RSS

Επιχειρηματικά χρέη

27 Οκτ.

Εξωδικαστικός μηχανισμός: Αποτυχία ή διαπραγμάτευση;

Σύμφωνα με τις στατιστικές, πάνω από 7.000 επιχειρήσεις έχουν αποτύχει μέχρι στιγμής να ενταχθούν στον νόμο 4469/17 για τον Εξωδικαστικό Μηχανισμό Ρύθμισης Επιχειρηματικών Χρεών. Οι υψηλές προσδοκίες κι απαιτήσεις που είχαν τεθεί για το νόμο φαίνεται να διαψεύδονται για μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων, με κύρια αίτια αφ’ ενός τις πολύ απαιτητικές προϋποθέσεις που πρέπει ο αιτών να πληροί ήδη για τα πρώτα στάδια της ένταξης στο νόμο κι αφ’ ετέρου, την γενική δυσκαμψία του ίδιου του νόμου, η οποία εκφράζεται από την αδυναμία του αιτούντος να επανέλθει με νέα αίτηση κατόπιν απόρριψης, ακόμη κι αν η απόρριψη αυτή γίνεται για τυπικούς λόγους ή και για σφάλμα εκ παραδρομής.

Για το μεγάλο αριθμό όμως των οφειλετών επιχειρηματιών που έμειναν εκτός ρύθμισης, δεν έχει απολεσθεί κάθε ελπίδα ρύθμισης των οφειλών τους έναντι των πιστωτριών τους. Δεδομένου ότι η αδυναμία ρύθμισης μεγάλου μέρους των κόκκινων δανείων που συνεπάγεται η αυστηρότητα του Εξωδικαστικού Μηχανισμού έχει ως αποτέλεσμα τη ζημία τόσο του κράτους όσο και των πιστωτριών καθαυτών, έχει παρουσιαστεί τον τελευταίο καιρό το φαινόμενο οι τράπεζες να έχουν τη διάθεση να προβούν σε μία διαπραγμάτευση, όχι τυπική και μηχανιστική, όπως επιβάλλει ο νόμος, αλλά πιο άμεση, με τους οφειλέτες τους, ώστε να επιτύχουν μία ρύθμιση της οφειλής και την εξόφληση έστω ποσοστού της τελευταίας, το οποίο είναι πιο συμφέρον από τις κοστοβόρες και χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες.

Η διαδικασία των διαπραγματεύσεων που λαμβάνει χώρα εν προκειμένω ομοιάζει με την επιβαλλόμενη στα πλαίσια του Εξωδικαστικού Μηχανισμού, χωρίς να έχει όμως, ως προαπαιτούμενο τις αυστηρές προϋποθέσεις του νόμου. Η διαδικασία αυτή μπορεί να εκκινήσει είτε με πρωτοβουλία των ίδιων των τραπεζών είτε με πρωτοβουλία των οφειλετών, καθώς, όπως προελέχθη, υπάρχει μία γενική διάθεση ανεύρεσης συμβιβαστικών λύσεων, οι οποίες κατά κανόνα ευνοούν τα συμφέροντα και των δύο. Πρόκειται για μία «κλασική» περίπτωση όπου ο ρόλος του διαμεσολαβητή-διαπραγματευτή μπορεί να αναδειχθεί ως κομβικός και νευραλγικός για την επίτευξη μίας αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας. Ούτως ή άλλως, δεν είναι σκόπιμο οι οφειλέτες να προσέρχονται σε τέτοιου είδους διαπραγματεύσεις χωρίς νομική συμπαράσταση, καθώς θα έχουν απέναντί τους όχι απλώς έναν αντισυμβαλλόμενο, αλλά ουσιαστικά τον τραπεζικό μηχανισμό, έναντι του οποίου, εκ των πραγμάτων, είναι τα αδύναμα μέρη. Πολύ περισσότερο, ο διαμεσολαβητής θα είναι σε θέση να διαγνώσει τα αμοιβαία συμφέροντα και να καθοδηγήσει τον ενδιαφερόμενο κατά τις διαπραγματεύσεις τους.

Η αλήθεια είναι ότι αυτή η κατάσταση έχει προκύψει από την αναγκαιότητα. Όχι μόνον ο τραπεζικός μηχανισμός ή το σύνολο των οφειλετών, αλλά ολόκληρο το οικονομικό σύστημα της χώρας, ολόκληρη η κοινωνία στην πραγματικότητα, προσδοκούσε ότι ο Εξωδικαστικός Μηχανισμός Ρύθμισης Επιχειρηματικών Χρεών θα έδινε μία άλλη οικονομική ανάσα όχι σε κάθε μέρος ξεχωριστά, αλλά σε ολόκληρη τη χώρα. Όσο παράδοξο κι αν ακούγεται, μεγάλοι χαμένοι αυτής της υπόθεσης είναι και τα τραπεζικά ιδρύματα, τα οποία χάνουν την ευκαιρία να δουν τις οφειλές προς αυτά να αποπληρώνονται, έστω στα πλαίσια ρυθμίσεων, λόγω ενός απαράδεκτα στρυφνού και τυπολατρικού συστήματος, παρά την αντίστοιχη διάθεση από τους οφειλέτες. Πρόκειται, λοιπόν, για «σημείο» των καιρών: αντίστοιχη διάθεση από τις πιστώτριες τράπεζες δεν προϋπήρχε και αν δεν το επέβαλαν οι συνθήκες, πιθανώς δεν θα εμφανιζόταν ποτέ. Είναι μία ευκαιρία για τις χιλιάδες των επιχειρήσεων που δεν πέτυχαν τα επιθυμητά αποτελέσματα στην προσπάθεια ένταξής τους στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό να επανέλθουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, χωρίς πλατφόρμες, χωρίς τυπικές απαιτήσεις, μόνο με ειλικρινή διαπραγματευτική διάθεση.

Η παρουσία, όμως, ενός ικανού διαπραγματευτή-διαμεσολαβητή ή έστω ενός νομικού παραστάτη πλησίον του οφειλέτη δεν παύει να είναι απολύτως αναγκαία. Ένας ανίδεος οφειλέτης είναι ευάλωτος, αφού, εύλογο είναι σε κάθε περίπτωση ότι η αντισυμβαλλόμενη τράπεζα κυρίως θα επιδιώξει να προασπίσει τα δικά της συμφέροντα κι όχι του οφειλέτη. Η στάθμιση των συμφερόντων, η διατήρηση της ισορροπίας κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και η καθοδήγηση των μερών σε μία πραγματικά επωφελή συμφωνία είναι ακριβώς το έργο του διαμεσολαβητή, αφού η διαδικασία της διαπραγμάτευσης, για να καταλήξει αμοιβαίως συμφέρουσα, πρέπει να γίνεται επί ίσοις όροις, κάτι το οποίο αντικειμενικά δεν μπορεί να γίνει όταν ο οφειλέτης έρχεται μόνος αντιμέτωπος με τον σύνθετο, πολύπλοκο και τεχνοκρατικό πιστωτικό μηχανισμό των τραπεζών.

Για περισσότερες πληροφορίες και προσωπικό ραντεβού με εξειδικευμένο δικηγόρο με σκοπό τη ρύθμιση οφειλών και την αποφυγή πλειστηριασμών και πτωχεύσεων επικοινωνείστε στα τηλ 210 8811903, 6932455478.

 

 

Ετικέτες: , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

 
Αρέσει σε %d bloggers: