RSS

Ομολογία δικαστική ή εξώδικη

22 Φεβ.

Αποδεικτική δύναμη ομολογίας

Η υπ’ αριθμ. 691/2017 απόφαση του Β1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου θέτει το ενδιαφέρον ζήτημα της δικαστικής ομολογίας, που εμπίπτει στο πλαίσιο της πολιτικής δίκης. Συγκεκριμένα προσδιορίζει πότε αυτή αποτελεί πλήρη απόδειξη και πότε εκτιμάται ελεύθερα από το εκάστοτε δικαστήριο.

Ο Άρειος Πάγος ξεκίνησε το σκεπτικό του από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335 και 352 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, από τις οποίες διατάξεις προκύπτει ότι δικαστική ομολογία που συνιστά πλήρη απόδειξη για το δικαστήριο είναι η περίπτωση όπου ο διάδικος επικαλείται επιζήμιο για τον ίδιο γεγονός, που αφορά αμέσως το αντικείμενο της δίκης, και γίνεται ενώπιον του δικαστηρίου που δικάζει την υπόθεση, γραπτώς ή προφορικώς. Οποιαδήποτε άλλη ομολογία θεωρείται εξώδικη και εκτιμάται ελεύθερα από το δικαστήριο, ακόμη κι αν αυτή έγινε ενώπιον άλλου δικαστηρίου από το δικάζον. Η δικαστική ομολογία, είναι ουσιαστικά η -με μονομερή πράξη που απευθύνεται στο δικαστήριο- παραδοχή ενός κρίσιμου γεγονότος από τον αντίδικο εκείνου που φέρει το σχετικό βάρος απόδειξης και πρέπει να γίνεται με πρόθεση του εν λόγω διαδίκου να αναγνωριστεί το επιβλαβές αυτό γεγονός.

Η κρίση του Αρείου Πάγου αφορούσε αίτηση αναίρεσης, μόνος λόγος της οποίας ήταν η αποδιδόμενη στο Εφετείο πλημμέλεια περί της μη λήψης υπ’ όψιν της ομολογίας του εναγομένου (κι έπειτα αναιρεσιβαλλομένου) περί κατάρτισης σύμβασης μεσιτείας με την αναιρεσείουσα. Ο λόγος αυτός απορρίφθηκε, όμως, ως αβάσιμος, διότι από τις έγγραφες προτάσεις που επισκοπήθηκαν παραδεκτά προέκυψε ότι ο αναιρεσιβαλλόμενος είχε συνομολογήσει μόνο την υπογραφή μίας εντολής για αγορά πέντε ακινήτων, όχι όμως και του πωληθέντος, η αμοιβή για το οποίο ήταν και το αντικείμενο της εν λόγω δίκης. Άλλωστε, ο πρώτος είχε ρητώς αρνηθεί την συμπερίληψη του ακινήτου αυτού στη σχετική εντολή. Επομένως, η κρίση του Εφετείου περί τη μη ομολογία της μεταξύ των αντιδίκων σύναψης σύμβασης μεσιτείας δεν ήταν πλημμελής και δεν υπάρχει λόγος αναίρεσης.

Ως εκ τούτου, η εντολή την οποία συνομολόγησε ο αντίδικος της αναιρεσείουσας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαστική ομολογία και η μη λήψη του υπ’ όψιν από το δικαστήριο δεν στοιχειοθετεί λόγο αναίρεσης. Επρόκειτο πάντως για μία ευκαιρία για τον Άρειο Πάγο να προσδιορίσει ένα δικονομικό ζήτημα με μεγάλο ενδιαφέρον.

Για περισσότερες πληροφορίες και ραντεβού καλέστε στο δικηγορικό γραφείο και μιλήστε με εξειδικευμένο δικηγόρο στα τηλ: 210 8811903, 210 8251894 και 6932 455478.

 

 
Σχολιάστε

Posted by στο 22/02/2018 in Αστικο, Ποινικο

 

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: