RSS

Υιοθεσία ενηλίκου

15 Ιαν.

Οικογενειακοί δεσμοί και θεσμοί

Σύμφωνα με το άρθρο 1579 ΑΚ «Η υιοθεσία ενηλίκου επιτρέπεται μόνο όταν ο υιοθετούμενος είναι συγγενής ως και τον τέταρτο βαθμό εξ αίματος ή εξ αγχιστείας αυτού που υιοθετεί.». Με βάση την ανωτέρω διάταξη, λοιπόν, ο σύζυγος έχει την δυνατότητα να υιοθετήσει το ενήλικο τέκνο της συζύγου του, καθώς συνδέεται με αυτό με συγγένεια πρώτου βαθμού εξ αγχιστείας.

Περαιτέρω προϋποθέσεις για την υιοθεσία ενηλίκου αποτελούν:

α) ο θετός γονέας να έχει συμπληρώσει τουλάχιστον το τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας του (άρθρο 1582 ΑΚ),

β) ο θετός γονέας να είναι μεγαλύτερος από τον υιοθετούμενο τουλάχιστον κατά δεκαοκτώ χρόνια (άρθρο 1582 ΑΚ),

γ) η υιοθεσία να είναι προς το συμφέρον του ενηλίκου υιοθετουμένου (άρθρο 1542 εδ. β΄ σε συνδυασμό με 1580 ΑΚ).

Να διευκρινίσουμε στο σημείο αυτό πως, σε αντίθεση με την υιοθεσία ανήλικου τέκνου, κατά την οποία, σύμφωνα με το άρθρο 1543 ΑΚ, αυτός που υιοθετεί δεν πρέπει να έχει υπερβεί την ηλικία των εξήντα ετών, η νομολογία έχει δεχτεί ότι δεν υφίσταται ανώτατο όριο ηλικίας στην περίπτωση υιοθεσίας ενηλίκου: «Η ηλικία του υιοθετούντος ενηλίκου οριοθετείται από το νόμο κατ’ απόκλιση από τη ρύθμιση για την υιοθεσία ανηλίκου και, ειδικότερα, καθιερώνεται γι’ αυτόν που υιοθετεί, ως κατώτατο όριο ηλικίας το 40ο έτος, ενώ ουδόλως καθιερώνεται ανώτατο όριο ηλικίας καθόσον ο υιοθετούμενος ενήλικος έχει ήδη συμπληρώσει το 18ο έτος της ηλικίας του. Καθιερώνεται, όμως, διαφορά ηλικίας μεταξύ υιοθετούντος και υιοθετουμένου τουλάχιστον κατά δεκαοκτώ έτη αλλά και στην περίπτωση αυτή δεν καθιερώνεται ανώτατο όριο διαφοράς ηλικίας.» (ΕφΑθ 2997/2003)

Η υιοθεσία ενηλίκου απαγγέλλεται από το δικαστήριο, ύστερα από κοινή αίτηση αυτού που υιοθετεί και εκείνου που υιοθετείται, ενώ σε περίπτωση που ο υιοθετούμενος είναι ανίκανος για δικαιοπραξία, τη σχετική αίτηση υποβάλλει ο νόμιμος αντιπρόσωπος του (1581 ΑΚ). Από την τέλεση της υιοθεσίας, το θετό τέκνο και οι κατιόντες του που γεννήθηκαν μετά την υιοθεσία έχουν θέση κοινού τέκνου και κοινών κατιόντων και των δύο συζύγων. O δεσμός μεταξύ του θετού τέκνου και του άλλου φυσικού γονέα του και των συγγενών του, ως προς το είδος και τον βαθμό συγγένειας διατηρείται ως έχει, και γι’ αυτό τον λόγο δεν είναι απαραίτητη η συναίνεση των φυσικών γονέων του υιοθετουμένου, ως προϋπόθεση για τη συντέλεση της υιοθεσίας ενηλίκου (1584 ΑΚ). Απαραίτητη, όμως, είναι η συναίνεση του συζύγου του έγγαμου ενήλικου, η οποία παρέχεται με αυτοπρόσωπη δήλωση στο δικαστήριο (1583 ΑΚ)

Τι συμβαίνει στην περίπτωση που το ένα από τα δύο μέρη έχει αλλοδαπή υπηκοότητα;

Στις περιπτώσεις αυτές το δίκαιο της ιθαγένειας του κάθε μέρους ρυθμίζει τις προϋποθέσεις για την τέλεση της υιοθεσίας, υπό τον όρο ότι αυτό δεν προσκρόυει στα χρηστά ήθη ή γενικά στη δημόσια τάξη της χώρας, αφού, σύμφωνα με το άρθρο 33 ΑΚ: «Διάταξη αλλοδαπού δικαίου δεν εφαρμόζεται, αν η εφαρμογή της προσκρούει στα χρηστά ήθη ή γενικά στη δημόσια τάξη.»

Εφόσον ο ένας από τους δύο έχει ελληνική ιθαγένεια, δικαιοδοσία για την τέλεση της υιοθεσίας έχουν τα ελληνικά δικαστήρια, όπως ρητά ορίζει το άρθρο 800 παρ. 1 ΚΠολΔ: «1. Αρμόδιο για την τέλεση της υιοθεσίας είναι κάθε Μονομελές Πρωτοδικείο της Επικράτειας. Τα ελληνικά δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία για την τέλεση της υιοθεσίας, αν ο υιοθετών ή o υιοθετούμενος είναι ελληνικής ιθαγένειας, ακόμη και αν δεν έχουν τη συνήθη διαμονή τους στην Ελλάδα. Στην περίπτωση αυτή είναι αρμόδια τα δικαστήρια της πρωτεύουσας του Κράτους».

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με υιοθεσία ενηλίκων και ανηλίκων και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

 
 

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: