτε τρόπο, έστω και κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, όπως οι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι υπάλληλοι του δικαστηρίου, οι δικηγόροι, οι δικαστικοί επιμελητές, τα μέλη πειθαρχικών συμβουλίων, επιτροπών, ανεξάρτητων αρχών κ.λ.π., αρκεί το γεγονός να είναι επιλήψιμο γι’ αυτόν, στον οποίο αποδίδεται».

Συνεχίζοντας η απόφαση της Ολομέλειας αναφέρει: «Μόνο το γεγονός ότι τα δικαστικά πρόσωπα, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, έχουν αυστηρά προκαθορισμένους ρόλους, δεν εκφράζουν την προσωπική τους άποψη, δεν δικαιούνται να προβαίνουν σε σχολιασμό όσων εκτίθενται στο πλαίσιο της οικείας διαδικασίας και εκφέρουν την κρίση τους εντός του πλαισίου των καθηκόντων τους, αποκλειστικά, προς διευθέτηση της εννόμου σχέσεως που αφορά τα διάδικα μέρη, χωρίς να την ανακοινώνουν σε άλλους, δεν δικαιολογεί τη συσταλτική ερμηνεία του όρου «τρίτος», αφού και ο δικαστικός λειτουργός δεν παύει ως άνθρωπος να γίνεται κοινωνός μιας δυσμενούς παράστασης για το πρόσωπο που αφορούν οι ισχυρισμοί, χωρίς μάλιστα να έχει πάντοτε τη δυνατότητα να ερευνήσει την ουσιαστική βασιμότητα αυτών είτε για λόγους τυπικούς (όπως π.χ. σε περίπτωση παραγραφής, εκπρόθεσμης υποβολής της έγκλησης κλπ), είτε διότι περιορίζεται δικονομικά από το αντικείμενο της έρευνάς του, όπως συμβαίνει, όταν στο απευθυνόμενο σε αυτόν δικόγραφο περιλαμβάνονται, πέραν του ερευνώμενου αντικειμένου, και άσχετοι προς αυτό, δυσφημιστικοί για τον αντίδικο, ισχυρισμοί, οπότε ο θεσμικός ρόλος των δικαστικών προσώπων δεν αποτρέπει ουσιαστικά τον κίνδυνο διασυρμού του φορέα του προστατευόμενου εννόμου αγαθού.»

Τέλος, η πλειοψηφία της Ολομέλειας θεωρεί ότι «Δεν αποκλείεται δε ο δράστης, ο δόλος του οποίου δεν χρειάζεται να οριοθετεί και να προσδιορίζει επακριβώς τους τρίτους, ενώπιον των οποίων επιδιώκει να συκοφαντήσει ή να δυσφημήσει κάποιον, να αποβλέπει στην πραγματικότητα στο διασυρμό του συγκεκριμένου ατόμου με δυσφημιστικά γεγονότα, μέσω του θεσμικού ρόλου των δικαστικών λειτουργών και με πρόσχημα την επίκληση του συνταγματικώς κατοχυρωμένου δικαιώματος προσφυγής στη δικαιοσύνη.»

Η απόφαση αυτή ξεκαθαρίζει τα πράγματα και ανοίγει έναν νέο δρόμο, καθώς πλέον θα μπορεί ο προσβαλλόμενος να κινηθεί νομικά σε μια απολύτως νέα βάση κατά των δυσφημιστικών ή συκοφαντικών δηλώσεων και σχολίων ή της συκοφαντικής δυσφήμησης που περιλαμβάνεται σε δικόγραφο, έγκληση, ένορκη βεβαίωση κτλ, των οποίων κοινωνοί γίνονται οι δικαστικοί λειτουργοί.

Για τη δυσφήμιση εκτός από την ποινή (φυλάκιση, χρηματική ποινή) που επιβάλλεται από τα ποινικά δικαστήρια μπορεί να ζητηθεί και καταβολή αποζημίωσης για την ηθική βλάβη του παθόντα από τα αστικά δικαστήρια.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

 

Ετικέτες: ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: