RSS

Αστυνομική βία

21 Μάι.

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑ, ΠΟΙΝΕΣ ΚΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗΣ

Ο αυταρχισμός  των αστυνομικών αρχών, η παραβίαση των δικαιωμάτων των πολιτών αλλά ακόμα και η αδικαιολόγητη βία  κατά αυτών από τα όργανα της τάξης τείνουν να αντιμετωπίζονται ως ένα συνηθισμένο και μη αντιμετωπίσιμο φαινόμενο. Ωστόσο θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε ότι οι πράξεις αυτές είναι αποτέλεσμα  υπέρβασης της εξουσίας που δίνει ο νόμος στις αστυνομικές αρχές, και βρίσκονται σε ευθεία παραβίαση του Συντάγματος αλλά και των διεθνών  συμβάσεων που προστατεύουν τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μάλιστα εν μέσω πανδημίας η κατάσταση αυτή έχει ενταθεί με τις αστυνομικές αρχές να δίνουν ρεσιτάλ αυταρχισμού με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα την απρόκλητη επίθεση σε πολίτες στην πλατεία της Κυψέλης.

Πιο συγκεκριμένα,η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ), που έχει κυρωθεί με το ν.δ. 53/1974 (Α΄ 256), προβλέπει στο άρθρο 3 ότι: «Ουδείς επιτρέπεται να υποβληθεί εις βασάνους ούτε εις ποινάς ή μεταχείρισιν απανθρώπους ή εξευτελιστικάς». Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής, με την οποία κατοχυρώνεται μία από τις πλέον θεμελιώδεις αξίες σε μια δημοκρατική κοινωνία, απαγορεύονται απολύτως τα βασανιστήρια και κάθε απάνθρωπη ή εξευτελιστική μεταχείριση του ατόμου, ασχέτως της συμπεριφοράς του ή των εκάστοτε περιστάσεων.

Επιπλέον,το ελληνικό Σύνταγμα κατοχυρώνει (στο άρθρο 2 παρ. 1) τον σεβασμό της αξίας του ανθρώπου. Ως ειδικότερη απόρροια της θεμελιώδους αυτής διάταξης θεσπίζεται ρητά στο άρθρο 7 παρ. 2 ότι απαγορεύονται τα βασανιστήρια, οποιαδήποτε σωματική κάκωση, βλάβη υγείας ή άσκηση ψυχολογικής βίας, καθώς και κάθε άλλη προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, προβλέποντας την τιμωρία που ορίζει ο νόμος.

Γίνεται λοιπόν σαφές ότι η παράνομη συμπεριφορά των αστυνομικών οργάνων μπορεί να γεννήσει αξίωση για αποζημίωση λόγω αστικής ευθύνης του δημοσίου. Η αποζημίωση που θα ζητηθεί μπορεί να αφορά τόσο στην ζημία που υπέστη ο πολίτης λόγω της αστυνομικής βίας όσο και στην ηθική βλάβη που υπέστη. Μάλιστα ήδη τα διοικητικά δικαστήρια έχουν εκδώσει αρκετές αποφάσεις οι οποίες δικαιώνουν τους πολίτες και επιδικάζουν αποζημιώσεις υπέρ τους.

Σύμφωνα με το άρθρο 105 του Εισαγωγικού Νόμου του, κυρωθέντος με το π.δ. 456/1984 (Α΄ 164), Αστικού Κώδικα (ΕισΝΑΚ): «Για παράνομες πράξεις ή παραλείψεις των οργάνων του δημοσίου κατά την άσκηση της δημόσιας εξουσίας που τους έχει ανατεθεί, το δημόσιο ενέχεται σε αποζημίωση, εκτός αν η πράξη ή η παράλειψη έγινε κατά παράβαση διάταξης, που υπάρχει για χάρη του γενικού συμφέροντος».

Περαιτέρω, στο άρθρο 932 ΑΚ προβλέπεται ότι: «Σε περίπτωση αδικοπραξίας, ανεξάρτητα από την ικανοποίηση για την περιουσιακή ζημία, το δικαστήριο μπορεί να επιδικάσει εύλογη κατά την κρίση του χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Αυτό ισχύει ιδίως για εκείνον που έπαθε προσβολή της υγείας, της τιμής … ή στερήθηκε την ελευθερία του».

Η προβολή από την πλευρά των αστυνομικών αρχών του επιχειρήματος της πρόκλησης, αντίστασης και εξύβρισης από την πλευρά των πολιτών προκειμένου να δικαιολογήσουν την στάση τους, δεν ευσταθεί νομικά καθώς σύμφωνα με το  ΠΔ 538/1989 «Υποχρεώσεις και δικαιώματα του αστυνομικού προ­σωπικού του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης» αλλά και του π.δ/τος 254/2004 (Α΄ 238) για τον «Κώδικα Δεοντολογίας Αστυνομικού», οι αστυνομικές αρχές οφείλουν να εφαρμόζουν το Νόμο με κοινωνική ευαισθησία και χωρίς να υπερβαίνουν τα επιτρεπόμενα όρια της διακριτικής ευχέρειας που τους παρέχεται ενώ επιπλέον οφείλουν να σέβονται το δικαίωμα στη ζωή και την προσωπική ασφάλεια κάθε ατόμου.

Μάλιστα στην υπόθεση Savva Terentyev κατά Ρωσίας της 28.08.2018 (αριθ.προσφ. 10692/09) το Δικαστήριο έκρινε ότι η χρήση χυδαίων φράσεων κατά αστυνομικών από μόνη της δεν είναι αποφασιστική για την εκτίμηση μιας έκφρασης ως προσβλητικής, καθώς μπορεί να χρησιμεύσει απλώς και μόνο για λόγους έμφασης των επιχειρημάτων και του ύφους των σχολίων. Κατά το Στρασβούργο το ύφος αποτελεί μέρος της επικοινωνίας ως μορφή έκφρασης και προστατεύεται μαζί με την ουσία και την διακίνηση των ιδεών και των πληροφοριών.

Συμπερασματικά, η ελευθερία της έκφρασης, της διακίνησης ιδεών αλλά και του δικαιώματος στην προσωπικότητα των πολιτών προστατεύονται από το Σύνταγμα και δεν μπορεί να αποτελέσει άλλοθι και αφορμή για βίαιη συμπεριφορά από την πλευρά των αστυνομικών οργάνων. Σε αυτές τις περιπτώσεις οι πολίτες μπορούν να κινηθούν δικαστικά, με τη συνδρομή εξειδικευμένου δικηγόρου, για τη διεκδίκηση αποζημίωσης για την βλάβη που υπέστησαν. Επίσης μπορούν να υποβάλουν μήνυση για ποινικές ευθύνες και επιβολή ποινής.

Αγωγές κατά των Αρχών και του κράτους για την άσκηση και τις συνέπειες της βίας μπορούν να ασκηθούν και ατομικά και ομαδικά. Επίσης επιλαμβάνεται και το ΕΔΔΑ.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 6932455478.

 

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: